Aripiprazole Apotex 30 mg tabletki

Polska - polski - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Kup teraz

Składnik aktywny:
Aripiprazolum
Dostępny od:
Apotex Europe B.V.
Kod ATC:
N05AX12
INN (International Nazwa):
Aripiprazolum
Dawkowanie:
30 mg
Forma farmaceutyczna:
tabletki
Podsumowanie produktu:
28 tabl., 5909991339975, Rp; 56 tabl., 5909991339982, Rp
Numer pozwolenia:
24151

Ulotka dołączona do opakowania: Informacja dla użytkownika

Aripiprazole Apotex

, 5 mg, tabletki

Aripiprazole Apotex

, 10 mg, tabletki

Aripiprazole Apotex

, 15 mg, tabletki

Aripiprazole Apotex

, 30 mg, tabletki

Arypiprazol

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Aripiprazole Apotex i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Aripiprazole Apotex

Jak stosować lek Aripiprazole Apotex

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Aripiprazole Apotex

Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Aripiprazole Apotex i w jakim celu się go stosuje

Aripiprazole Apotex zawiera substancję czynną arypiprazol i należy do grupy leków

przeciwpsychotycznych.

Lek jest stosowany w leczeniu dorosłych i młodzieży w wieku 15 lat i starszej, chorujących na

schizofrenię - chorobę charakteryzującą się takimi objawami, jak: widzenie, słyszenie i czucie rzeczy

w rzeczywistości nieistniejących, nadmierna podejrzliwość, sprzeczne z rzeczywistością przekonania,

chaotyczna mowa i zachowanie oraz otępienie emocjonalne. Pacjenci z tymi objawami mogą także

odczuwać smutek, lęk lub napięcie, a także mieć poczucie winy.

Arypiprazol stosowany jest w leczeniu dorosłych i młodzieży w wieku 13 lat i starszej, których

choroba (mania w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego) charakteryzuje się objawami,

takimi jak: podekscytowanie, rozpierająca energia, mniejsze zapotrzebowanie na sen niż zwykle,

bardzo szybka mowa, gonitwa myśli i czasami bardzo nasilona drażliwość. U dorosłych lek ten

zapobiega również nawrotowi powyższych objawów u pacjentów, którzy zareagowali na leczenie

arypiprazolem.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Aripiprazole Apotex

Kiedy nie stosować leku Aripiprazole Apotex

jeśli pacjent ma uczulenie na arypiprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Aripiprazole Apotex należy omówić to z lekarzem:

Arypiprazol może powodować senność, zmniejszenie ciśnienia krwi podczas wstawania, zawroty

głowy i zmiany w zakresie zdolności do poruszania się i zachowania równowagi, co może prowadzić

do upadków. Należy zachować ostrożność, szczególnie w przypadku pacjentów w podeszłym wieku

lub osłabionych.

W czasie leczenia arypiprazolem zgłaszano występowanie myśli i zachowań samobójczych. Należy

natychmiast poinformować lekarza o występowaniu myśli lub uczuć związanych z wyrządzeniem

sobie krzywdy.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Aripiprazole Apotex należy poinformować lekarza, jeśli u

pacjenta występuje:

duże stężenie cukru we krwi (charakterystycznymi objawami są: nadmierne pragnienie, wydalanie

dużych ilości moczu, zwiększenie apetytu i uczucie osłabienia) lub cukrzyca w wywiadzie

rodzinnym

drgawki (padaczka), może to oznaczać, że lekarz prowadzący będzie chciał ściśle monitorować

stan pacjenta

mimowolne, nieregularne ruchy mięśni, szczególnie mięśni twarzy

choroby układu krążenia (choroby serca i krążenia), choroba układu krążenia w wywiadzie

rodzinnym, udar lub „mikro udar”, nieprawidłowe ciśnienie krwi

zakrzepy krwi lub występowanie zakrzepów krwi w wywiadzie rodzinnym, ponieważ stosowanie

leków przeciwpsychotycznych jest związane z tworzeniem zakrzepów krwi

uzależnienie od hazardu w przeszłości.

Jeśli pacjent stwierdzi zwiększenie masy ciała, występowanie nietypowych ruchów, senność, która

utrudnia codzienną aktywność, jakiekolwiek trudności w czasie połykania lub objawy alergii,

powinien poinformować o tym lekarza prowadzącego.

Jeśli u pacjenta w podeszłym wieku występuje demencja (utrata pamięci i innych zdolności

umysłowych), to pacjent, jego opiekun lub krewny powinien poinformować lekarza, czy kiedykolwiek

wystąpił u pacjenta udar lub „mini udar”.

Należy natychmiast poinformować lekarza o występowaniu myśli lub uczuć związanych z

wyrządzaniem sobie krzywdy. W czasie leczenia arypiprazolem zgłaszano występowanie myśli i

zachowań samobójczych.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje sztywność mięśni lub sztywność

z wysoką gorączką, potami, zaburzeniami stanu umysłowego lub bardzo szybkie albo nieregularne

bicie serca.

Jeśli pacjent lub jego rodzina lub opiekun zauważy, że pacjent zaczyna odczuwać chęć lub pragnienie

zachowywania się w sposób nietypowy, oraz że nie może się oprzeć impulsowi, popędowi lub pokusie

podjęcia aktywności, które mogą zaszkodzić jemu lub innym, powinien powiedzieć o tym lekarzowi.

Powyższe zjawiska są nazywane zaburzeniami kontroli impulsów i mogą się objawiać zachowaniami,

takimi jak nałogowy hazard, nadmierne objadanie się lub nadmierna potrzeba wydawania pieniędzy,

zbyt duży popęd seksualny lub zwiększenie częstości i natężenia myśli lub odczuć o tematyce

seksualnej.

Lekarz może uznać za stosowne zmianę dawki lub odstawienie leku.

Dzieci i młodzież

Nie należy stosować tego leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 13 lat. Nie wiadomo, czy

stosowanie leku jest bezpieczne i skuteczne u tych pacjentów.

Aripiprazole Apotex a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które są

wydawane bez recepty.

Leki zmniejszające ciśnienie krwi: Aripiprazole Apotex może nasilać działanie leków obniżających

ciśnienie krwi. Jeśli pacjent przyjmuje leki zmniejszające ciśnienie krwi, powinien powiadomić o tym

lekarza prowadzącego.

Stosowanie leku Aripiprazole Apotex z innymi lekami może powodować konieczność zmiany dawki

leku Aripiprazole Apotex. Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza prowadzącego o

przyjmowaniu:

leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca (takie jak chinidyna, amiodaron,

flekainid)

leków przeciwdepresyjnych lub leków ziołowych stosowanych w leczeniu depresji i lęku

(takie jak fluoksetyna, paroksetyna, wenlafaksyna, ziele dziurawca)

leków przeciwgrzybiczych (takie, jak ketokonazol, itrakonazol)

leków stosowanych w leczeniu zakażenia HIV (takie, jak efawirenz, newirapina, inhibitory

proteazy, np. indinawir, ritonawir)

leków przeciwdrgawkowych stosowanych w leczeniu padaczki (takie, jak karbamazepina,

fenytoina, fenobarbital)

określone antybiotyki stosowane w leczeniu gruźlicy (ryfabutyna, ryfampicyna).

Przyjmowanie tych leków może zwiększyć ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych lub

zmniejszać działanie leku Aripiprazole Apotex. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek nietypowe

objawy podczas przyjmowania tych leków z lekiem Aripiprazole Apotex, należy powiedzieć o tym

lekarzowi.

Leki, które zwiększają stężenie serotoniny, są zwykle stosowane w chorobach takich jak depresja,

zespół lęku uogólnionego, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (ZOK) i fobia społeczna oraz migrena

i ból:

tryptany, tramadol i tryptofan stosowany w leczeniu chorób takich, jak depresja, zespół lęku

uogólnionego, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (ZOK) i fobia społeczna oraz migrena i ból

SSRI (takie, jak paroksetyna i fluoksetyna) stosowane w leczeniu depresji, ZOK, paniki i lęku

inne leki przeciwdepresyjne (takie, jak wenlafaksyna i tryptofan) stosowane w leczeniu ciężkiej

depresji

leki trójpierścieniowe (takie, jak klomipramina i amitryptylina) stosowane w leczeniu depresji

ziele dziurawca (

Hypericum perforatum

) stosowany jako lek ziołowy w łagodnej depresji

leki przeciwbólowe (takie, jak tramadol i petydyna) stosowane w łagodzeniu bólu

tryptany (takie, jak sumatryptan i zolmitryptan) stosowane w leczeniu migreny.

Przyjmowanie tych leków może zwiększyć ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych. Jeśli u

pacjenta wystąpią jakiekolwiek nietypowe objawy podczas przyjmowania tych leków z lekiem

Aripiprazole Apotex należy skontaktować się z lekarzem.

Stosowanie leku Aripiprazole Apotex z jedzeniem, piciem i alkoholem

Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

Należy unikać picia alkoholu.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

U noworodków, których matki stosowały arypiprazol w ostatnim trymestrze (ostatnie 3 miesiące

ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie, senność,

pobudzenie, trudności z oddychaniem oraz trudności związane ze ssaniem. W razie zaobserwowania

takich objawów u własnego dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.

Jeśli pacjentka przyjmuje lek Aripiprazole Apotex, lekarz omówi z nią, czy powinna karmić piersią,

biorąc pod uwagę korzyści wynikające z leczenia i korzyści wynikające z karmienia dziecka piersią.

Nie należy przyjmować tego leku i karmić dziecka piersią. Należy porozmawiać z lekarzem na temat

najlepszych metod karmienia dziecka, jeżeli pacjentka przyjmuje ten lek.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Podczas leczenia tym lekiem mogą wystąpić zawroty głowy i zaburzenia widzenia (patrz punkt 4).

Należy brać to pod uwagę podczas wykonywania czynności wymagających pełnej uwagi, np. podczas

prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Lek Aripiprazole Apotex zawiera laktozę jednowodną

Pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów powinni skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem

leku.

Lek Aripiprazole Apotex zawiera aspartam

Ten lek może być szkodliwy u pacjentów z fenyloketonurią, ponieważ zawiera aspartam, który jest

źródłem fenyloalaniny.

3. Jak stosować lek Aripiprazole Apotex

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości

należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka leku u dorosłych to 15 mg raz na dobę.

Lekarz może jednak przepisać mniejszą

lub większą dawkę, ale nie większą niż 30 mg na dobę.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Podawanie leku można rozpocząć od małej dawki arypiprazolu w postaci roztworu doustnego

(płynnej). Dawka może być stopniowo zwiększana do

zalecanej dawki dla młodzieży, wynoszącej

10 mg raz na dobę

. Jednakże lekarz prowadzący może przepisać mniejszą lub większą dawkę,

maksymalnie do 30 mg na dobę.

W przypadku wrażenia, że działanie arypiprazolu jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do

lekarza lub farmaceuty.

Aripiprazole Apotex należy przyjmować codziennie o tej samej porze.

Nie ma znaczenia czy

tabletka jest przyjmowana z posiłkiem czy bez posiłku. Tabletkę należy połykać w całości i popijać

wodą.

Nawet jeśli pacjent odczuwa poprawę samopoczucia

, nie należy zmieniać dawki ani zaprzestać

przyjmowania arypiprazolu bez wcześniejszego uzgodnienia tego z lekarzem prowadzącym.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Aripiprazole Apotex

W przypadku przyjęcia większej dawki arypiprazolu niż zalecił lekarz (lub jeżeli ktoś inny przyjął

pewną ilość nieprzeznaczonego dla niego leku Aripiprazole Apotex), niezwłocznie należy

skontaktować się z lekarzem prowadzącym. W przypadku trudności uzyskania kontaktu z lekarzem

należy udać się do najbliższego szpitala, zabierając ze sobą opakowanie leku.

U pacjentów, którzy przyjęli zbyt dużą dawkę arypiprazolu, wystąpiły następujące objawy:

szybkie bicie serca, pobudzenie/agresja, problemy z mową.

nietypowe ruchy ciała (szczególnie twarzy lub języka) i obniżenie świadomości.

Inne objawy mogą obejmować:

ostry stan splątania, napady drgawkowe (padaczka), śpiączkę, jednoczesne występowanie

gorączki, przyspieszonego oddechu, nadmiernego pocenia się

sztywność mięśni i senność lub ospałość, zwolniony oddech, dławienie się, wysokie lub niskie

ciśnienie krwi, nieprawidłowy rytm akcji serca.

Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy niezwłocznie skontaktować się

z lekarzem lub szpitalem.

Pominięcie zastosowania leku Aripiprazole Apotex

W razie pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć pominiętą dawkę, gdy tylko sobie o tym

przypomni. Nie należy stosować dwóch dawek jednego dnia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

cukrzyca,

zaburzenia snu,

uczucie lęku,

uczucie niepokoju i brak możliwości spokojnego siedzenia lub stania,

niekontrolowane drżenie, ruchy z szarpnięciem lub ruchy wijące, zespół „niespokojnych nóg”,

drżenie,

ból głowy,

zmęczenie,

senność,

uczucie pustki w głowie,

drżenie obrazu i niewyraźne widzenie,

zmniejszenie liczby wypróżnień lub trudności z wypróżnieniem,

niestrawność,

nudności,

nadmierne wydzielanie śliny,

wymioty,

uczucie zmęczenia.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

zwiększone stężenie prolaktyny we krwi,

zbyt duże stężenie cukru we krwi,

depresja,

zmiany dotyczące seksualności lub nadmierne zainteresowanie seksem,

niekontrolowane ruchy jamy ustnej, języka i kończyn (późna dyskineza),

zaburzenia mięśni powodujące ruchy skręcania (dystonia),

podwójne widzenie,

szybkie bicie serca,

zmniejszenie ciśnienia krwi w pozycji stojącej, powodujące zawroty głowy, uczucie pustki

w głowie lub omdlenie,

czkawka.

Następujące działania niepożądane były zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu arypiprazolu w postaci

doustnej, ale częstość ich występowania nie jest znana:

zmniejszona liczba białych krwinek,

zmniejszona liczba płytek krwi,

reakcje alergiczne (np. obrzęk jamy ustnej, języka, twarzy i gardła, świąd, wysypka),

wystąpienie cukrzycy lub zaostrzenie jej przebiegu, kwasica ketonowa (obecność związków

ketonowych we krwi i moczu) lub śpiączka,

duże stężenie cukru we krwi,

małe stężenie sodu we krwi,

utrata apetytu (jadłowstręt),

zmniejszenie masy ciała,

zwiększenie masy ciała,

myśli samobójcze, próby samobójcze i dokonane samobójstwa,

uczucie agresji,

pobudzenie,

nerwowość,

jednoczesne występowanie gorączki, sztywności mięśni, przyspieszonego oddechu, pocenia

się, ograniczenia świadomości i nagłych zmian ciśnienia oraz zmian częstości pracy serca,

omdlenia (złośliwy zespół neuroleptyczny),

drgawki,

zespół serotoninowy (reakcja, która może powodować uczucie wielkiej radości, ospałość,

niezborność ruchów, niepokój, zwłaszcza ruchowy, uczucie upojenia alkoholowego,

gorączkę, pocenie się lub sztywność mięśni),

zaburzenia mowy,

unieruchomienie gałek ocznych w jednej pozycji,

nagła niewyjaśniona śmierć,

zagrażający życiu nieregularny rytm serca,

atak serca (zawał mięśnia sercowego),

wolne bicie serca,

zakrzepy krwi w żyłach, szczególnie w żyłach nóg (do objawów należą obrzęk, ból i

zaczerwienienie nóg), które mogą przemieszczać się naczyniami krwionośnymi do płuc

powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu (jeśli u pacjenta wystąpi

którykolwiek z tych objawów musi on natychmiast zgłosić się do lekarza),

wysokie ciśnienie krwi,

omdlenia,

przypadkowe zachłyśnięcia pokarmem z ryzykiem wystąpienia zapalenia płuc,

skurcz mięśni wokół głośni,

zapalenie trzustki,

trudności w przełykaniu,

biegunka,

dyskomfort w jamie brzusznej,

dyskomfort żołądka,

niewydolność wątroby,

zapalenie wątroby,

zażółcenie skóry i białych części gałek ocznych,

nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych,

wysypka skórna,

nadwrażliwość na światło,

łysienie,

nadmierne pocenie,

nieprawidłowy rozpad mięśni prowadzący do zaburzeń w funkcjonowaniu nerek,

ból mięśni,

sztywność,

mimowolne oddawanie moczu,

trudności w oddawaniu moczu,

zespół abstynencyjny u noworodków w przypadku narażenia na lek w okresie ciąży,

przedłużony i (lub) bolesny wzwód,

trudności w regulacji podstawowej temperatury ciała lub przegrzanie,

ból w piersiach,

puchnięcie rąk, kostek lub stóp,

w badaniach krwi: wahania stężenia cukru we krwi, zwiększenie stężenia glikozylowanej

hemoglobiny

Niezdolność do oparcia się impulsowi, popędowi lub pokusie podjęcia aktywności, która może

zaszkodzić pacjentowi lub innym, obejmująca zachowania, takie jak:

- silny impuls do nadmiernego uprawiania hazardu mimo poważnych konsekwencji

osobistych lub rodzinnych

- zmienione bądź zwiększone zainteresowanie sferą seksualną i zachowania znacząco

niepokojące pacjenta lub innych, na przykład wzmożony popęd seksualny

- niekontrolowane nadmierne zakupy lub wydawanie pieniędzy

- niepohamowane obżarstwo (jedzenie dużych ilości pożywienia w krótkim czasie) lub

jedzenie kompulsywne (jedzenie więcej pożywienia niż zazwyczaj i więcej niż potrzeba

do zaspokojenia głodu)

- popęd do włóczęgostwa.

Jeżeli wystąpią u pacjenta tego typu zachowania, powinien powiedzieć o nich lekarzowi, który omówi

z pacjentem sposoby leczenia lub zmniejszenia tych objawów.

U pacjentów w podeszłym wieku z demencją przyjmujących arypiprazol opisano więcej przypadków

zakończonych zgonem. Ponadto zanotowano przypadki udarów lub „mini udarów”.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży

U młodzieży w wieku 13 lat i starszej występowały działania niepożądane o podobnej częstości i

rodzaju jak u dorosłych, z wyjątkiem senności, niekontrolowanych drgań lub nagłych ruchów mięśni,

niepokoju ruchowego i zmęczenia, występujących bardzo często (częściej niż u 1 pacjenta na 10)

oraz

bólu w górnej części brzucha, suchości w jamie ustnej, zwiększonego bicia serca, przyrostu masy

ciała, zwiększenia apetytu, drżenia mięśni, niekontrolowanych ruchów kończyn oraz zawrotów głowy,

szczególnie podczas wstawania z pozycji leżącej lub siedzącej występujących często (częściej niż u

1 pacjenta na 100).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.

Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49-21-301,

faks: +48 22 49-21-309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi

podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Aripiprazole Apotex

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: „Termin

ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Aripiprazole Apotex

Substancją czynną leku jest arypiprazol.

Aripiprazole Apotex, 5 mg: każda tabletka zawiera 5 mg arypiprazolu.

Aripiprazole Apotex, 10 mg: każda tabletka zawiera 10 mg arypiprazolu.

Aripiprazole Apotex, 15 mg: każda tabletka zawiera 15 mg arypiprazolu.

Aripiprazole Apotex, 30 mg: każda tabletka zawiera 30 mg arypiprazolu.

Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna (E 460), kroskarmeloza

sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, aspartam (E 951), magnezu stearynian (E 470b), aromat

waniliowy, indygotyna (E 132), lak (Aripiprazole Apotex, 5 mg) lub żelaza tlenek czerwony (E 172)

(Aripiprazole Apotex, 10 mg, 30 mg) albo żelaza tlenek żółty (E 172) (Aripiprazole Apotex, 15 mg).

Jak wygląda lek Aripiprazole Apotex i co zawiera opakowanie

Aripiprazole Apotex, 5 mg: tabletki niebieskie, prostokątne, obustronnie wypukłe i gładkie po obu

stronach.

Aripiprazole Apotex, 10 mg: tabletki różowe, prostokątne, obustronnie wypukłe i gładkie po obu

stronach.

Aripiprazole Apotex, 15 mg: tabletki żółte, okrągłe, płaskie i gładkie po obu stronach.

Aripiprazole Apotex, 30 mg: tabletki różowe, okrągłe, płaskie i gładkie po obu stronach.

Lek Aripiprazole Apotex jest dostępny w blistrach z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium

pakowanych w pudełka tekturowe zawierające 28 i 56 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Apotex Europe B.V.

Archimedesweg 2

2333 CN Leiden

Holandia

Wytwórca

Rontis Hellas S.A., Medical and Pharmaceutical Products

P.O Box 3012 Larisa Industrial Area

Larisa, 41004

Grecja

Genepharm S.A.

18th km Marathonos Avenue,

Pallini Attiki, 15351

Grecja

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

06/2019

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Aripiprazole Apotex, 5 mg, tabletki

Aripiprazole Apotex, 10 mg, tabletki

Aripiprazole Apotex, 15 mg, tabletki

Aripiprazole Apotex, 30 mg, tabletki

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Aripiprazole Apotex, 5 mg:

Każda tabletka zawiera 5 mg arypiprazolu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

: każda tabletka zawiera 47,53 mg laktozy jednowodnej

oraz 0,50 mg aspartamu.

Aripiprazole Apotex, 10 mg:

Każda tabletka zawiera 10 mg arypiprazolu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

każda tabletka zawiera 95,05 mg laktozy jednowodnej

oraz 1,00 mg aspartamu.

Aripiprazole Apotex, 15 mg:

Każda tabletka zawiera 15 mg arypiprazolu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

każda tabletka zawiera 142,58 mg laktozy

jednowodnej oraz 1,50 mg aspartamu.

Aripiprazole Apotex, 30 mg:

Każda tabletka zawiera 30 mg arypiprazolu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

każda tabletka zawiera 285,15 mg laktozy

jednowodnej oraz 3,00 mg aspartamu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka.

Aripiprazole Apotex, 5 mg:

tabletka niebieska, prostokątna, obustronnie wypukła i gładka po obu

stronach, wymiary

7,6 x 4,3 mm ± 0.1 mm

Aripiprazole Apotex, 10 mg: tabletka różowa, prostokątna, obustronnie wypukła i gładka po obu

stronach, wymiary

9,3 x 5,2 mm ± 0.1 mm

Aripiprazole Apotex, 15 mg: tabletka żółta, okrągła, płaska i gładka po obu stronach, wymiary

9,0 mm

± 0,1 mm

Aripiprazole Apotex, 30 mg: tabletka różowa, okrągła, płaska i gładka po obu stronach, wymiary

10,0 mm ± 0,1 mm

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Arypiprazol jest wskazany w leczeniu schizofrenii u dorosłych i u młodzieży w wieku 15 lat i starszej.

Arypiprazol jest wskazany w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do

ciężkiego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I oraz w zapobieganiu nowym

epizodom maniakalnym u dorosłych, u których występują głównie epizody maniakalne i którzy

odpowiadają na leczenie arypiprazolem (patrz punkt 5.1).

Arypiprazol jest wskazany w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do

ciężkiego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I u młodzieży w wieku 13 lat i

starszej, w leczeniu trwającym do 12 tygodni (patrz punkt 5.1).

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli

Schizofrenia:

zalecana dawka początkowa arypiprazolu to 10 mg lub 15 mg na dobę z dawką

podtrzymującą 15 mg na dobę. Produkt leczniczy należy podawać raz na dobę o stałej porze,

niezależnie od posiłków.

Arypiprazol jest skuteczny w dawkach od 10 mg do 30 mg na dobę. Chociaż nie potwierdzono

większej skuteczności dawek większych niż dawka dobowa 15 mg, jednak u poszczególnych

pacjentów większa dawka może być korzystna. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż

30 mg.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I:

zalecana dawka początkowa to

15 mg arypiprazolu podawane w schemacie raz na dobę, niezależnie od posiłków jako monoterapia

lub w leczeniu skojarzonym (patrz punkt 5.1). U niektórych pacjentów może być korzystne

zastosowanie większej dawki. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 30 mg.

Zapobieganie nawrotom epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I:

w celu zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych u pacjentów, którzy stosują arypiprazol

w monoterapii lub w terapii skojarzonej, należy kontynuować leczenie, stosując ustaloną dawkę.

Dostosowanie dawki dobowej, w tym jej zmniejszenie, należy rozważyć na podstawie stanu

klinicznego pacjenta.

Dzieci i młodzież

Schizofrenia u młodzieży w wieku 15 lat i starszej:

zalecana dawka arypiprazolu to 10 mg na dobę

podawane w schemacie raz na dobę, niezależnie od posiłków. Leczenie powinno być rozpoczęte

od dawki 2 mg (stosując arypiprazol 1 mg/ml roztwór doustny) przez 2 doby, stopniowo zwiększanej

do 5 mg przez kolejne 2 doby, aż do osiągnięcia zalecanej dawki dobowej wynoszącej 10 mg. Jeśli

zwiększenie dawki jest właściwe, należy podawać kolejne dawki zwiększone jednorazowo o 5 mg, nie

przekraczając maksymalnej dawki dobowej 30 mg (patrz punkt 5.1).

Arypiprazol jest skuteczny w przedziale dawek od 10 mg do 30 mg na dobę. Nie wykazano większej

skuteczności po zastosowaniu dawek dobowych większych niż 10 mg, chociaż niektórzy pacjenci

mogą odnieść korzyść z przyjęcia większych dawek.

Arypiprazol nie jest zalecany do stosowania u pacjentów ze schizofrenią w wieku poniżej 15 lat, z

powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności

(patrz punkty 4.8 i 5.1).

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u młodzieży w wieku 13 lat

i starszej:

zalecana dawka arypiprazolu to 10 mg na dobę, podawana w schemacie raz na dobę,

niezależnie od posiłków. Leczenie należy rozpocząć od dawki 2 mg (stosując arypiprazol roztwór

doustny 1 mg/ml) przez 2 doby, stopniowo zwiększyć do 5 mg przez kolejne 2 doby, aż do osiągnięcia

zalecanej dawki dobowej wynoszącej 10 mg.

Czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy, konieczny do uzyskania kontroli objawów

i nie może być dłuższy niż 12 tygodni. Nie wykazano większej skuteczności po zastosowaniu dawek

dobowych większych niż 10 mg, a dawka dobowa wynosząca 30 mg jest związana ze znacząco

większą częstością występowania istotnych działań niepożądanych, włączając zdarzenia związane z

objawami pozapiramidowymi (ang. EPS), senność, zmęczenie oraz zwiększenie masy ciała (patrz

punkt 4.8). Z tego powodu dawki większe niż 10 mg na dobę należy stosować tylko w wyjątkowych

przypadkach oraz z zachowaniem ścisłej kontroli klinicznej (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).

Młodsi pacjenci są narażeni na zwiększone ryzyko działań niepożądanych związanych z

arypiprazolem. Z tego powodu arypiprazolu nie zaleca się stosować u pacjentów w wieku poniżej 13

lat (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Drażliwość związana z zaburzeniami autystycznymi:

nie określono dotychczas bezpieczeństwa

stosowania ani skuteczności arypiprazolu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Aktualne dane

przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Tiki związane z zespołem Tourette'a:

nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani

skuteczności arypiprazolu u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Aktualne dane przedstawiono

w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby:

Nie jest konieczne modyfikowanie dawki u osób z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu

lekkim do umiarkowanego. Nie ma wystarczających danych do ustalenia dawkowania u pacjentów z

ciężką niewydolnością wątroby. W tej grupie pacjentów należy ostrożnie ustalać dawkowanie.

Niemniej jednak, w grupie pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby największą dawkę

dobową 30 mg należy stosować ze szczególną ostrożnością (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek:

Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku 65 lat i starszych skuteczność i bezpieczeństwo stosowania arypiprazolu w

leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I nie

zostało zbadane. Jednak z powodu większej wrażliwości tych pacjentów, należy rozważyć

zastosowanie mniejszej dawki początkowej, jeśli pozwalają na to okoliczności kliniczne (patrz punkt

4.4).

Płeć

Nie jest konieczna modyfikacja dawki arypiprazolu u kobiet w porównaniu z dawkami stosowanymi u

mężczyzn (patrz punkt 5.2).

Palacze tytoniu

Biorąc pod uwagę metabolizm arypiprazolu, modyfikacja dawki u palaczy tytoniu nie jest konieczna

(patrz punkt 4.5).

Dostosowanie dawki z powodu interakcji:

Dawkę arypiprazolu należy zmniejszyć podczas równoczesnego podawania silnego inhibitora

cytochromu CYP3A4 lub CYP2D6. Po zakończeniu jednoczesnego stosowania inhibitora CYP3A4

lub CYP2D6 należy ponownie zwiększyć dawkę arypiprazolu (patrz punkt 4.5).

Dawkę arypiprazolu należy zwiększyć podczas równoczesnego podawania środków silnie

indukujących cytochrom CYP3A4. Po zakończeniu stosowania induktora CYP3A4 dawkę

arypiprazolu należy ponownie zmniejszyć do zalecanej (patrz punkt 4.5).

Sposób podawania

Produkt leczniczy Aripiprazole Apotex stosuje się doustnie.

U pacjentów, którzy mają trudności w połykaniu tabletek, może być stosowane alternatywnie produkt

Aripiprazole Apotex, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej lub roztwór doustny arypiprazolu

(patrz także punkt 5.2).

4.3

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w

punkcie 6.1.

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Podczas leczenia przeciwpsychotycznego kliniczna poprawa stanu pacjenta może nastąpić w okresie

kilku dni do kilku tygodni. Przez cały ten czas pacjent powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją.

Upadki

Arypiprazol może powodować senność, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilność ruchową i

czuciową, co może prowadzić do upadków. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów

z grupy podwyższonego ryzyka i rozważyć zmniejszenie dawki początkowej (np. u pacjentów w

podeszłym wieku lub pacjentów osłabionych, patrz punkt 4.2).

Próby samobójcze

Występowanie zachowań samobójczych jest związane z chorobami psychicznymi oraz zaburzeniami

nastroju i w niektórych przypadkach było zgłaszane wkrótce po rozpoczęciu lub zmianie leczenia

przeciwpsychotycznego, w tym leczenia arypiprazolem (patrz punkt 4.8). Leczenie

przeciwpsychotyczne pacjentów z grupy wysokiego ryzyka powinno odbywać się pod ścisłym

nadzorem.

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

Arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową (zawał mięśnia

sercowego lub choroba niedokrwienna w wywiadzie, niewydolność serca lub zaburzenia

przewodzenia), chorobą naczyń mózgu, w stanach predysponujących do niedociśnienia (odwodnienie,

zmniejszenie objętości krwi krążącej i leczenie lekami przeciwnadciśnieniowymi) lub nadciśnienia

tętniczego, w tym postępującego lub złośliwego.

Po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-

zatorowej (VTE - ang.

venous thromboembolism

). Ponieważ u pacjentów leczonych lekami

przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zidentyfikować

wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE przed rozpoczęciem oraz w czasie leczenia arypiprazolem

i wdrożyć odpowiednie środki zapobiegawcze.

Wydłużenie odstępu QT

W badaniach klinicznych arypiprazolu częstość występowania wydłużenia odstępu QT była

porównywalna z placebo. Arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z wydłużeniem odstępu

QT w wywiadzie rodzinnym (patrz punkt 4.8).

Późne dyskinezy

W badaniach klinicznych trwających nie dłużej niż rok, podczas leczenia arypiprazolem niezbyt często

zgłaszano występowanie dyskinez wymagające interwencji. Jeśli objawy przedmiotowe lub

podmiotowe późnych dyskinez wystąpią u pacjentów leczonych arypiprazolem, należy rozważyć

zmniejszenie dawki lub odstawienie leku (patrz punkt 4.8).

Inne objawy pozapiramidowe

W pediatrycznych badaniach klinicznych z zastosowaniem arypiprazolu obserwowano akatyzję

oraz parkinsonizm. Jeśli u pacjenta przyjmującego arypiprazol wystąpią objawy przedmiotowe

i podmiotowe innych zaburzeń pozapiramidowych, należy rozważyć zmniejszenie dawki oraz

wprowadzenie ścisłej kontroli klinicznej.

Złośliwy Zespół Neuroleptyczny (NMS

NMS jest potencjalnie śmiertelnym zespołem objawów, które mogą wystąpić po podaniu leków

przeciwpsychotycznych. W badaniach klinicznych, rzadko odnotowano występowanie NMS w czasie

leczenia arypiprazolem. Klinicznymi objawami NMS są: bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni,

zaburzenia świadomości oraz objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (nieregularne

tętno i wahania ciśnienia krwi, częstoskurcz, obfite pocenie się oraz zaburzenia rytmu serca). Mogą

wystąpić także objawy dodatkowe, takie jak: zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej,

mioglobinuria (rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek. Jednakże, obserwowano też zwiększenie

aktywności fosfokinazy kreatynowej i rabdomiolizę, niekoniecznie związane z NMS. Jeśli wystąpiły

wyżej wymienione objawy podmiotowe lub przedmiotowe świadczące o NMS, bądź niewyjaśnionego

pochodzenia wysoka gorączka bez innych objawów NMS, należy przerwać leczenie wszystkimi

lekami przeciwpsychotycznymi, w tym także arypiprazolem.

Drgawki

W badaniach klinicznych w czasie leczenia arypiprazolem niezbyt często zgłaszano napady drgawek.

Z tego powodu arypiprazol należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów, u których w

przeszłości występowały napady drgawek lub, u których występują choroby wiążące się ze

skłonnością do takich napadów (patrz punkt 4.8).

Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją

Zwiększona śmiertelność:

W trzech badaniach kontrolowanych placebo (n = 938, średnia wieku: 82,4; zakres: 56 - 99 lat), u

pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z chorobą Alzheimera, leczonych arypiprazolem,

występowało zwiększone ryzyko zgonu w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Częstość zgonów

u pacjentów leczonych arypiprazolem wynosiła 3,5% w porównaniu do 1,7% w grupie placebo.

Chociaż przyczyny zgonów były zróżnicowane to większość zgonów wydawała się wiązać albo z

chorobami układu krążenia (np. niewydolność serca, nagłe zgony) albo z chorobami infekcyjnymi (np.

zapalenie płuc) (patrz punkt 4.8).

Działania niepożądane dotyczące krążenia mózgowego:

W tych samych badaniach u pacjentów odnotowano działania niepożądane dotyczące krążenia

mózgowego (np. udar, przejściowe napady niedokrwienia), w tym o przebiegu zakończonym zgonem

(średnia wieku: 84 lata; zakres 78 - 88 lat). Reasumując w tych badaniach 1,3% wszystkich pacjentów

leczonych arypiprazolem zgłaszało działania niepożądane dotyczące krążenia mózgowego w

porównaniu do 0,6% pacjentów otrzymujących placebo. Różnica ta nie była istotna statystycznie.

Jednakże w jednym z tych badań z zastosowaniem ustalonego dawkowania u pacjentów leczonych

arypiprazolem występowała istotna zależność odpowiedzi od dawki dla działań niepożądanych

dotyczących krążenia mózgowego (patrz punkt 4.8).

Arypiprazol nie jest wskazany w leczeniu psychoz związanych z demencją.

Hiperglikemia i cukrzyca

U pacjentów leczonych nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, w tym arypiprazolem,

opisywano hiperglikemię, w niektórych przypadkach bardzo wysoką z kwasicą ketonową i śpiączką

hiperosmotyczną lub zgonem. Czynnikami ryzyka, które mogą predysponować pacjenta do

wystąpienia ciężkich powikłań są otyłość i cukrzyca w wywiadzie rodzinnym. W badaniach

klinicznych z arypiprazolem nie było istotnych różnic w częstości występowania działań

niepożądanych związanych z hiperglikemią (w tym cukrzycy) lub nieprawidłowych wartości

laboratoryjnych stężenia glukozy w porównaniu do placebo. Nie jest dostępna dokładna ocena ryzyka

wystąpienia działań niepożądanych związanych z hiperglikemią, która pozwalałaby na dokonanie

bezpośredniego porównania leczenia arypiprazolem i innymi atypowymi lekami

przeciwpsychotycznymi. Pacjenci leczeni jakimikolwiek lekami przeciwpsychotycznymi, w tym

arypiprazolem, powinni być obserwowani, czy nie występują u nich objawy podmiotowe i

przedmiotowe związane z hiperglikemią (takie, jak nadmierne pragnienie, wielomocz, nadmierny

apetyt i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka cukrzycy powinni być regularnie

monitorowani pod względem pogorszenia kontroli glikemii.

Nadwrażliwość

Po zastosowaniu arypiprazolu, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości charakteryzujące się objawami

uczulenia (patrz punkt 4.8).

Zwiększenie masy ciała

Zwiększenie masy ciała obserwowane u pacjentów ze schizofrenią i zaburzeniem afektywnym

dwubiegunowym jest zwykle spowodowane współistniejącymi chorobami, stosowaniem leków

przeciwpsychotycznych, o których wiadomo, że powodują zwiększenie masy ciała, niewłaściwym

stylem życia i może prowadzić do ciężkich powikłań. Po wprowadzeniu arypiprazolu do obrotu

obserwowano zwiększenie masy ciała u pacjentów stosujących ten lek. Jeśli występowało, to zwykle

u pacjentów z istotnymi czynnikami ryzyka, takimi jak: cukrzyca, zaburzenia tarczycy lub gruczolak

przysadki w wywiadzie. W badaniach klinicznych arypiprazol nie powodował klinicznie istotnego

zwiększenia masy ciała u dorosłych (patrz punkt 5.1). W badaniach klinicznych z udziałem młodzieży

z epizodem manii w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego wykazano, że stosowanie

arypiprazolu ma związek ze zwiększeniem masy ciała po 4 tygodniach leczenia. U młodzieży

z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym należy kontrolować zwiększenie masy ciała. Jeśli jest

znaczące klinicznie, należy rozważyć zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.8).

Dysfagia

Z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym arypiprazolu, wiąże się spowolnienie

motoryki przełyku i ryzyko aspiracji. Arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem

zachłystowego zapalenia płuc.

Patologiczne uzależnienie od hazardu i inne zaburzenia kontroli impulsów

U pacjentów przyjmujących arypiprazol mogą występować zwiększone popędy, w szczególności

popęd do hazardu i niezdolność do kontrolowania tych popędów. Inne zgłaszane popędy to:

zwiększenie popędów seksualnych, kompulsywna potrzeba wydawania pieniędzy, obżarstwo lub

kompulsywne objadanie się oraz inne impulsywne i kompulsywne zachowania. Ważne jest, aby

lekarze, którzy przepisują arypiprazol pytali pacjentów lub opiekunów w szczególności o pojawienie

się nowego lub zwiększonego popędu do hazardu, popędów seksualnych, kompulsywnej potrzeby

wydawania pieniędzy, obżarstwa lub kompulsywnego objadania się, lub innych popędów podczas

leczenia tym produktem. Należy pamiętać, że objawy zaburzenia kontroli impulsów mogą być

związane z chorobą podstawową; jednak w niektórych przypadkach zgłaszano ustąpienie popędów po

zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Zaburzenia kontroli impulsów mogą zaszkodzić pacjentowi

lub innym, jeśli nie zostaną rozpoznane. Lekarz rozważy zmianę dawki lub odstawienie tego produktu,

jeśli u pacjenta wystąpią takie popędy podczas przyjmowania arypiprazolu (patrz punkt 4.8).

Laktoza

Aripiprazole Apotex zawiera laktozę jednowodną. Pacjenci z rzadką, wrodzoną nietolerancją

galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie

powinni stosować tego produktu leczniczego.

Pacjenci ze współistniejącym ADHD

Pomimo wysokiej częstości współistnienia zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I oraz

zespołu ADHD, dane dotyczące bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania arypiprazolu oraz

stymulantów są bardzo ograniczone; dlatego też należy zachować wyjątkową ostrożność w razie

podawania tych produktów jednocześnie.

Aspartam

Ten produkt leczniczy może być szkodliwy u pacjentów z fenyloketonurią, ponieważ zawiera

aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny.

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ze względu na antagonistyczne działanie na receptor α

-adrenergiczny, arypiprazol może nasilać

działanie niektórych leków przeciwnadciśnieniowych.

Ze względu na pierwotne działanie arypiprazolu na OUN, należy zachować ostrożność, jeśli

arypiprazol jest przyjmowany jednocześnie z alkoholem lub z innymi produktami leczniczymi

działającymi na OUN, wywołującymi zbliżone działania niepożądane, takie jak sedacja (patrz punkt

4.8).

Należy zachować ostrożność podając arypiprazol równocześnie z produktami leczniczymi, o których

wiadomo, że powodują wydłużenie odstępu QT lub zaburzenia elektrolitowe.

Możliwy wpływ innych produktów leczniczych na arypiprazol

Famotydyna, antagonista receptora H

, która hamuje uwalnianie kwasu żołądkowego, zmniejsza

szybkość wchłaniania arypiprazolu, jednak działanie to nie ma znaczenia klinicznego.

Arypiprazol jest metabolizowany na wiele sposobów, w tym także przez enzymy, takie jak CYP2D6 i

CYP3A4. Nie jest jednak metabolizowany przez enzymy z grupy CYP1A, a więc nie jest konieczne

stosowanie specjalnych dawek u palaczy tytoniu.

Chinidyna i inne silne inhibitory CYP2D6

Wyniki badań klinicznych z udziałem zdrowych osób wykazały, że silny inhibitor enzymu CYP2D6

(chinidyna) zwiększa pole pod krzywą AUC arypiprazolu o 107%, podczas gdy C

się nie zmienia.

AUC i C

dehydroarypiprazolu, czynnego metabolitu, były zmniejszone odpowiednio o 32% i 47%.

W okresie jednoczesnego podawania chinidyny i arypiprazolu, należy zmniejszyć dawkę arypiprazolu

o około połowę w stosunku do przepisanej dawki. Inne silne inhibitory grupy enzymów CYP2D6,

takie jak fluoksetyna i paroksetyna, mogą powodować podobne skutki i w takich przypadkach należy

podobnie zmniejszyć dawkę tego leku.

Ketokonazol i inne silne inhibitory CYP3A4

Wyniki badań klinicznych z udziałem zdrowych osób wskazują, że silny inhibitor CYP3A4

(ketokonazol) zwiększa pole pod krzywą AUC i C

arypiprazolu odpowiednio o 63% i 37%, a AUC

dehydroarypiprazolu odpowiednio o 77% i 43%. W grupie osób o zmniejszonej aktywności

CYP2D6, równoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może powodować zwiększenie

stężenia arypiprazolu w osoczu, w porównaniu do osób o zwiększonej aktywności CYP2D6. Gdy

jednocześnie stosuje się ketokonazol lub inne silne inhibitory CYP3A4 z arypiprazolem, zakładane

korzyści powinny przeważyć ryzyko dla pacjenta.

Podczas jednoczesnego stosowania ketokonazolu z arypiprazolem, przepisaną dawkę arypiprazolu

należy zmniejszyć o około połowę. Inne leki silnie hamujące aktywność CYP3A4, takie jak

itrakonazol oraz inhibitory proteazy HIV, mogą powodować podobne skutki jak ketokonazol i w

takich przypadkach należy podobnie zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2).

Po odstawieniu inhibitora CYP2D6 lub CYP3A4, dawkę arypiprazolu należy zwiększyć do tej, jaką

stosowano przed rozpoczęciem terapii skojarzonej.

W czasie równoczesnego stosowania słabych inhibitorów CYP3A4 (np. diltiazemu) lub CYP2D6 (np.

escytalopramu) z arypiprazolem, można spodziewać się niewielkiego zwiększenia stężenia

arypiprazolu.

Karbamazepina i inne leki indukujące CYP3A4

Po jednoczesnym zastosowaniu karbamazepiny z podanym doustnie arypiprazolem pacjentom ze

schizofrenią lub zaburzeniami schizoafektywnymi, średnia geometryczna C

i AUC arypiprazolu

zmniejszyły się odpowiednio o 68 % i 73 %, w stosunku do wartości tych parametrów podczas

stosowania arypiprazolu (30 mg) w monoterapii. Podobnie w przypadku dehydroarypiprazolu, średnia

geometryczna C

i AUC po jednoczesnym podaniu karbamazepiny zmniejszają się odpowiednio o

69% i 71%, w stosunku do ich wartości podczas leczenia samym tylko arypiprazolem.

Zatem dawkę arypiprazolu należy podwoić, gdy jednocześnie podaje się go z karbamazepiną. Można

się spodziewać, że inne silne induktory CYP3A4 (takie, jak ryfampicyna, ryfabutyna, fenytoina,

fenobarbital, prymidon, efawirenz, newirapina i ziele dziurawca) mogą działać podobnie i dlatego

należy podobnie zwiększyć dawkę. Po zakończeniu podawania silnego induktora CYP3A4, należy

zmniejszyć dawkę arypiprazolu do zalecanej.

Walproinian i lit

Jednoczesne stosowanie walproinianów lub soli litu z arypiprazolem nie powodowało żadnych

istotnych klinicznie zmian stężenia arypiprazolu i w związku z tym nie jest konieczne dostosowanie

dawki podczas podawania walproinianu lub litu w skojarzeniu z arypiprazolem.

Możliwy wpływ arypiprazolu na inne produkty lecznicze

W czasie badań klinicznych, dawki arypiprazolu 10-30 mg na dobę nie wywierały istotnego wpływu

na metabolizm substratów CYP2D6 (współczynnik dekstrometorfan/3-metoksymorfinan), CYP2C9

(warfaryna), CYP2C19 (omeprazol) i CYP3A4 (dekstrometorfan). Ponadto w warunkach in vitro,

arypiprazol i dehydroarypiprazol nie zmieniały metabolizmu zachodzącego z udziałem CYP1A2.

Istnieje zatem małe prawdopodobieństwo wystąpienia istotnych klinicznie interakcji między

produktami leczniczymi metabolizowanymi przez te enzymy.

Kiedy arypiprazol był podawany z walproinianem, litem lub lamotryginą nie stwierdzono klinicznie

istotnej zmiany w stężeniach walproinianu, litu lub lamotryginy.

Zespół serotoninowy

Obserwowano przypadki zespołu serotoninowego u pacjentów przyjmujących arypiprazol, a możliwe

objawy przedmiotowe oraz podmiotowe dla tego stanu mogą wystąpić szczególnie po jednoczesnym

zastosowaniu innych leków serotoninergicznych, takich jak SSRI/SNRI (selektywne inhibitory

zwrotnego wychwytu serotoniny/inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny) lub

produktów leczniczych, o których wiadomo, że zwiększają stężenia arypiprazolu (patrz punkt 4.8).

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Nie przeprowadzono dotychczas odpowiednio kontrolowanych badań dotyczących działania

arypiprazolu u kobiet w ciąży. Notowano występowanie wad wrodzonych, jednak nie można było

ustalić ich związku przyczynowego z arypiprazolem. Na podstawie wyników badań

przeprowadzonych na zwierzętach nie można wykluczyć potencjalnego toksycznego wpływu leku na

płód (patrz punkt 5.3). Pacjentki muszą być poinformowane o konieczności powiadomienia swojego

lekarza, jeśli w trakcie leczenia arypiprazolem zajdą w ciąże lub planują zajście w ciążę. Ze względu

na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa u ludzi oraz budzące obawy wyniki badań na

zwierzętach, Aripiprazole Apotex nie może być stosowany w okresie ciąży, chyba że spodziewane

korzyści wyraźnie przewyższają ryzyko dla płodu.

Noworodki narażone na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym na arypiprazol) w czasie

trzeciego trymestru ciąży są w grupie ryzyka, w której mogą wystąpić działania niepożądane, w tym

zaburzenia pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienia po urodzeniu. Zaburzenia te mogą różnić się

ciężkością przebiegu oraz czasem trwania. Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone

napięcie, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem. W

związku z powyższym noworodki powinny być uważnie monitorowane(patrz punkt 4.8).

Karmienie piersią

Arypiprazol przenika do mleka ludzkiego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy

przerwać przyjmowanie arypiprazolu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i

korzyści z leczenia dla matki.

Płodność

Arypiprazol nie zaburzał płodności na podstawie danych z badań nad toksycznym wpływem na

reprodukcję.

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Arypiprazol wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i

obsługiwania maszyn w związku z możliwym wpływem na układ nerwowy i wzrok, takim jak

uspokojenie polekowe, senność, omdlenie, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie (patrz punkt

4.8).

4.8

Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

W badaniach klinicznych z grupą kontrolną otrzymującą placebo najczęściej zgłaszanymi

działaniami niepożądanymi były: akatyzja i nudności, a każde z tych działań niepożądanych

występowało u ponad 3% pacjentów leczonych arypiprazolem stosowanym doustnie.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Częstość występowania działań niepożądanych związanych z leczeniem arypiprazolem podano w

poniższej tabeli. Dane w tabeli oparto na działaniach niepożądanych zgłaszanych podczas badań

klinicznych i (lub) po jego wprowadzeniu do obrotu.

Wszystkie działania niepożądane wymieniono zgodnie z następująca konwencja dotyczącą

częstości: bardzo często (

1/10), często (

1/100 do <1/10), niezbyt często (

1/1 000 do

<1/100), rzadko (

1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (

<

1/10 000) i nie znana (częstość nie

może być określona na podstawie dostępnych danych). W danej grupie działania niepożądane

podano zgodnie ze zmniejszajacym się nasileniem.

Częstość występowania działań niepożadanych raportownych po wprowadzeniu do obrotu nie

może być określona, ponieważ pochadzą one z raportów spontanicznych. Dlatego ich częstość

została określona jako „nie znana”.

Często

Niezbyt często

Nieznana

Zaburzenia krwi

i układu chłonnego

Leukopenia

Neutropenia

Trombocytopenia

Zaburzenia układu

immunologicznego

Reakcje uczuleniowe (np.

reakcja

anafilaktyczna, obrzęk

naczynioruchowy

obejmujący obrzęk

języka, obrzęk twarzy,

świąd lub pokrzywkę)

Zaburzenia

endokrynologiczne

Hiperprolaktynemia

Cukrzycowa śpiączka

hiperosmolarna

Kwasica ketonowa

Zaburzenia

metabolizmu i

odżywiania

Cukrzyca

Hiperglikemia

Hiponatremia

Anoreksja

Zmniejszenie masy ciała

Zwiększenie masy ciała

Zaburzenia

psychiczne

Bezsenność

Lęk

Niepokój, zwłaszcza

ruchowy

Depresja

Hiperseksualność

Próby samobójcze, myśli

samobójcze i dokonane

samobójstwa (patrz punkt

4.4)

Patologiczne uzależnienie

od hazardu

Zaburzenia kontroli

impulsów

Obżarstwo

Kompulsywna potrzeba

wydawania pieniędzy

Poriomania

Zachowania agresywne

Nadmierne pobudzenie

Nerwowość

Zaburzenia układu

nerwowego

Akatyzja

Zaburzenia

pozapiramidowe

Drżenie

Bóle głowy

Sedacja

Senność

Zawroty głowy

Późne dyskinezy

Dystonia

Złośliwy zespół

neuroleptyczny (ang. NMS)

Drgawki typu

grand mal

Zespół serotoninowy

Zaburzenia mowy

Zaburzenia oka

Niewyraźne widzenie

Podwójne widzenie

Napad przymusowego

patrzenia z rotacją gałek

ocznych

Zaburzenia serca

Tachykardia

Nagły niewyjaśniony zgon

Torsades de pointes

Wydłużenie odstępu QT

Arytmie komorowe

Zatrzymanie akcji serca

Bradykardia

Zaburzenia

naczyniowe

Hipotensja

ortostatyczna

Choroba zakrzepowo-

zatorowa żył (w tym zator

płucny i zakrzepica żył

głębokich)

Nadciśnienie tętnicze

Omdlenia

Zaburzenia układu

oddechowego, klatki

piersiowej i

śródpiersia

Czkawka

Zachłystowe zapalenie płuc

Skurcz krtani

Skurcz części ustnej gardła

Zaburzenia żołądka

i jelit

Zaparcia

Niestrawność

Nudności

Nadmierne

wydzielanie śliny

Wymioty

Zapalenie trzustki

Dysfagia

Biegunka

Dyskomfort w jamie

brzusznej

Dyskomfort w obrębie

żołądka

Zaburzenia wątroby

i dróg żółciowych

Niewydolność wątroby

Zapalenie wątroby

Żółtaczka

Zwiększenie aktywności

aminotransferazy

alaninowej (AlAT)

Zwiększenie aktywności

aminotransferazy

asparaginianowej (AspAT)

Zwiększenie aktywności

gammaglutamylotransferazy

(GGTP)

Zwiększenie aktywności

fosfatazy alkalicznej

Zaburzenia skóry i

tkanki podskórnej

Wysypka

Reakcja fotoalergiczna

Łysienie

Nadmierne pocenie się

Zaburzenia

mięśniowo-

szkieletowe i tkanki

łącznej

Rozpad mięśni poprzecznie

prążkowanych

(rabdomioliza)

Bóle mięśniowe

Sztywność

Zaburzenia nerek i

dróg moczowych

Nietrzymanie moczu

Zatrzymanie moczu

Ciąża, połóg i okres

okołoporodowy

Zespół abstynencyjny u

noworodków (patrz punkt

4.6)

Zaburzenia układu

rozrodczego i piersi

Priapizm

Zaburzenia ogólne i

stany w miejscu

podania

Zmęczenie

Zaburzenia regulacji

temperatury (np.

hipotermia, gorączka)

Ból w klatce piersiowej

Obrzęk obwodowy

Badania

Zwiększenie stężenia

diagnostyczne

glukozy we krwi

Zwiększenie stężenia

glikozylowanej

hemoglobiny

Wahania stężenia glukozy

we krwi

Zwiększenie aktywności

fosfokinazy kreatynowej

Opis wybranych działań niepożądanych

Dorośli

Objawy pozapiramidowe (ang. EPS)

Schizofrenia:

w długookresowym 52-tygodniowym kontrolowanym badaniu, u pacjentów leczonych

arypiprazolem ogólnie rzadziej występowały EPS (25,8%), w tym parkinsonizm, akatyzja, dystonia i

dyskineza, niż u pacjentów leczonych haloperydolem (57,3%). W długookresowym 26-tygodniowym

badaniu z kontrolą placebo, częstość występowania EPS wynosiła 19% u pacjentów leczonych

arypiprazolem i 13,1% u pacjentów otrzymujących placebo. W innym długookresowym

26-tygodniowym kontrolowanym badaniu częstość występowania EPS wynosiła 14,8% u pacjentów

leczonych arypiprazolem i 15,1% u pacjentów otrzymujących olanzapinę.

Epizody maniakalne w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I:

12-tygodniowym kontrolowanym badaniu przypadki EPS stwierdzano u 23,5% pacjentów leczonych

arypiprazolem i 53,3% u pacjentów leczonych haloperydolem. W innym 12-tygodniowym badaniu

przypadki EPS stwierdzano u 26,6% pacjentów leczonych arypiprazolem i u 17,6% pacjentów

leczonych litem. W długookresowym 26-tygodniowym badaniu, z kontrolą placebo w leczeniu

podtrzymującym, przypadki EPS wystąpiły u 18,2% pacjentów leczonych arypiprazolem i 15,7% u

pacjentów otrzymujących placebo.

Akatyzja

W kontrolowanych placebo badaniach u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi

akatyzja występowała u 12,1% pacjentów leczonych arypiprazolem i u 3,2% pacjentów

otrzymujących placebo. U pacjentów ze schizofrenią przypadki akatyzji wystąpiły u 6,2% w grupie

arypiprazolu i 3,0% w grupie placebo.

Dystonia

Efekt klasy leków: objawy dystonii, długotrwałe nieprawidłowe skurcze grup mięśni, mogą

występować u wrażliwych pacjentów podczas pierwszych kilku dni leczenia. Do objawów dystonii

należą: skurcze mięśni szyi, czasami postępujące do ucisku w gardle, trudności z przełykaniem,

trudności z oddychaniem i (lub) zaburzenia ruchów języka. Chociaż objawy te mogą pojawiać się po

zastosowaniu małych dawek, występują częściej i o większej ciężkości podczas stosowania leków

przeciwpsychotycznych pierwszej generacji w dużych mocach i większych dawkach. Obserwowano

zwiększone ryzyko ostrej dystonii u mężczyzn i w młodszych grupach wiekowych.

Prolaktyna

Podczas badań klinicznych w zakresie zarejestrowanych wskazań i po wprowadzeniu arypiprazolu do

obrotu, u pacjentów go stosujących obserwowano zarówno zwiększenie, jak i zmniejszenie stężenia

prolaktyny w surowicy w porównaniu do pomiarów początkowych (punkt 5.1).

Parametry laboratoryjne

Porównania pomiędzy arypiprazolem i placebo dotyczące odsetka pacjentów, u których wystąpiły

potencjalnie istotne zmiany rutynowych parametrów laboratoryjnych i lipidowych (patrz punkt 5.1),

nie wykazały medycznie istotnych różnic (patrz punkt 5.1). Ogólnie przejściowe i bezobjawowe

zwiększenie aktywności CPK (fosfokinazy kreatynowej) obserwowano u 3,5 % pacjentów leczonych

arypiprazolem w porównaniu do 2,0 % pacjentów otrzymujących placebo.

Dzieci i młodzież

Schizofrenia u młodzieży w wieku 15 lat i starszej

W krótkoterminowym badaniu klinicznym z kontrolą placebo, w którym udział wzięło 302

nastolatków (13 - 17 lat) chorych na schizofrenię, częstość występowania i rodzaj działań

niepożądanych były podobne do występujących u dorosłych, z wyjątkiem następujących działań

niepożądanych zgłaszanych częściej u nastolatków otrzymujących arypiprazol niż u dorosłych

otrzymujących arypiprazol (i częściej niż po placebo): bardzo często (≥ 1/10) zgłaszano

senność/sedację i zaburzenia pozapiramidowe oraz często (≥ 1/100 do < 1/10) zgłaszano suchość w

jamie ustnej, zwiększony apetyt, niedociśnienie ortostatyczne. Profil bezpieczeństwa w 26-

tygodniowym badaniu otwartym, był podobny do obserwowanego w badaniu krótkoterminowym z

kontrolą placebo.

Profil bezpieczeństwa w długoterminowym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z

grupą kontrolną otrzymującą placebo był podobny z wyjątkiem następujących reakcji, które były

zgłaszane częściej, niż w grupie dzieci i młodzieży przyjmujących placebo: często zgłaszano

zmniejszenie masy ciała, zwiększenie stężenia insuliny we krwi, arytmię i leukopenię (≥ 1/100,

< 1/10).

W zebranej populacji nastolatków (w wieku 13 - 17 lat) chorych na schizofrenię, leczonych do 2 lat,

niskie stężenia prolaktyny w surowicy stwierdzono u 29,5% dziewcząt (< 3 ng/ml) i 48,3% chłopców

(< 2 ng/ml). W grupie młodzieży (w wieku 13 - 17 lat) ze schizofrenią, otrzymującej dawki

arypiprazolu od 5 mg do 30 mg przez okres maksymalnie do 72 miesięcy, częstość występowania

małych stężeń prolaktyny w surowicy u pacjentek (< 3 ng/ml) i u pacjentów (< 2 ng/ml) wynosiła

odpowiednio 25,6% i 45,0%.

Podczas dwóch długoterminowych badań z udziałem młodzieży (13-17 lat) ze schizofrenią i

pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową leczonych arypiprazolem, częstość występowania

małych stężeń prolaktyny w surowicy u kobiet (< 3 ng/ml) i mężczyzn (< 2 ng/ml) wynosiła

odpowiednio 37,0 % i 59,4 %.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u młodzieży w wieku 13 lat i

starszej

Częstość występowania i rodzaj działań niepożądanych u nastoletnich pacjentów z zaburzeniem

afektywnym dwubiegunowym typu I były podobne do tych stwierdzanych u dorosłych z wyjątkiem

następujących objawów występujących bardzo często (≥ 1/10) - senności (23,0%), zaburzeń

pozapiramidowych (18,4%), akatyzji (16,0%) i zmęczenia (11,8%); oraz występujących często

(≥1/100 do <1/10): bólu nadbrzusza, przyspieszonej akcji serca, zwiększenia masy ciała, wzmożonego

łaknienia, drobnych mimowolnych skurczów mięśni oraz dyskinez.

Następujące działania niepożądane miały prawdopodobnie związek z zastosowaną dawką: zaburzenia

pozapiramidowe (częstość występowania dla dawki 10 mg wynosiła 9,1%, dla dawki 30 mg 28,8%,

dla placebo 1,7%); i akatyzja (częstość występowania dla dawki 10 mg wynosiła 12,1%, dla dawki

30 mg 20,3%, dla placebo 1,7%).

Średnie zmiany masy ciała u młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym typu I po 12.

oraz 30. tygodniu leczenia wynosiły, odpowiednio, dla arypiprazolu 2,4 kg oraz 5,8 kg, a dla placebo

0,2 kg oraz 2,3 kg.

W populacji dzieci i młodzieży senność i zmęczenie częściej stwierdzano u pacjentów z zaburzeniem

afektywnym dwubiegunowym niż u pacjentów ze schizofrenią.

W populacji dzieci i młodzieży (w wieku od 10 do 17 lat) z zaburzeniem afektywnym

dwubiegunowym przyjmujących arypiprazol nie dłużej niż przez 30 tygodni przypadki małego

stężenia prolaktyny w surowicy stwierdzono u 28,0% dziewcząt (< 3 ng/ml) i 53,3% chłopców

(< 2 ng/ml).

Patologiczne uzależnienie od hazardu i inne zaburzenia kontroli impulsów

Patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność, kompulsywna potrzeba wydawania pieniędzy

i obżarstwo lub kompulsywne objadanie się mogą wystąpić u pacjentów leczonych arypiprazolem

(patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa,

Tel.: +48 22 49-21-301, Faks: +48 22 49-21-309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9

Przedawkowanie

Objawy przedmiotowe i podmiotowe

W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano u dorosłych pacjentów

przypadkowe bądź zamierzone przedawkowanie samego arypiprazolu niezakończone zgonem, w

szacowanej dawce do 1260 mg. Do potencjalnie istotnych klinicznie objawów podmiotowych i

przedmiotowych należały: letarg, wzrost ciśnienia tętniczego krwi, senność, przyspieszona czynność

serca (tachykardia), nudności, wymioty i biegunka. Ponadto zgłaszano przypadkowe przedawkowanie

samego arypiprazolu (do 195 mg) u dzieci, bez zgonów. Do potencjalnie istotnych klinicznie objawów

podmiotowych i przedmiotowych należały: senność, przejściowa utrata świadomości i objawy

pozapiramidowe.

Postępowanie po przedawkowaniu

Po przedawkowania arypiprazolu stosuje się leczenie podtrzymujące, polegające na utrzymaniu

drożności dróg oddechowych, dotlenianiu i wentylacji oraz leczeniu objawowym. Należy wziąć pod

uwagę możliwość działania wielu produktów leczniczych. Z tego względu należy niezwłocznie

rozpocząć monitorowanie czynności układu krążenia, obejmujące stałe monitorowanie zapisu

elektrokardiograficznego, w celu wykrycia możliwych zaburzeń rytmu serca. Wiedząc lub

podejrzewając przedawkowanie arypiprazolu należy objąć ścisłą kontrolą pacjenta i obserwować go

do czasu poprawy jego stanu.

Aktywny węgiel (50 g), podany w godzinę po zażyciu arypiprazolu, zmniejsza C

leku o około 41%,

a pole pod krzywą AUC o około 51%, co wskazuje na jego skuteczność w leczeniu przedawkowania.

Hemodializa

Chociaż brak informacji dotyczących wpływu hemodializ w leczeniu przedawkowania arypiprazolu,

to jednak istnieje małe prawdopodobieństwo, by hemodializy były użyteczne w takich przypadkach,

ze względu na znaczny stopień wiązania się arypiprazolu z białkami osocza.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki przeciwpsychotyczne, kod ATC: N05AX12.

Mechanizm działania

Uważa się, że skuteczność arypiprazolu w leczeniu schizofrenii i zaburzenia afektywnego

dwubiegunowego typu I jest związana ze skojarzonym działaniem częściowo agonistycznym w

stosunku do receptora dopaminowego D

i serotoninowego 5HT

oraz antagonistycznym w stosunku

do receptora serotoninowego 5HT

. Antagonistyczne właściwości arypiprazolu wykazano na

zwierzęcym modelu hiperaktywności dopaminergicznej, a właściwości agonistyczne na zwierzęcym

modelu hipoaktywności dopaminergicznej. W warunkach

in vitro

arypiprazol wykazuje silne

powinowactwo do receptorów dopaminowych D

, serotoninowych 5HT

i 5HT

oraz

umiarkowane powinowactwo do receptorów dopaminowych D

, serotoninowych 5HT

i 5HT

także adrenergicznych alfa-1 i histaminowych H

. Arypiprazol wykazuje także umiarkowane

powinowactwo do miejsc wychwytu zwrotnego serotoniny, nie wykazuje natomiast istotnego

powinowactwa do receptorów muskarynowych. Interakcje z receptorami innymi niż podtypy

receptorów dopaminowych i serotoninowych pozwalają na wyjaśnienie niektórych innych

właściwości klinicznych arypiprazolu.

Arypiprazol w dawkach od 0,5 mg do 30 mg, podawany raz na dobę przez 2 tygodnie osobom

zdrowym powoduje zależne od dawki zmniejszenie wiązania rakloprydu znakowanego

C, ligandu

receptora D

, w jądrze ogoniastym i skorupie, co można wykryć za pomocą pozytonowej

tomografii emisyjnej.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Dorośli

Schizofrenia

Wyniki trzech krótkoterminowych badań (4 do 6 tygodni) z kontrolą placebo z udziałem 1228

dorosłych ze schizofrenią, u których stwierdzano objawy pozytywne lub negatywne, wykazały, że

arypiprazol powoduje statystycznie większą poprawę w zakresie objawów psychotycznych niż

placebo.

Arypiprazol jest skuteczny w podtrzymywaniu poprawy klinicznej podczas kontynuacji leczenia u

tych dorosłych pacjentów, u których obserwowano wstępną dobrą reakcję na lek. W badaniu z grupą

kontrolną przyjmującą haloperydol, odsetek pacjentów, u których udało się utrzymać dobrą reakcję na

lek przez 52 tygodnie, był podobny w obu grupach (arypiprazol 77% i haloperydol 73%). Badanie

ukończyła istotnie większa grupa pacjentów leczonych arypiprazolem (43%) niż haloperydolem

(30%). Wyniki uzyskane w skalach ocen stosowanych jako wtórne mierniki skuteczności, w tym w

skali PANSS i w skali oceny depresji Montgomery-Asberg, wskazują na istotną przewagę

arypiprazolu nad haloperydolem.

W trwającym 26 tygodni badaniu z kontrolą placebo, z udziałem pacjentów dorosłych z

ustabilizowaną przewlekłą schizofrenią w wyniku leczenia arypiprazolem stwierdzono istotnie

większe zmniejszenie częstości nawrotów (34% w grupie leczonych arypiprazolem i 57% w grupie

otrzymujących placebo).

Zwiększenie masy ciała

Wyniki badań klinicznych wskazują, że arypiprazol nie powoduje klinicznie istotnego zwiększenia

masy ciała. W trwającym 26 tygodni badaniu z grupą kontrolną leczonych olanzapiną z

zastosowaniem podwójnie ślepej próby, przeprowadzonym w wielu krajach, udział wzięło 314

dorosłych pacjentów ze schizofrenią. Pierwotnym celem była ocena zwiększenia masy ciała. W

istotnie mniejszej grupie pacjentów leczonych arypiprazolem w porównaniu z otrzymującymi

olanzapinę, stwierdzono zwiększenie masy ciała o >7% wobec pomiaru początkowego (tzn.

zwiększenie masy ciała o co najmniej 5,6 kg przy średniej początkowej masie wynoszącej ok. 80,5 kg)

w grupie leczonych arypiprazolem (n = 18 lub 13% pacjentów, których wyniki poddawano analizie),

w porównaniu z grupą otrzymującą olanzapinę (n = 45 lub 33% pacjentów, których wyniki

poddawano analizie).

Stężenia lipidów

W zbiorczej analizie wyników stężeń lipidów pochodzących z kontrolowanych placebo badań

klinicznych u dorosłych, arypiprazol nie powodował klinicznie istotnych zmian stężeń cholesterolu

całkowitego, triglicerydów, cholesterolu HDL i cholesterolu LDL.

Prolaktyna

Stężenia prolaktyny oceniono podczas wszystkich badań z zastosowaniem wszystkich dawek

arypiprazolu (n = 28 242). Częstość występowania hiperprolaktynemii lub zwiększenia stężenia

prolaktyny w surowicy u pacjentów leczonych arypiprazolem (0,3%) była podobna do częstości

występowania hiperprolaktynemii w grupie otrzymującej placebo (0,2%). U pacjentów otrzymujących

arypiprazol mediana czasu do wystąpienia objawu wynosiła 42 dni, a mediana czasu trwania wynosiła

34 dni.

Częstość występowania hipoprolaktynemii lub zmniejszenia stężenia prolaktyny w surowicy u

pacjentów leczonych arypiprazolem wynosiła 0,4% w porównaniu do 0,02% w grupie otrzymującej

placebo. U pacjentów otrzymujących arypiprazol mediana czasu do wystąpienia objawu wynosiła 30

dni, a mediana czasu trwania wynosiła 194 dni.

Epizody maniakalne w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I

W dwóch 3-tygodniowych badaniach, kontrolowanych placebo, z zastosowaniem zmiennej dawki, u

pacjentów z epizodem maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego

dwubiegunowego typu I, arypiprazol w monoterapii był znacząco bardziej skuteczny niż placebo w

zmniejszaniu objawów maniakalnych w okresie 3 tygodni. Badania te dotyczyły pacjentów z

objawami lub bez objawów psychotycznych oraz pacjentów z szybką zmianą fazy lub bez szybkiej

zmiany fazy (przebieg typu rapid-cycling).

W jednym 3-tygodniowym badaniu, kontrolowanym placebo, z zastosowaniem stałej dawki w

monoterapii, u pacjentów z epizodem maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia

afektywnego dwubiegunowego arypiprazol nie wykazał większej skuteczności niż placebo.

W dwóch 12-tygodniowych badaniach kontrolowanych placebo oraz innymi substancjami czynnymi,

u pacjentów z epizodem maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego

dwubiegunowego typu I z objawami lub bez objawów psychotycznych, arypiprazol był skuteczniejszy

niż placebo w 3. tygodniu badania, a wynik leczenia podtrzymującego był w 12. tygodniu badania

porównywalny z wynikiem dla litu lub haloperydolu. W 12. tygodniu arypiprazol powodował także

remisję objawów maniakalnych u porównywalnej liczby pacjentów co lit lub haloperydol.

W 6-tygodniowym badaniu z kontrolą placebo, u pacjentów z epizodem maniakalnym lub mieszanym

w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I z objawami lub bez objawów

psychotycznych, którzy częściowo nie reagowali na monoterapię litem lub walproinianem przez 2

tygodnie przy terapeutycznych stężeniach w surowicy, zastosowanie arypiprazolu jako dodatkowego

leku w większym stopniu zwiększyło skuteczność zapobiegania objawom maniakalnym niż

stosowanie litu lub walproinianu w monoterapii.

W 26-tygodniowym badaniu z kontrolą placebo, które przedłużono o 74 tygodnie u pacjentów z

objawami maniakalnymi, którzy osiągnęli remisję w trakcie stosowania arypiprazolu w czasie fazy

stabilizacji przed randomizacją, arypiprazol był bardziej skuteczny niż placebo w zapobieganiu

nawrotowi choroby dwubiegunowej, głównie w zapobieganiu nawrotowi objawów maniakalnych, ale

nie wykazał przewagi nad placebo w zapobieganiu nawrotowi depresji.

W 52-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo u pacjentów z obecnym epizodem maniakalnym

lub mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I, którzy osiągnęli trwałą

remisję (w skali oceny manii Younga Y-MRS oraz w skali oceny depresji Montgomery-Asberg

MADRS, całkowita liczba punktów ≤12) w okresie stosowania arypiprazolu (w dawce od 10 mg na

dobę do 30 mg na dobę) w skojarzeniu z litem lub walproinianem przez 12 kolejnych tygodni, z

dodatkowe stosowanie arypiprazolu wykazało przewagę nad placebo w zapobieganiu nawrotowi

choroby afektywnej dwubiegunowej (współczynnik ryzyka 0,54) o 46%, i w zapobieganiu nawrotom

manii, zmniejszając ryzyko o 65% (współczynnik ryzyka 0,35), ale nie wykazało przewagi nad

placebo w zapobieganiu nawrotowi depresji. Skojarzenie z arypiprazolem wykazało przewagę wobec

placebo w przypadku drugorzędowego punktu oceny, skala ogólnego wrażenia klinicznego (ang. CGI-

BP) nasilenia choroby (mania).

W tym badaniu pacjenci zostali przydzieleni przez badaczy do badania prowadzonego metodą próby

otwartej z zastosowaniem litu lub walproinianu w monoterapii, w celu oceny częściowego braku

odpowiedzi. Pacjenci byli stabilizowani przez co najmniej 12 kolejnych tygodni jednoczesnym

podaniem arypiprazolu i stosowanego wcześniej stabilizatora nastroju.

Pacjenci stabilni byli następnie losowo przydzielani do grupy kontynuującej stosowanie tego samego

stabilizatora nastroju z arypiprazolem lub placebo w badaniu metodą podwójnie ślepej próby. W fazie

randomizowanej oceniano cztery podgrupy stabilizatora nastroju: arypiprazol + lit; arypiprazol +

walproinian; placebo + lit; placebo + walproinian.

Współczynniki Kaplana-Meiera dla nawrotu jakiegokolwiek zaburzenia nastroju w terapii skojarzonej

były następujące: 16% dla grupy stosującej arypiprazol + lit, 18% dla grupy arypiprazol +

walproinian, w porównaniu do 45% dla grupy placebo + lit i 19% dla grupy placebo + walproinian.

Dzieci i młodzież

Schizofrenia u młodzieży

Wyniki 6-tygodniowego badania z kontrolą placebo, w którym udział wzięło 302 nastoletnich

pacjentów ze schizofrenią (13 - 17 lat), u których stwierdzano objawy pozytywne lub negatywne,

wykazały, że arypiprazol powoduje statystycznie istotnie większą poprawę w zakresie objawów

psychotycznych niż placebo.

W analizie podgrupy nastoletnich pacjentów w wieku pomiędzy 15 a 17 lat, stanowiącej 74%

całkowitej włączonej populacji, w czasie 26-tygodniowego badania prowadzonego na zasadzie próby

otwartej obserwowano utrzymywanie się działania.

W badaniu z randomizacją, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną

otrzymującą placebo, trwającym 60-89 tygodni, które prowadzono z udziałem młodzieży ze

schizofrenią (n = 146; w wieku 13-17 lat) występowała statystycznie znamienna różnica w zakresie

odsetka nawrotów objawów psychotycznych pomiędzy grupą otrzymującą arypiprazol (19,39 %) a

grupą otrzymującą placebo (37,5 %). Punkt szacunkowy współczynnika ryzyka (HR) w całej populacji

wynosił 0,461 (95% przedział ufności, 0,242-0,879). W analizach w podgrupach punkt szacunkowy

współczynnika ryzyka wynosił 0,495 wśród uczestników w wieku od 13 do 14 lat w porównaniu do

0,454 wśród uczestników w wieku od 15 do 17 lat. Jednak ocena szacunkowa współczynnika ryzyka

w grupie młodszych uczestników (13-14 lat) nie była precyzyjna, odzwierciedlając mniejszą

liczebność uczestników w tej grupie (arypiprazol, n = 29; placebo, n = 12) i przedział ufności dla tej

oceny szacunkowej (wynoszący od 0,151 do 1,628) uniemożliwiał wyciągnięcie wniosków odnośnie

występowania wyniku leczenia. Natomiast 95% przedział ufności dla współczynnika ryzyka w

podgrupie starszych uczestników (arypiprazol, n = 69; placebo, n = 36) wynosił od 0,242 do 0,879 i

dlatego można wyciągnąć wnioski odnośnie wyników leczenia u starszych pacjentów.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u dzieci i młodzieży

Arypiprazol badano w 30-tygodniowym badaniu z kontrolą placebo z udziałem 296 dzieci i młodzieży

(10 - 17 lat), którzy spełnili kryteria diagnostyczne według DSM-IV dla zaburzenia afektywnego

dwubiegunowego typu I z epizodami maniakalnymi lub mieszanymi z objawami psychotycznymi lub

bez tych objawów oraz wyjściowo mieli wynik ≥20 w skali manii według Younga (Y-MRS). Wśród

pacjentów włączonych do podstawowej analizy skuteczności, 139 pacjentów miało postawioną

diagnozę aktualnie współistniejącego ADHD.

Arypiprazol wykazał przewagę w stosunku do placebo w odniesieniu do zmiany wartości wyjściowej

w 4. oraz 12. tygodniu jako wynik całościowy wg Y-MRS. W dalszych analizach przewaga nad

placebo była bardziej wyraźna u pacjentów ze współistniejącym zespołem ADHD w porównaniu do

pacjentów bez ADHD, gdzie nie zaobserwowano różnicy w stosunku do placebo. Zapobieganie

nawrotom nie zostało określone.

Do najczęstszych działań niepożądanych występujących podczas leczenia pacjentów otrzymujących

dawkę 30 mg należały zaburzenia pozapiramidowe (28,3%), senność (27,3%), ból głowy (23,2%) oraz

nudności (14,1%). Średnie zwiększenie masy ciała w 30-tygodniowym okresie leczenia wynosiło 2,9

kg, w porównaniu do 0,98 kg u pacjentów, u których stosowano placebo.

Drażliwość związana z zaburzeniami autystycznymi u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2)

U pacjentów w wieku od 6 do 17 lat arypiprazol badano w dwóch 8-tygodniowych badaniach z

kontrolą placebo [w jednym badaniu stosowano zmienną dawkę (2 mg - 15 mg na dobę), a w drugim

stałą dawkę (5 mg, 10 mg lub 15 mg na dobę)] oraz jednym 52-tygodniowym badaniu otwartym.

Dawkowanie w tych badaniach rozpoczynano od dawki 2 mg na dobę, po tygodniu zwiększanej do 5

mg na dobę, a następnie zwiększanej tygodniowo o 5 mg na dobę do osiągnięcia dawki docelowej.

Ponad 75% pacjentów miało mniej niż 13 lat. Arypiprazol wykazał statystycznie większą skuteczność

w porównaniu do placebo w podskali dotyczącej drażliwości z Listy Zachowań Aberracyjnych (ang.

Aberrant Behaviour Checklist Irritability subscale). Nie ustalono jednak znaczenia klinicznego tej

obserwacji. Profil bezpieczeństwa obejmował zwiększenie masy ciała i zmianę stężenia prolaktyny.

Czas trwania długoterminowego badania dotyczącego bezpieczeństwa był ograniczony do 52-tygodni.

W zebranych badaniach, częstość występowania małego stężenia prolaktyny u dziewcząt (<3 ng/ml) i

u chłopców (<2 ng/ml) leczonych arypiprazolem wynosiła odpowiednio, 27/46 (58,7%) i 258/298

(86,6%). W badaniach z kontrolą placebo średnie zwiększenie masy ciała wynosiło 0,4 kg w grupie

placebo i 1,6 kg w grupie arypiprazolu.

Arypiprazol badano także w długoterminowym badaniu podtrzymującym z kontrolą placebo.

Po 13 - 26-tygodniowej stabilizacji z zastosowaniem arypiprazolu (w dawkach 2 mg - 15 mg na dobę),

pacjenci z trwałą odpowiedzią albo kontynuowali leczenie arypiprazolem, albo otrzymywali placebo

przez kolejne 16 tygodni. Współczynniki Kaplana-Meiera dla nawrotu w tygodniu 16. były

następujące: 35% dla grupy stosującej arypiprazol oraz 52% dla grupy placebo; współczynnik ryzyka

nawrotu w okresie 16 tygodni (arypiprazol/placebo) wynosił 0,57 (różnica nieistotna statystycznie).

Średnie zwiększenie masy ciała w fazie stabilizacji (do 26 tygodni) z zastosowaniem arypiprazolu

wynosiło 3,2 kg, natomiast w drugiej fazie badania (16 tygodni) obserwowano dalsze średnie

zwiększenie o 2,2 kg dla arypiprazolu w porównaniu do 0,6 kg dla placebo. Objawy pozapiramidowe

były zgłaszane głównie w fazie stabilizacji, u 17% pacjentów, z drgawkami stanowiącymi 6,5%.

Tiki związane z zespołem Tourette 'a u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2)

Skuteczność arypiprazolu badano u dzieci i młodzieży z zespołem Tourette'a (arypiprazol: n = 99,

placebo: n = 44) w trwającym 8 tygodni, randomizowanym badaniu z kontrolą placebo z podwójnie

ślepą próbą, w schemacie leczenia w grupach z użyciem stałej dawki zależnej od masy ciała w

zakresie dawek od 5 mg do 20 mg na dobę i dawki początkowej 2 mg. Pacjenci byli w wieku 7 - 17 lat

i przed rozpoczęciem leczenia uzyskali średni wynik 30 na łącznej skali tików w Globalnej Skali

Nasilenia Tików z Yale

(Total Tic Score on the Yale Global Tic Severity Scale,

TTS-YGTSS).

Grupa pacjentów otrzymująca arypiprazol wykazywała poprawę mierzoną zmianą wyniku na skali

TTS-YGTSS od pomiaru początkowego do pomiaru w 8 tygodniu leczenia, która wynosiła 13,35 w

grupie otrzymującej małą dawkę (5 mg lub 10 mg) i 16,94 w grupie otrzymującej dużą dawkę (10 mg

lub 20 mg) w porównaniu do poprawy odnotowanej u pacjentów otrzymujących placebo i zmiany

wynoszącej 7,09.

Skuteczność arypiprazolu u dzieci i młodzieży z zespołem Tourette’a (arypiprazol: n = 32, placebo:

n = 29) oceniano również po podaniu zmiennych dawek od 2 mg do 20 mg na dobę z dawką

początkową 2 mg w trwającym 10 tygodni randomizowanym badaniu z kontrolą placebo i podwójnie

ślepą próbą, przeprowadzonym w Korei Południowej. Pacjenci w wieku 6 - 18 lat uzyskali średni

wynik 29 na skali TTS-YGTSS w porównaniu do wartości początkowej. Pacjenci otrzymujący

arypiprazol wykazywali poprawę mierzoną zmianą wyniku o 14,97 na skali TTS-YGTSS od pomiaru

początkowego do pomiaru w 10. tygodniu w porównaniu do poprawy wynoszącej 9,62 w grupie

placebo.

W obydwu wspomnianych badaniach krótkoterminowych nie określono klinicznego znaczenia

wyników dotyczących skuteczności, ze względu na wielkość efektu terapeutycznego w porównaniu do

istotnego wpływu działania placebo i niejasne skutki w zakresie funkcjonowania psychospołecznego.

Brak danych z badań długoterminowych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania

arypiprazolu w tej niestabilnej chorobie.

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań arypiprazolu w jednej

lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu schizofrenii oraz w leczeniu choroby

afektywnej dwubiegunowej (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Arypiprazol dobrze się wchłania, maksymalne stężenie w osoczu osiąga w ciągu 3 - 5 godzin po

podaniu. Arypiprazol w minimalnym stopniu ulega metabolizmowi przedukładowemu. Bezwzględna

dostępność po doustnym podaniu jednej tabletki wynosi 87%. Spożywanie posiłków o dużej

zawartości tłuszczu nie wpływa na farmakokinetykę arypiprazolu.

Dystrybucja

Arypiprazol jest rozmieszczany w całym organizmie, pozorna objętość dystrybucji wynosi 4,9 l/kg, co

wskazuje na znaczną dystrybucję pozanaczyniową. W stężeniach terapeutycznych arypiprazol i

dehydroarypiprazol wiążą się w ponad 99% z białkami surowicy, głównie z albuminami.

Metabolizm

Arypiprazol jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie. Proces ten przebiega trzema

głównymi drogami: dehydrogenacji, hydroksylacji oraz N-dealkilacji. Jak wynika z badań

in vitro,

enzymy CYP3A4 i CYP2D6 warunkują dehydrogenację oraz hydroksylację arypiprazolu, a

N-dealkilacja jest katalizowana przez CYP3A4. W przeważającej ilości arypiprazol jest cząsteczką

czynną znajdującą się w krążeniu ogólnym. W stanie stacjonarnym czynny metabolit

dehydroarypiprazol stanowi około 40% pola pod krzywą AUC arypiprazolu w osoczu.

Eliminacja

Średni okres półtrwania arypiprazolu w fazie eliminacji wynosi około 75 godzin u osób o

podwyższonej aktywności CYP2D6 i około 146 godzin u osób o obniżonej aktywności CYP2D6.

Całkowity klirens arypiprazolu wynosi 0,7 ml/min/kg i jest to głównie klirens wątrobowy.

Po doustnym podaniu pojedynczej dawki arypiprazolu znakowanego [

C], stwierdza się odpowiednio

27% i 60% podanego pierwiastka radioaktywnego w moczu i kale. Mniej niż 1% niezmienionego

arypiprazolu zostaje wydalone z moczem, a około 18% z kałem.

Dzieci i młodzież

Farmakokinetyka arypiprazolu i dehydroarypiprazolu u dzieci w wieku od 10 do 17 lat była podobna

do farmakokinetyki u dorosłych, po uwzględnieniu różnic w masie ciała.

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie stwierdzono różnic w farmakokinetyce arypiprazolu między zdrowymi osobami w podeszłym

wieku a młodszymi osobami dorosłymi, nie stwierdzono też mierzalnego wpływu wieku na

farmakokinetykę arypiprazolu u pacjentów ze schizofrenią.

Palenie tytoniu

Populacyjne badanie farmakokinetyczne nie wykazało żadnych istotnych klinicznie różnic

w farmakokinetyce arypiprazolu, zależnych od palenia tytoniu.

Płeć

Nie stwierdzono, aby farmakokinetyka arypiprazolu różniła się u zdrowych kobiet i zdrowych

mężczyzn. Nie stwierdzono także żadnego mierzalnego wpływu płci na jego farmakokinetykę u

pacjentów ze schizofrenią.

Rasa

Populacyjne badanie farmakokinetyczne nie wykazało żadnych istotnych klinicznie różnic w

farmakokinetyce arypiprazolu zależnych od rasy.

Zaburzenia czynności nerek

Stwierdzono, że charakterystyka farmakokinetyczna arypiprazolu i dehydroarypiprazolu jest podobna

u osób z ciężkimi chorobami nerek i u młodych osób zdrowych.

Zaburzenia czynności wątroby

Badania dotyczące podania pojedynczej dawki leku, przeprowadzone u osób z różnego stopnia

marskością wątroby (klasy Child-Pugh A, B i C) nie wykazały, aby zaburzenia czynności wątroby

wpływały istotnie na farmakokinetykę arypiprazolu i dehydroarypiprazolu, jednak w badaniu wzięło

udział tylko 3 chorych z marskością wątroby typu C, co jest liczbą niewystarczającą do wyciągnięcia

wniosków dotyczących zdolności metabolicznych tych pacjentów.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących

bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości

oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie sugerują szczególnego zagrożenia dla

człowieka.

Istotne działanie toksyczne stwierdzano jedynie gdy dawki lub stopień narażenia wyraźnie

przekraczały maksymalne dawki lub narażenie występujące u ludzi, co wskazuje, że działanie takie

jest ograniczone lub nie występuje w praktyce klinicznej.

Obserwacje te obejmują: zależny od dawki toksyczny wpływ na nadnercza (gromadzenie barwnika

lipofuscyny i (lub) obumieranie komórek miąższowych) stwierdzone u szczurów po 104 tygodniach

podawania arypiprazolu w dawce od 20 mg do 60 mg/kg mc. na dobę (średnia wartość pola pod

krzywą AUC w stanie stacjonarnym była większa od 3 do 10 razy od wartości występującej u ludzi po

podaniu maksymalnej zalecanej dawki) i zwiększenie częstości występowania nowotworów

nadnerczy, a także skojarzonej częstości występowania gruczolaków lub nowotworów nadnerczy u

samic szczurów otrzymujących lek w dawce 60 mg/kg mc. na dobę (średnia wartość AUC w stanie

stacjonarnym była 10 razy większa niż wartość występująca u ludzi po podaniu maksymalnej

zalecanej dawki).

Największa ekspozycja nie powodująca powstawania nowotworów u samic szczurów odpowiadała 7

krotnej ekspozycji u ludzi występującej po zastosowaniu zalecanej dawki.

Dodatkowo stwierdzono występowanie kamicy żółciowej, jako następstwo odkładania się

siarczanowych sprzężonych związków hydroksylowanych metabolitów arypiprazolu w żółci małp,

którym wielokrotnie podawano doustnie dawki leku od 25 mg do 125 mg/kg mc. na dobę (średnia

wartość AUC w stanie stacjonarnym była od 1 do 3 razy większa niż wartość występująca u ludzi po

podaniu maksymalnej zalecanej dawki klinicznej lub 16 do 81 razy większa niż po podaniu

maksymalnej dawki zalecanej na podstawie przeliczenia mg/m

pc). Jednak stężenie sprzężonych

związków siarczanowych hydroksyarypiprazolu w żółci człowieka, podczas stosowania największej

proponowanej dawki 30 mg na dobę, nie przekraczało 6% stężenia stwierdzanego w żółci małp

podczas trwającego 39 tygodni badania i jest znacznie mniejsze (6%) niż granica rozpuszczalności

określona

in vitro.

W badaniach toksykologicznych po podaniu dawki wielokrotnej młodym szczurom i psom, profil

toksyczności arypiprazolu był porównywalny z profilem obserwowanym u dorosłych zwierząt. Nie ma

też dowodów na neurotoksyczność i niepożądany wpływ na rozwój.

Wyniki przeprowadzonych w pełnym zakresie standardowych badań genotoksyczności wskazują, że

arypiprazol nie ma właściwości genotoksycznych. Arypiprazol nie zaburzał płodności w badaniach

toksycznego wpływu na reprodukcję.

Obserwowano toksyczny wpływ na rozwój, w tym także zależne od dawki opóźnienie płodowej

mineralizacji kości, oraz możliwy wpływ teratogenny u szczurów, którym podawano dawki

subterapeutyczne (oceniane na podstawie wartości pola pod krzywą AUC) oraz u królików, którym

podawano dawki powodujące ekspozycję 3 i 11 razy większą niż wartość AUC występująca w stanie

stacjonarnym po podaniu dawek maksymalnych zalecanych u ludzi. Toksyczny wpływ na ciężarne

samice obserwowano podczas podawania dawek podobnych do tych, które powodują toksyczny

wpływ na rozwój.

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Aripiprazole Apotex, 5 mg

Laktoza jednowodna

Celuloza mikrokrystaliczna (E 460)

Kroskarmeloza sodowa

Krzemionka koloidalna bezwodna

Aspartam (E 951)

Magnezu stearynian (E 470b)

Aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska (E 414), glikol propylenowy, alkohol benzylowy

i aromat waniliowy)

Indygotyna (E 132), lak.

Aripiprazole Apotex, 10 mg:

Laktoza jednowodna

Celuloza mikrokrystaliczna (E 460)

Kroskarmeloza sodowa

Krzemionka koloidalna bezwodna

Aspartam (E 951)

Magnezu stearynian (E 470b)

Aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska (E 414), glikol propylenowy, alkohol benzylowy

i aromat waniliowy)

Żelaza tlenek czerwony (E 172).

Aripiprazole Apotex, 15 mg:

Laktoza jednowodna

Celuloza mikrokrystaliczna (E 460)

Kroskarmeloza sodowa

Krzemionka koloidalna bezwodna

Aspartam (E 951)

Magnezu stearynian (E 470b)

Aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska (E 414), glikol propylenowy, alkohol benzylowy

i aromat waniliowy)

Żelaza tlenek żółty (E 172).

Aripiprazole Apotex, 30 mg:

Laktoza jednowodna

Celuloza mikrokrystaliczna (E 460)

Kroskarmeloza sodowa

Krzemionka koloidalna bezwodna

Aspartam (E 951)

Magnezu stearynian (E 470b)

Aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska (E 414), glikol propylenowy, alkohol benzylowy

i aromat waniliowy)

Żelaza tlenek czerwony (E 172).

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3

Okres ważności

3 lata.

6.4

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Produkt leczniczy Aripiprazole Apotex jest dostępny w blistrach z folii

OPA/Aluminium/PVC/Aluminium pakowanych w pudełka tekturowe zawierające 28 i 56 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie

z lokalnymi przepisami.

7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Apotex Europe B.V.

Archimedesweg 2

2333 CN Leiden

Holandia

8.

NUMER POZWOLENIA (NUMERY POZWOLEŃ) NA DOPUSZCZENIE

DO OBROTU

Aripiprazole Apotex, 5 mg, tabletki: 24148

Aripiprazole Apotex, 10 mg, tabletki: 24149

Aripiprazole Apotex, 15 mg, tabletki: 24150

Aripiprazole Apotex, 30 mg, tabletki: 24151

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

26.07.2017 r.

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

21.06.2019

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację