Azacitidine Celgene

Unia Europejska - polski - EMA (European Medicines Agency)

Kup teraz

Składnik aktywny:
azacytydyna
Dostępny od:
Celgene Europe BV
Kod ATC:
L01BC07
INN (International Nazwa):
azacitidine
Grupa terapeutyczna:
Środki agentów,
Dziedzina terapeutyczna:
Zespołów Mielodysplastycznych, Białaczka, Миеломоноцитарный, Przewlekłe Białaczki, Myeloid, Ostry
Wskazania:
Azacytydyna Celgene jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów, którzy nie mają prawa na przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych (ТГСК) z:pośredniego‑2 i wysokiego ryzyka zespołów mielodysplastycznych (MDS) według Międzynarodowej prognostyczny punktowy system (IPSS),mielomonocitarnyi przewlekła białaczka (ХММЛ) z 10-29 % mózg blastów bez миелопролиферативные zaburzenia,ostrej białaczki szpikowej (AML) z 20-30 % blastów i Multi-początki dysplazji, według danych Światowej organizacji zdrowia (WHO) klasyfikacji AML z >30% blastów w szpiku kostnego Według klasyfikacji WHO.
Status autoryzacji:
Upoważniony
Numer pozwolenia:
EMEA/H/C/005300
Data autoryzacji:
2019-08-02
Kod EMEA:
EMEA/H/C/005300

Dokumenty w innych językach

Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - bułgarski
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - hiszpański
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - niemiecki
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - estoński
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - angielski
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - francuski
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - łotewski
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - węgierski
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - maltański
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - niderlandzki
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - portugalski
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - rumuński
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - słowacki
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - słoweński
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - norweski (bokmål)
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - islandzki
Ulotkę dla pacjenta Ulotkę dla pacjenta - chorwacki

B. ULOTKA DLA PACJENTA

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Azacitidine Celgene 25 mg/ml proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań

Azacytydyna

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub

pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:

Co to jest lek Azacitidine Celgene i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Azacitidine Celgene

Jak stosować lek Azacitidine Celgene

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Azacitidine Celgene

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Azacitidine Celgene i w jakim celu się go stosuje

Co to jest lek Azacitidine Celgene

Lek Azacitidine Celgene jest przeciwnowotworowym środkiem należącym do grupy leków

nazywanych „antymetabolitami”. Lek Azacitidine Celgene zawiera substancję czynną zwaną

„azacytydyną".

W jakim celu stosuje się lek Azacitidine Celgene

Lek Azacitidine Celgene stosuje się u osób dorosłych, niekwalifikujących się do przeszczepu komórek

macierzystych, do leczenia:

zespołów mielodysplastycznych (MDS) wyższego ryzyka,

przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML),

ostrej białaczki szpikowej (AML).

Powyższe choroby atakują szpik kostny i mogą powodować trudności w prawidłowym wytwarzaniu

krwinek.

W jaki sposób działa lek Azacitidine Celgene

Działanie leku Azacitidine Celgene polega na zapobieganiu wzrastaniu komórek nowotworowych.

Azacytydyna włączana jest do materiału genetycznego komórek [kwasu rybonukleinowego (RNA) i

kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA)]. Uważa się, że jej działanie polega na zmianie sposobu

aktywacji i deaktywacji genów komórki, jak również zaburzaniu wytwarzania RNA i DNA. Uważa

się, że te działania naprawiają zaburzenia dojrzewania i wzrostu młodych krwinek w szpiku kostnym

powodujące zaburzenia mielodysplastyczne oraz, że zabijają komórki rakowe w białaczce.

W razie pytań na temat sposobu działania leku Azacitidine Celgene lub powodów przepisania tego

leku, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Azacitidine Celgene

Kiedy nie stosować leku Azacitidine Celgene

jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na azacytydynę lub którykolwiek z pozostałych

składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),

jeśli u pacjenta występuje zaawansowany rak wątroby,

jeśli pacjentka karmi piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Azacitidine Celgene należy omówić to z lekarzem, farmaceutą

lub pielęgniarką, jeśli u pacjenta:

występuje zmniejszona liczba płytek, krwinek czerwonych lub białych,

występuje choroba nerek,

występuje choroba wątroby,

w przeszłości występowała choroba serca, zawał serca lub jakakolwiek choroba płuc.

Badania krwi

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Azacitidine Celgene i na początku każdego okresu leczenia (tzw.

„cyklu”) będą wykonane badania krwi. Celem tych badań jest sprawdzenie czy pacjent ma

wystarczającą liczbę krwinek i czy wątroba oraz nerki pracują prawidłowo.

Dzieci i młodzież

Lek Azacitidine Celgene nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek Azacitidine Celgene a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych

przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lek

Azacitidine Celgene może bowiem wpływać na sposób działania niektórych innych leków. Również

niektóre inne leki mogą wpływać na sposób działania leku Azacitidine Celgene.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Ciąża

Nie należy stosować leku Azacitidine Celgene w czasie ciąży, ponieważ może być szkodliwy dla

dziecka.

Stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie i do 3 miesięcy po okresie leczenia lekiem

Azacitidine Celgene. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi o zajściu w ciążę w trakcie leczenia

lekiem Azacitidine Celgene.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Karmienie piersią

Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku Azacitidine Celgene. Nie wiadomo, czy lek ten

przenika do mleka ludzkiego.

Wpływa na płodność

Mężczyźni nie powinni płodzić dziecka podczas otrzymywania leczenia lekiem Azacitidine Celgene.

Należy stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie i do 3 miesięcy po okresie leczenia tym

lekiem.

Pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, jeżeli chciałby przechować nasienie przed

rozpoczęciem tego leczenia.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Jeżeli wystąpią działania niepożądane takie jak zmęczenie, nie należy prowadzić pojazdów,

posługiwać się narzędziami ani obsługiwać maszyn.

3.

Jak stosować lek Azacitidine Celgene

Przed podaniem pacjentowi leku Azacitidine Celgene, lekarz poda dodatkowo inny lek, aby zapobiec

wystąpieniu nudności i wymiotów na początku każdego cyklu leczenia.

Zalecana dawka to 75 mg na m

powierzchni ciała. Lekarz wybiera właściwą dawkę leku

Azacitidine Celgene dla pacjenta, w zależności od stanu ogólnego pacjenta, jego wzrostu i wagi.

Lekarz sprawdza postępy w leczeniu i w razie potrzeby może zmienić dawkę.

Lek Azacitidine Celgene jest podawany codziennie przez jeden tydzień, po czym następuje

okres odpoczynku trwający 3 tygodnie. Taki „cykl leczenia” jest powtarzany co 4 tygodnie.

Pacjent otrzymuje zazwyczaj co najmniej 6 cykli leczenia.

Lek Azacitidine Celgene jest podawany jako wstrzyknięcie pod skórę przez lekarza lub pielęgniarkę.

Może być podawany pod skórę na udzie, brzuchu lub ramieniu.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić

się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli zauważy się

wystąpienie któregokolwiek z

poniższych działań niepożądanych:

Senność, drżenia, żółtaczka, wzdęcia brzucha i łatwe siniaczenie.

Mogą być to objawy

niewydolności wątroby, która może zagrażać życiu.

Opuchlizna nóg i stóp, ból pleców, zmniejszone wydalanie wody, zwiększone pragnienie,

szybkie tętno, zawroty głowy i nudności, wymioty lub osłabienie apetytu oraz uczucie

dezorientacji, niepokój lub zmęczenie.

Mogą być to objawy niewydolności nerek, która może

zagrażać życiu.

Gorączka

. Przyczyną może być zakażenie wskutek małej liczby białych krwinek, które może

zagrażać życiu.

Ból w klatce piersiowej lub zadyszka, którym może towarzyszyć gorączka.

Przyczyną może

być zakażenie płuc zwane „zapaleniem płuc” i może ono zagrażać życiu.

Krwawienie.

Takie jak krew w stolcu z powodu krwawienia w żołądku lub jelicie lub

krwawienie wewnątrz głowy. Mogą to być objawy małej liczby płytek krwi.

Trudności z oddychaniem, obrzęk warg, swędzenie lub wysypka.

Przyczyną może być

reakcja uczuleniowa (nadwrażliwości).

Inne działania niepożądane obejmują:

Bardzo częste działania niepożądane

(mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10)

Obniżona liczba czerwonych krwinek (niedokrwistość). Pacjent może czuć się zmęczony i

blady.

Obniżona liczba białych krwinek. Może temu towarzyszyć gorączka. Pacjent ma również

większą podatność na zakażenia.

Mała liczba płytek krwi (małopłytkowość). Pacjent ma większą podatność na krwawienia i

siniaki.

Zaparcia, biegunka, nudności, wymioty.

Zapalenie płuc.

Bóle w klatce piersiowej, zadyszka.

Zmęczenie.

Reakcja w miejscu wstrzyknięcia, w tym zaczerwienienie, ból lub odczyn skórny.

Utrata apetytu.

Bóle stawów.

Siniaki.

Wysypka.

Czerwone lub fioletowe kropki pod skórą.

Bóle brzucha.

Świąd.

Gorączka.

Ból nosa i gardła.

Zawroty głowy. Ból głowy.

Kłopoty ze spaniem (bezsenność).

Krwawienie z nosa.

Bóle mięśni.

Osłabienie.

Zmniejszenie masy ciała.

Niski poziom potasu we krwi.

Częste działania niepożądane

(mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 10)

Krwawienie wewnątrz czaszki.

Zakażenie krwi wywołane bakteriami (posocznica). Przyczyną może być niski poziom białych

krwinek we krwi.

Niewydolność szpiku kostnego. Może prowadzić do małej liczby czerwonych i białych krwinek

oraz płytek krwi.

Rodzaj niedokrwistości, w którym obniżona jest liczba czerwonych i białych krwinek i

płytek krwi.

Zakażenie moczu.

Zakażenie wirusowe wywołujące opryszczkę na wardze.

Krwawiące dziąsła, krwawienia w żołądku lub jelicie, krwawienia z okolicy odbytu z powodu

hemoroidów (krwotok hemoroidalny), krwawienie w oku, krwawienia pod skórą lub w skórze

(krwiaki).

Krew w moczu.

Owrzodzenie jamy ustnej lub języka.

Zmiany skórne w miejscu wstrzyknięcia. Obejmują one obrzęk, twarde guzki, siniaki,

krwawienie w skórze (krwiaki), wysypkę, świąd i zmiany koloru skóry.

Zaczerwienienie skóry.

Zakażenie skóry (zapalenie tkanki łącznej).

Zakażenie nosa i gardła lub ból gardła.

Bóle nosa lub katar, lub ból zatok (zapalenie zatok).

Wysokie lub niskie ciśnienie krwi (nadciśnienie lub niedociśnienie).

Zadyszka podczas poruszania się.

Bóle gardła i krtani.

Niestrawność.

Ospałość.

Ogólne złe samopoczucie.

Lęk

Dezorientacja.

Wypadanie włosów.

Niewydolność nerek.

Odwodnienie.

Biały nalot na języku, wewnętrznej stronie policzków oraz niekiedy na podniebieniu, dziąsłach i

migdałkach (grzybica jamy ustnej).

Omdlenie.

Spadek ciśnienia krwi po powstaniu (niedociśnienie ortostatyczne), prowadzący do zawrotów

głowy podczas zmiany pozycji na stojącą lub siedzącą.

Senność.

Krwawienie w miejscu wkłucia cewnika.

Choroba atakująca jelita, która może objawiać się gorączką, wymiotami oraz bólem brzucha

(zapalenie uchyłków).

Płyn wokół płuc (wysięk opłucnowy).

Dreszcze.

Skurcze mięśni.

Wypukła, swędząca wysypka na skórze (pokrzywka).

Gromadzenie się płynu wokół serca (wysięk osierdziowy).

Niezbyt częste działania niepożądane (

mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 100)

Reakcja uczuleniowa (nadwrażliwości).

Drżenia.

Niewydolność wątroby.

Duże, śliwkowe, wypukłe, bolesne plamy na skórze, z gorączką.

Bolesne owrzodzenie skóry (ropne zgorzelinowe zapalenie skóry).

Stan zapalny błony otaczającej serce (zapalenie osierdzia).

Rzadkie działania niepożądane

(mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 1 000)

Suchy kaszel.

Niebolesne obrzmienie koniuszków palców (palce pałeczkowate).

Zespół rozpadu guza – powikłania przemiany materii, które mogą wystąpić w trakcie leczenia

nowotworu, jak również czasami bez leczenia. Powikłania te spowodowane są przez produkt

obumierających komórek nowotworowych i mogą obejmować: zmiany w składzie chemicznym

krwi; duże stężenia potasu, fosforu, kwasu moczowego oraz małe stężenie wapnia prowadzące

w konsekwencji do zaburzeń czynności nerek, rytmu serca, wystąpienia drgawek, a czasem

śmierci.

Częstość nieznana

(częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Zakażenie głębokich warstw skóry, które się szybko rozprzestrzenia, powodując uszkodzenie

skóry i tkanki, które może zagrażać życiu (martwicze zapalenie powięzi).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Azacitidine Celgene

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie fiolki i kartoniku.

Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Lekarz, farmaceuta lub pielęgniarka są odpowiedzialni za przechowywanie leku Azacitidine Celgene.

Są oni również odpowiedzialni za przygotowanie leku Azacitidine Celgene i prawidłowe usuwanie

jego niezużytych pozostałości.

Nieotwarte fiolki leku – brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

Do natychmiastowego użytku

Po przygotowaniu zawiesiny, należy ją podać w ciągu 45 minut.

Do późniejszego użytku

Jeśli zawiesina leku Azacitidine Celgene została przygotowana z wykorzystaniem nieschłodzonej

wody do wstrzykiwań, przygotowaną zawiesinę należy umieścić w lodówce (2°C

8°C) natychmiast

po sporządzeniu i przechowywać w lodówce nie więcej niż 8 godzin.

Jeśli zawiesina leku Azacitidine Celgene została przygotowana jest z wykorzystaniem schłodzonej

(2°C

8°C) wody do wstrzykiwań, przygotowaną zawiesinę należy umieścić w lodówce (2°C

8°C)

natychmiast po sporządzeniu i przechowywać w lodówce nie więcej niż 22 godziny.

Przez maksymalnie 30 minut przed podaniem należy pozwolić zawiesinie osiągnąć temperaturę

pokojową (20ºC–25ºC).

Jeśli w zawiesinie obecne są duże cząstki, należy ją odrzucić.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Azacitidine Celgene

Substancją czynną leku jest azacytydyna. Jedna fiolka zawiera 100 mg azacytydyny. Po

przygotowaniu przez dodanie 4 ml wody do wstrzykiwań, przygotowana zawiesina

zawiera 25 mg/ml azacytydyny.

Pozostały składnik to mannitol (E421).

Jak wygląda lek Azacitidine Celgene i co zawiera opakowanie

Lek Azacitidine Celgene jest białym proszkiem do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań i jest

dostarczany w szklanej fiolce zawierającej 100 mg azacytydyny. Każde opakowanie zawiera jedną

fiolkę leku Azacitidine Celgene.

Podmiot odpowiedzialny

Celgene Europe B.V.

Winthontlaan 6 N

3526 KV Utrecht

Holandia

Wytwórca

Celgene Distribution B.V.

Winthontlaan 6 N

3526 KV Utrecht

Holandia

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków:

http://www.ema.europa.eu. Znajdują się tam również linki do stron internetowych o rzadkich

chorobach i sposobach leczenia.

<----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Zalecenia dotyczące bezpiecznego postępowania

Azacitidine Celgene jest cytotoksycznym produktem leczniczym i jak w przypadku innych

potencjalnie toksycznych związków, należy zachować ostrożność podczas sporządzania i obchodzenia

się z zawiesiną azacytydyny. Należy stosować się do procedur właściwego obchodzenia się i usuwania

przeciwnowotworowych produktów leczniczych.

W przypadku styczności przygotowanej azacytydyny ze skórą, należy ją natychmiast dokładnie

przemyć wodą z mydłem. W przypadku kontaktu z błonami śluzowymi, należy je dokładnie

przepłukać wodą.

Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych poniżej

(patrz „Procedura przygotowania”).

Procedura przygotowania

Produkt Azacitidine Celgene powinien zostać przygotowany w wodzie do wstrzykiwań. Okres

ważności przygotowanego produktu leczniczego może zostać wydłużony poprzez rozpuszczenie

produktu z wykorzystaniem schłodzonej (2°C-8°C) wody do wstrzykiwań. Szczegóły dotyczące

przechowywania przygotowanego produktu zostały podane poniżej.

Należy zaopatrzyć się w następujące produkty:

fiolka(-i) azacytydyny, fiolka(-i) wody do wstrzykiwań, niejałowe rękawice chirurgiczne,

waciki nasączone alkoholem, strzykawka(-i) 5 ml do wstrzykiwań z igłą(-ami).

Należy nabrać 4 ml wody do wstrzykiwań do strzykawki. Upewnić się, że powietrze ze

strzykawki zostało usunięte.

Wprowadzić igłę strzykawki zawierającej 4 ml wody do wstrzykiwań przez gumowy korek

fiolki z azacytydyną i następnie powoli wstrzyknąć wodę do wstrzykiwań do fiolki.

Po wyjęciu strzykawki i igły energicznie wstrząsać fiolką aż do uzyskania jednorodnej, mętnej

zawiesiny. Po przygotowaniu każdy ml zawiesiny zawiera 25 mg azacytydyny (100 mg/4 ml).

Przygotowany produkt jest jednorodną, mętną zawiesiną bez aglomeratów. Należy odrzucić

zawiesinę, jeśli zawiera duże cząstki lub aglomeraty. Nie należy filtrować zawiesiny po

sporządzeniu, ponieważ może to prowadzić do usunięcia substancji aktywnej. Należy pamiętać,

że w niektórych adapterach, kolcach oraz systemach zamkniętych znajdują się filtry. W związku

z tym, takie elementy nie powinny być wykorzystywane do podawania produktu leczniczego po

sporządzeniu.

Oczyścić gumowy korek i wprowadzić do fiolki nową igłę ze strzykawką. Następnie obrócić

fiolkę do góry dnem, upewniając się, że końcówka igły znajduje się poniżej poziomu płynu.

Następnie należy odciągnąć tłok, aby pobrać wymaganą ilość produktu leczniczego na właściwą

dawkę. Upewnić się, że powietrze ze strzykawki zostało usunięte. Następnie wyciągnąć igłę ze

strzykawką z fiolki i wyrzucić igłę.

Świeżą igłę do wstrzyknięć podskórnych (zalecana 25 G) mocno nałożyć na strzykawkę. Nie

należy przepłukiwać igły przed wstrzyknięciem, aby zmniejszyć częstość występowania

lokalnych odczynów w miejscu podania.

Jeśli potrzebna jest więcej niż 1 fiolka, powtórzyć wszystkie powyższe kroki w celu

przygotowania zawiesiny. Dla dawek, gdy konieczne jest użycie więcej niż 1 fiolki należy

równo podzielić dawkę, np. dawka 150 mg = 6 ml, 2 strzykawki po 3 ml w każdej strzykawce.

Z uwagi na retencję we fiolce i w igle pobranie całości zawiesiny z fiolki może nie być

możliwe.

Zawartość strzykawki z dawką musi zostać ponownie zawieszona tuż przed podaniem.

Temperatura zawiesiny w momencie wstrzyknięcia powinna wynosić około 20ºC-25ºC. W celu

ponownego zawieszenia należy energicznie przetaczać strzykawkę między dłońmi, aż do

uzyskania jednorodnej, mętnej zawiesiny. Należy odrzucić zawiesinę, jeśli zawiera duże cząstki

lub aglomeraty.

Przechowywanie produktu po przygotowaniu

Do natychmiastowego użytku

Zawiesinę produktu Azacitidine Celgene można przygotować bezpośrednio przed użyciem, a

przygotowaną zawiesinę należy podać w ciągu 45 minut. Jeśli minęło powyżej 45 minut, należy

odpowiednio usunąć przygotowaną zawiesinę i przygotować nową dawkę.

Do późniejszego użytku

Jeżeli produkt został przygotowany z wykorzystaniem nieschłodzonej wody do wstrzykiwań,

przygotowaną zawiesinę należy umieścić w lodówce (2°C

8°C) natychmiast po sporządzeniu i

przechowywać w lodówce przez nie więcej niż 8 godzin. Jeśli minęło więcej niż 8 godzin

przechowywania w lodówce, zawiesinę należy odpowiednio usunąć i przygotować nową dawkę.

Jeżeli produkt został przygotowany z wykorzystaniem schłodzonej (2°C-8°C) wody do wstrzykiwań,

przygotowaną zawiesinę należy natychmiast po sporządzeniu umieścić w lodówce (2°C

8°C) i

przechowywać w lodówce przez nie więcej niż 22 godziny. Jeśli minęło więcej niż 22 godziny

przechowywania w lodówce, zawiesinę należy odpowiednio usunąć i przygotować nową dawkę.

Przez maksymalnie 30 minut przed podaniem należy pozwolić strzykawce wypełnionej przygotowaną

zawiesiną osiągnąć temperaturę około 20ºC–25ºC. Jeśli minęło więcej niż 30 minut, zawiesinę należy

odpowiednio usunąć i przygotować nową dawkę.

Obliczanie dawki indywidualnej

Całkowitą dawkę można obliczyć na podstawie powierzchni ciała (pc.) w następujący sposób:

dawka całkowita = dawka (mg/m

) x pc. (m

Poniższa tabela stanowi jedynie przykład, jak oblicza się indywidualne dawki azacytydyny w oparciu

o średnią wartość pc. wynoszącą 1,8 m

Dawka mg/m

(% zalecanej dawki

początkowej)

Całkowita dawka w

oparciu o wartość

pc. 1,8 m

Liczba potrzebnych

fiolek

Potrzebna całkowita

objętość przygotowanej

zawiesiny

75 mg/m

(100%)

135 mg

2 fiolki

5,4 ml

37,5 mg/m

(50%)

67,5 mg

1 fiolka

2,7 ml

25 mg/m

(33%)

45 mg

1 fiolka

1,8 ml

Sposób podawania

Nie należy filtrować zawiesiny po sporządzeniu.

Przygotowany produkt Azacitidine Celgene należy wstrzyknąć podskórnie (wprowadzić igłę pod

kątem 45 - 90°) przy użyciu igły 25 G w ramię, udo lub brzuch.

Dawki powyżej 4 ml należy wstrzykiwać w dwa różne miejsca.

Należy zmieniać miejsca wstrzyknięcia. Nowe wstrzyknięcia należy podawać przynajmniej 2,5 cm od

poprzedniego miejsca i nigdy nie wstrzykiwać w miejsca drażliwe, zasiniaczone, zaczerwienione lub

stwardniałe.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z

lokalnymi przepisami.

ANEKS I

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Azacitidine Celgene 25 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda fiolka zawiera 100 mg azacytydyny. Po przygotowaniu, każdy ml zawiesiny zawiera 25 mg

azacytydyny.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań.

Biały liofilizowany proszek.

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania

Produkt Azacitidine Celgene jest wskazany do leczenia pacjentów dorosłych, niekwalifikujących się

do przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych (ang.

haematopoietic stem cell

transplantation

, HSCT), z:

zespołami mielodysplastycznymi (ang.

myelodysplastic syndromes

, MDS) o pośrednim-2 i

wysokim ryzyku, zgodnie z Międzynarodowym Punktowym Systemem Rokowniczym (ang.

International Prognostic Scoring System

, IPSS)

przewlekłą białaczką mielomonocytową (ang.

chronic myelomonocytic leukaemia,

CMML)

z 10-29% blastów w szpiku, bez choroby mieloproliferacyjnej,

ostrą białaczką szpikową (ang.

acute myeloid leukaemia

, AML) z 20-30% blastów i

wieloliniową dysplazją, zgodnie z klasyfikacją Światowej Organizacji Zdrowia (WHO),

AML z >30% blastów w szpiku, zgodnie z klasyfikacją WHO.

4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie produktem Azacitidine Celgene powinno zostać rozpoczęte, a następnie kontrolowane, przez

lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapeutyków. Pacjentom należy podać

premedykację w postaci leków przeciwwymiotnych, w celu zapobieżenia nudnościom i wymiotom.

Dawkowanie

Zalecana dawka początkowa dla pierwszego cyklu leczenia dla wszystkich pacjentów, bez względu na

początkowe hematologiczne wartości laboratoryjne, to 75 mg/m

powierzchni ciała, podawane jako

wstrzyknięcie podskórne, codziennie przez 7 dni, po czym następuje okres odpoczynku

trwający 21 dni (28-dniowy cykl leczenia).

Zalecane jest leczenie pacjentów przez co najmniej 6 cykli. Leczenie należy kontynuować tak długo,

jak pacjent odnosi z niego korzyści, lub do progresji choroby.

Należy obserwować pacjentów w kierunku odpowiedzi/toksyczności hematologicznej oraz

nefrotoksyczności (patrz punkt 4.4); może być konieczne opóźnienie rozpoczęcia następnego cyklu

lub zmniejszenie dawki w sposób opisany poniżej.

Testy laboratoryjne

Przed rozpoczęciem leczenia i przed każdym cyklem leczenia należy wykonać próby czynnościowe

wątroby, oznaczyć stężenie kreatyniny oraz dwuwęglanów w surowicy. Pełną morfologię krwi należy

wykonywać przed rozpoczęciem leczenia oraz tak często, jak to jest konieczne, aby obserwować

odpowiedź i toksyczność, lecz nie rzadziej niż przed każdym cyklem leczenia.

Dostosowanie dawki z powodu toksyczności hematologicznej

Toksyczność hematologiczna jest zdefiniowana jako najniższa wartość osiągnięta w danym cyklu

(nadir), jeśli liczba płytek ≤50,0 x 10

/l i(lub) liczba bezwzględna neutrofili (ang.

Absolute Neutrophil

Count,

ANC) ≤1 x 10

Regeneracja jest zdefiniowana jako zwiększenie linii komórkowej (-ych), dla których zaobserwowano

toksyczność hematologiczną, przynajmniej o połowę różnicy między nadirem a liczbą początkową

plus wartości nadiru (tzn. liczba krwinek w momencie regeneracji ≥ wartość nadiru + (0,5 x [liczba

początkowa – wartość nadiru]).

Pacjenci bez obniżonej początkowej liczby krwinek (tzn. liczba krwinek białych (

ang.

white blood cells,

) ≥ 3,0 x 10

9

/l i ANC ≥ 1,5 x 10

9

/l oraz płytki ≥ 75,0 x 10

9

/l) przed pierwszym leczeniem

W przypadku zaobserwowania toksyczności hematologicznej po leczeniu produktem Azacitidine

Celgene, należy opóźnić następny cykl leczenia do osiągnięcia regeneracji liczby płytek i ANC. Jeśli

regeneracja nastąpiła w ciągu 14 dni, dostosowanie dawki nie jest konieczne. Jednak, jeśli regeneracja

nie nastąpiła w ciągu 14 dni, należy obniżyć dawkę zgodnie z poniższą tabelą. Po zmodyfikowaniu

dawki, czas trwania cyklu powinien wynosić ponownie 28 dni.

Wartości nadiru

% dawki w następnym cyklu, jeśli

regeneracja* nie jest osiągnięta w

ciągu 14 dni

ANC (x 10

Płytki (x 10

≤ 1,0

≤ 50,0

> 1,0

> 50,0

100%

*Regeneracja = wartości ≥ wartość nadiru + (0,5 x [liczba początkowa – wartość nadiru])

Pacjenci z obniżoną początkową liczbą krwinek (tzn. WBC < 3,0 x 10

9

/l lub ANC < 1,5 x 10

9

/l lub

płytki < 75,0 x 10

9

/l) przed pierwszym leczeniem

Po leczeniu produktem Azacitidine Celgene, jeśli zmniejszenie WBC lub ANC, lub płytek, w

porównaniu z wartościami przed leczeniem, wynosi ≤ 50%, lub więcej niż 50 %, ale z poprawą w

różnicowaniu którejkolwiek z linii komórkowych, nie należy opóźniać następnego cyklu ani

dostosowywać dawki.

Jeśli zmniejszenie WBC lub ANC, lub płytek, w porównaniu z wartościami przed leczeniem, wynosi

więcej niż 50 %, bez poprawy w różnicowaniu linii komórkowych, należy opóźnić następny cykl

leczenia produktem Azacitidine Celgene do osiągnięcia regeneracji liczby płytek i ANC. Jeśli

regeneracja nastąpiła w ciągu 14 dni, dostosowanie dawki nie jest konieczne. Jednak, jeśli regeneracja

nie nastąpiła w ciągu 14 dni, należy oznaczyć komórkowość szpiku kostnego. Jeśli komórkowość

szpiku kostnego wynosi > 50%, nie należy dostosowywać dawki. Jeśli komórkowość szpiku kostnego

wynosi ≤ 50%, należy opóźnić leczenie i obniżyć dawkę zgodnie z poniższą tabelą:

Komórkowość szpiku kostnego

% dawki w następnym cyklu, jeśli regeneracja nie jest osiągnięta

w ciągu 14 dni

Regeneracja* ≤ 21 dni

Regeneracja* > 21 dni

15-50%

100%

< 15%

100%

*Regeneracja = liczby ≥ wartość nadiru + (0,5 x [liczba początkowa – wartość nadiru])

Po modyfikacji dawki czas trwania cyklu powinien wynosić ponownie 28 dni.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku nie zaleca się szczególnego dostosowywania dawki.

Ponieważ w przypadku pacjentów w podeszłym wieku jest bardziej prawdopodobne występowanie

zmniejszonej czynności nerek, u tych pacjentów użyteczne może być kontrolowanie czynności nerek.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Azacytydyna może być podawana pacjentom z niewydolnością nerek bez dostosowywania dawki

początkowej (patrz punkt 5.2). W przypadku wystąpienia niewyjaśnionego zmniejszenia się stężenia

dwuwęglanów w surowicy do poziomu poniżej 20 mmol/l, należy obniżyć dawkę o 50% w następnym

cyklu. W przypadku wystąpienia niewyjaśnionego wzrostu stężenia kreatyniny w surowicy lub azotu

mocznikowego we krwi [ang.

Blood Urea Nitrogen,

BUN] do poziomu ≥ 2-krotności wartości

początkowych i powyżej górnej granicy normy, należy opóźnić następny cykl, do czasu, gdy wartości

osiągną z powrotem poziom prawidłowy lub początkowy, oraz obniżyć dawkę o 50% w następnym

cyklu leczenia (patrz punkt 4.4).

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Nie przeprowadzono formalnych badań z udziałem pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz

punkt 4.4). Pacjentów z ciężką niewydolnością narządową wątroby należy uważnie obserwować pod

kątem wystąpienia zdarzeń niepożądanych. W przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby, nie

zaleca się szczególnej modyfikacji dawki początkowej przed rozpoczęciem leczenia; późniejsze

modyfikacje dawek powinny być oparte na hematologicznych wartościach laboratoryjnych. Produkt

Azacitidine Celgene jest przeciwwskazany dla pacjentów z zaawansowanymi nowotworami

złośliwymi wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego

Azacitidine Celgene u dzieci w wieku od 0 do 17 lat. Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Przygotowany produkt Azacitidine Celgene należy wstrzykiwać podskórnie w ramię, udo lub brzuch.

Należy zmieniać miejsca wstrzyknięcia. Nowe wstrzyknięcia należy podawać przynajmniej 2,5 cm od

poprzedniego miejsca i nigdy nie wstrzykiwać w miejsca drażliwe, zasiniaczone, zaczerwienione lub

stwardniałe.

Po sporządzeniu, zawiesina nie powinna być filtrowana. Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu

leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

4.3

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w

punkcie 6.1.

Zaawansowane nowotwory złośliwe wątroby (patrz punkt 4.4).

Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Toksyczność hematologiczna

Leczenie azacytydyną jest związane z występowaniem niedokrwistości, neutropenii i trombocytopenii,

szczególnie w czasie pierwszych 2 cykli (patrz punkt 4.8). Należy wykonywać pełną morfologię krwi

tak często, jak to jest konieczne, aby obserwować odpowiedź i toksyczność, jednak co najmniej przed

każdym cyklem leczenia. Po podaniu zalecanej dawki dla pierwszego cyklu, należy obniżyć dawkę dla

następnych cykli lub opóźnić jej podanie w oparciu o wartości nadiru i odpowiedź hematologiczną

(patrz punkt 4.2). Należy poinstruować pacjenta, by niezwłocznie zgłaszał epizody gorączkowe.

Pacjenci i lekarze powinni być również poinstruowani, by zwracali uwagę na objawy przedmiotowe i

podmiotowe krwawienia.

Niewydolność wątroby

Nie przeprowadzono formalnych badań z udziałem pacjentów z niewydolnością wątroby. U pacjentów

z rozległym obciążeniem nowotworem z powodu choroby przerzutowej, zgłaszano występowanie

postępującej śpiączki wątrobowej i śmierci podczas leczenia azacytydyną, w szczególności u

pacjentów z początkowym stężeniem albuminy w surowicy < 30 g/l. Azacytydyna jest

przeciwwskazana dla pacjentów z zaawansowanymi nowotworami złośliwymi wątroby (patrz

punkt 4.3).

Niewydolność nerek

Zaburzenia czynności nerek, począwszy od podwyższonego stężenia kreatyniny w surowicy aż po

niewydolność nerek i śmierć, były zgłaszane u pacjentów leczonych dożylnie azacytydyną w

skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami. Dodatkowo, u 5 pacjentów z przewlekłą białaczką

szpikową (ang.

Chronic Myelogenous Leukaemia

, CML), leczonych azacytydyną i etopozydem,

rozwinęła się kwasica kanalikowo-nerkowa, zdefiniowana jako obniżenie stężenia dwuwęglanów w

surowicy do < 20 mmol/l, któremu towarzyszyły mocz zasadowy i hipokaliemia (stężenie potasu w

surowicy < 3 mmol/l). W przypadku wystąpienia niewyjaśnionego obniżenia stężenia dwuwęglanów

w surowicy (< 20 mmol/l) lub wzrostów stężenia kreatyniny w surowicy lub BUN, należy zmniejszyć

dawkę lub opóźnić podanie leku (patrz punkt 4.2).

Należy poinstruować pacjentów, aby natychmiast zgłaszali pracownikom służby zdrowia wystąpienie

skąpomoczu i bezmoczu.

Chociaż nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w częstości występowania działań

niepożądanych między pacjentami z prawidłową czynnością nerek a pacjentami z niewydolnością

nerek, należy ściśle obserwować pacjentów z niewydolnością nerek w celu wykrycia toksyczności,

ponieważ azacytydyna i(lub) jej metabolity są wydalane głównie przez nerki (patrz punkt 4.2).

Testy laboratoryjne

Przed rozpoczęciem leczenia i przed każdym cyklem leczenia należy wykonać próby czynnościowe

wątroby, oznaczyć stężenie kreatyniny oraz dwuwęglanów w surowicy. Pełną morfologię krwi należy

wykonywać przed rozpoczęciem leczenia oraz tak często, jak to jest konieczne, aby obserwować

odpowiedź i toksyczność, lecz nie rzadziej niż przed każdym cyklem leczenia, patrz punkt 4.8.

Choroby serca i płuc

Pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca, klinicznie niestabilną chorobą serca lub chorobą

płuc w wywiadzie, byli wykluczeni z głównych badań rejestracyjnych (AZA PH

GL 2003 CL 001 oraz AZA-AML-001), i z tego powodu nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani

skuteczności produktu Azacitidine Celgene u tych pacjentów. Najnowsze dane z badań klinicznych u

pacjentów z chorobami serca i płuc w wywiadzie wykazały istotne zwiększenie częstości zdarzeń

dotyczących serca związanych ze stosowaniem azacytydyny (patrz punkt 4.8). Dlatego zaleca się

zachowanie ostrożności przy przepisywaniu azacytydyny tym pacjentom. Przed oraz w trakcie

leczenia należy rozważyć przeprowadzenie oceny wydolności krążeniowo-oddechowej.

Martwicze zapalenie powięzi

U pacjentów leczonych azacytydyną zgłaszano przypadki martwiczego zapalenia powięzi, w tym

przypadki zakończone zgonem. W pacjentów, u których wystąpi martwicze zapalenie powięzi należy

przerwać podawanie produktu Azacitidine Celgene oraz bezzwłocznie wdrożyć właściwe leczenie.

Zespół rozpadu guza

Ryzyko zespołu rozpadu guza dotyczy pacjentów z dużym rozmiarem guza przed zastosowaniem

leczenia. Tacy pacjenci powinni być starannie monitorowani i należy podjąć u nich odpowiednie

środki ostrożności.

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W oparciu o dane z badań

in vitro,

nie wydaje się, by w metabolizmie azacytydyny uczestniczyły

izoenzymy cytochromu P450 (CYP), UDP-glukuronozylotransferazy (UGT), sulfotransferazy (SULT)

ani transferazy glutationowe (GST). Z tego powodu uznaje się, że interakcje

in vivo

związane z tymi

enzymami metabolizującymi

są mało prawdopodobne

.

Klinicznie istotne działania hamujące lub indukujące azacytydyny na enzymy cytochromu P450 są

mało prawdopodobne (patrz punkt 5.2).

Nie przeprowadzono formalnych badań klinicznych azacytydyny dotyczących interakcji.

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet

Kobiety w wieku rozrodczym i mężczyźni muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie

leczenia i do 3 miesięcy po okresie leczenia.

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania azacytydyny u kobiet w ciąży. Badania na

myszach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie

jest znane. W oparciu o wyniki z badań na zwierzętach i mechanizm działania azacytydyny, nie zaleca

się stosowania jej w okresie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, chyba że jest to wyraźnie

konieczne. W każdym indywidualnym przypadku należy rozważyć stosunek korzyści z leczenia do

możliwego zagrożenia dla płodu.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy azacytydyna lub jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Ze względu na

potencjalne ciężkie działania niepożądane u karmionego dziecka, karmienie piersią jest

przeciwwskazane podczas leczenia azacytydyną.

Płodność

Brak danych dotyczących wpływu azacytydyny na płodność u ludzi. U zwierząt udokumentowano

działania niepożądane azacytydyny na męską płodność (patrz punkt 5.3). Należy poinstruować

mężczyzn, aby podczas leczenia nie spłodzili dziecka oraz by stosowali skuteczną antykoncepcję w

trakcie leczenia i do 3 miesięcy po okresie leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia należy doradzić

pacjentom płci męskiej, aby zasięgnęli porady na temat przechowywania nasienia.

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Azacytydyna wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i

obsługiwania maszyn. Podczas stosowania azacytydynyzgłaszano przypadki zmęczenia. Z tego

powodu zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn.

4.8

Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Dorośli pacjenci z MDS, CMML oraz AML (20-30% blastów w szpiku)

Działania niepożądane uważane za możliwie lub prawdopodobnie związane z podawaniem

azacytydyny wystąpiły u 97% pacjentów.

Najczęściej występujące ciężkie działania niepożądane, zaobserwowane w kluczowym badaniu

(AZA PH GL 2003 CL 001) obejmują neutropenię z gorączką (8,0%) oraz niedokrwistość (2,3%),

działanie te zgłaszano również w badaniach wspomagających (CALGB 9221 oraz CALGB 8921).

Inne ciężkie działania niepożądane w tych 3 badaniach obejmowały zakażenia, takie jak posocznica

neutropeniczna (0,8%) i zapalenie płuc (2,5%) (w niektórych przypadkach prowadzące do śmierci),

trombocytopenię

(3,5%), reakcje nadwrażliwości (0,25%) i zdarzenia krwotoczne (np. krwotok mózgowy [0,5%],

krwotok żołądkowo-jelitowy [0,8%] oraz krwotok śródczaszkowy [0,5%]).

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi w czasie leczenia azacytydyną były reakcje

hematologiczne (71,4%), w tym trombocytopenia, neutropenia i leukopenia (zazwyczaj stopnia 3.- 4.),

zdarzenia żołądkowo-jelitowe (60,6%), w tym nudności, wymioty (zazwyczaj stopnia 1.-2.) lub

odczyny w miejscu podania (77,1%, zazwyczaj stopnia 1.-2.).

Dorośli pacjenci w wieku 65 lat lub powyżej z AML z >30% blastów w szpiku

Najczęściej występujące ciężkie działania niepożądane (≥ 10%), zaobserwowane w badaniu

AZA-AML-001 w grupie azacytydyny obejmują gorączkę neutropeniczną (25,0%), zapalenie płuc

(20,3%) oraz gorączkę (10,6%). Inne, rzadziej występujące, ciężkie działania niepożądane w grupie

azacytydyny obejmowały posocznicę (5,1%), niedokrwistość (4,2%), posocznicę neutropeniczną

(3,0%), zakażenie dróg moczowych (3,0%), trombocytopenię (2,5%), neutropenię (2,1%), zapalenie

tkanki łącznej (2,1%), zawroty głowy (2,1%) oraz duszność (2,1%).

Najczęściej zgłaszanymi (≥ 30%) działaniami niepożądanymi w czasie leczenia azacytydyną były

zdarzenia żołądkowo-jelitowe, w tym zaparcia (41,9%), nudności (39,8%) oraz biegunka (36,9%),

(zazwyczaj stopnia 1.-2.), zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania, w tym gorączka (37,7%,

zazwyczaj stopnia 1.-2.), oraz zdarzenia hematologiczne, w tym gorączka neutropeniczna (32,2%)

oraz neutropenia (30,1%) (zazwyczaj stopnia 3.-4.).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Tabela 1 poniżej przedstawia działania niepożądane związane z leczeniem azacytydyną,

zaobserwowane w głównych badaniach klinicznych dotyczących MDS i AML oraz po wprowadzeniu

produktu do obrotu.

Częstość występowania jest określona jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10),

niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000),

częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy

o określonej częstości występowania, objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym

się nasileniem. Działania niepożądane przedstawiono w poniższej tabeli zgodnie z największą

częstością występowania obserwowaną w którymkolwiek spośród głównych badań klinicznych.

Tabela 1:

Działania niepożądane zgłaszane u pacjentów z MDS lub AML leczonych

azacytydyną (w badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu)

Klasyfikacja

układów i narządów

Bardzo często

Często

Niezbyt często

Rzadko

Częstość

nieznana

Zakażenia

i zarażenia

pasożytnicze

zapalenie płuc* (w tym

bakteryjne, wirusowe

i grzybicze), zapalenie

nosogardzieli

posocznica* (w tym

bakteryjna, wirusowa

i grzybicza),

posocznica

neutropeniczna*,

zakażenie dróg

oddechowych

(w tym górnych

dróg oddechowych

i oskrzeli), zakażenie

dróg moczowych,

zapalenie tkanki

łącznej, zapalenie

uchyłków, grzybica

jamy ustnej,

zapalenie zatok,

zapalenie gardła,

zapalenie śluzówki

nosa, opryszczka

pospolita, zakażenie

skóry

martwicze

zapalenie

powięzi*

Zaburzenia krwi i

układu chłonnego

gorączka

neutropeniczna*,

neutropenia,

leukopenia,

trombocytopenia,

niedokrwistość

pancytopenia*,

niewydolność szpiku

kostnego

Zaburzenia układu

immunologicznego

reakcje

nadwrażliwości

Zaburzenia

metabolizmu i

odżywiania

anoreksja, zmniejszone

łaknienie,

hipokaliemia

odwodnienie

zespół rozpadu

guza

Zaburzenia

psychiczne

bezsenność

stan splątania, lęk

Zaburzenia układu

nerwowego

zawroty głowy, ból

głowy

krwotok

śródczaszkowy*,

omdlenie, senność,

letarg

Zaburzenia oka

krwotok oczny,

krwotok

spojówkowy

Zaburzenia serca

wysięk osierdziowy

zapalenie

osierdzia

Zaburzenia

naczyniowe

niedociśnienie

tętnicze*,

nadciśnienie tętnicze,

niedociśnienie

ortostatyczne,

krwiaki

Zaburzenia układu

oddechowego, klatki

piersiowej i

śródpiersia

duszność, krwawienie

z nosa

wysięk opłucnowy,

duszność wysiłkowa,

ból gardła i krtani

choroba

śródmiąższowa

płuc

Klasyfikacja

układów i narządów

Bardzo często

Często

Niezbyt często

Rzadko

Częstość

nieznana

Zaburzenia żołądka

i jelit

biegunka, wymioty,

zaparcia, nudności, ból

brzucha (w tym

dyskomfort brzucha i

nadbrzusza)

krwotok

żołądkowo-jelitowy*

(w tym krwotok z

jamy ustnej),

krwotok

hemoroidalny,

zapalenie jamy

ustnej, krwawienie

dziąseł, dyspepsja

Zaburzenia wątroby

i dróg żółciowych

niewydolność

wątroby*,

postępująca

śpiączka

wątrobowa

Zaburzenia skóry i

tkanki podskórnej

wybroczyny

punktowe, świąd (w

tym uogólniony),

wysypka, podskórne

wylewy krwawe

plamica, łysienie,

pokrzywka, rumień,

wybroczyny

plamkowe

ostra

gorączkowa

dermatoza

neutrofilowa,

ropne

zgorzelinowe

zapalenie skóry

(łac.

pyoderma

gangrenosum

Zaburzenia

mięśniowo-

szkieletowe

i tkanki łącznej

bóle stawów, bóle

mięśniowo-

szkieletowe (w tym

pleców, kości i ból w

kończynie)

skurcze mięśni, bóle

mięśniowe

Zaburzenia nerek i

dróg moczowych

niewydolność

nerek*, krwiomocz,

podwyższone

stężenie kreatyniny

w surowicy

nerkowa

kwasica

kanalikowa

Zaburzenia ogólne i

stany w miejscu

podania

gorączka*, zmęczenie,

osłabienie, bóle klatki

piersiowej, rumień w

miejscu podania, ból w

miejscu podania,

odczyn w miejscu

podania (nieokreślony)

siniaki, krwiaki,

stwardnienie,

wysypka, świąd, stan

zapalny,

odbarwienie, guzki i

krwotok (w miejscu

wstrzyknięcia).

złe samopoczucie,

dreszcze, krwawienie

w miejscu wkłucia

cewnika

martwica

miejsca

wstrzyknięcia

(w miejscu

wstrzyknięcia)

Badania

diagnostyczne

zmniejszenie masy

ciała

*= zgłaszano rzadko przypadki śmiertelne

Opis wybranych działań niepożądanych

Hematologiczne działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane (≥ 10%) hematologiczne działania niepożądane związane z leczeniem

azacytydyną obejmują niedokrwistość, trombocytopenię, neutropenię, gorączkę neutropeniczną i

leukopenię, które były zazwyczaj stopnia 3. lub 4. Ryzyko wystąpienia tych zdarzeń jest większe

podczas pierwszych 2 cykli, po czym u pacjentów z przywróconą czynnością układu krwiotwórczego

występują one z mniejszą częstością. W przypadku większości hematologicznych działań

niepożądanych, zastosowano rutynowe kontrole pełnej morfologii krwi i opóźnienie podawania

azacytydyny w następnym cyklu, profilaktyczne podanie antybiotyków i(lub) w miarę potrzeb

wspomaganie czynnikami wzrostu (np. G-CSF) w neutropenii, oraz przetoczenia krwi w

niedokrwistości lub trombocytopenii.

Zakażeni

Mielosupresja może prowadzić do neutropenii i zwiększonego ryzyka wystąpienia zakażeń. U

pacjentów otrzymujących azacytydynę były zgłaszane ciężkie działania niepożądane, takie jak

posocznica, w tym posocznica neutropeniczna i zapalenie płuc, w niektórych przypadkach ze skutkiem

śmiertelnym. Zakażenia można leczyć stosując leki przeciwzakaźne oraz wspomaganie czynnikami

wzrostu (np. G-CSF) w przypadku neutropenii.

Krwawienia

U pacjentów otrzymujących azacytydynę może wystąpić krwawienie. Zgłaszano ciężkie działania

niepożądane, takie jak krwotok żołądkowo-jelitowy i krwotok śródczaszkowy. Pacjentów należy

obserwować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych krwawienia, w szczególności

pacjentów z istniejącą uprzednio bądź związaną z leczeniem trombocytopenią.

Nadwrażliwość

U pacjentów otrzymujących azacytydynę zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwości. W przypadku

reakcji rzekomoanafilaktycznych leczenie azacytydyną należy niezwłocznie przerwać i rozpocząć

odpowiednie leczenie objawowe.

Działania niepożądane dotyczące skóry i tkanki podskórnej

Większość działań niepożądanych dotyczących skóry i tkanki podskórnej była związana z miejscem

podania. W badaniach głównych żadne z tych działań niepożądanych nie prowadziło do przerwania

podawania azacytydyny ani do obniżenia dawki azacytydyny. Większość działań niepożądanych

wystąpiła podczas pierwszych 2 cykli i zwykle zmniejszała się w następnych cyklach. Działania

niepożądane dotyczące tkanki podskórnej, takie jak wysypka/stan zapalny/świąd w miejscu podania,

wysypka, rumień i uszkodzenie skóry, mogą wymagać równoczesnego zastosowania produktów

leczniczych, takich jak leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy i niesteroidowe przeciwzapalne

produkty lecznicze (NLPZ). Tego typu reakcje skórne należy odróżniać od zakażeń tkanek miękkich,

występujących niekiedy w miejscu wkłucia. Po wprowadzeniu azacytydyny do obrotu zgłaszano

występowanie zakażeń tkanek miękkich, w tym zapalenia tkanki łącznej i martwiczego zapalenia

powięzi, w rzadkich przypadkach wiodącego do zgonu. Leczenie zakaźnych działań niepożądanych,

patrz punkt 4.8 Zakażenia.

Działania niepożądane żołądkowo-jelitowe

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczące żołądka i jelit, związane z leczeniem

azacytydyną, obejmowały zaparcia, biegunkę, nudności i wymioty. Te działania niepożądane leczono

objawowo lekami przeciwwymiotnymi na nudności i wymioty, lekami przeciwbiegunkowymi na

biegunkę oraz lekami przeczyszczającymi i(lub) środkami zmiękczającymi stolec na zaparcia.

Działania niepożądane dotyczące nerek

Zaburzenia czynności nerek, począwszy od podwyższonego stężenia kreatyniny w surowicy oraz

krwiomoczu, aż po nerkową kwasicę kanalikową, niewydolność nerek i śmierć, były zgłaszane u

pacjentów leczonych azacytydyną (patrz punkt 4.4).

Działania niepożądane dotyczące wątroby

U pacjentów z rozległym obciążeniem nowotworem z powodu choroby przerzutowej, zgłaszano

występowanie niewydolności wątroby, postępującej śpiączki wątrobowej i przypadki śmierci podczas

leczenia azacytydyną (patrz punkt 4.4).

Zdarzenia dotyczące serca

Dane z badania klinicznego, do którego możliwe było włączenie pacjentów z chorobą układu

sercowo-naczyniowego lub chorobą płuc, wykazały statystycznie istotne zwiększenie częstości

zdarzeń dotyczących serca u pacjentów z noworozpoznaną ostrą białaczką szpikową (AML) leczonych

azacytydyną (patrz punkt 4.4).

Pacjenci w podeszłym wieku

Informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania azacytydyny u pacjentów w wieku ≥ 85 lat są

ograniczone (w badaniu AZA-AML-001 wzięło udział 14 [5,9%] pacjentów w wieku ≥ 85 lat).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania

wymienionego w załączniku V.

4.9

Przedawkowanie

W czasie badań klinicznych zgłoszono jeden przypadek przedawkowania azacytydyny. U pacjenta

wystąpiła biegunka, nudności i wymioty po otrzymaniu pojedynczej dawki dożylnej około 290 mg/m

co stanowi prawie 4-krotność zalecanej dawki początkowej.

W przypadku przedawkowania, pacjenta należy obserwować wykonując odpowiednie badania krwi,

oraz w razie potrzeby podać mu leczenie wspomagające. Nie jest znane antidotum na przedawkowanie

azacytydyny.

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Lek przeciwnowotworowy, analogi pirymidyn; kod ATC: L01BC07

Mechanizm działania

Uważa się, że azacytydyna działa przeciwnowotworowo poprzez wielorakie mechanizmy, w tym

cytotoksyczność wobec nieprawidłowych komórek krwiotwórczych w szpiku kostnym i hipometylację

DNA. Działania cytotoksyczne azacytydyny mogą wynikać z wielorakich mechanizmów, w tym

zahamowania syntezy DNA, RNA i białek, włączania jej do RNA i DNA oraz aktywacji szlaków

odpowiedzi na uszkodzenie DNA. Komórki nieproliferujące są względnie niewrażliwe na

azacytydynę. Włączenie azacytydyny do DNA powoduje dezaktywację metylotransferaz DNA, co

prowadzi do hipometylacji DNA. Hipometylacja DNA nieprawidłowo metylowanych genów

zaangażowanych w normalną regulację cyklu komórkowego, różnicowanie i szlaki śmierci

komórkowej, może prowadzić do ponownej ekspresji genów oraz przywrócenia komórkom

nowotworowym zdolności do supresji nowotworu. Względne znaczenie hipometylacji DNA dla

wyników klinicznych, w porównaniu z cytotoksycznością lub innymi aktywnościami azacytydyny, nie

zostało ustalone.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Dorośli pacjenci (MDS, CMML oraz AML [20-30% blastów w szpiku])

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania azacytydyny były badane w międzynarodowym,

wieloośrodkowym, kontrolowanym, prowadzonym metodą otwartej próby, randomizowanym badaniu

porównawczym fazy 3. w grupach równoległych (AZA PH GL 2003 CL 001) z udziałem dorosłych

pacjentów z: MDS o pośrednim-2 i wysokim ryzyku zgodnie z Międzynarodowym Punktowym

Systemem Rokowniczym (IPSS), niedokrwistością oporną na leczenie z nadmiarem blastów (ang.

refractory anaemia with excess blasts

, RAEB), niedokrwistością oporną na leczenie z nadmiarem

blastów w okresie transformacji (ang.

refractory anaemia with excess blasts in transformation

RAEB-T) oraz zmodyfikowaną przewlekłą białaczką mielomonocytową (ang.

modified chronic

myelomonocytic leukaemia

, mCMML) zgodnie z systemem klasyfikacji French American British

(FAB). Pacjenci z RAEB-T (21-30% blastów) są obecnie uznawani według aktualnej klasyfikacji

WHO za pacjentów z ostrą białaczką szpikową (AML).

Azacytydynę i najlepsze leczenie objawowe

(ang.

best supportive care

, BSC) (n = 179) porównywano z tradycyjnymi metodami leczenia (ang.

conventional care regimens

, CCR). CCR składało się z samego BSC (n = 105), cytarabiny w małych

dawkach i BSC (n = 49), lub standardowej chemioterapii indukcyjnej i BSC (n = 25). Przed

randomizacją pacjenci byli wstępnie przydzielani przez lekarza prowadzącego do jednej z 3 metod

CCR. Pacjenci, którzy nie zostali przydzieleni losowo do grupy otrzymującej azacytydynę,

otrzymywali leczenie wstępnie wybrane przez lekarza prowadzącego. Jednym z kryteriów włączenia

było wymaganie, by stan pacjentów wg.

Eastern Cooperative Oncology Group

(ECOG) był w

zakresie 0-2. Pacjenci z wtórnym MDS byli wykluczeni z badania. Pierwszorzędowym parametrem

końcowym badania był całkowity czas przeżycia. Azacytydyna była podawana podskórnie w

dawce 75 mg/m

na dobę przez 7 dni, po czym następuje okres odpoczynku trwający 21 dni

(28-dniowy cykl leczenia), przez mediana 9 cykli (zakres = 1-39) i średnia 10,2 cyklu. W populacji

włączonej do badania (ang.

Intent to Treat,

ITT) mediana wieku wynosiła 69 lat (zakres 38-88 lat).

W analizie ITT 358 pacjentów (179 otrzymujących azacytydynę i 179 otrzymujących CCR), leczenie

azacytydyną było związane z medianą czasu przeżycia wynoszącą 24,46 miesiąca w porównaniu

z 15,02 miesiąca w przypadku pacjentów otrzymujących leczenie CCR, czyli różnica

wynosiła 9,4 miesiąca, z wartością p wynoszącą 0,0001 w stratyfikowanym teście log-rank.

Współczynnik ryzyka dla efektu leczenia wynosił 0,58 (95% CI: 0,43; 0,77). Dwuletni czas przeżycia

wynosił 50,8% dla pacjentów otrzymujących azacytydynę wobec 26,2% dla pacjentów otrzymujących

CCR (p < 0,0001).

LEGENDA:

AZA = azacytydyna; CCR = tradycyjne metody leczenia; CI (ang.

confidence interval

) = przedział

ufności; HR (ang

. ha

z

ratio

) = współczynnik ryzyka

Korzyści odnośnie czasu przeżycia po podawaniu azacytydyny były zgodne, niezależnie od opcji

leczenia CCR (samo BSC, cytarabina w niskiej dawce i BSC lub standardowa chemioterapia

indukcyjna i BSC) zastosowanej w grupie kontrolnej.

Podczas analizy podgrup cytogenetycznych IPSS zaobserwowano podobne wyniki w odniesieniu do

mediany całkowitego czasu przeżycia we wszystkich grupach (dobra, pośrednia, zła cytogenetyka, w

tym monosomia 7).

W analizach podgrup wiekowych zaobserwowano zwiększenie mediany całkowitego czasu przeżycia

dla wszystkich grup (< 65 lat, ≥ 65 lat i ≥ 75 lat).

Leczenie azacytydyną było powiązane z medianą czasu do zgonu lub transformacji w AML

wynoszącą 13,0 miesięcy, wobec 7,6 miesiąca w przypadku pacjentów otrzymujących leczenie CCR;

poprawa wynosiła 5,4 miesiąca z wartością p wynoszącą 0,0025 w stratyfikowanym teście log-rank.

Leczenie azacytydyną było również powiązane ze zmniejszeniem częstości występowania cytopenii i

związanych z nimi objawów. Leczenie azacytydyną prowadziło do obniżenia potrzeby przetoczeń

czerwonych krwinek (ang.

red blood cells,

RBC) i płytek krwi. Spośród pacjentów w grupie

otrzymującej azacytydynę, zależnych od przetoczeń czerwonych krwinek na początku badania, 45,0%

uniezależniło się od przetoczeń czerwonych krwinek podczas okresu leczenia, w porównaniu z 11,4%

pacjentów w złożonej grupie leczonej CCR (statystycznie istotna (p < 0,0001) różnica

wynosząca 33,6% (95% CI: 22,4; 44,6)). U pacjentów, którzy na początku badania byli zależni od

Log- Rank p=0,0001

HR = 0,58 [95% CI: 0,43-0,77]

Zgony: AZA=82, CCR=113

Czas (miesiące) od randomizacji

Proporcja przeżywających

# narażonych

miesiąca

miesiąca

przetoczeń czerwonych krwinek i uniezależnili się od nich, mediana czasu trwania niezależności od

przetoczeń czerwonych krwinek, w grupie otrzymującej azacytydynę wynosiła 13 miesięcy.

Odpowiedź była oceniana przez badacza lub niezależną komisję rewizyjną (ang.

Independent Review

Committee

, IRC). Odpowiedź ogółem (remisja całkowita [ang.

complete remission,

CR] + remisja

częściowa [ang.

partial remission,

PR]) według ustaleń badacza wynosiła 29% w grupie otrzymującej

azacytydynę i 12% w złożonej grupie leczonej CCR (p = 0,0001). Odpowiedź ogółem (CR + PR)

według ustaleń IRC w badaniu AZA PH GL 2003 CL 001 wynosiła 7% (12/179) w grupie

otrzymującej azacytydynę w porównaniu z 1% (2/179) w złożonej grupie leczonej CCR (p = 0,0113).

Różnice między oceną odpowiedzi przez IRC i badacza wynikały z kryteriów Międzynarodowej

Grupy Roboczej (ang.

International Working Group,

IWG), według których wymagana jest poprawa

morfologii krwi obwodowej i utrzymanie poprawy przez co najmniej 56 dni. Korzyści odnośnie czasu

przeżycia wykazano również u pacjentów, którzy nie uzyskali całkowitej/częściowej odpowiedzi po

leczeniu azacytydyną. Poprawa hematologiczna (większa lub mniejsza) według ustaleń IRC była

uzyskana u 49% pacjentów otrzymujących azacytydynę w porównaniu z 29% pacjentów w złożonej

grupie leczonej CCR (p < 0,0001).

U pacjentów z jedną lub kilkoma nieprawidłowościami cytogenetycznymi na początku badania,

procent pacjentów z większą odpowiedzią cytogenetyczną był podobny w grupie otrzymującej

azacytydynę i w złożonej grupie leczonej CCR. Mniejsza odpowiedź cytogenetyczna była

statystycznie istotnie (p = 0,0015) wyższa w grupie otrzymującej azacytydynę (34%) w porównaniu ze

złożoną grupą leczoną CCR (10%).

Dorośli pacjenci w wieku 65 lat lub powyżej z AML z >30% blastów w szpiku

Przedstawione poniżej wyniki dotyczą populacji ITT badania AZA-AML-001 (zatwierdzone

wskazania znajdują się w punkcie 4.1).

Skuteczność oraz bezpieczeństwo stosowania azacytydyny oceniono w międzynarodowym,

wieloośrodkowym, kontrolowanym, otwartym badaniu klinicznym fazy 3. z grupami równoległymi, w

grupie pacjentów w wieku 65 lat lub powyżej z noworozpoznaną pierwotną lub wtórną AML z >30%

blastów w szpiku zgodnie z klasyfikacją WHO, niekwalifikujących się do przeszczepienia

krwiotwórczych komórek macierzystych. Azacytydynę z BSC (n=241) porównywano z CCR. CCR

zawierało tylko BSC (n=45), cytarabinę w małych dawkach z BSC (n=158) lub standardową

intensywną chemioterapię złożoną z cytarabiny i antracykliny oraz BSC (n=44). Przed randomizacją

pacjenci byli wstępnie przydzielani przez lekarza prowadzącego do jednej z 3 metod CCR. Pacjenci,

którzy nie zostali przydzieleni losowo do grupy otrzymującej azacytydynę, otrzymywali leczenie

wstępnie wybrane przez lekarza prowadzącego. Wśród kryteriów włączenia były wymagania, by stan

pacjentów wg ECOG był w zakresie 0-2 oraz aby ryzyko wynikające z nieprawidłowości

cytogenetycznych było umiarkowane lub duże. Pierwszorzędowym parametrem końcowym badania

była przeżywalność ogółem.

Azacytydynę podawano podskórnie w dawce 75 mg/m

pc. na dobę przez 7 dni, po czym następował

okres odpoczynku trwający 21 dni (28-dniowy cykl leczenia), przez medianę 6 cykli (zakres 1-28), u

pacjentów z grupy wyłącznie BSC medianę 3 cykli (zakres 1-20), u pacjentów otrzymujących

cytarabinę w małych dawkach medianę 4 cykli (zakres 1-25) oraz u pacjentów otrzymujących

standardową intensywną chemioterapię medianę 2 cykli (zakres 1-3, cykl indukcyjny

plus 1 lub 2 cykle konsolidacyjne).

Indywidualne parametry początkowe były porównywalne między grupą azacytydyny a grupami CCR.

Mediana wieku pacjentów wynosiła 75,0 lat (zakres 64 do 91 lat), 75,2% było rasy kaukaskiej, 59,0%

stanowili mężczyźni. Na początku badania, u 60,7% pacjentów stwierdzono bliżej nieokreśloną AML,

u 32,4% AML ze zmianami mielodysplastycznymi, u 4,1% nowotwory szpiku związane z leczeniem,

natomiast u 2,9% AML z nawracającymi nieprawidłowościami genetycznymi, zgodnie z klasyfikacją

WHO.

W analizie ITT 488 pacjentów (241 otrzymujących azacytydynę oraz 247 otrzymujących CCR),

leczenie azacytydyną było związane z medianą przeżywalności wynoszącą 10,4 miesiąca w

porównaniu z 6,5 miesiąca w przypadku pacjentów otrzymujących CCR, czyli różnica

wynosiła 3,8 miesiąca, z wartością p wynoszącą 0,1009 w stratyfikowanym teście log-rank

(dwustronnie). Współczynnik ryzyka dla efektu leczenia wynosił 0,85 (95% CI: 0,69; 1,03). Wskaźnik

rocznego przeżycia wynosił 46,5% dla pacjentów otrzymujących azacytydynę wobec 34,3% dla

pacjentów otrzymujących CCR.

Model hazardu proporcjonalnego Cox’a adjustowany dla predefiniowanych na wejściu czynników

prognostycznych określił wskaźnik ryzyka dla azacytydyny wobec CCR na poziomie 0,80 (95%

CI: 0,66; 0,99; p=0,0355).

Ponadto, pomimo tego, że badanie nie wykazało statystycznie istotnej różnicy pomiędzy grupą

azacytydyny a wybranymi wstępnie grupami CCR, czas przeżycia pacjentów leczonych azacytydyną

był dłuższy w porównaniu do wariantów CCR, wyłącznie BSC, cytarabiny w małych dawkach z BSC

oraz porównywalny do standardowej, intensywnej chemioterapii z BSC.

We wszystkich określonych przed rozpoczęciem badania podgrupach [(wiek <75 lat oraz ≥75 lat),

płeć, rasa, wynik w skali ECOG (0, 1 lub 2), wyjściowe ryzyko cytogenetyczne (umiarkowane lub

duże), region geograficzny, klasyfikacja AML wg WHO (w tym AML ze zmianami

mielodysplastycznymi), początkowa liczba białych krwinek (≤5 x 10

/l lub >5 x 10

/l), początkowy

odsetek blastów w szpiku (≤50% lub >50%) i MDS w wywiadzie] obserwowano tendencję do

większej korzyści w odniesieniu do przeżywalności ogółem w grupie otrzymującej azacytydynę. W

kilku predefiniowanych grupach współczynnik ryzyka przeżywalności ogółem osiągnął wartość

istotną statystycznie, w tym u pacjentów z dużym ryzykiem cytogenetycznym, pacjentów z AML ze

zmianami mielodysplastycznymi, pacjentów w wieku < 75 lat, u kobiet oraz u pacjentów rasy białej.

Odpowiedzi hematologiczna oraz cytogenetyczna były podobnie oceniane przez badacza oraz IRC.

Współczynnik odpowiedzi ogółem (remisja całkowita [CR] i remisja całkowita z niepełną regeneracją

morfologii krwi [CRi]) określony przez IRC wynosił 27,8% w grupie otrzymującej azacytydynę

oraz 25,1% w złożonej grupie CCR (p = 0,5384). U pacjentów, którzy osiągnęli CR lub CRi, mediana

trwania remisji wynosiła 10,4 miesiąca (95% CI = 7,2; 15,2) u pacjentów otrzymujących azacytydynę

oraz 12,3 miesiąca (95% CI = 9,0; 17,0) u pacjentów otrzymujących CCR. Korzyści odnośnie czasu

przeżycia wykazano również u pacjentów, którzy nie uzyskali całkowitej odpowiedzi po leczeniu

azacytydyną w porównaniu do CCR.

Leczenie

Azacytydyna

Cenzorowanie

Czas (miesiące) od randomizacji

Liczba narażonych

Azacytydyna

Prawdopodobieństwo przeżycia

Niestratyfikowane Log-rank = 0,0829, Stratyfikowane Log-rank p = 0,1009

Mediana przeżycia.: Azacytydyna = 10,4 (8,0; 12,7), CCR = 6,5 (5,0; 8,6)

Zdarzenia N(%): Azacytydyna = 193(80,1), CCR = 201(81,4)

Cenzorowane N(%): Azacytydyna = 48(19,9), CCR = 46(18,6)

Niestratyfikowane HR = 0,84 [95%CI: 0,69 – 1,02],

Stratyfikowane HR = 0,85 [95%CI: 0,69 – 1,03]

Leczenie azacytydyną wpływało na poprawę wyników morfologii krwi obwodowej oraz prowadziło

do obniżenia potrzeby przetoczeń czerwonych krwinek i płytek krwi. Pacjenta określano jako

zależnego od przetoczeń czerwonych krwinek lub płytek krwi na początku badania, podlegał jednemu

przetoczeniu lub więcej przetoczeniom czerwonych krwinek lub płytek krwi w ciągu 56 dni

(8 tygodni) przed randomizacją. Pacjenta określano jako niezależnego od przetoczeń czerwonych

krwinek lub płytek krwi w okresie leczenia, jeśli u pacjenta nie przeprowadzono żadnego przetoczenia

czerwonych krwinek lub płytek krwi w okresie 56 dni.

Spośród pacjentów w grupie otrzymującej azacytydynę zależnych od przetoczeń czerwonych krwinek

na początku badania, 38,5% (95% CI = 31,1; 46,2) uniezależniło się od przetoczeń czerwonych

krwinek podczas okresu leczenia, w porównaniu z 27,6% (95% CI = 20,9; 35,1) pacjentów w złożonej

grupie CCR. U pacjentów, którzy na początku badania byli zależni od przetoczeń czerwonych krwinek

i uniezależnili się od nich podczas leczenia, mediana czasu trwania niezależności od przetoczeń

czerwonych krwinek w grupie otrzymującej produkt wynosiła 13,9 miesiąca, a nie została osiągnięta

w grupie CCR.

Spośród pacjentów w grupie otrzymującej azacytydynę, zależnych od przetoczeń płytek krwi na

początku badania, 40,6% (95% CI = 30,9; 50,8) uniezależniło się od przetoczeń płytek krwi podczas

okresu leczenia, w porównaniu z 29,3% (95% CI = 19,7; 40,4) pacjentów w złożonej grupie leczonej

CCR. U pacjentów, którzy na początku badania byli zależni od przetoczeń płytek krwi i uniezależnili

się od nich podczas leczenia, mediana czasu trwania niezależności od przetoczeń płytek krwi, w

grupie otrzymującej azacytydynę wynosiła 10,8 miesiąca oraz 19,2 miesiąca w grupie CCR.

Zależna od zdrowia jakość życia (ang.

Health- Related Quality of Life

, HRQoL) została oceniona za

pomocą kwestionariusza

European Organization for Research and Treatment of Cancer Core Quality

of Life Questionnaire

(EORTC QLQ-C30). Dane dotyczące HRQoL mogą być analizowane dla części

lub całej populacji objętej badaniem. Pomimo ograniczeń analizy, z dostępnych danych wynika, że

pacjenci nie doświadczają znaczącego pogorszenia jakości życia podczas leczenia azacytydyną.

5.2

Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Azacytydyna była szybko wchłaniana po pojedynczym podaniu podskórnym dawki 75 mg/m

pc. z

maksymalnymi stężeniami w osoczu wynoszącymi 750 ± 403 ng/ml występującymi 0,5 h po podaniu

dawki (pierwszy punkt pobierania próbek). Bezwzględna dostępność biologiczna azacytydyny po

podaniu podskórnym względem podania dożylnego (pojedyncze dawki 75 mg/m

pc.) wynosiła

około 89% w oparciu o pole pod krzywą (ang.

area under the curve,

AUC).

Pole powierzchni pod krzywą oraz maksymalne stężenie w osoczu (C

) po podaniu podskórnym

azacytydyny były w przybliżeniu proporcjonalne w zakresie dawek od 25 do 100 mg/m

Dystrybucja

Po dożylnym podaniu dawki średnia objętość dystrybucji wynosiła 76 ± 26 l, a klirens układowy

wynosił 147 ± 47 l/h.

Metabolizm

W oparciu o dane z badań

in vitro,

nie wydaje się, by w metabolizmie azacytydyny uczestniczyły

izoenzymy cytochromu P450 (CYP), UDP-glukuronozylotransferazy (UGT), sulfotransferazy (SULT)

ani transferazy glutationowe (GST).

Azacytydyna ulega spontanicznej hydrolizie oraz deaminacji z udziałem deaminazy cytydynowej. W

ludzkich frakcjach wątrobowych S9, tworzenie metabolitów było niezależne od NADPH, co sugeruje,

że w metabolizmie azacytydyny nie uczestniczą izoenzymy cytochromu P450. Badanie

in vitro

azacytydyny z hodowlami ludzkich hepatocytów wskazało, że przy stężeniach od 1,0 µM do 100 µM

(tzn. do około 30-krotnie większych niż stężenia osiągane klinicznie), azacytydyna nie indukuje

CYP 1A2, 2C19 ani 3A4 lub 3A5. W badaniach mających na celu ocenę hamowania szeregu

izoenzymów P450 (CYP 1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4) azacytydyna w stężeniu

do 100 µM nie powodowała hamowania. Dlatego indukcja lub hamowanie enzymu CYP przez

azacytydynę w stężeniach klinicznie osiągalnych w osoczu jest mało prawdopodobne.

Eliminacja

Azacytydyna jest szybko usuwana z osocza ze średnim czasem półtrwania eliminacji (t

) po podaniu

podskórnym wynoszącym 41 ± 8 minut. Przy podskórnym podawaniu azacytydyny w

dawce 75 mg/m

raz na dobę przez 7 dni nie występuje akumulacja. Wydalanie z moczem jest główną

drogą eliminacji azacytydyny i(lub) jej metabolitów. Po podaniu dożylnym i

podskórnym

C-azacytydyny, odpowiednio 85 i 50 % podanej radioaktywności było wykrywane w

moczu, podczas gdy < 1% było wykrywane w kale.

Specjalne grupy pacjentów

Nie badano formalnie wpływu niewydolności wątroby (patrz punkt 4.2), płci, wieku ani rasy na

farmakokinetykę azacytydyny.

Niewydolność nerek

Niewydolność nerek nie ma istotnego wpływu na ekspozycję na azacytydynę po pojedynczym ani

wielokrotnym podaniu podskórnym. Po podaniu podskórnym pojedynczej dawki 75 mg/m

pc.,

średnie wartości ekspozycji (AUC oraz C

) u pacjentów z łagodną, umiarkowaną oraz ciężką

niewydolnością nerek zwiększyły się o odpowiednio 11-21%, 15-27% oraz 41-66%, w porównaniu do

pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednakże ekspozycja mieściła się w zakresie wartości

obserwowanych u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Azacytydyna może być podawana

pacjentom z niewydolnością nerek bez początkowego dostosowania dawki, pod warunkiem obserwacji

pacjentów w celu wykrycia toksyczności, ponieważ azacytydyna i(lub) jej metabolity są wydalane

głównie przez nerki.

Farmakogenomika

Nie badano formalnie wpływu znanych polimorfizmów deaminazy cytydynowej na metabolizm

azacytydyny.

5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Azacytydyna indukuje mutacje genów i aberracje chromosomowe w układach komórkowych

in vitro

bakterii i ssaków. Potencjalne działanie rakotwórcze było oceniane na myszach i szczurach.

Azacytydyna wywoływała powstawanie nowotworów układu krwiotwórczego u samic myszy po

podawaniu dootrzewnowym 3 razy na tydzień przez 52 tygodnie. U myszy, którym podawano

azacytydynę dootrzewnowo przez 50 tygodni, obserwowano zwiększoną częstość występowania

guzów w układzie chłonno-siateczkowym, płucach, sutkach i skórze. Badanie zdolności rakotwórczej

na szczurach wykazało zwiększoną częstość występowania guzów jądra.

Badania wczesnej embriotoksyczności wykazały częstość występowania wewnątrzmacicznej śmierci

płodu wynoszącą 44% (zwiększona resorpcja) po pojedynczym wstrzyknięciu dootrzewnowym

azacytydyny podczas organogenezy. U myszy, którym podano azacytydynę podczas lub przed

zamknięciem podniebienia twardego wykryto nieprawidłowości rozwojowe w mózgu. U szczurów

azacytydyna nie powodowała działań niepożądanych, gdy była podawana przed implantacją, ale była

wyraźnie embriotoksyczna, gdy była podawana podczas organogenezy. Nieprawidłowości płodu

podczas organogenezy u szczurów obejmowały: nieprawidłowości OUN (egzencefalia / przepuklina

mózgowa), anomalie kończyn (mikromelia, stopa zdeformowana, syndaktylia, oligodaktylia) i inne

(mikroftalmia, mikrognatia, wytrzewienie, obrzęk i nieprawidłowości żeber).

Podanie azacytydyny samcom myszy przed kopulacją z samicami myszy nienarażonymi na działanie

azacytydyny prowadziło do obniżonej płodności i utraty potomstwa podczas późniejszego rozwoju

płodowego i pourodzeniowego. Podanie azacytydyny samcom szczurów prowadziło do utraty masy

jąder i najądrza, obniżonej liczby plemników, obniżonego współczynnika ciąż, zwiększenia liczby

płodów nieprawidłowych i zwiększonej liczby straconych płodów przez pokryte samice (patrz

punkt 4.4).

6.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Mannitol (E421)

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych

w punkcie 6.6.

6.3

Okres ważności

Nieotwarta fiolka z proszkiem:

4 lata

Po przygotowaniu:

Dla roztworu produktu Azacitidine Celgene przygotowanego w nieschłodzonej wodzie do

wstrzykiwań wykazano chemiczną i fizyczną stabilność użytkową przygotowanego produktu

leczniczego przez 45 minut w temperaturze 25°C i przez 8 godzin w temperaturze 2°C

8°C.

Okres ważności przygotowanego produktu leczniczego może zostać wydłużony poprzez

rozpuszczenie produktu z wykorzystaniem schłodzonej (2°C-8°C) wody do wstrzykiwań. Dla

roztworu produktu Azacitidine Celgene przygotowanego w schłodzonej (2°C-8°C) wodzie do

wstrzykiwań wykazano chemiczną i fizyczną stabilność użytkową przygotowanego produktu

leczniczego przez 22 godziny w temperaturze 2°C

8°C.

Ze względów mikrobiologicznych przygotowany produkt należy użyć natychmiast. Jeśli produkt nie

został zużyty natychmiast, użytkownik jest odpowiedzialny za okres użycia i warunki

przechowywania przed użyciem, które nie mogą być dłuższe niż 8 godzin w temperaturze 2°C

8°C

dla produktu przygotowanego w nieschłodzonej wodzie do wstrzykiwań lub 22 godzin dla produktu

przygotowanego w schłodzonej (2°C-8°C) wodzie do wstrzykiwań.

6.4

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nieotwarte fiolki

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Przygotowana zawiesina

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.

6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Bezbarwna fiolka ze szkła typu I zamknięta elastomerowym korkiem z elastomeru butylowego z

aluminiowym uszczelnieniem i polipropylenowym plastikowym wieczkiem, zawierająca 100 mg

azacytydyny.

Wielkość opakowania: 1 fiolka.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Zalecenia dotyczące bezpiecznego postępowania

Azacitidine Celgene jest cytotoksycznym produktem leczniczym i, jak w przypadku innych

potencjalnie toksycznych związków, należy zachować ostrożność podczas sporządzania i obchodzenia

się z zawiesiną azacytydyny. Należy stosować się do procedur właściwego obchodzenia się i usuwania

przeciwnowotworowych produktów leczniczych.

W przypadku styczności przygotowanej azacytydyny ze skórą, należy ją natychmiast dokładnie

przemyć wodą z mydłem. W przypadku kontaktu z błonami śluzowymi, należy je dokładnie

przepłukać wodą.

Procedura przygotowania

Produkt Azacitidine Celgene powinien zostać poddany rekonstytucji w wodzie do wstrzykiwań. Okres

ważności przygotowanego produktu leczniczego może zostać wydłużony poprzez rekonstytucję

produktu z wykorzystaniem schłodzonej (2°C-8°C) wody do wstrzykiwań. Szczegóły dotyczące

przechowywania przygotowanego produktu zostały podane poniżej.

Należy zaopatrzyć się w następujące produkty:

Fiolka(-i) azacytydyny, fiolka(-i) wody do wstrzykiwań, niejałowe rękawice chirurgiczne,

waciki nasączone alkoholem, strzykawka(-i) 5 ml do wstrzykiwań z igłą(-ami).

Należy nabrać 4 ml wody do wstrzykiwań do strzykawki. Upewnić się, że powietrze ze

strzykawki zostało usunięte.

Wprowadzić igłę strzykawki zawierającej 4 ml wody do wstrzykiwań przez gumowy korek

fiolki z azacytydyną i następnie powoli wstrzyknąć wodę do wstrzykiwań do fiolki.

Po wyjęciu strzykawki i igły, energicznie wstrząsać fiolką, aż do uzyskania jednorodnej, mętnej

zawiesiny. Po przygotowaniu, każdy ml zawiesiny zawiera 25 mg azacytydyny (100 mg/4 ml).

Przygotowany produkt jest jednorodną, mętną zawiesiną bez aglomeratów. Należy odrzucić

zawiesinę, jeśli zawiera duże cząstki lub aglomeraty. Nie należy filtrować zawiesiny po

sporządzeniu, ponieważ może to prowadzić do usunięcia substancji aktywnej. Należy pamiętać,

że w niektórych adapterach, kolcach oraz systemach zamkniętych znajdują się filtry. W związku

z tym, takie elementy nie powinny być wykorzystywane do podawania produktu leczniczego po

sporządzeniu.

Oczyścić gumowy korek i wprowadzić do fiolki nową igłę ze strzykawką. Następnie obrócić

fiolkę do góry dnem, upewniając się, że końcówka igły znajduje się poniżej poziomu płynu.

Następnie należy odciągnąć tłok, aby pobrać wymaganą ilość produktu leczniczego na właściwą

dawkę. Upewnić się, że powietrze ze strzykawki zostało usunięte. Następnie wyciągnąć igłę ze

strzykawką z fiolki i wyrzucić igłę.

Świeżą igłę do wstrzyknięć podskórnych (zalecana 25 G) mocno nałożyć na strzykawkę. Nie

należy przepłukiwać igły przed wstrzyknięciem, aby zmniejszyć częstość występowania

lokalnych odczynów w miejscu podania.

Jeśli potrzebna jest więcej niż 1 fiolka, powtórzyć wszystkie powyższe kroki w celu

przygotowania zawiesiny. Dla dawek, gdy konieczne jest użycie więcej niż 1 fiolki należy

równo podzielić dawkę, np. dawka 150 mg = 6 ml, 2 strzykawki po 3 ml w każdej strzykawce.

Z uwagi na retencję we fiolce i w igle pobranie całości zawiesiny z fiolki może nie być

możliwe.

Zawartość strzykawki z dawką musi zostać ponownie zawieszona tuż przed podaniem. Przez

maksymalnie 30 minut przed podaniem należy pozwolić strzykawce wypełnionej przygotowaną

zawiesiną osiągnąć temperaturę około 20 ºC–25 ºC. Jeśli minęło więcej niż 30 minut, zawiesinę

należy odpowiednio usunąć i przygotować nową dawkę. W celu ponownego zawieszenia należy

energicznie przetaczać strzykawkę między dłońmi, aż do uzyskania jednorodnej, mętnej

zawiesiny. Należy odrzucić zawiesinę, jeśli zawiera duże cząstki lub aglomeraty.

Przechowywanie przygotowanego produktu

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.

Obliczanie dawki indywidualnej

Całkowitą dawkę można obliczyć na podstawie powierzchni ciała (pc.) w następujący sposób:

dawka całkowita = dawka (mg/m

) x pc. (m

Poniższa tabela stanowi jedynie przykład, jak oblicza się indywidualne dawki azacytydyny w oparciu

o średnią wartość pc. wynoszącą 1,8 m

Dawka mg/m

(% zalecanej dawki

początkowej)

Całkowita dawka w

oparciu o wartość

pc. 1,8 m

Liczba potrzebnych

fiolek

Potrzebna całkowita

objętość przygotowanej

zawiesiny

75 mg/m

(100%)

135 mg

2 fiolki

5,4 ml

37,5 mg/m

(50%)

67,5 mg

1 fiolka

2,7 ml

25 mg/m

(33%)

45 mg

1 fiolka

1,8 ml

Sposób podawania

Przygotowany produkt Azacitidine Celgene należy wstrzyknąć podskórnie (wprowadzić igłę pod

kątem 45 - 90°) przy użyciu igły 25 G w ramię, udo lub brzuch.

Dawki powyżej 4 ml należy wstrzykiwać w dwa różne miejsca.

Należy zmieniać miejsca wstrzyknięcia. Nowe wstrzyknięcia należy podawać przynajmniej 2,5 cm od

poprzedniego miejsca i nigdy nie wstrzykiwać w miejsca drażliwe, zasiniaczone, zaczerwienione lub

stwardniałe.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie

z lokalnymi przepisami.

7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Celgene Europe B.V.

Winthontlaan 6 N

3526 KV Utrecht

Holandia

8.

NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/19/1382/001

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Data ostatniego przedłużenia pozwolenia:

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.

Official address

Domenico Scarlattilaan 6

1083 HS Amsterdam

The Netherlands

An agency of the European Union

Address for visits and deliveries

Refer to www.ema.europa.eu/how-to-find-us

Send us a question

Go to www.ema.europa.eu/contact

Telephone

+31 (0)88 781 6000

© European Medicines Agency, 2019. Reproduction is authorised provided the source is acknowledged.

EMA/384352/2019

EMEA/H/C/005300

Azacitidine Celgene (azacytydyna)

Przegląd wiedzy na temat leku Azacitidine Celgene i uzasadnienie udzielenia

pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w UE

Czym jest lek Azacitidine Celgene i w jakim celu się go stosuje

Lek Azacitidine Celgene stosuje się w leczeniu dorosłych z następującymi chorobami, jeżeli nie mogą

zostać poddani przeszczepowi krwiotwórczych komórek macierzystych (gdy pacjent otrzymuje komórki

macierzyste w celu przywrócenia zdolności szpiku kostnego do wytwarzania zdrowych krwinek):

zespoły mielodysplastyczne, grupa chorób, w których szpik kostny wytwarza zbyt mało krwinek. W

niektórych przypadkach zespoły mielodysplastyczne mogą doprowadzić do ostrej białaczki

szpikowej (ang. acute myeloid leukaemia, AML – nowotwór atakujący białe krwinki zwane

komórkami szpikowymi). Azacitidine Celgene stosuje się u pacjentów, u których występuje średnie

do wysokiego ryzyko progresji choroby do AML lub zgonu;

przewlekła białaczka mielomonocytowa (ang. chronic myelomonocytic leukaemia, CMML –

nowotwór atakujący białe krwinki zwane monocytami). Azacitidine Celgene stosuje się, gdy szpik

kostny składa się w 10 do 29% z nieprawidłowych komórek i gdy nie wytwarza on dużych ilości

białych krwinek;

AML, która rozwinęła się z zespołu mielodysplastycznego, a szpik kostny składa się w 20 do 30% z

nieprawidłowych komórek;

AML, gdy szpik kostny składa się w ponad 30% z nieprawidłowych komórek.

Azacitidine Celgene zawiera substancję czynną azacytydynę.

Lek ten ma taki sam skład jak lek Vidaza, który jest już dopuszczony do obrotu w Unii Europejskiej

(UE). Firma wytwarzająca lek Vidaza wyraziła zgodę na wykorzystanie swoich danych naukowych dla

leku Azacitidine Celgene („świadoma zgoda”).

Jak stosować lek Azacitidine Celgene

Lek Azacitidine Celgene jest dostępny w postaci proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań.

Lek wydawany na receptę. Leczenie powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz mający doświadczenie

w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Przed otrzymaniem leku Azacitidine Celgene pacjenci

powinni otrzymać leki zapobiegające nudnościom (mdłościom) i wymiotom.

Azacitidine Celgene (azacytydyna)

EMA/384352/2019

Strona 2/3

Zalecana dawka leku Azacitidine Celgene wynosi 75 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała

pacjenta (obliczanej na podstawie wzrostu i masy ciała pacjenta). Lek podaje się we wstrzyknięciu

podskórnym w ramię, udo lub brzuch codziennie przez tydzień, po którym następują trzy tygodnie bez

podawania leku. Ten czterotygodniowy okres to jeden „cykl”. Leczenie trwa co najmniej sześć cykli, a

następnie tak długo, jak długo przynosi korzyści pacjentowi. Przed każdym cyklem należy sprawdzić

stan wątroby, nerek i krwi. Jeżeli liczba krwinek zmniejsza się do zbyt niskiego poziomu lub gdy u

pacjenta wystąpią problemy z nerkami, następny cykl leczenia należy opóźnić lub należy zastosować

niższą dawkę.

Więcej informacji o sposobie stosowania leku Azacitidine Celgene znajduje się w Ulotce dla pacjenta lub

udzieli ich lekarz lub farmaceuta.

Jak działa lek Azacitidine Celgene

Substancja czynna leku Azacitidine Celgene, azacytydyna, należy do grupy „antymetabolitów” i może

zostać włączona do materiału genetycznego komórek (RNA i DNA) zamiast ich naturalnego budulca,

cytydyny. Uważa się, że substancja ta działa, zmieniając sposób, w jaki komórka włącza i wyłącza

geny, a także wpływając na produkcję nowego RNA i DNA. Pomaga to skorygować problemy związane

z dojrzewaniem i wzrostem młodych komórek krwi w szpiku kostnym, które powodują zaburzenia

mielodysplastyczne, i zabić komórki nowotworowe w białaczce.

Korzyści ze stosowania leku Azacitidine Celgene wykazane w badaniach

W dwóch badaniach głównych wykazano, że lek Azacitidine Celgene jest bardziej skuteczny w

wydłużaniu czasu przeżycia niż tradycyjne leczenie. W pierwszym badaniu wzięło udział 358 dorosłych

z zespołami mielodysplastycznymi, CMML lub AML o ryzyku umiarkowanym do wysokiego, u których

wykonanie przeszczepu komórek macierzystych było mało prawdopodobne. Szpik kostny pacjentów

składał się w 30% z nieprawidłowych komórek. W ramach tego badania czas przeżycia pacjentów

otrzymujących lek Azacitidine Celgene wynosił średnio 24,5 miesiąca, w porównaniu z 15 miesiącami w

przypadku pacjentów otrzymujących tradycyjne leczenie. Wpływ leku Azacitidine Celgene był podobny

we wszystkich trzech chorobach.

W drugim badaniu, w którym uczestniczyło 488 pacjentów z AML, którzy nie mogli zostać poddani

przeszczepowi krwiotwórczych komórek macierzystych i których szpik kostny składał się w ponad 30%

z nieprawidłowych komórek, pacjenci otrzymujący lek Azacitidine Celgene przeżyli średnio 10,4

miesiąca, w porównaniu z 6,5 miesiąca w przypadku pacjentów otrzymujących tradycyjne leczenie.

Ryzyko związane ze stosowaniem leku Azacitidine Celgene

Najczęstsze działania niepożądane leku Azacitidine Celgene, które mogą wystąpić u więcej niż 60%

pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, CMML lub AML (od 20 do 30% nieprawidłowych

komórek), to reakcje w dotyczące krwi, w tym trombocytopenia (niska liczba płytek krwi), neutropenia

(niskie poziomy neutrofili, typu krwinek białych) i leukopenia (niska liczba krwinek białych), działania

niepożądane w obrębie żołądka i jelita, w tym mdłości i wymioty, oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

Działania niepożądane były podobne u pacjentów z AML, u których występowało ponad 30%

nieprawidłowych komórek.

Leku Azacitidine Celgene nie wolno stosować u pacjentów z zaawansowanym nowotworem wątroby ani

u kobiet karmiących piersią.

Pełny wykaz działań niepożądanych i ograniczeń związanych ze stosowaniem leku Azacitidine Celgene

znajduje się w ulotce dla pacjenta.

Azacitidine Celgene (azacytydyna)

EMA/384352/2019

Strona 3/3

Podstawy dopuszczenia do obrotu leku Azacitidine Celgene w UE

Europejska Agencja Leków (EMA) uznała, że korzyści płynące ze stosowania leku Azacitidine Celgene

przewyższają ryzyko i może on być dopuszczony do stosowania w UE.

Środki podejmowane w celu zapewnienia bezpiecznego i skutecznego

stosowania leku Azacitidine Celgene

W celu zapewnienia bezpiecznego i skutecznego stosowania leku Azacitidine Celgene w

Charakterystyce Produktu Leczniczego i Ulotce dla pacjenta zawarto zalecenia i środki ostrożności

przeznaczone dla personelu medycznego i pacjentów.

Tak jak w przypadku wszystkich leków, dane o stosowaniu leku Azacitidine Celgene są stale

monitorowane. Zgłaszane działania niepożądane leku Azacitidine Celgene są starannie oceniane i

podejmowane są wszystkie czynności konieczne do ochrony pacjentów.

Inne informacje dotyczące leku Azacitidine Celgene

Dalsze informacje na temat leku Azacitidine Celgene znajdują się na stronie internetowej Agencji pod

adresem:

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację