Elecoxel 100 mg kapsułki twarde

Polska - polski - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Kup teraz

Składnik aktywny:
Celecoxibum
Dostępny od:
G.L. Pharma GmbH
Kod ATC:
M01AH01
INN (International Nazwa):
Celecoxibum
Dawkowanie:
100 mg
Forma farmaceutyczna:
kapsułki twarde
Podsumowanie produktu:
30 kaps., 09008732009804, Rp
Numer pozwolenia:
25323

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Elecoxel, 100 mg, kapsułki, twarde

Elecoxel, 200 mg, kapsułki, twarde

Celecoxibum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Elecoxel i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Elecoxel

Jak stosować lek Elecoxel

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Elecoxel

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Elecoxel i w jakim celu się go stosuje

Lek Elecoxel stosowany jest u dorosłych w leczeniu objawów reumatoidalnego zapalenia stawów,

choroby zwyrodnieniowej stawów i zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa.

Celekoksyb należy do grupy produktów leczniczych zwanych niesteroidowymi lekami

przeciwzapalnymi (NLPZ), a konkretnie do podgrupy inhibitorów COX-2. Organizm człowieka

wytwarza prostaglandyny, które mogą powodować ból i zapalenie. W chorobach, takich jak

reumatoidalne zapalenie stawów i zwyrodnienie stawów zwiększa się ilość wytwarzanych

prostaglandyn. Celekoksyb działa poprzez zahamowanie wytwarzania prostaglandyn, w ten sposób

zmniejszając ból i zapalenie.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Elecoxel

Lek Elecoxel przepisywany jest przez lekarza. Poniższe informacje ułatwią właściwe i skuteczne

zastosowanie tego leku. W razie jakichkolwiek dalszych pytań, należy zwrócić się do lekarza lub

farmaceuty.

Kiedy nie stosować leku Elecoxel

Należy poinformować lekarza, jeżeli u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych stanów

będących przeciwwskazaniem do stosowania leku Elecoxel

jeśli pacjent ma uczulenie na celekoksyb lub którykolwiek z pozostałych składników tego

leku (wymienionych w punkcie 6);

jeśli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek reakcja alergiczna na leki z grupy sulfonamidów (np.

niektóre antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń);

jeśli u pacjenta występuje czynna choroba wrzodowa żołądka lub jelit lub krwawienie z

żołądka lub jelit;

jeśli po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innego leku przeciwzapalnego i

przeciwbólowego (NLPZ) u pacjenta wystąpiła astma, polipy nosa, ciężkie zapalenia błony

śluzowej nosa lub reakcje alergiczne jak swędząca wysypka skórna, obrzęk twarzy, ust, języka

lub gardła, trudności w oddychaniu lub świszczący oddech;

jeśli pacjentka jest w ciąży. Pacjentki, które mogą zajść w ciążę podczas trwania leczenia,

powinny omówić z lekarzem skuteczne metody antykoncepcji;

jeśli pacjentka karmi piersią;

jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby;

jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;

jeśli u pacjenta występuje zapalenie błony śluzowej jelit, np. wrzodziejące zapalenie okrężnicy

lub choroba Crohna;

jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca lub choroba

naczyń mózgowych, np. pacjenci u których zdiagnozowano zawał serca, udar mózgu lub

przemijający atak niedokrwienny (tymczasowe zmniejszenie przepływu krwi do mózgu, tzw.

mini-udar), dławica piersiowa lub blokada naczyń krwionośnych serca, lub mózgu;

jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości zaburzenia krążenia (choroba naczyń

obwodowych), lub jeśli pacjent miał zabieg w obrębie tętnic nóg.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Elecoxel należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

jeśli u pacjenta występowała wcześniej choroba wrzodowa lub krwawienia z żołądka lub jelit.

(Nie stosować leku Elecoxel u pacjentów z czynną chorobą wrzodową lub krwawieniem

żołądka lub jelit);

jeśli pacjent stosuje kwas acetylosalicylowy (nawet w małych dawkach w celu ochrony serca);

jeśli pacjent stosuje leki zmniejszające krzepliwość krwi (np. warfaryna i leki

przeciwzakrzepowe, pochodne warfaryny lub leki przeciwzakrzepowe nowej generacji np.

apiksaban);

jeśli pacjent stosuje leki zwane kortykosteroidami (np. prednizon);

jeśli pacjent zamierza stosować lek Elecoxel razem z innymi NLPZ nie zawierającymi kwasu

acetylosalicylowego jak np. ibuprofen czy diklofenak. Należy unikać jednoczesnego stosowania

tych leków;

jeśli pacjent jest pali tytoń, występuje u niego cukrzyca, podwyższone ciśnienie krwi lub

podwyższone stężenie cholesterolu;

jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności serca, wątroby lub nerek lekarz może zalecić

regularne badania kontrolne;

jeśli u pacjenta występuje zatrzymanie płynów (jak obrzęk kostek i stóp);

jeśli pacjent jest odwodniony np. z powodu choroby, biegunki lub zażywania leków

moczopędnych (stosowanych w leczeniu nadmiaru płynów w organizmie);

jeśli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek ciężka reakcja alergiczna lub ciężka reakcja skórna na

jakikolwiek lek;

jeśli pacjent odczuwa złe samopoczucie z powodu zakażenia lub przypuszcza, że występuje u

niego zakażenia, ponieważ lek Elecoxel może maskować gorączkę lub inne objawy zakażenia czy

zapalenia;

jeśli pacjent ma powyżej 65 lat lekarz zaleci regularne badania kontrolne;

spożywanie alkoholu podczas stosowania NLPZ może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń

żołądkowo-jelitowych.

Tak jak inne leki z grupy NLPZ (np. ibuprofen lub diklofenak), lek ten może prowadzić do

zwiększenia ciśnienia krwi i dlatego lekarz może zalecić regularne badanie ciśnienia krwi.

Podczas stosowania celekoksybu odnotowano przypadki ciężkiego zaburzenia wątroby w tym

ciężkiego zapalenia wątroby, uszkodzenia wątroby, niewydolności wątroby (niekiedy zakończonej

zgonem lub wymagającej przeszczepienia wątroby). W przypadkach, w których określono czas

wystąpienia tych działań, większość ciężkich reakcji ze strony wątroby wystąpiła w ciągu

jednego miesiąca od rozpoczęcia leczenia.

Lek Elecoxel może powodować trudności z zajściem w ciążę. Należy poinformować lekarza, jeśli

pacjentka planuje zajść w ciążę lub jeśli ma trudności z zajściem w ciążę (patrz punkt Ciąża i

karmienie piersią).

Lek Elecoxel a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować:

Dekstrometorfan (stosowany w leczeniu kaszlu)

Inhibitory ACE lub antagoniści receptora angiotensyny II, leki beta-adrenolityczne, leki

moczopędne (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i niewydolności serca)

Leki moczopędne (stosowane w leczeniu nadmiaru płynów w organizmie)

Flukonazol i ryfampicyna (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych i bakteryjnych)

Warfaryna lub pochodne warfaryny (leki rozrzedzające krew, które hamują krzepnięcie krwi),

w tym leki nowej generacji jak apiksaban

Lit (stosowany w leczeniu niektórych typów depresji)

Inne leki stosowane w leczeniu depresji, zaburzeń snu, wysokiego ciśnienia krwi lub zaburzeń

rytmu serca

Neuroleptyki (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych)

Metotreksat (stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, łuszczycy i białaczki)

Karbamazepina (stosowana w leczeniu padaczki i drgawek oraz niektórych rodzajów bólu lub

depresji)

Barbiturany (stosowane w leczeniu padaczki i drgawek oraz niektórych zaburzeń snu)

Cyklosporyna i takrolimus (leki hamujące czynność układu immunologicznego np. po

przeszczepach)

Lek Elecoxel może być stosowany razem z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego (75 mg na

dobę lub mniej). Należy zasięgnąć porady lekarza przed zastosowaniem tych leków razem.

Lek Elecoxel z jedzeniem i piciem

Posiłki i napoje nie mają wpływu na działanie leku Elecoxel.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Lek Elecoxel nie może być stosowany u kobiet w ciąży, które mogą zajść w ciążę (kobiety w wieku

rozrodczym, które nie stosują odpowiedniej antykoncepcji). Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas

stosowania leku Elecoxel, należy odstawić lek i skontaktować się z lekarzem w celu ustalenia

alternatywnego leczenia.

Karmienie piersią

Lek Elecoxel nie może być stosowany przez kobiety karmiące piersią.

Płodność

NLPZ, w tym lek Elecoxel, mogą powodować trudności w zajściu w ciążę. Jeśli pacjentka planuje

ciążę lub ma trudności w zajściu w ciążę, należy poradzić się lekarza.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Należy zaobserwować jak pacjent reaguje na lek Elecoxel przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów

i obsługiwania maszyn. Jeśli pacjent odczuwa zawroty głowy lub senność po zastosowaniu leku

Elecoxel, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu ustąpienia tych objawów.

Lek Elecoxel zawiera laktozę

Lek Elecoxel zawiera laktozę (rodzaj cukru). Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancje niektórych

cukrów, należy skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

3.

Jak stosować lek Elecoxel

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości

należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Jeśli pacjent ma wrażenie, że działanie leku Elecoxel

jest zbyt silne lub zbyt słabe, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lekarz poinformuje pacjenta jaką dawką należy przyjmować. Ponieważ ryzyko wystąpienia działań

niepożądanych związanych z zaburzeniami serca może wzrastać wraz z dawką i czasem stosowania,

ważne jest, żeby stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku Elecoxel przez możliwie najkrótszy

okres konieczny do kontrolowania objawów.

Sposób podawania

Lek Elecoxel należy połykać w całości, popijając wodą. Kapsułki można przyjmować o dowolnej

porze dnia z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Jednak należy starać się przyjmować dawkę leku

Elecoxel zawsze o tej samej porze dnia.

Jeśli pacjent ma trudności w połknięciu kapsułki: Całą zawartość kapsułki należy uważnie wysypać na

łyżeczkę zawierającą półstałą postać pokarmu (np. chłodny lub zachowujący temperaturę pokojową

mus jabłkowy, kleik ryżowy, jogurt lub rozgnieciony banan) i natychmiast połknąć, popijając około

240 ml wody.

W celu otwarcia kapsułki, należy trzymać ją do góry w ten sposób aby jej zawartość w postaci

granulatu znajdowała się na dole. Następnie należy delikatnie ścisnąć wieczko i przekręcić je w celu

usunięcia, ostrożnie aby nie rozsypać zawartości. Granulatu nie żuć ani rozgniatać.

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia pacjent nie

odczuje żadnych korzyści.

Zalecana dawka:

W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów zalecana dawka wynosi 200 mg na dobę i może

być zwiększona przez lekarza w razie potrzeby do maksymalnie 400 mg.

Zalecana dawka to:

jedna kapsułka 200 mg raz na dobę lub

jedna kapsułka 100 mg dwa razy na dobę.

W przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów zalecana dawka wynosi 200 mg na dobę (w

dwóch dawkach podzielonych) i może być zwiększona przez lekarza w razie potrzeby do maksymalnie

400 mg (w dwóch dawkach podzielonych).

Elecoxel 100 mg

Zalecana dawka:

jedna kapsułka 100 mg dwa razy na dobę

Elecoxel 200 mg

Nie można uzyskać dawki 200 mg (przyjmowanej jako jedna kapsułka 100 mg dwa razy na dobę)

przy użyciu kapsułek 200 mg. Proszę skonsultować się z lekarzem.

W przypadku zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa zalecana dawka wynosi 200 mg na

dobę i może być zwiększona przez lekarza w razie potrzeby do maksymalnie 400 mg.

Zalecana dawka:

jedna kapsułka 200 mg raz na dobę lub

jedna kapsułka 100 mg dwa razy na dobę.

Zaburzenia nerek lub wątroby: należy upewnić się, że lekarz wie o występujących u pacjenta

zaburzeniach nerek lub wątroby, ponieważ pacjent może wymagać obniżenia dawki.

Osoby w podeszłym wieku, szczególnie o masie ciała poniżej 50 kg: w przypadku pacjentów

powyżej 65 lat, a szczególnie pacjentów o masie ciała mniejszej niż 50 kg, lekarz może zalecić

częstsze badania kontrolne.

Nie należy przekraczać dawki 400 mg na dobę.

Stosowanie u dzieci i młodzieży: Lek Elecoxel przeznaczony jest dla dorosłych pacjentów, nie należy

stosować go u dzieci.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Elecoxel

Nie należy przyjmować większej niż zalecona przez lekarza dawki leku. W przypadku przyjęcia zbyt

wielu kapsułek należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą albo udać się do szpitala zabierając

ze sobą opakowanie leku.

Pominięcie przyjęcia leku Elecoxel

Jeśli pacjent zapomni o zażyciu kapsułki, należy przyjąć ją najszybciej jak to możliwe. Nie należy

przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Elecoxel

Nagłe przerwanie stosowania leku Elecoxel może prowadzić do pogorszenia objawów. Nie należy

przerywać stosowania leku Elecoxel, jeśli lekarz tego nie zaleci. Lekarz może zalecić stopniowe

zmniejszanie dawki przez kilka dni przed zupełnym odstawieniem leku.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli u pacjenta wystąpią działania niepożądane, należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.

Dotyczy to również działań niepożądanych niewymienionych w tej ulotce.

Działania niepożądane wymienione poniżej zostały zaobserwowane u pacjentów z zapaleniem

stawów stosujących lek Elecoxel. Działania niepożądane oznaczone gwiazdką (*) wymienione

poniżej z większą częstością występowały u pacjentów stosujących lek Elecoxel w celu

zapobiegania polipom okrężnicy. W tym badaniu pacjenci przyjmowali lek Elecoxel w dużej

dawce i długotrwale.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy przerwać

stosowanie leku Elecoxel i bezzwłocznie powiadomić lekarza:

reakcja alergiczna jak wysypka skórna, obrzęk twarzy, świszczący oddech lub trudności w

oddychaniu

zaburzenia serca jak ból w klatce piersiowej

silny ból żołądka lub jakiekolwiek oznaki krwawienia z żołądka lub jelit, takie jak czarne lub

zabarwione krwią stolce lub wymioty z krwią

reakcje skórne jak wysypka, pęcherze lub łuszczenie się skóry

niewydolność wątroby (objawy mogą obejmować nudności, żółtaczkę (zażółcenie skóry lub

białkówek oczu)

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)

Wysokie ciśnienie krwi, w tym nasilenie istniejącego wysokiego ciśnienia krwi*

Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób)

Zawał serca*

Zatrzymanie płynów z obrzękiem kostek, nóg i (lub) rąk

Zakażenia dróg moczowych

Spłycenie oddechu*, zapalenie zatok (zapalenie zatok, zakażenie zatok, zatkanie lub bolesność

zatok), zatkany nos lub katar, ból gardła, kaszel, przeziębienie, objawy grypopodobne

Zawroty głowy, trudności w zasypianiu

Wymioty*, ból żołądka, biegunka, niestrawność, wzdęcia z oddawaniem gazów

Wysypka, świąd

Sztywność mięśni

Trudności w połykaniu*

Ból głowy

Nudności

Ból stawów

Nasilenie istniejącej alergii

Przypadkowe urazy

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób)

Udar*

Niewydolność serca, kołatanie serca (uczucie silnego bicia serca), przyspieszony rytm serca

Nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych

Nieprawidłowe wyniki badań krwi dotyczące nerek

Anemia (zmiany w liczbie czerwonych krwinek, które powodują zmęczenie i duszność)

Niepokój, depresja, zmęczenie, senność, uczucie mrowienia

Wysokie stężenie potasu we krwi (może powodować nudności, zmęczenie, osłabienie mięśni lub

palpitacje)

Zaburzenia widzenia lub niewyraźne widzenie, dzwonienie w uszach, bolesność i zapalenie jamy

ustnej, zaburzenia słuchu*

Zaparcie, odbijanie, zapalenie żołądka (niestrawność, ból żołądka lub wymioty), nasilenie

zapalenia żołądka lub jelit

Skurcze nóg

Wypukła swędząca wysypka (pokrzywka)

Zapalenie spojówek

Trudności w oddychaniu

Przebarwienia skóry (zasinienia)

Ból w klatce piersiowej (ogólny ból nie związany z sercem)

Obrzęk twarzy

Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób)

Wrzód (krwawienie) żołądka, przełyku lub jelit; lub perforacja jelit (która może powodować ból

żołądka, gorączkę, nudności, wymioty, niedrożność przewodu pokarmowego), ciemne lub czarne

stolce, zapalenie przełyku (może powodować trudności w przełykaniu), zapalenie trzustki (może

prowadzić do bólu żołądka), zapalenie przełyku

Niskie stężenie sodu we krwi (tzw. hiponatremia)

Zmniejszona liczba białych komórek krwi (które pomagają chronić organizm przed zakażeniami) i

płytek krwi (zwiększona możliwość krwawienia i zasinienia)

Zaburzenia koordynacji ruchów mięśni

Poczucie dezorientacji, zaburzenia odczuwania smaków

Zwiększona wrażliwość na światło

Utrata włosów

Omamy

Krwotok do wnętrza oka

Ostra reakcja, która może prowadzić do zapalenia płuc

Nieregularne bicie serca

Uderzenia gorąca

Zakrzepy krwi w naczyniach krwionośnych płuc. Objawy mogą obejmować nagłą duszność,

kłujący ból w trakcie oddychania lub zapaść

Krwawienie z żołądka lub jelit (może prowadzić do krwawych stolców lub wymiotów), zapalenie

jelita lub okrężnicy, nudności

Ciężkie zapalenie wątroby. Objawy mogą obejmować nudności, biegunkę, żółtaczkę (zażółcenie

skóry lub oczu), ciemną barwę moczu, jasny stolec, łatwe krwawienia, świąd, dreszcze

Ostra niewydolność nerek

Zaburzenia miesiączkowania

Obrzęk twarzy, ust, jamy ustnej, języka lub gardła lub trudności w połykaniu

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób)

Ciężkie reakcje alergiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny, który może zakończyć się zgonem)

Ciężkie choroby skóry jak zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry i toksyczne

martwicze oddzielanie się naskórka (mogące powodować wysypkę, tworzenie się pęcherzy lub

łuszczenie się skóry) oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (objawy obejmują zaczerwienione,

obrzęknięte obszary skóry z licznymi małymi krostkami)

Opóźniona reakcja alergiczna z takimi możliwymi objawami jak wysypka, obrzęk twarzy,

gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i nieprawidłowe wyniki badań (np. wątroby, krwi

(eozynofilia, zwiększenie liczby białych komórek krwi))

Krwawienie w obrębie mózgu powodujące zgon

Zapalenie opon mózgowych (zapalenie powłok mózgu i rdzenia kręgowego)

Niewydolność wątroby, uszkodzenie wątroby i ciężkie zapalenie wątroby (piorunujące zapalenie

wątroby niekiedy zakończone zgonem lub wymagające przeszczepienia wątroby). Objawy mogą

obejmować: nudności, biegunkę, żółtaczkę (zażółcenie skóry lub oczu), ciemny mocz, blade

stolce, krwawienie, świąd lub dreszcze

Choroby wątroby (takie jak cholestaza i cholestatyczne zapalenie wątroby, którym mogą

towarzyszyć takie objawy jak odbarwienie stolca, nudności i zażółcenie skóry lub oczu).

Zapalenie nerek i inne zaburzenia nerek (jak zespół nerczycowy choroba minimalnej zmiany (ang.

minimal change disease-MCD), którym mogą towarzyszyć objawy, takie jak zatrzymanie płynów

(obrzęk), spieniony mocz, zmęczenie i utrata apetytu)

Nasilenie padaczki (zwiększenie liczby i (lub) nasilenie napadów)

Zamknięcie tętnicy lub żyły siatkówkowej prowadzące do częściowej lub całkowitej utraty

wzroku

Zapalenie naczyń krwionośnych (może powodować gorączkę, bóle, fioletowe plamy na skórze)

Zmniejszenie liczby czerwonych i białych komórek krwi oraz płytek krwi (może powodować

zmęczenie, łatwość powstawania wylewów podskórnych, częste krwawienie z nosa oraz

zwiększone ryzyko zakażeń)

Ból i osłabienie mięśni

Zaburzenia węchu

Utrata smaku

Częstość nieznana: nie może zostać określona na podstawie dostępnych danych

Zmniejszenie płodności u kobiet, które jest zwykle odwracalne po odstawieniu leku.

W badaniach klinicznych niezwiązanych z zapaleniem stawów lub innymi chorobami stawów,

w których lek Elecoxel stosowany był w dawce 400 mg na dobę, w okresie do 3 lat, dodatkowo

obserwowane były następujące działania niepożądane:

Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób)

Zaburzenia serca: dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej)

Zaburzenia żołądka: zespół jelita drażliwego (może obejmować ból żołądka, biegunkę,

niestrawność, wzdęcia z oddawaniem gazów)

Kamica nerkowa (co może prowadzić do bólu brzucha lub pleców, krwiomoczu)

Zwiększenie masy ciała.

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób)

Zakrzepowe zapalenie żył głębokich (zakrzepy występujące najczęściej w nogach, które mogą

powodować ból, obrzęk lub zaczerwienienie na łydce, lub problemy z oddychaniem)

Zaburzenia żołądka: zapalenie żołądka (które może powodować podrażnienie i owrzodzenie

żołądka i jelit)

Złamania kończyny dolnej

Półpasiec, zapalenie skóry, egzema (sucha swędząca wysypka), zapalenie płuc (zakażenie klatki

piersiowej (możliwy kaszel, gorączka, trudności w oddychaniu))

Zmętnienia w oku, powodujące niewyraźne widzenie lub osłabienie widzenia, zawroty głowy

spowodowane zaburzeniami ze strony ucha środkowego, bolesność, stan zapalny lub krwawienie

dziąseł, owrzodzenie jamy ustnej

Nadmierne oddawanie moczu w nocy, krwawienia z hemoroidów (guzki krwawnicze), częste

wypróżnianie się

Tłuszczaki w obrębie skóry lub innych lokalizacjach, torbiele, galaretowate pochewki ścięgna

(niegroźne zgrubienia stawów (lub) okolicy stawów i ścięgien dłoni lub stopy), trudności w

mówieniu, zmienione lub bardzo silne krwawienia z dróg rodnych, ból piersi

Wysokie stężenie sodu we krwi

Alergiczne zapalenie skóry (skórna reakcja alergiczna)

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

tel.: + 48 22 49 21 301

faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Działania niepożądane można również zgłaszać przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Elecoxel

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku po: EXP.

Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Elecoxel

Substancją czynną jest celekoksyb. Każda kapsułka zawiera 100 mg celekoksybu.

Substancją czynną jest celekoksyb. Każda kapsułka zawiera 200 mg celekoksybu.

Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, powidon (K-29/32), kroskarmeloza sodowa, sodu

laurylosiarczan, magnezu stearynian (granulat); żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek

żółty (E 172) (kapsułka).

Składniki tuszu to:

Elecoxel 100 mg: szelak, glikol propylenowy i indygotyna, lak aluminiowy (E132)

Elecoxel 200 mg: szelak, glikol propylenowy i żelaza tlenek żółty (E172)

Jak wygląda lek Elecoxel i co zawiera opakowanie

Nieprzezroczysta, biała, twarda kapsułka żelatynowa. Korpus kapsułki ma niebieski pasek z

wydrukowanym na biało napisem „C9OX-100”

Nieprzezroczysta, biała, twarda kapsułka żelatynowa. Korpus kapsułki ma żółty pasek z

wydrukowanym na biało napisem „C9OX-200”

Opakowanie zawiera 30 kapsułek twardych.

Podmiot odpowiedzialny

G.L. Pharma GmbH

Schlossplatz 1

8502 Lannach

Austria

Wytwórca

G.L. Pharma GmbH

Schlossplatz 1

8502 Lannach

Austria

Synthon BV

Microweg 22

6545 CM, Nijmegen

Holandia

Synthon Hispania S.L.

C/ Castelló, n

1, Polígono Las Salinas

Sant Boi de Llobregat

08830 Barcelona

Hiszpania

Industria Química y Farmacèutica VIR, S.A.

C/Laguna 66-68-70

Pol. Industrial Urtinsa II, Alcorcón

28923 Madryt

Hiszpania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji oraz informacji o nazwach produktu

leczniczego w innych krajach członkowskich EOG należy zwrócić się do przedstawiciela

podmiotu odpowiedzialnego:

G.L. Pharma GmbH Sp. z o.o. Oddział w Polsce

Al. Jana Pawła II 61

01-031 Warszawa

Polska

Tel: 022/ 636 52 23; 636 53 02

Fax: 022/ 636 50 76

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Elecoxel, 100 mg, kapsułki, twarde

Elecoxel, 200 mg, kapsułki, twarde

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka zawiera 100 mg celekoksybu.

Każda kapsułka zawiera 200 mg celekoksybu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda kapsułka zawiera 23,56 mg laktozy jednowodnej.

Każda kapsułka zawiera 47,12 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka, twarda.

Elecoxel 100

Nieprzezroczysta, biała, twarda kapsułka żelatynowa. Korpus kapsułki ma niebieski pasek z

wydrukowanym na biało napisem „C9OX-100”

Elecoxel 200

Nieprzezroczysta, biała, twarda kapsułka żelatynowa. Korpus kapsułki ma żółty pasek z

wydrukowanym na biało napisem „C9OX-200”

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania

Elecoxel jest wskazany do leczenia objawowego choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego

zapalenia stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa u dorosłych.

Decyzję o przepisaniu selektywnego inhibitora cyklooksygenazy-2 (COX-2) należy podejmować na

podstawie oceny indywidualnych zagrożeń mogących wystąpić u pacjenta (patrz punkty 4.3 i 4.4).

4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Ponieważ ryzyko powikłań ze strony układu krążenia w związku ze stosowaniem celekoksybu może

wzrastać wraz ze zwiększeniem dawki i długością leczenia, z tego względu produkt należy stosować

jak najkrócej i w najmniejszej skutecznej dawce dobowej. Należy okresowo dokonywać ponownej

oceny potrzeby stosowania produktu łagodzącego objawy oraz stopnia odpowiedzi na leczenie,

zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.8 i 5.1).

Choroba zwyrodnieniowa stawów

Zwykle zalecana dawka wynosi 200 mg na dobę w jednej lub dwóch dawkach podzielonych.

U niektórych pacjentów, w przypadku nieuzyskania poprawy, zastosowanie dawki 200 mg dwa razy

na dobę może zwiększyć skuteczność. W przypadku nieuzyskania poprawy skuteczności leczenia po

dwóch tygodniach, należy rozważyć zastosowanie innych metod leczenia.

Reumatoidalne zapalenie stawów

Zalecana początkowa dawka dobowa wynosi 200 mg w dwóch dawkach podzielonych. W razie

potrzeby dawkę można następnie zwiększyć do 200 mg dwa razy na dobę. W przypadku nieuzyskania

poprawy skuteczności terapii po dwóch tygodniach, należy rozważyć zastosowanie innych metod

leczenia.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa

Najczęściej zalecana dawka dobowa wynosi 200 mg raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych.

U niektórych pacjentów, u których złagodzenie objawów jest niewystarczające, bardziej skuteczne

może być zwiększenie dawki do 400 mg raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych. Jeśli, mimo

zwiększenia dawki, w ciągu dwóch tygodni nie nastąpi poprawa skuteczności terapii, należy rozważyć

zastosowanie innych metod leczenia.

Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 400 mg we wszystkich wskazaniach.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku (>65 lat)

Tak jak u młodszych osób dorosłych, początkowo należy stosować dawkę 200 mg na dobę. W razie

potrzeby można ją następnie zwiększyć do 200 mg dwa razy na dobę. Szczególną ostrożność należy

zachować w przypadku osób w podeszłym wieku o masie ciała mniejszej niż 50 kg (patrz punkty 4.4 i

5.2).

Dzieci i młodzież

Celekoksyb nie jest wskazany do stosowania u dzieci.

Osoby o wolnym metabolizmie z udziałem CYP2C9

W związku z tym, że ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zależnych od dawki wzrasta, należy

zachować ostrożność podając celekoksyb pacjentom, u których stwierdzono lub, u których podejrzewa

się zaburzenie metabolizmu zależnego od cytochromu CYP2C9 na podstawie dotychczasowej historii

choroby, lub wywiadu zebranego od pacjenta i (lub) doświadczenia ze stosowaniem innych substratów

enzymu CYP2C9. Należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od podania dawki o połowę mniejszej od

zalecanej (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby ze stężeniem albumin w surowicy

25-35 g/l, leczenie celekoksybem należy rozpoczynać od dawki o połowę mniejszej niż zalecana.

Dotychczasowe doświadczenia ograniczają się tylko do pacjentów z marskością wątroby (patrz punkty

4.3, 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

Doświadczenie ze stosowaniem celekoksybu u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami

czynności nerek jest ograniczone, dlatego w takich przypadkach należy zachować ostrożność (patrz

punkty 4.3, 4.4 i 5.2).

Sposób podawania

Podanie doustne.

Produkt Elecoxel można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Pacjenci mający

problemy z połykaniem kapsułek mogą wsypać zawartość kapsułki celekoksybu do musu jabłkowego,

kleiku ryżowego, jogurtu lub rozgniecionego banana. W tym celu należy całą zawartość kapsułki

uważnie wysypać na płaską łyżeczkę chłodnego lub o temperaturze pokojowej musu jabłkowego,

kleiku ryżowego, jogurtu lub rozgniecionego banana i natychmiast połknąć, popijając 240 ml wody.

Zawartość kapsułki wysypana na mus jabłkowy, kleik ryżowy lub jogurt zachowuje stabilność przez

maksymalnie 6 godzin, pod warunkiem przechowywania w lodówce (2-8°C). Zawartości kapsułki

wysypanej na rozgniecionego banana nie należy przechowywać w lodówce, ale należy ją niezwłocznie

przyjąć.

4.3

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w

punkcie 6.1.

Stwierdzona nadwrażliwość na sulfonamidy.

Czynna choroba wrzodowa lub krwawienie z przewodu pokarmowego.

Pacjenci, u których występowała astma, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, polipy w jamie nosowej,

obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka lub inne reakcje typu alergicznego po przyjęciu kwasu

acetylosalicylowego (aspiryna) lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) w tym

inhibitorów COX-2.

U kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej metody

antykoncepcji (patrz punkt 4.6). W badaniach na dwóch gatunkach zwierząt, celekoksyb powodował

wady rozwojowe (patrz punkt 4.6 i 5.3). Potencjalne ryzyko dla ciąży u ludzi jest nieznane, ale nie

może być wykluczone.

Karmienie piersią (patrz punkt 4.6 i 5.3).

Ciężkie zaburzenia wątroby (stężenie albuminy w surowicy < 25 g/l lub ≥ 10 w skali Child-Pugh).

Pacjenci z klirensem kreatyniny <30 ml/min.

Choroba zapalna jelit.

Zastoinowa niewydolność serca (NYHA II-IV).

Rozpoznana choroba niedokrwienna serca, choroba naczyń obwodowych i (lub) choroba naczyń

mózgowych.

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Działanie na przewód pokarmowy

Podczas leczenia celekoksybem opisywano przypadki powikłań ze strony przewodu pokarmowego

(perforacje, owrzodzenia lub krwawienia), niektóre z nich zakończone zgonem pacjenta. Należy

zachować ostrożność u pacjentów z grupy największego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych w

obrębie przewodu pokarmowego wywołanych stosowaniem NLPZ: pacjentów w podeszłym wieku,

pacjentów stosujących jednocześnie inne leki z grupy NLPZ lub kwas acetylosalicylowy,

glikokortykosteroidy, pacjentów spożywających alkohol lub pacjentów z chorobami układu

pokarmowego w wywiadzie, takimi jak owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego.

Jednoczesne stosowanie celekoksybu i kwasu acetylosalicylowego (nawet gdy jest przyjmowany w

małych dawkach) powoduje dalszy wzrost ryzyka wystąpienia działań niepożądanych jakie

celekoksyb powoduje w odniesieniu do przewodu pokarmowego (owrzodzenia przewodu

pokarmowego, zaburzenia żołądkowo - jelitowe).

W długotrwałych badaniach klinicznych, nie wykazano istotnej różnicy pod względem

bezpieczeństwa stosowania w odniesieniu do przewodu pokarmowego pomiędzy selektywnymi

inhibitorami COX-2 w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, a innymi NLPZ w skojarzeniu z

kwasem acetylosalicylowym (patrz punkt 5.1).

Jednoczesne stosowanie NLPZ

Należy unikać jednoczesnego stosowania celekoksybu i NLPZ innych niż aspiryna.

Działanie na układ sercowo-naczyniowy

W długotrwałym, kontrolowanym placebo badaniu stwierdzono zwiększoną częstość występowania

ciężkich incydentów sercowo-naczyniowych, głównie zawału serca, u osób z rzadko występującymi

polipami gruczolakowatymi jelita, leczonych celekoksybem w dawkach 200 mg dwa razy na dobę i

400 mg dwa razy na dobę w porównaniu do placebo (patrz punkt 5.1).

Ponieważ ryzyko działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego może wzrastać wraz

ze zwiększeniem dawki i długością leczenia, należy stosować najmniejszą skuteczna dawkę dobową

przez możliwie najkrótszy okres. Potrzeba objawowego leczenia przeciwbólowego i reakcja pacjenta

na leczenie powinny być okresowo oceniane, zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową

stawów (patrz punkty 4.2, 4.3, 4.8 i 5.1).

Pacjenci z istotnymi czynnikami wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych (np. z nadciśnieniem

tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, osoby palące) mogą być leczeni celekoksybem jedynie po

dokładnym rozważeniu celowości takiej terapii (patrz punkt 5.1).

Selektywne inhibitory COX-2 nie mogą być stosowane jako substytut kwasu acetylosalicylowego w

profilaktyce chorób zakrzepowo-zatorowych układu krążenia, ponieważ nie wykazują działania

przeciwpłytkowego. Z tego względu nie należy przerywać leczenia przeciwpłytkowego (patrz punkt

5.1).

Zatrzymanie płynów i obrzęki

Tak jak w przypadku innych produktów leczniczych hamujących syntezę prostaglandyn, obserwuje się

zatrzymywanie płynów i obrzęki u pacjentów przyjmujących celekoksyb. Dlatego celekoksyb należy

stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności lewej komory lub

nadciśnieniem tętniczym oraz u pacjentów z istniejącymi uprzednio obrzękami z różnych przyczyn,

ponieważ hamowanie prostaglandyn może pogorszyć czynność nerek i doprowadzić do

zatrzymywania płynów. Z powodu ryzyka wystąpienia hipowolemii, wymagana jest ostrożność w

leczeniu pacjentów przyjmujących leki moczopędne.

Nadciśnienie tętnicze

Podobnie jak wszystkie leki z grupy NLPZ, celekoksyb może prowadzić do wystąpienia nadciśnienia

tętniczego lub nasilenia istniejącego nadciśnienia, co w obu przypadkach może przyczyniać się do

większej częstości występowania incydentów sercowo-naczyniowych. Z tego powodu należy

dokładnie monitorować ciśnienie krwi podczas rozpoczynania leczenia celekoksybem oraz podczas

trwania całego leczenia.

Działanie na wątrobę i nerki

Wystąpienie zaburzeń nerek lub wątroby, a szczególnie zaburzeń serca jest bardziej prawdopodobne u

osób w podeszłym wieku, których z tego powodu należy objąć odpowiednią opieka medyczną.

Leki z grupy NLPZ, w tym celekoksyb, mogą działać toksycznie na nerki. Badania kliniczne

celekoksybu wykazały, że wywiera on podobne działanie na nerki, jak inne leki z grupy NLPZ, z

którymi celekoksyb był porównywany. Do grupy największego ryzyka wystąpienia toksycznego

działania na nerki należą pacjenci z zaburzoną czynnością nerek, niewydolnością serca, zaburzeniem

czynności wątroby, pacjenci stosujący diuretyki, inhibitory ACE, antagonistów receptora

angiotensyny II, oraz pacjenci w podeszłym wieku (patrz punkt 4.5). Takich pacjentów należy

uważnie kontrolować w trakcie leczenia celekoksybem.

Podczas stosowania celekoksybu zgłaszano przypadki ciężkich reakcji ze strony wątroby, w tym

piorunujące zapalenie wątroby (czasem zakończone zgonem), martwicę wątroby i niewydolność

wątroby (niektóre zakończone zgonem lub wymagające przeszczepienia wątroby). W tych

przypadkach, w których znany był okres poprzedzający wystąpienie zdarzenia, większość ciężkich

zdarzeń niepożądanych ze strony wątroby rozwijała się w ciągu miesiąca od rozpoczęcia leczenia

celekoksybem (patrz punkt 4.8).

Jeżeli podczas leczenia u pacjenta wystąpi opisane powyżej pogorszenie czynności układów i (lub)

narządów, należy podjąć właściwe leczenie i rozważyć przerwanie leczenia celekoksybem.

Hamowanie cytochromu CYP2D6

Celekoksyb hamuje cytochrom CYP2D6. Mimo, że nie jest on silnym inhibitorem tego enzymu, może

okazać się konieczne zmniejszenie indywidualnie ustalanej dawki produktów metabolizowanych przez

CYP2D6 (patrz punkt 4.5).

Pacjenci z zaburzonym metabolizmem zależnym od cytochromu CYP2C9

Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których stwierdza się zmniejszoną aktywność cytochromu

CYP2C9 (patrz punkt 5.2).

Reakcje skórne i reakcje nadwrażliwości układowej

Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie, niektóre zakończone zgonem pacjenta, reakcje skórne obejmujące:

złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się

naskórka, jako objawy związane z przyjmowaniem celekoksybu (patrz punkt 4.8). Ryzyko

wystąpienia tych działań jest prawdopodobnie największe na początku terapii: większość powikłań

notowano w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. U pacjentów przyjmujących celekoksyb

obserwowano objawy ciężkiej nadwrażliwości (w tym reakcję anafilaktyczną, obrzęk

naczynioruchowy i wysypkę polekową z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. DRESS lub

zespół nadwrażliwości) (patrz punkt 4.8). U pacjentów z nadwrażliwością na sulfonamidy lub inne

leki w wywiadzie, może występować większe ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji skórnych lub

reakcji nadwrażliwości (patrz punkt 4.3). Należy przerwać stosowanie celekoksybu w przypadku

wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek

innych objawów nadwrażliwości.

Informacje ogólne

Celekoksyb może maskować gorączkę lub inne objawy stanu zapalnego.

Stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi

U pacjentów leczonych jednocześnie warfaryną zgłaszano przypadki poważnych krwawień, niekiedy

prowadzących do zgonu. W przypadkach jednoczesnego leczenia warfaryną zgłaszano zwiększenie

czasu protrombinowego (INR). W związku z tym należy ściśle obserwować pacjentów przyjmujących

doustne leki przeciwzakrzepowe typu warfaryna lub kumaryna, szczególnie w przypadku rozpoczęcia

leczenia celekoksybem lub zmiany dawki celekoksybu (patrz punkt 4.5). Jednoczesne stosowanie

leków przeciwzakrzepowych z lekami z grupy NLPZ może zwiększać ryzyko krwawienia.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania celekoksybu jednocześnie z warfaryną lub innymi

lekami przeciwzakrzepowymi, w tym lekami przeciwzakrzepowymi nowej generacji (np.

apiksabanem, dabigatranem i rywaroksabanem).

Substancje pomocnicze

Produkt Elecoxel zawiera laktozę. Pacjenci z rzadką dziedziczna nietolerancją galaktozy, niedoborem

laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego

leku.

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakodynamiczne

Leki przeciwzakrzepowe

Należy monitorować działanie przeciwzakrzepowe, szczególnie w okresie pierwszych kilku dni po

rozpoczęciu leczenia lub zmianie dawki celekoksybu, u pacjentów otrzymujących warfarynę lub inne

leki o działaniu przeciwzakrzepowym, ponieważ u tych pacjentów występuje zwiększone ryzyko

powikłań krwotocznych. Dlatego u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe należy

kontrolować czas protrombinowy INR, szczególnie podczas pierwszych kilku dni po rozpoczęciu

terapii lub po zmianie dawki (patrz punkt 4.4). Opisywano przypadki krwawień, niektóre zakończone

zgonem, związane z wydłużeniem czasu protrombinowego u szczególnie u pacjentów w podeszłym

wieku przyjmujących jednocześnie warfarynę i celekoksyb.

Leki przeciwnadciśnieniowe

NLPZ mogą zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych, w tym inhibitorów ACE,

antagonistów receptora angiotensyny II, leków moczopędnych i beta-adrenolityków. Tak jak w

przypadku NLPZ, ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek, która jest zazwyczaj odwracalna,

może być zwiększone u niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. u pacjentów

odwodnionych, leczonych lekami moczopędnymi lub w podeszłym wieku) podczas stosowania

inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II i (lub) leków moczopędnych w skojarzeniu

z NLPZ, w tym z celekoksybem (patrz punkt 4.4). Dlatego leczenie skojarzone należy stosować

ostrożnie, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio

nawodnieni, należy pamiętać o kontrolowaniu czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i

powtarzać je okresowo.

W 28-dniowym badaniu klinicznym u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym stopnia I lub II

otrzymujących lizynopryl, podawanie celekoksybu w dawce 200 mg dwa razy na dobę nie

spowodowało istotnego klinicznie wzrostu średniego dobowego ciśnienia skurczowego ani

rozkurczowego, ustalonego w trakcie 24-godzinnego pomiaru ambulatoryjnego, w porównaniu do

grupy placebo. Podczas badania 48% pacjentów przyjmujących celekoksyb w dawce 200 mg dwa razy

na dobę, uznano za opornych na lizynopryl (oporność definiowano jako ciśnienie rozkurczowe

mierzone mankietem ciśnieniowym > 90 mmHg lub wzrost tego parametru o >10% w stosunku do

wartości początkowych) w porównaniu do 27% pacjentów w grupie placebo; różnica między grupami

była istotna statystycznie.

Cyklosporyna i Takrolimus

Jednoczesne stosowanie leków z grupy NLPZ i cyklosporyny lub takrolimusu może zwiększać

działanie uszkadzające nerki odpowiednio cyklosporyny lub takrolimusu. Należy monitorować

czynność nerek w przypadku jednoczesnego stosowania celekoksybu i któregokolwiek z tych

produktów leczniczych.

Kwas acetylosalicylowy

Celekoksyb może być podawany razem z małą dawką kwasu acetylosalicylowego, nie może być

jednak stosowany zamiast kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce chorób układu krążenia. W

dotychczas przeprowadzonych badaniach wykazano, że tak jak w przypadku innych leków z grupy

NLPZ, podczas stosowania celekoksybu w skojarzeniu z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego

ryzyko wystąpienia owrzodzeń przewodu pokarmowego lub innych powikłań ze strony przewodu

pokarmowego jest większe niż podczas stosowania celekoksybu w monoterapii (patrz punkt 5.1).

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ celekoksybu na inne produkty lecznicze

Hamowanie CYP2D6

Celekoksyb jest inhibitorem cytochromu CYP2D6. Stężenia w osoczu produktów leczniczych, które

są substratami tego enzymu, mogą zwiększać się podczas jednoczesnego stosowania celekoksybu.

Do leków metabolizowanych przez CYP2D6 należą między innymi leki przeciwdepresyjne

(trójpierścieniowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), neuroleptyki i leki

przeciwarytmiczne, itp. Może zaistnieć konieczność zmniejszenia indywidualnie ustalonej dawki

substratów CYP2D6 po rozpoczęciu leczenia celekoksybem lub zwiększenia jej po zakończeniu

terapii celekoksybem.

Jednoczesne stosowanie 200 mg celekoksybu dwa razy na dobę powodowało 2,6-krotne i 1,5-krotne

zwiększenie stężenia odpowiednio dekstrometorfanu i metoprololu (substratów CYP2D6) w osoczu.

Ten wzrost jest wynikiem hamowania metabolizmu substratów CYP2D6 przez celekoksyb.

Hamowanie CYP2C19

W badaniach in vitro wykazano zdolność celekoksybu do hamowania metabolizmu katalizowanego

przez cytochrom CYP2C19. Kliniczne znaczenie tych badań in vitro nie jest znane. Przykładami

produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP2C19 są diazepam, cytalopram i imipramina.

Metotreksat

U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów nie stwierdzono, aby celekoksyb istotnie

klinicznie wpływał na farmakokinetykę (osoczowy lub nerkowy klirens) metotreksatu w dawkach

stosowanych w reumatologii. W przypadku stosowania obu produktów leczniczych jednocześnie,

należy jednak rozważyć odpowiednią kontrolę toksycznego działania metotreksatu.

Lit

U zdrowych osób, jednoczesne stosowanie 200 mg celekoksybu dwa razy na dobę z 450 mg litu dwa

razy na dobę powodowało średnie zwiększenie C

litu o 16% i AUC litu o 18%. Dlatego należy

dokładnie obserwować pacjentów przyjmujących związki litu, podczas rozpoczynania lub przerwania

leczenia celekoksybem.

Doustne leki antykoncepcyjne

W badaniu interakcji celekoksyb nie wywierał istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę

doustnych leków antykoncepcyjnych (1 mg noretysteronu/35 mikrogramów etynyloestradiolu).

Glibenklamid/tolbutamid

Celekoksyb nie zaburza, w zakresie istotnym klinicznie farmakokinetyki tolbutamidu (substrat

CYP2C9) lub glibenklamidu.

Wpływ innych produktów leczniczych na celekoksyb

Pacjenci z zaburzonym metabolizmem zależnym od cytochromu CYP2C9

U pacjentów z zaburzonym metabolizmem zależnym od cytochromu CYP2C9 oraz u których

występuje zwiększone narażenie na celekoksyb, jednoczesne podawanie leków będących inhibitorami

CYP2C9, takich jak flukonazol, może prowadzić do dalszego jego nasilenia. U pacjentów z

upośledzeniem metabolizmu zależnego od cytochromu CYP2C9 należy unikać takiego leczenia

skojarzonego (patrz punkty 4.2 i 5.2).

Inhibitory i induktory CYP2C9

Ponieważ celekoksyb jest metabolizowany głównie przez cytochrom CYP2C9, należy zmniejszyć o

połowę jego dawkę u pacjentów otrzymujących flukonazol. Jednoczesne zastosowanie pojedynczej

dawki 200 mg celekoksybu i 200 mg raz na dobę flukonazolu, który jest silnym inhibitorem CYP2C9,

powodowało średnie zwiększenie C

celekoksybu o 60% i AUC o 130%. Jednoczesne stosowanie

induktorów CYP2C9, takich jak ryfampicyna, karbamazepina i barbiturany, może zmniejszać stężenie

celekoksybu w osoczu.

Ketokonazol i leki zobojętniające

Nie zaobserwowano, aby ketokonazol lub produkty zobojętniające wywierały wpływ na

farmakokinetykę celekoksybu.

Dzieci i młodzież

Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

W badaniach na zwierzętach (szczury i króliki) wykazano toksyczny wpływ na reprodukcję, w tym

wady rozwojowe (patrz punkty 4.3 i 5.3). Hamowanie syntezy prostaglandyn może wywierać

niekorzystny wpływ na przebieg ciąży. Dane uzyskane z badań epidemiologicznych sugerują

zwiększone ryzyko samoistnego poronienia po zastosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn we

wczesnym etapie ciąży. Potencjalne ryzyko dla przebiegu ciąży u ludzi nie jest znane, nie można go

jednak wykluczyć. Celekoksyb, tak jak inne produkty lecznicze hamujące syntezę prostaglandyn,

może wywoływać atonię macicy i przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego w ostatnim

trymestrze ciąży. Stosowanie celekoksybu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i u kobiet w wieku

rozrodczym (patrz punkty 4.3 i 4.4). Jeśli kobieta zajdzie w ciążę w czasie leczenia, należy przerwać

podawanie celekoksybu.

Karmienie piersią

Celekoksyb przenika do mleka karmiących szczurów w stężeniach podobnych do stężeń produktu w

osoczu. Po podaniu celekoksybu karmiącym kobietom zaobserwowano, że produkt w bardzo

niewielkim stopniu przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Nie należy stosować celekoksybu u

kobiet karmiących piersią.

Płodność

Ze względu na mechanizm działania stosowanie leków z grupy NLPZ, w tym celekoksybu, może

opóźniać lub uniemożliwiać pękanie pęcherzyków Graffa, co u niektórych kobiet wiąże się z

odwracalną niepłodnością.

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Pacjenci, u których podczas stosowania celekoksybu występują zawroty głowy lub senność, nie

powinni prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.

4.8

Działania niepożądane

Działania niepożądane, które zostały wymienione w Tabeli 1 według klasyfikacji układów i narządów

oraz częstości występowania odzwierciedlają dane z następujących źródeł:

Działania niepożądane zaobserwowane u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów i

reumatoidalnym zapaleniem stawów, z częstością większą niż 0,01% i zaobserwowane częściej

niż po podaniu placebo, podczas trwających do 12 tygodni 12 badań klinicznych kontrolowanych

placebo i (lub) substancją czynną w dawkach dobowych od 100 mg do 800 mg. W dodatkowych

badaniach klinicznych z wykorzystaniem innych nieselektywnych leków z grupy NLPZ, około

7400 pacjentów z zapaleniem stawów było leczonych celekoksybem w dawkach dobowych do

800 mg. 2300 spośród nich przyjmowało celekoksyb przez rok lub dłużej. W badaniach tych

odnotowano takie same działania niepożądane, jakie występowały u pacjentów z chorobą

zwyrodnieniową stawów oraz reumatoidalnym zapaleniem stawów, które wymieniono w

Tabeli 1.

Działania niepożądane, o częstości występowania większej niż w przypadku placebo

zaobserwowane w długotrwałych badaniach nad zapobieganiem polipom gruczolakowatym,

trwających do 3 lat, w których podawano celekoksyb w dawkach 400 mg na dobę (badania APC -

Celekoksyb w zapobieganiu sporadycznie występującym gruczolakom okrężnicy i odbytnicy i

PreSAP - Zapobieganie sporadycznie występującym polipom gruczolakowatym okrężnicy i

odbytnicy); patrz punkt 5.1, Właściwości farmakodynamiczne: Bezpieczeństwo sercowo-

naczyniowe – długotrwałe badania obejmujące pacjentów ze sporadycznie występującymi

polipami gruczolakowatymi).

Działania niepożądane spontanicznie zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu

w okresie, w którym szacuje się, że > 70 milionów pacjentów otrzymywało celekoksyb (w

różnych dawkach, różnym czasie trwania leczenia oraz różnych wskazaniach). Mimo, że były to

działania niepożądane zgłaszane po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu, do

oszacowania częstości ich występowania wykorzystano dane z badań klinicznych. Częstości

określono w oparciu o wyniki metaanalizy skumulowanych danych z badań, w których produkt

leczniczy stosowało ogółem 38102 pacjentów.

Tabela 1. Działania niepożądane dla celekoksybu zgłaszane w badaniach klinicznych i w ramach

monitorowania działań niepożądanych (wg MedDRA)

1,2,3

Częstość występowania działań niepożądanych

Klasyfikacja wg

układów i

narządów

Bardzo

często

(≥1/10)

Często

(≥1/100 do

<1/10)

Niezbyt często

(≥1/1000 do

<1/100)

Rzadko

(≥1/10 000 do

<1/1000)

Bardzo rzadko

(<1/10 000)

Częstość

nieznana

Zakażenia i

zarażenia

pasożytnicze

Zapalenie zatok,

zakażenia

górnych dróg

oddechowych,

zapalenie

gardła,

zakażenia dróg

moczowych

Zaburzenia krwi i

układu chłonnego

Niedokrwistość

Leukopenia,

małopłytkowość

Pancytopenia

Zaburzenia układu

immunologicznego

Nadwrażliwość

Wstrząs

anafilaktyczny

reakcje

anafilaktyczne

Zaburzenia

metabolizmu i

odżywiania

Hiperkaliemia

Zaburzenia

psychiczne

Bezsenność

Niepokój,

depresja,

zmęczenie

Splątanie,

omamy

Zaburzenia układu

nerwowego

Zawroty głowy,

hipertonia, ból

głowy

Udar mózgu

parestezja,

senność

Ataksja,

zaburzenia

smaku

Krwotok

wewnątrzczaszkowy

(w tym krwotok

wewnątrzczaszkowy

zakończony

zgonem)

, jałowe

zapalenie opon

mózgowo-

rdzeniowych

padaczka (w tym

nasilenie padaczki)

utrata smaku

, utrata

węchu

Zaburzenia oka

Niewyraźne

widzenie,

zapalenie

spojówek

Krwotok do

wnętrza oka

Zamknięcie tętnicy

siatkówkowej

zamknięcie żyły

siatkówkowej

Zaburzenia ucha i

ędnika

Szumy uszne,

niedosłuch

Zaburzenia serca

Zawał mięśnia

sercowego

Niewydolność

serca, kołatanie,

tachykardia

Arytmia

Zaburzenia

naczyniowe

Nadciśnienie

tętnicze

tym nasilenie

nadciśnienia

tętniczego)

Zatorowość

płucna

uderzenia

gorąca

Zapalenie naczyń

Zaburzenia układu

oddechowego,

klatki piersiowej i

śródpiersia

Zapalenia błony

śluzowej nosa,

kaszel,

duszność

Skurcz oskrzeli

Zapalenie płuc

Zaburzenia

żądka i jelit

Nudności

, ból

brzucha,

biegunka,

niestrawność,

wzdęcia,

wymioty

dysfagia

Zaparcia,

zapalenie błony

śluzowej

żołądka,

zapalenie błony

śluzowej jamy

ustnej, zapalenia

w obrębie

żołądka i jelit

(w tym nasilenie

zapalenia w

obrębie żołądka

i jelit), odbijanie

się

Krwotok z

przewodu

pokarmowego

wrzód

dwunastnicy,

wrzód żołądka,

wrzód przełyku,

wrzód jelita

cienkiego, duże

owrzodzenie

jelita grubego,

perforacja jelit,

zapalenie

przełyku,

smoliste stolce,

zapalenie

trzustki,

zapalenie

okrężnicy

Zaburzenia

wątroby i dróg

żółciowych

Nieprawidłowa

czynność

wątroby,

zwiększenie

aktywności

enzymów

wątrobowych

(AspAT i

AlAT)

Zapalenie

wątroby

Niewydolność

wątroby

(czasem

zakończona zgonem

lub wymagająca

przeszczepienia

wątroby), zapalenie

wątroby piorunujące

(czasem zakończone

zgonem), martwica

wątroby

, cholestaza

zapalenie wątroby

cholestatyczne

żółtaczka

Zaburzenia skóry i

tkanki podskórnej

Wysypka, świąd

(w tym świąd

uogólniony)

Pokrzywka,

wylewy

podskórne

Obrzęk

naczynio-

ruchowy

łysienie,

nadwrażliwość

na światło

Zapalenie skóry

złuszczające

, rumień

wielopostaciowy

zespół Stevensa-

Johnsona

, martwicze

oddzielanie się

naskórka

, reakcja na

lek z eozynofilią i

objawami

uogólnionymi

(DRESS)

, ostra

uogólniona osutka

krostkowa (ang.

AGEP)

, pęcherzowe

zapalenia skóry

Zaburzenia

mięśniowo-

szkieletowe i

tkanki łącznej

Bóle stawów

Skurcze mięśni

(kurcze nóg)

Zapalenie mięśni

Zaburzenia nerek i

dróg moczowych

Zwiększone

stężenie

kreatyniny we

krwi,

zwiększone

stężenie

mocznika we

krwi

Ostra

niewydolność

nerek

hiponatremia

Śródmiąższowe

zapalenie nerek

zespół

nerczycowy

zapalenie

kłębuszków

nerkowych,

submikroskopowe

Zaburzenia układu

rozrodczego i

piersi

Zaburzenia

miesiączki

Niepłodność

kobiet

(zmniejszenie

płodności u

kobiet)

Zaburzenia ogólne

i stany w miejscu

podania

Objawy

grypopodobne,

(choroba

grypopodobna),

obrzęk

obwodowy/

zatrzymywanie

płynów

Obrzęk twarzy

ból w klatce

piersiowej

Urazy, zatrucia i

powikłania po

zabiegach

Uraz

(przypadkowy

uraz)

Działania niepożądane, obserwowane w 2 badaniach klinicznych dotyczących zapobiegania polipom gruczolakowatym,

trwających do 3 lat, w których podawano celekoksyb w dawce dobowej 400 mg (badania APC – ang. Adenoma Prevention

with Celecoxib; Celekoksyb w zapobieganiu występującym sporadycznie gruczolakom okrężnicy i odbytnicy i PreSAP, ang.

Prevention of Spontaneus Adenomatous Polyps - Zapobieganie występującym sporadycznie polipom gruczolakowatym

okrężnicy i odbytnicy). Działania niepożądane wymienione powyżej występujące w badaniach dotyczących zapobieganiu

polipom gruczolakowatym to wyłącznie działania, które zostały wcześniej stwierdzone po wprowadzeniu produktu do obrotu

lub występowały częściej niż w badaniach zapalenia stawów.

Ponadto wcześniej nieznane działania niepożądane, obserwowane w badaniach zapobiegania polipom gruczolakowatym, u

pacjentów otrzymujących celekoksyb w dawce dobowej 400 mg w 2 badaniach klinicznych trwających do 3 lat (badania

APC i PreSAP): Często: dławica piersiowa, zespół jelita drażliwego, kamica nerkowa, zwiększone stężenie kreatyniny we

krwi, łagodny rozrost gruczołu krokowego, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: zakażenie bakterią Helicobacter,

półpasiec, róża, odoskrzelowe zapalenie płuc, zapalenie błędnika, infekcje dziąseł, tłuszczaki, męt w ciele szklistym, krwotok

spojówkowy, zakrzepica żył głębokich, dysfonia, krwotok hemoroidalny, częste oddawanie stolca, owrzodzenie błony

śluzowej jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, torbiele galaretowate, oddawanie moczu w nocy, krwotok z dróg rodnych,

tkliwość piersi, złamania kończyn dolnych, zwiększone stężenie sodu we krwi.

Kobiety, które zamierzają zajść w ciążę, zostały wykluczone ze wszystkich badań, dlatego sprawdzanie bazy danych pod

kątem częstości tego działania niepożądanego jest bezcelowe.

Częstości określono w oparciu o wyniki metaanalizy skumulowanych danych z badań, w których produkt leczniczy

stosowało ogółem 38102 pacjentów.

W ostatecznych danych (po zweryfikowaniu) z badań APC i PreSAP u pacjentów otrzymujących

celekoksyb w dawce 400 mg na dobę przez okres do 3 lat (połączone dane z obu badań; wyniki z

poszczególnych badań patrz punkt 5.1) liczba zawałów mięśnia sercowego w porównaniu z placebo

wynosiła 7,6 przypadków na 1000 pacjentów (niezbyt często). Udary (niezróżnicowane na typy) nie

zostały odnotowane z większą częstością w porównaniu z placebo.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:

Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji

Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181 C

02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9

Przedawkowanie

Brak danych klinicznych dotyczących przedawkowania produktu. Pojedyncze dawki do 1200 mg i

wielokrotne dawki do 1200 mg dwa razy na dobę podawano zdrowym ochotnikom przez okres 9 dni

bez istotnych klinicznie działań niepożądanych. W przypadku podejrzewania przedawkowania należy

zastosować właściwe leczenie wspomagające, np. usunięcie treści żołądkowej, nadzór lekarski i, w

razie konieczności, wdrożenie leczenia objawowego. Ze względu na duży stopień wiązania z białkami,

dializa nie wydaje się być skuteczną metodą usuwania produktu z organizmu.

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Niesteroidowe leki przeciwzapalne i leki przeciwreumatyczne, koksyby

Kod ATC: M01AH01.

Mechanizm działania

Celekoksyb jest doustnym, selektywnym inhibitorem cyklooksygenazy typu 2 (COX-2) w zakresie

dawek terapeutycznych (200 mg do 400 mg na dobę). U ochotników nie obserwowano statystycznie

istotnego hamowania COX-1 (ocenianego ex vivo jako zdolność do hamowania powstawania

tromboksanu B

[TxB

]) po zastosowaniu dawek terapeutycznych.

Działanie farmakodynamiczne

Cyklooksygenaza jest enzymem warunkującym powstawanie prostaglandyn. Zidentyfikowano dwie

izoformy cyklooksygenazy, COX-1 i COX-2. COX-2 jest izoformą enzymu indukowaną pod

wpływem bodźców prozapalnych i uważa się, że jest ona odpowiedzialna przede wszystkim za

syntezę prostanoidowych mediatorów bólu, stanu zapalnego i gorączki. Uważa się, że COX-2 bierze

udział w owulacji, implantacji oraz zamknięciu przewodu tętniczego, oraz że wpływa na regulację

czynności nerek i ośrodkowego układu nerwowego (wywoływanie gorączki, odczuwanie bólu, funkcje

poznawcze). Może również wpływać na proces gojenia wrzodów trawiennych. Stwierdzono obecność

COX-2 w tkankach otaczających wrzody żołądka u ludzi, ale nie wyjaśniono, jaki to może mieć

wpływ na proces gojenia wrzodu.

Różnica we właściwościach antyagregacyjnych między niektórymi NLPZ, inhibitorami COX-1i

selektywnymi inhibitorami COX-2 może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów należących do grupy

ryzyka wystąpienia zdarzeń zatorowo-zakrzepowych. Wybiórcze inhibitory COX-2 hamują proces

ogólnoustrojowego (i w związku z tym, prawdopodobnie śródbłonkowego) powstawania prostacyklin

bez jednoczesnego wpływu na tromboksan w płytkach krwi.

Celekoksyb jest pirazolem z dwoma grupami arylowymi, chemicznie podobnym do innych nie

aminoarylowych sulfonamidów (np. tiazydów, furosemidu), różniącym się od sulfonamidów

aminoarylowych (np. sulfametoksazolu i innych antybiotyków sulfonamidowych).

Po zastosowaniu dużych dawek celekoksybu obserwowano zależny od dawki wpływ na syntezę TxB

Natomiast w małych badaniach z udziałem ochotników, którym podawano wielokrotne dawki 600 mg

celekoksybu dwa razy na dobę (dawka 3-krotnie większa od największej zalecanej), celekoksyb nie

miał wpływu na agregację płytek i czas krwawienia w porównaniu do placebo.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Przeprowadzono kilka badań klinicznych w celu potwierdzenia skuteczności i bezpieczeństwa

stosowania produktu w chorobie zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz

zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa. Celekoksyb był oceniany w leczeniu stanu zapalnego

i bólu w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego i biodrowego u około 4200 pacjentów, w

badaniach kontrolowanych placebo i aktywną grupą kontrolną trwających do 12 tygodni. Produkt był

również oceniany w leczeniu stanu zapalnego i bólu w reumatoidalnym zapaleniu stawów w

badaniach u około 2100 pacjentów, kontrolowanych placebo i aktywną grupą kontrolną trwających do

24 tygodni. Celekoksyb w dawce 200 mg do 400 mg łagodzi ból w ciągu 24 godzin od przyjęcia.

Skuteczność celekoksybu w leczeniu stanów zapalnych oraz bólów w zesztywniającym zapaleniu

stawów kręgosłupa oceniano w badaniach kontrolowanych placebo i aktywnym komparatorem

trwających do 12 tygodni, w których wzięło udział 896 pacjentów. Badania te wykazały, że

celekoksyb podawany w dawkach 100 mg dwa razy na dobę i 200 mg raz na dobę, oraz 200 mg dwa

razy na dobę i 400 mg raz na dobę w znacznym stopniu łagodzi ból, zmniejsza ogólną aktywność

choroby i wpływa na poprawę sprawności ruchowej w przebiegu zesztywniającego zapalenia stawów

kręgosłupa.

Metodą podwójnie ślepej próby przeprowadzono 5 randomizowanych, kontrolowanych badań, w

których około 4500 pacjentów miało przeprowadzoną endoskopię górnego odcinka przewodu

pokarmowego. W badaniach uczestniczyli tylko ci pacjenci, u których w momencie rozpoczęcia badań

nie stwierdzono owrzodzenia górnego odcinka przewodu pokarmowego. W badaniach tych pacjenci

otrzymywali celekoksyb w dawce od 50 mg do 400 mg dwa razy na dobę. W 12-tygodniowych

badaniach endoskopowych, stosowanie celekoksybu (100 mg do 800 mg na dobę) było związane ze

znacznie mniejszym ryzykiem wystąpienia owrzodzenia żołądka lub dwunastnicy w porównaniu z

naproksenem (1000 mg na dobę) i ibuprofenem (2400 mg na dobę). Dane dotyczące porównania z

diklofenakiem (150 mg na dobę) są sprzeczne. W dwóch 12-tygodniowych badaniach, odsetek

pacjentów z potwierdzonym endoskopowo owrzodzeniem żołądka lub dwunastnicy, nie różnił się

istotnie w grupie placebo i w grupie przyjmującej celekoksyb w dawkach 200 mg dwa razy na dobę i

400 mg dwa razy na dobę.

W prospektywnym badaniu oceniającym bezpieczeństwo długotrwałego stosowania celekoksybu (6

do 15 miesięcy, badanie CLASS), 5800 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów i 2200

pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów przyjmowało celekoksyb w dawce 400 mg dwa razy

na dobę (dawki odpowiednio 4- i 2-krotnie większe od zalecanych w leczeniu choroby

zwyrodnieniowej stawów i reumatoidalnego zapalenia stawów), ibuprofen w dawce 800 mg trzy razy

na dobę lub diklofenak w dawce 75 mg dwa razy na dobę (w obydwu przypadkach są to dawki

terapeutyczne). 22% pacjentów biorących udział w badaniu przyjmowało jednocześnie małą dawkę

kwasu acetylosalicylowego (≤ 325 mg na dobę), przede wszystkim jako profilaktykę chorób układu

krążenia. Nie stwierdzono istotnych różnic w podstawowym punkcie końcowym, którym była

częstość występowania powikłanych owrzodzeń (zdefiniowanych jako krwawienia w przewodzie

pokarmowym, perforacje lub zwężenie odźwiernika) pomiędzy celekoksybem a ibuprofenem, oraz

celekoksybem a diklofenakiem. W całej grupie przyjmującej diklofenak lub ibuprofen, ryzyko

wystąpienia powikłanych owrzodzeń nie różniło się statystycznie od celekoksybu (względne ryzyko

wynosiło 0,77; 95% CI 0,41 – 1,46 w całkowitym czasie trwania badania). Częstość występowania

powikłanych i objawowych owrzodzeń (złożony punkt końcowy badania) była istotnie mniejsza w

grupie przyjmującej celekoksyb w porównaniu do całej grupy przyjmującej NLPZ (względne ryzyko

wynosiło 0,66, 95% Cl 0,45-0,97), nie było jednak istotnej różnicy między celekoksybem a

diklofenakiem. U pacjentów przyjmujących celekoksyb jednocześnie z małymi dawkami kwasu

acetylosalicylowego częstość występowania powikłanych owrzodzeń była 4-krotnie większa w

porównaniu do celekoksybu stosowanego w monoterapii. Częstość występowania znaczącego

klinicznie zmniejszenia stężenia hemoglobiny (>2 g/dl), potwierdzonego powtórnym testem, była

istotnie mniejsza u pacjentów przyjmujących celekoksyb w porównaniu z grupą przyjmującą NLPZ,

względne ryzyko wynosiło 0,29, 95% Cl 0,17-0,48. Istotnie mniejsza częstość występowania tego

zdarzenia utrzymywała się zarówno w przypadku stosowania celekoksybu w monoterapii jak i w

połączeniu z kwasem acetylosalicylowym.

W prospektywnym, randomizowanym, 24-tygodniowym badaniu oceniającym bezpieczeństwo terapii

z udziałem pacjentów w wieku ≥60 lat lub z dodatnim wywiadem w kierunku choroby wrzodowej

żołądka lub dwunastnicy (z wyłączeniem pacjentów stosujących kwas acetylosalicylowy) odsetek

pacjentów ze zmniejszeniem stężenia hemoglobiny (o ≥2 g/dl) i (lub) zmniejszeniem hematokrytu (o

≥10 %) spowodowanym przez potwierdzone lub podejrzewane krwawienie z przewodu pokarmowego

był mniejszy w przypadku pacjentów leczonych celekoksybem w dawce 200 mg dwa razy na dobę (N

= 2238) niż w przypadku pacjentów leczonych diklofenakiem SR w dawce 75 mg dwa razy na dobę i

omeprazolem w dawce 20 mg raz na dobę (N = 2246) (0,2% vs 1,1% w przypadku potwierdzonego

krwawienia z przewodu pokarmowego, p = 0,004; 0,4% vs 2,4% w przypadku podejrzewanego

krwawienia z przewodu pokarmowego, p = 0,0001). Częstość występowania objawiających się

klinicznie powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak perforacja, niedrożność, czy

krwawienia, była bardzo mała i nie różniła się pomiędzy badanymi grupami (4–5 przypadków na

grupę).

Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe – długotrwałe badania obejmujące pacjentów ze

sporadycznie występującymi polipami gruczolakowatymi

Przeprowadzono dwa badania obejmujące pacjentów ze sporadycznie występującymi polipami

gruczolakowatymi, otrzymujących celekoksyb, tj. badanie APC (Celekoksyb w zapobieganiu

sporadycznie występującym gruczolakom okrężnicy i odbytnicy) oraz badanie PreSAP (Zapobieganie

sporadycznie występującym polipom gruczolakowatym okrężnicy i odbytnicy). W badaniu APC

obserwowano zależne od dawki zwiększenie wartości kryterium złożonego – zgonu z przyczyn

sercowo-naczyniowych, zawału serca lub udaru (po zweryfikowaniu) po podaniu celekoksybu w

porównaniu do placebo w ciągu 3 lat trwania leczenia. Badanie PreSAP nie wykazało statystycznie

istotnego zwiększenia ryzyka dla tego samego kryterium złożonego.

W badaniu APC względne ryzyko, w porównaniu do placebo, złożone kryterium zgonu z przyczyn

sercowo-naczyniowych, zawału serca lub udaru (po zweryfikowaniu) wynosiło 3,4 (przedział ufności

95% 1,4 – 8,5) przy dawce celekoksybu w wysokości 400 mg dwa razy na dobę, oraz 2,8 (przedział

ufności 95% 1,1 – 7,2) po dawce celekoksybu w wysokości 200 mg dwa razy na dobę (skumulowane

odsetki dla tego złożonego kryterium w ciągu 3 lat wynosiły odpowiednio 20/671 pacjentów, 3,0%

oraz 17/685 pacjentów, 2,5%, w porównaniu do 6/679 pacjentów, 0,9% w przypadku placebo).

Zwiększenie częstości dla obu schematów dawkowania celekoksybu wynikały głównie z częstości

występowania zawału serca.

W badaniu PreSAP, względne ryzyko w porównaniu do placebo dla tego samego kryterium złożonego

wynosiło 1,2 (przedział ufności 95% 0,6 – 2,4) przy dawce celekoksybu 400 mg raz na dobę

(skumulowane odsetki dla tego kryterium złożonego w ciągu 3 lat wynosiły 21/933 pacjentów, 2,3%,

w porównaniu do 12/628 pacjentów, 1,9% w przypadku placebo). Częstość występowania zawału

mięśnia sercowego (po zweryfikowaniu) wynosiła 9/933 pacjentów, 1,0% w grupie otrzymującej

celekoksyb w dawce 400 mg raz na dobę i 4/628 pacjentów, 0,6% w grupie otrzymującej placebo.

Dane z długotrwałego badania ADAPT (Badanie zapobiegania chorobie Alzheimera w wyniku

podawania leków przeciwzapalnych) nie wykazały istotnie zwiększonego ryzyka sercowo-

naczyniowego podczas podawania celekoksybu w dawce 200 mg dwa razy na dobę w porównaniu do

placebo. Ryzyko względne w porównaniu do placebo dla podobnego kryterium złożonego (zgon z

przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał serca, udar) wynosiło 1,14 (przedział ufności 95% 0,61 –

2,12) po dawce celekoksybu w wysokości 200 mg dwa razy na dobę. Częstość występowania zawału

mięśnia sercowego wynosiła 8/717 pacjentów, 1,1% w grupie otrzymującej celekoksyb w dawce 200

mg dwa razy na dobę i 13/1070 pacjentów, 1,2% w grupie otrzymującej placebo.

5.2

Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Celekoksyb dobrze się wchłania, osiąga maksymalne stężenia w surowicy po około 2 do 3 godzinach.

Przyjmowanie produktu wraz z posiłkiem (zwłaszcza bogatotłuszczowym) opóźnia wchłanianie

celekoksybu o około 1 godzinę, co skutkuje wartością T

równą około 4 godzin i zwiększa

biodostępność o około 20%. U dorosłych zdrowych ochotników całkowita ekspozycja

ogólnoustrojowa (wartość AUC) na celekoksyb była niezależna od tego, czy celekoksyb był

przyjmowany w postaci nienaruszonej kapsułki, czy też zawartość kapsułki wysypywano na mus

jabłkowy. Po podaniu zawartości kapsułki wraz z musem jabłkowym nie stwierdzono istotnych zmian

wartości C

ani T

Dystrybucja

Wiązanie z białkami w zakresie terapeutycznych stężeń w surowicy wynosi około 97% i nie występuje

preferencyjne wiązanie z erytrocytami.

Metabolizm

Metabolizm celekoksybu odbywa się głównie przy udziale cytochromu P450 2C9. W ludzkim osoczu

zidentyfikowano trzy metabolity, które nie działają jako inhibitory COX-1 lub COX-2, tj.

pierwszorzędowy alkohol, odpowiedni kwas karboksylowy oraz jego koniugat glukuronidowy.

Aktywność cytochromu P450 2C9 jest zmniejszona u pacjentów z polimorfizmem genetycznym,

prowadzącym do zmniejszonej aktywności enzymów, takich jak ci z homozygotyczną formą

polimorfizmu CYP2C9*3.

W badaniu farmakokinetyki celekoksybu przy dawce 200 mg podawanej raz na dobę zdrowym

ochotnikom, zdiagnozowanym genotypowo jako CYP2C9*1/*1, CYP2C9*1/*3, lub CYP2C9*3/*3,

mediany C

oraz AUC

0-24

celekoksybu 7. dnia leczenia były zwiększone odpowiednio około 4-

krotnie i 7-krotnie, u ochotników zdiagnozowanych genotypowo jako CYP2C9*3/*3, w porównaniu

do innych genotypów. W trzech niezależnych badaniach po podaniu dawki jednorazowej,

obejmujących łącznie 5 pacjentów zdiagnozowanych genotypowo jako CYP2C9*3/*3, AUC

0-24

podaniu jednokrotnym było zwiększone około 3-krotnie w porównaniu do osób z prawidłowym

metabolizmem. Szacuje się, że w zależności od grupy etnicznej, częstość występowania

homozygotycznego genotypu *3/*3 wynosi 0,3 – 1,0 %.

Należy zachować ostrożność podczas podawania celekoksybu u pacjentów, u których stwierdzono lub

u których podejrzewa się powolny metabolizm zależny od cytochromu CYP2C9 na podstawie

dotychczasowej historii choroby pacjenta i (lub) doświadczenia ze stosowaniem innych substratów

enzymu CYP2C9 (patrz punkt 4.2).

Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych celekoksybu

pomiędzy osobami w podeszłym wieku rasy afroamerykańskiej i kaukaskiej.

U kobiet w podeszłym wieku (> 65 lat) stężenie celekoksybu w osoczu zwiększa się o około 100%.

W porównaniu do osób z prawidłową czynnością wątroby, pacjenci z lekkimi zaburzeniami czynności

wątroby wykazują zwiększenie C

celekoksybu o 53%, AUC zaś o 26%. Odpowiednie wartości u

osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby wyniosły odpowiednio 41% i 146%.

Aktywność metaboliczna u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby

najlepiej korelowała ze stężeniem albumin. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności

wątroby (stężenie albumin w osoczu 25 g/l do 35 g/l) leczenie celekoksybem należy rozpocząć od

dawki o połowę mniejszej od zalecanej. Nie przeprowadzono badań u pacjentów z ciężkimi

zaburzeniami czynności wątroby (stężenie albumin w surowicy < 25 g/l), dlatego nie należy stosować

celekoksybu w tej grupie pacjentów.

Doświadczenie ze stosowaniem celekoksybu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek jest

niewielkie. Nie badano farmakokinetyki celekoksybu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek,

jednak duże zmiany wydają się mało prawdopodobne. Dlatego zaleca się ostrożność podczas

podawania celekoksybu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Ciężka niewydolność nerek

stanowi przeciwwskazanie do stosowania produktu.

Eliminacja

Główną drogą eliminacji celekoksybu jest jego metabolizm. Poniżej 1% dawki jest wydalane wraz z

moczem w postaci niezmienionej. Różnice osobnicze dotyczące ekspozycji na celekoksyb mogą być

nawet dziesięciokrotne. Celekoksyb podawany w zakresie dawek terapeutycznych ma

farmakokinetykę niezależną od dawki i czasu. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 8 do 12

godzin. Stan stacjonarny w surowicy zostaje osiągnięty w ciągu 5 dni leczenia.

5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne nie wykazały występowania szczególnego zagrożenia dla ludzi, w oparciu o

konwencjonalne badania toksyczności, mutagenności lub rakotwórczości po podaniu wielokrotnym,

poza wynikami opisanymi w punktach 4.4, 4.6 oraz 5.1 Charakterystyki Produktu Leczniczego.

Celekoksyb podawany doustnie w dawkach ≥150 mg/kg/dobę (około 2 krotnie więcej niż wpływ

produktu na ludzi, podawany w dawce 200 mg dwa razy na dobę, na podstawie AUC

0-24

), powodował

zwiększenie przypadków wystąpienia ubytku przegrody międzykomorowej, rzadkiej choroby, oraz

zmian rozwoju płodu, takich jak zrośnięte żebra, zrośnięty mostek oraz brak mostka w przypadku, gdy

króliki były leczone w trakcie organogenezy. Podczas doustnego podawania celekoksybu szczurom w

dawce ≥30 mg/kg/dobę (około 6 krotnie więcej niż wpływ produktu na ludzi, podawany w dawce 200

mg dwa razy na dobę, na podstawie AUC

0-24

) w trakcie organogenezy, zaobserwowano zależne od

dawki zwiększenie przepukliny przeponowej. Było to prawdopodobnie związane z hamowaniem

syntezy prostaglandyn. U szczurów, narażenie na celekoksyb podczas wczesnego okresu zarodkowego

powodowało przed- i poimplantacyjne poronienia oraz zmniejszało przeżycie zarodków.

Celekoksyb był wydzielany do mleka szczurów. W badaniu na szczurach obejmującym okres około i

pourodzeniowy obserwowano toksyczny wpływ celekoksybu na noworodki.

W 2-letnim badaniu toksyczności na szczurach po zastosowaniu dużych dawek zaobserwowano

zwiększenie zakrzepicy niezwiązanej z czynnością nadnerczy.

6.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Granulat

Laktoza jednowodna

Powidon (K-29/32)

Kroskarmeloza sodowa

Sodu laurylosiarczan

Magnezu stearynian

Kapsułka

Żelatyna

Tytanu dwutlenek (E171)

Żelaza tlenek żółty (E172)

Tusz (100 mg):

Szelak

Glikol propylenowy

Indygotyna, lak aluminiowy (E132)

Tusz (200 mg):

Szelak

Glikol propylenowy

Żelaza tlenek żółty (E172)

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3

Okres ważności

30 miesięcy

6.4

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Blister PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 30 kapsułek, twardych.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z

lokalnymi przepisami.

7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

G.L. Pharma GmbH

Schlossplatz 1

8502 Lannach

Austria

8.

NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenia nr:

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację