Aprepitant Stada 125 mg + 80 mg kapsułki twarde

Polska - polski - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Kup teraz

Składnik aktywny:
Aprepitantum
Dostępny od:
STADA Arzneimittel AG
Kod ATC:
A04AD12
INN (International Nazwa):
Aprepitantum
Dawkowanie:
125 mg + 80 mg
Forma farmaceutyczna:
kapsułki twarde
Podsumowanie produktu:
3 kaps. (1 kaps. 125 mg + 2 kaps. 80 mg), 05909991412715, Rp
Numer pozwolenia:
25506

Ulotka dołączona do opakowania: Informacja dla użytkownika

Aprepitant Stada, 125 mg, kapsułki, twarde

Aprepitant Stada, 80 mg, kapsułki, twarde

Aprepitant Stada, 125 mg/80 mg, kapsułki, twarde

Aprepitantum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta. Rodzice dzieci przyjmujących lek Aprepitant Stada powinni

uważnie zapoznać się z treścią ulotki.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek pytań należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie dorosłej lub dziecku. Nie należy go przekazywać

innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty

lub pielęgniarki. Dotyczy to wszelkich możliwych działań niepożądanych niewymienionych w

ulotce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

Co to jest lek Aprepitant Stada i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem lub podaniem leku Aprepitant Stada

Jak stosować lek Aprepitant Stada

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Aprepitant Stada

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Aprepitant Stada i w jakim celu się go stosuje

Lek Aprepitant Stada zawiera substancję czynną aprepitant i należy do grupy leków zwanych

antagonistami receptora neurokininowego 1 (NK

). Mózg posiada specyficzny obszar, odpowiadający

za nudności oraz wymioty. Aprepitant Stada blokuje sygnały dochodzące do tego obszaru, powodując

zmniejszenie częstości występowania nudności oraz wymiotów.

U osób dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat lek Aprepitant Stada w postaci kapsułek stosowany

jest

jednocześnie z innymi lekami

w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom wywołanym przez

chemioterapię (leczenie przeciwnowotworowe) wywołującą silne lub umiarkowane nudności i

wymioty (leki takie jak cisplatyna, cyklofosfamid, doksorubicyna lub epirubicyna).

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem lub podaniem leku Aprepitant Stada

Kiedy nie stosować leku Aprepitant Stada:

jeśli pacjent ma uczulenie na aprepitant lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

(wymienionych w punkcie 6);

jednocześnie z lekami zawierającymi:

pimozyd (stosowany w leczeniu chorób psychicznych);

terfenadynę i astemizol (leki stosowane w leczeniu kataru siennego i innych chorób

uczuleniowych);

cyzapryd (stosowany w leczeniu zaburzeń trawiennych).

Należy poinformować lekarza prowadzącego o przyjmowaniu przez pacjenta wyżej wymienionych

leków, ponieważ przed rozpoczęciem przyjmowania leku Aprepitant Stada należy zmodyfikować

leczenie.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania lub podawania dziecku leku Aprepitant Stada należy omówić to z

lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby, należy poinformować o tym lekarza przed

rozpoczęciem stosowania leku Aprepitant Stada. Wątroba jest ważnym narządem w procesie

rozkładania tego leku. Lekarz prowadzący może w związku z tym podjąć monitorowanie czynności

wątroby.

Dzieci i młodzież

Nie należy podawać leku Aprepitant Stada, kapsułki 80 mg i 125 mg dzieciom w wieku poniżej 12 lat,

ponieważ kapsułek 80 mg i 125 mg nie badano w tej grupie pacjentów.

Lek Aprepitant Stada a inne leki

Aprepitant Stada może wpływać na działanie innych leków zarówno w okresie jego przyjmowania, jak

i po zakończeniu leczenia. Niektórych leków nie należy przyjmować jednocześnie z lekiem Aprepitant

Stada (takich jak pimozyd, terfenadyna, astemizol oraz cyzapryd), a przy stosowaniu innych

wymagana jest modyfikacja dawki (patrz także punkt „Kiedy nie przyjmować leku Aprepitant Stada”).

Działanie leku Aprepitant Stada lub innych leków może być zakłócone w przypadku przyjmowania

leku Aprepitant Stada jednocześnie z innymi, niżej wymienionymi lekami. Należy poinformować

lekarza lub farmaceutę o stosowaniu któregokolwiek z następujących leków:

środki antykoncepcyjne, w tym doustne środki antykoncepcyjne, plastry antykoncepcyjne,

implanty i niektóre wkładki wewnątrzmaciczne (ang. IUDs,

Intrauterine devices

), które

uwalniają hormony, mogą nie działać właściwie przy jednoczesnym podawaniu z lekiem

Aprepitant Stada. W trakcie leczenia oraz przez 2 miesiące po leczeniu lekiem Aprepitant Stada

należy stosować inne lub dodatkowe niehormonalne metody antykoncepcji;

cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus (leki immunosupresyjne);

alfentanyl, fentanyl (stosowane w leczeniu bólu);

chinidyna (stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca);

irynotekan, etopozyd, winorelbina, ifosfamid (leki stosowane w leczeniu nowotworów);

leki zawierające pochodne alkaloidów sporyszu, takie jak ergotamina i diergotamina (stosowane

w leczeniu migreny);

warfaryna, acenokumarol (leki przeciwzakrzepowe; konieczne może być wykonywanie badań

krwi);

ryfampicyna, klarytromycyna, telitromycyna (antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń);

fenytoina (stosowana w leczeniu napadów drgawkowych);

karbamazepina (stosowana w leczeniu depresji oraz padaczki);

midazolam, triazolam, fenobarbital (leki uspokajające lub nasenne);

preparaty zawierające ziele dziurawca (preparaty ziołowe stosowane w leczeniu depresji);

inhibitory proteazy (stosowane w leczeniu zakażeń wirusem HIV);

ketokonazol z wyjątkiem szamponów (stosowany w leczeniu zespołu Cushinga – gdy organizm

wytwarza nadmiar kortyzolu);

itrakonazol, worykonazol, posakonazol (leki przeciwgrzybicze);

nefazodon (stosowany w leczeniu depresji);

kortykosteroidy (takie jak deksametazon i metyloprednizolon);

leki przeciwlękowe (takie jak alprazolam);

tolbutamid (stosowany w leczeniu cukrzycy).

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio,

a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Ciąża i karmienie piersią

Tego leku nie należy stosować u kobiet w ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. W ciąży i w

okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, albo gdy planuje ciążę,

przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.

Informacje dotyczące środków antykoncepcyjnych podane są w punkcie „Lek Aprepitant Stada a inne

leki”.

Nie wiadomo, czy Aprepitant Stada przenika do mleka ludzkiego, dlatego podczas leczenia nim nie

zaleca się karmienia piersią. Ważne jest, aby poinformować lekarza prowadzącego o karmieniu piersią

lub o zamiarze karmienia piersią przed zażyciem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Należy wziąć pod uwagę, że u niektórych pacjentów po przyjęciu leku Aprepitant Stada mogą

wystąpić zawroty głowy i senność. Należy unikać prowadzenia pojazdów, jazdy na rowerze lub

obsługiwania maszyn i narzędzi, jeśli pojawią się zawroty głowy i senność po przyjęciu tego leku

(patrz punkt „Możliwe działania niepożądane”).

Lek Aprepitant Stada zawiera sacharozę

Kapsułki leku Aprepitant Stada zawierają sacharozę. Jeśli lekarz poinformował pacjenta, że występuje

u niego nietolerancja niektórych cukrów, przed przyjęciem tego leku należy skontaktować się z

lekarzem.

Lek Aprepitant Stada zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, to znaczy uznaje się go za „wolny od

sodu".

3.

Jak stosować lek Aprepitant Stada

Lek ten należy zawsze przyjmować lub podawać dziecku dokładnie według zaleceń lekarza,

farmaceuty lub pielęgniarki. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub

pielęgniarki.

Aprepitant Stada zawsze należy przyjmować z innymi lekami, żeby zapobiec wystąpieniu nudności i

wymiotów. Po zakończeniu stosowania leku Aprepitant Stada lekarz może zalecić przyjmowanie

innych leków, w tym kortykosteroidu (takiego jak deksametazon) i antagonisty receptora 5-HT

(takiego jak ondansetron), zapobiegających występowaniu nudności i wymiotów. W razie wątpliwości

należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Zalecane dawki

leku Aprepitant Stada to:

dzień 1:

jedna kapsułka 125 mg na 1 godzinę przed rozpoczęciem chemioterapii

oraz:

dzień 2 i 3:

jedna kapsułka 80 mg każdego dnia.

Jeśli chemioterapia nie jest podawana, lek Aprepitant Stada należy przyjąć rano.

Jeśli chemioterapia jest podawana, lek Aprepitant Stada należy przyjąć 1 godzinę przed rozpoczęciem

chemioterapii.

Lek przeznaczony jest do stosowania doustnego. Kapsułki należy połykać w całości, popijając

płynem. Lek Aprepitant Stada można przyjmować niezależnie od posiłku.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Aprepitant Stada

Nie wolno przyjmować więcej kapsułek niż zalecił lekarz. W przypadku przyjęcia zbyt dużej liczby

kapsułek należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

Pominięcie przyjęcia leku Aprepitant Stada

W razie pominięcia dawki leku Aprepitant Stada należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać stosowanie leku Aprepitant Stada i natychmiast skontaktować się z lekarzem,

jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych poniżej działań niepożądanych, które mogą mieć

ciężki przebieg i wymagać natychmiastowej pomocy medycznej:

pokrzywka, wysypka, świąd, utrudnione oddychanie lub przełykanie (częstość nieznana, nie

może być określona na podstawie dostępnych danych); są to objawy reakcji uczuleniowej.

Inne działania niepożądane

Częste: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów

zaparcie, niestrawność;

ból głowy;

zmęczenie;

utrata apetytu;

czkawka;

wzrost aktywności enzymów wątrobowych we krwi.

Niezbyt częste: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów

zawroty głowy, senność;

trądzik, wysypka;

niepokój;

odbijanie, nudności, wymioty, zgaga, ból żołądka, suchość w ustach, oddawanie wiatrów;

wzmożone bolesne oddawanie moczu lub pieczenie podczas oddawania moczu;

osłabienie, ogólne złe samopoczucie;

uderzenia gorąca/zaczerwienienie twarzy lub skóry;

przyspieszone lub nieregularne bicie serca;

gorączka ze zwiększonym ryzykiem zakażenia, obniżenie liczby krwinek czerwonych.

Rzadkie (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów)

trudności z myśleniem, brak energii, zaburzenia smaku;

nadwrażliwość skóry na słońce, nadmierna potliwość, tłusta skóra, owrzodzenia skóry,

swędząca wysypka, zespół Stevensa-Johnsona/toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka

(rzadko występująca, ciężka reakcja skórna);

euforia (uczucie przesadnego szczęścia), dezorientacja;

zakażenia bakteryjne, zakażenia grzybicze;

ciężkie zaparcia, choroba wrzodowa żołądka, stan zapalny jelita cienkiego i grubego,

owrzodzenia jamy ustnej, wzdęcia;

częste oddawanie moczu, oddawanie większej ilości moczu niż zwykle, obecność cukru lub

krwi w moczu;

dolegliwości w obrębie klatki piersiowej, obrzęki, zmiany chodu;

kaszel, obecność wydzieliny w tylnej części gardła, podrażnienie gardła, kichanie, ból gardła;

obecność wydzieliny w oczach i swędzenie oczu;

dzwonienie w uszach;

skurcze mięśni, osłabienie mięśni;

nadmierne pragnienie;

zwolnione bicie serca, choroby serca i naczyń krwionośnych;

zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, utrata masy ciała.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.

Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Aprepitant Stada

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po „EXP”.

Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Nie należy wyjmować kapsułki z blistra dopóki pacjent nie jest gotów przyjąć lek.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Aprepitant Stada

Substancją czynną leku jest aprepitant.

Każda kapsułka Aprepitant Stada, 125 mg zawiera 125 mg aprepitantu.

Każda kapsułka Aprepitant Stada, 80 mg zawiera 80 mg aprepitantu.

Inne składniki to hypromeloza 2910, poloksamer 407, sacharoza, celuloza mikrokrystaliczna,

żelatyna, sodu laurylosiarczan (E 487), tytanu dwutlenek (E 171), szelak, żelaza tlenek czarny

(E 172), glikol propylenowy (E 1520). Kapsułka Aprepitant Stada, 125 mg zawiera także żelaza

tlenek czerwony (E 172).

Jak wygląda lek Aprepitant Stada i co zawiera opakowanie

Kapsułki twarde 125 mg są to nieprzezroczyste, twarde kapsułki żelatynowe rozmiaru 1, z różowym

wieczkiem i białym korpusem, z nadrukiem czarnym tuszem na korpusie „125mg”.

Kapsułki twarde 80 mg są to nieprzezroczyste, twarde kapsułki żelatynowe rozmiaru 2, z białym

wieczkiem i białym korpusem, z nadrukiem czarnym tuszem na korpusie „80mg”.

Lek Aprepitant Stada zapakowany jest w tekturowe pudełko zawierające odpowiednią liczbę blistrów

z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium wraz z ulotką informacyjną.

Lek Aprepitant Stada, 125 mg, kapsułki, twarde dostępny jest w następujących wielkościach

opakowań:

1 blister aluminiowy zawierający jedną kapsułkę 125 mg,

5 blistrów aluminiowych zawierających po jednej kapsułce 125 mg.

Lek Aprepitant Stada, 80 mg, kapsułki, twarde dostępny jest w następujących wielkościach opakowań:

1 blister aluminiowy zawierający jedną kapsułkę 80 mg,

opakowanie na dwudniowe leczenie zawierające dwie kapsułki po 80 mg,

5 blistrów aluminiowych zawierających po jednej kapsułce 80 mg.

Lek Aprepitant Stada, 125 mg/80 mg, kapsułki, twarde dostępny jest w następujących wielkościach

opakowań:

opakowanie na trzydniowe leczenie zawierające jedną kapsułkę 125 mg i dwie kapsułki po 80 mg.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

STADA Arzneimittel AG

Stadastrasse 2-18

61118 Bad Vilbel

Niemcy

Wytwórca

Pharmathen International S.A.

Sapes Industrial Park Block 5

69300 Rodopi

Grecja

Pharmathen S.A.

6 Dervenakion str.

15351 Pallini, Attiki

Grecja

STADA Arzneimittel AG

Stadastrasse 2-18

61118 Bad Vilbel

Niemcy

Centrafarm Services B.V.

Nieuwe Donk 9

4879 AC Etten-Leur

Holandia

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego

Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Holandia

Aprepitant CF 80 mg, harde capsules

Aprepitant CF 125 mg, harde capsules

Aprepitant CF 80 mg plus 125 mg, harde capsules

Niemcy

Aprepitant AL 80 mg Hartkapseln

Aprepitant AL 125 mg Hartkapseln

Aprepitant AL 125 mg und 80 mg Hartkapseln

Dania

Aprepitant STADA

Finlandia

Aprepitant STADA 80 mg kapseli, kova

Aprepitant STADA 125 mg kapseli, kova

Aprepitant STADA 80 mg kapseli, kova ja 125 mg kapseli, kova

Francja

APREPITANT EG 80 mg, gélule

APREPITANT EG 125 mg, gélule

APREPITANT EG 125 mg, gélule et 80 mg, gélule

Islandia

Aprepitant STADA 80 mg hörð hylki

Aprepitant STADA 125 mg hörð hylki

Aprepitant STADA 80 mg hörð hylki og 125 mg hörð hylki

Polska

Aprepitant Stada

Szwecja

Aprepitant STADA 80 mg kapsel, hård

Aprepitant STADA 125 mg kapsel, hård

Aprepitant STADA 80 mg kapsel, hård och 125 mg kapsel, hård

Słowacja

Aprepitant Stada 80 mg

Aprepitant Stada 125 mg

Aprepitant Stada 80 mg a Aprepitant Stada 125 mg

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Aprepitant Stada, 125 mg, kapsułki, twarde

Aprepitant Stada, 80 mg, kapsułki, twarde

Aprepitant Stada, 125 mg/80 mg, kapsułki, twarde

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka 125 mg zawiera 125 mg aprepitantu.

Każda kapsułka 80 mg zawiera 80 mg aprepitantu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Każda kapsułka 125 mg zawiera 125 mg sacharozy i 0,00026 mmol (0,006 mg) sodu.

Każda kapsułka 80 mg zawiera 80 mg sacharozy i 0,00022 mmol (0,005 mg) sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka, twarda (kapsułka).

Kapsułki twarde 125 mg mają postać nieprzezroczystych, twardych kapsułek żelatynowych rozmiaru

1, z różowym wieczkiem i białym korpusem, z nadrukiem czarnym tuszem na korpusie „125mg”.

Kapsułki twarde 80 mg mają postać nieprzezroczystych, twardych kapsułek żelatynowych rozmiaru 2,

z białym wieczkiem i białym korpusem, z nadrukiem czarnym tuszem na korpusie „80mg”.

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania

Zapobieganie nudnościom i wymiotom związanym z przeciwnowotworową chemioterapią o wysokim

i umiarkowanym ryzyku wymiotów u osób dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat.

Aprepitant Stada 125 mg/80 mg podaje się jako składnik leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.2).

4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli

Aprepitant Stada podaje się przez 3 dni jako składnik schematu, który obejmuje kortykosteroid i

antagonistę receptora 5-HT

Zalecana dawka to 125 mg doustnie raz na dobę, godzinę przed rozpoczęciem chemioterapii w dniu 1.

i 80 mg doustnie raz na dobę w dniach 2. i 3. rano.

W zapobieganiu nudnościom i wymiotom związanym z emetogenną chemioterapią

przeciwnowotworową u osób dorosłych zaleca się następujące schematy:

Schemat chemioterapii o wysokiej emetogenności

Dzień 1

Dzień 2

Dzień 3

Dzień 4

Aprepitant Stada

125 mg doustnie

80 mg doustnie

80 mg doustnie

Brak

Deksametazon

12 mg doustnie

8 mg doustnie

8 mg doustnie

8 mg doustnie

Antagoniści

receptorów 5-HT

Standardowe

dawki

antagonistów

receptorów 5-HT

Należy zapoznać

się z zaleceniami

dotyczącymi

prawidłowego

dawkowania

podanymi w

drukach

informacyjnych

wybranego

antagonisty

receptora 5-HT

Brak

Brak

Brak

Deksametazon należy podać 30 minut przed chemioterapią w dniu 1 oraz

rano w dniach 2. do 4. Dawka deksametazonu uwzględnia interakcje pomiędzy substancjami

czynnymi.

Schemat chemioterapii o umiarkowanej emetogenności

Dzień 1

Dzień 2

Dzień 3

Aprepitant Stada

125 mg doustnie

80 mg doustnie

80 mg doustnie

Deksametazon

12 mg doustnie

Brak

Brak

Antagoniści

receptorów 5-HT

Standardowe dawki

antagonistów

receptorów 5-HT

Należy zapoznać się z

zaleceniami

dotyczącymi

prawidłowego

dawkowania podanymi

w drukach

informacyjnych

wybranego antagonisty

receptora 5-HT

Brak

Brak

Deksametazon należy podać 30 minut przed chemioterapią w dniu 1. Dawka deksametazonu

uwzględnia interakcje pomiędzy substancjami czynnymi.

Dzieci i młodzież

Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat włącznie)

Aprepitant Stada podaje się przez 3 dni w ramach schematu obejmującego antagonistę receptora 5-

. Zalecana dawka produktu leczniczego Aprepitant Stada w kapsułkach wynosi 125 mg doustnie

w dniu 1. i 80 mg doustnie w dniach 2. i 3. Aprepitant Stada podaje się doustnie 1 godzinę przed

rozpoczęciem chemioterapii w 1., 2. i 3. dniu. Jeśli w 2. i 3. dniu nie jest podawana chemioterapia,

produkt leczniczy Aprepitant Stada podaje się rano. Patrz charakterystyka produktu leczniczego

(ChPL) danego antagonisty receptora 5-HT

w celu uzyskania informacji na temat dawkowania. Jeśli

w skojarzeniu z produktem leczniczym Aprepitant Stada podawany jest kortykosteroid taki jak

deksametazon, dawka kortykosteroidu powinna stanowić 50% zwykle stosowanej dawki (patrz punkty

4.5 i 5.1).

Nie wykazano bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego w kapsułkach 80 mg i 125 mg u

dzieci w wieku poniżej 12 lat. Nie ma dostępnych danych.

Dane ogólne

Istnieją ograniczone dane dotyczące skuteczności produktu leczniczego Aprepitant Stada podczas

stosowania w skojarzeniu z innymi kortykosteroidami i antagonistami receptora 5-HT

. Dodatkowe

informacje dotyczące stosowania w skojarzeniu z kortykosteroidami znajdują się w punkcie 4.5.

Należy zapoznać się z ChPL stosowanych jednocześnie produktów leczniczych z grupy antagonistów

receptora 5-HT

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)

U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2).

Płeć

Nie jest konieczne dostosowywanie dawki produktu leczniczego w zależności od płci pacjenta (patrz

punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub u

poddawanych hemodializie pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki.

Istnieją ograniczone dane dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby,

natomiast nie ma danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania aprepitantu w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.4

i 5.2).

Sposób podawania

Podanie doustne

Kapsułki twarde należy połykać w całości.

Produkt leczniczy Aprepitant Stada można przyjmować niezależnie od posiłku.

4.3

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w

punkcie 6.1.

Jednoczesne podawanie z pimozydem, terfenadyną, astemizolem lub cyzaprydem (patrz punkt 4.5).

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego

Istnieją ograniczone dane dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby,

natomiast nie ma danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Należy

zachować ostrożność stosując Aprepitant Stada w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.2).

Interakcje związane z CYP3A4

Aprepitant Stada należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących jednocześnie doustne

substancje czynne metabolizowane głównie przez cytochrom CYP3A4 oraz o wąskim zakresie

terapeutycznym, takie jak cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus, alfentanyl, pochodne

alkaloidów sporyszu, fentanyl oraz chinidyna (patrz punkt 4.5). Ponadto należy zachować szczególną

ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Aprepitant Stada w skojarzeniu z irynotekanem,

ponieważ skojarzenie może prowadzić do nasilenia działania toksycznego.

Jednoczesne stosowanie z warfaryną (substrat CYP2C9)

U pacjentów przyjmujących przewlekle warfarynę należy ściśle monitorować wartość

międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR, ang. International Normalised Ratio) w

okresie leczenia produktem leczniczym Aprepitant Stada i przez 14 dni po każdorazowej 3-dniowej

terapii produktem leczniczym Aprepitant Stada (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne stosowanie z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi

Podczas stosowania i w ciągu 28 dni po podaniu produktu leczniczego Aprepitant Stada może dojść

do obniżenia skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych. W trakcie leczenia produktem

leczniczym Aprepitant Stada oraz przez 2 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki produktu leczniczego

Aprepitant Stada należy dodatkowo stosować alternatywne niehormonalne metody antykoncepcji

(patrz punkt 4.5).

Substancje pomocnicze

Kapsułki produktu leczniczego Aprepitant Stada zawierają sacharozę. Tego produktu leczniczego nie

należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem

złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharozy-izomaltazy.

Kapsułki produktu leczniczego Aprepitant Stada zawierają sód. Ten produkt leczniczy zawiera mniej

niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu".

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Aprepitant (125 mg/80 mg) jest substratem, umiarkowanym inhibitorem oraz induktorem cytochromu

CYP3A4. Aprepitant jest także induktorem cytochromu CYP2C9. Podczas leczenia produktem

leczniczym Aprepitant Stada następuje zahamowanie cytochromu CYP3A4. Po zakończeniu leczenia

Aprepitant Stada powoduje przemijające, łagodne pobudzenie aktywności cytochromów CYP2C9,

CYP3A4 oraz procesu glukuronidacji. Wydaje się, że aprepitant nie wchodzi w interakcje z białkiem

transportującym P-glikoproteiną, ponieważ nie stwierdzono interakcji aprepitantu z digoksyną.

Wpływ aprepitantu na farmakokinetykę innych substancji czynnych

Hamowanie cytochromu CYP3A4

Jako umiarkowany inhibitor cytochromu CYP3A4 aprepitant (125 mg/80 mg) może zwiększać w

osoczu stężenia jednocześnie stosowanych substancji czynnych metabolizowanych przez cytochrom

CYP3A4. Całkowita ekspozycja na podawane doustnie substraty cytochromu CYP3A4 może

wzrosnąć nawet około 3-krotnie podczas 3-dniowego leczenia produktem leczniczym Aprepitant

Stada; spodziewany jest mniejszy wpływ aprepitantu na stężenia substratów cytochromu CYP3A4

podawanych dożylnie. Produktu leczniczego Aprepitant Stada nie wolno stosować jednocześnie z

pimozydem, terfenadyną, astemizolem lub cyzaprydem (patrz punkt 4.3). Hamowanie cytochromu

CYP3A4 przez aprepitant może spowodować wzrost stężenia wymienionych substancji czynnych w

osoczu, co może powodować poważne lub zagrażające życiu reakcje. Należy zachować ostrożność

podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Aprepitant Stada i doustnych substancji

czynnych metabolizowanych głównie przez cytochrom CYP3A4 oraz o wąskim indeksie

terapeutycznym, takich jak cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus, alfentanyl,

diergotamina, ergotamina, fentanyl oraz chinidyna (patrz punkt 4.4).

Kortykosteroidy

Deksametazon: Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Aprepitant Stada w

schemacie 125 mg/80 mg, zwykle stosowaną, podawaną doustnie dawkę deksametazonu należy

zmniejszyć o około 50%. Dawkę deksametazonu podawaną w badaniach klinicznych dotyczących

nudności i wymiotów wywołanych przez chemioterapię wybrano z uwzględnieniem interakcji

substancji czynnych (patrz punkt 4.2). Aprepitant podawany zgodnie ze schematem w dawce 125 mg

w skojarzeniu z 20 mg deksametazonu doustnie w 1. dniu oraz podawany w dawce 80 mg na dobę, w

skojarzeniu z 8 mg deksametazonu doustnie w dniach od 2. do 5., zwiększał AUC deksametazonu,

który jest substratem cytochromu CYP3A4, 2,2-krotnie w 1. i 5. dniu.

Metyloprednizolon: Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Aprepitant Stada w

schemacie 125 mg/80 mg, zwykle stosowaną, podawaną dożylnie dawkę metyloprednizolonu należy

zmniejszyć o około 25%, a zwykle stosowaną, podawaną doustnie dawkę metyloprednizolonu należy

zmniejszyć o około 50%. Aprepitant podawany zgodnie ze schematem w dawce 125 mg, w

skojarzeniu ze 125 mg metyloprednizolonu dożylnie w 1. dniu oraz podawany w dawce 80 mg na

dobę, w skojarzeniu z 40 mg metyloprednizolonu doustnie w 2. i 3. dniu, zwiększał wartość AUC

metyloprednizolonu, który jest substratem cytochromu CYP3A4, 1,3-krotnie w 1. dniu i 2,5-krotnie w

3. dniu.

Podczas długotrwałego stosowania metyloprednizolonu, jego AUC może zmniejszyć się w

późniejszym okresie, w ciągu 2 tygodni po przyjęciu pierwszej dawki aprepitantu, ze względu na

indukcję cytochromu CYP3A4 przez aprepitant. Można się spodziewać, że działanie to będzie

silniejsze podczas stosowania metyloprednizolonu doustnie.

Chemioterapeutyczne produkty lecznicze

W badaniach farmakokinetycznych aprepitant podawany według schematu: w 1. dniu w dawce 125

mg, a w 2. i 3. dniu w dawce 80 mg na dobę, nie wpływał na farmakokinetykę docetakselu

podawanego dożylnie w 1. dniu lub winorelbiny podawanej dożylnie w 1. lub 8. dniu. Ponieważ

wpływ aprepitantu na farmakokinetykę substratów cytochromu CYP3A4 podawanych doustnie jest

większy niż wpływ aprepitantu na farmakokinetykę substratów cytochromu CYP3A4 podawanych

dożylnie, nie można wykluczyć interakcji z podawanymi doustnie cytostatykami metabolizowanymi

głównie lub częściowo przez cytochrom CYP3A4 (np. etopozyd, winorelbina). Należy zachować

ostrożność i dodatkowo monitorować pacjentów otrzymujących produkty lecznicze metabolizowane

głównie lub częściowo przez cytochrom CYP3A4 (patrz punkt 4.4). Po wprowadzeniu produktu

leczniczego do obrotu obserwowano występowanie objawów neurotoksyczności, które mogły być

działaniem niepożądanym ifosfamidu, podczas jednoczesnego stosowania aprepitantu i ifosfamidu.

Immunosupresyjne produkty lecznicze

Podczas leczenia nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią (ang. CINV, chemotherapy-

induced nausea and vomiting) w schemacie 3-dniowym może dojść do przejściowego umiarkowanego

zwiększenia, po którym następuje łagodny spadek ekspozycji na immunosupresyjne produkty

lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP3A4 (np. cyklosporynę, takrolimus, ewerolimus i

syrolimus). Biorąc pod uwagę krótki czas trwania 3-dniowego schematu i zależne od czasu

ograniczone zmiany w ekspozycji, nie zaleca się zmniejszenia dawki immunosupresyjnych produktów

leczniczych podczas 3 dni ich jednoczesnego stosowania z produktem leczniczym Aprepitant Stada.

Midazolam

Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Aprepitant Stada (125 mg/80 mg) i

midazolamu lub innych benzodiazepin metabolizowanych przez cytochrom CYP3A4 (alprazolam,

triazolam) należy brać pod uwagę możliwość zwiększenia stężenia benzodiazepin w osoczu.

Aprepitant zwiększał AUC midazolamu, wrażliwego substratu cytochromu CYP3A4, 2,3-krotnie w 1.

dniu oraz 3,3-krotnie w 5. dniu po jednoczesnym podaniu pojedynczej dawki doustnej 2 mg

midazolamu w 1. i 5. dniu leczenia aprepitantem w dawce 125 mg w 1. dniu oraz 80 mg na dobę w

dniach od 2. do 5.

W innym badaniu, w którym midazolam podawano dożylnie, aprepitant stosowano w dawce 125 mg

w 1. dniu oraz 80 mg na dobę w 2. i 3. dniu. Midazolam podawano dożylnie w dawce 2 mg przed

rozpoczęciem 3-dniowego schematu leczenia aprepitantem oraz w 4., 8. i 15. dniu. Aprepitant

zwiększał AUC midazolamu o 25% w 4. dniu oraz zmniejszał AUC midazolamu o 19% w 8. dniu i o

4% w 15. dniu. Tych efektów nie uznano za klinicznie istotne.

W trzecim badaniu, w którym midazolam podawano dożylnie i doustnie, aprepitant stosowano w

dawce 125 mg w 1. dniu oraz 80 mg na dobę w 2. i 3. dniu, razem z ondansetronem w dawce 32 mg w

1. dniu i deksametazonem w dawce 12 mg w 1. dniu oraz 8 mg w dniach od 2. do 4. Ta kombinacja

(tj. aprepitant, ondansetron i deksametazon) zmniejszała wartość AUC midazolamu podanego

doustnie o 16% w 6. dniu, o 9% w 8. dniu, o 7% w 15. dniu oraz o 17% w 22. dniu. Tych efektów nie

uznano za klinicznie istotne.

Zakończono dodatkowe badanie dotyczące dożylnego podawania midazolamu i aprepitantu.

Podawano dożylnie 2 mg midazolamu 1 godzinę po podaniu doustnym aprepitantu w pojedynczej

dawce 125 mg. AUC midazolamu w osoczu zwiększyło się 1,5-krotnie. Wpływ ten nie został uznany

za klinicznie istotny.

Indukcja

Jako łagodny induktor cytochromów CYP2C9, CYP3A4 i procesu glukuronidacji, aprepitant może

obniżać osoczowe stężenia substratów usuwanych tymi drogami w ciągu dwóch tygodni od

rozpoczęcia leczenia. Działanie to może się uwidocznić dopiero po zakończeniu 3-dniowego leczenia

produktem leczniczym Aprepitant Stada. Dla substratów cytochromów CYP2C9 i CYP3A4

pobudzenie aktywności jest przemijające, a maksymalny efekt osiągany jest w 3-5 dni po zakończeniu

3-dniowego leczenia produktem leczniczym Aprepitant Stada. Efekt ten utrzymuje się przez kilka dni,

następnie powoli zmniejsza się, a do dwóch tygodni od zakończenia leczenia produktem leczniczym

Aprepitant Stada nie jest już istotny klinicznie. Podczas stosowania aprepitantu w dawce 80 mg przez

7 dni doustnie zauważa się również łagodne pobudzenie glukuronidacji. Nie ma danych dotyczących

wpływu na cytochromy CYP2C8 i CYP2C19. Należy zachować ostrożność podczas stosowania w tym

czasie warfaryny, acenokumarolu, tolbutamidu, fenytoiny lub innych substancji czynnych, o których

wiadomo, że są metabolizowane przez cytochrom CYP2C9.

Warfaryna

U pacjentów przewlekle przyjmujących warfarynę należy ściśle monitorować czas protrombinowy

(INR) podczas leczenia produktem leczniczym Aprepitant Stada i przez 2 tygodnie po każdej 3-

dniowej kuracji produktem leczniczym Aprepitant Stada podczas chemioterapii wywołującej

nudności i wymioty (patrz punkt 4.4). Po podaniu aprepitantu w dawce 125 mg w 1. dniu oraz w

dawce 80 mg na dobę w 2. i 3. dniu zdrowym ochotnikom w trakcie przewlekłej ustabilizowanej

terapii warfaryną, nie stwierdzono wpływu aprepitantu na AUC warfaryny R(+) lub S(-) w osoczu w

3. dniu; niemniej jednak, stwierdzono obniżenie minimalnego stężenia warfaryny S(-) (substratu

cytochromu CYP2C9) o 34%, czemu towarzyszyło obniżenie INR o 14% po 5 dniach od zakończenia

leczenia aprepitantem.

Tolbutamid

Aprepitant podawany w dawce 125 mg w 1. dniu oraz w dawce 80 mg na dobę w 2. i 3. dniu,

zmniejszał AUC tolbutamidu (substratu cytochromu CYP2C9) o 23% w 4. dniu, o 28% w 8. dniu oraz

o 15% w 15. dniu, gdy tolbutamid podano doustnie w pojedynczej dawce 500 mg przed

zastosowaniem 3-dniowego schematu podawania aprepitantu oraz w dniach 4., 8. i 15.

Hormonalne środki antykoncepcyjne

Podczas stosowania i w ciągu 28 dni po podaniu produktu leczniczego Aprepitant Stada może dojść

do obniżenia skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych. W okresie stosowania

produktu leczniczego Aprepitant Stada oraz przez 2 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki produktu

leczniczego Aprepitant Stada należy dodatkowo stosować alternatywne niehormonalne metody

antykoncepcji.

W badaniu klinicznym pojedyncza dawka doustnego środka antykoncepcyjnego zawierającego

etynyloestradiol i noretyndron podawana była w okresie od 1. do 21. dnia jednocześnie z

aprepitantem, przyjmowanym w 8. dniu w dawce 125 mg, a w dniach 9. i 10. w dawce 80 mg na dobę,

z ondansetronem podawanym dożylnie w 8. dniu w dawce 32 mg i deksametazonem podawanym

doustnie w 8. dniu w dawce 12 mg oraz w dniach 9., 10. i 11. w dawce 8 mg na dobę. W badaniu tym,

w okresie od 9. do 21. dnia, stwierdzono obniżenie najniższych wartości stężenia etynyloestradiolu o

64% i obniżenie najniższych wartości stężenia noretyndronu o 60%.

Antagoniści receptorów 5-HT

3

W badaniach klinicznych interakcji produktów leczniczych, aprepitant nie miał istotnego klinicznie

wpływu na farmakokinetykę ondansetronu, granisetronu lub hydrodolasetronu (czynnego metabolitu

dolasetronu).

Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę aprepitantu

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Aprepitant

Stada z substancjami czynnymi będącymi inhibitorami aktywności CYP3A4 (np. ketokonazolem,

itrakonazolem, worykonazolem, posakonazolem, klarytromycyną, telitromycyną, nefazodonem oraz

inhibitorami proteazy), ponieważ przewiduje się, że jednoczesne stosowanie tych produktów

leczniczych spowoduje kilkukrotny wzrost stężenia aprepitantu w osoczu (patrz punkt 4.4).

Należy unikać jednoczesnego podawania produktu leczniczego Aprepitant Stada z substancjami

czynnymi silnie indukującymi aktywność CYP3A4 (np. ryfampicyną, fenytoiną, karbamazepiną,

fenobarbitalem), ponieważ jednoczesne podawanie powoduje obniżenie stężenia aprepitantu w

osoczu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności produktu leczniczego Aprepitant Stada.

Nie zaleca się jednoczesnego podawania produktu leczniczego Aprepitant Stada i produktów

ziołowych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum).

Ketokonazol

Po podaniu aprepitantu w pojedynczej dawce 125 mg w 5. dniu 10-dniowego leczenia ketokonazolem

(który jest silnym inhibitorem cytochromu CYP3A4) w dawce 400 mg na dobę, AUC aprepitantu

wzrosło około 5-krotnie, a średni okres półtrwania aprepitantu w fazie końcowej zwiększył się około

3-krotnie.

Ryfampicyna

Po podaniu aprepitantu w pojedynczej dawce 375 mg w 9. dniu 14-dniowego leczenia ryfampicyną

(silnym induktorem cytochromu CYP3A4) w dawce 600 mg na dobę, AUC aprepitantu zmniejszyło

się o 91%, a średni okres półtrwania w fazie końcowej aprepitantu zmniejszył się o 68%.

Dzieci i młodzież

Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet

Podczas stosowania i w ciągu 28 dni po podaniu produktu leczniczego Aprepitant Stada może dojść

do obniżenia skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych. W okresie stosowania

produktu leczniczego Aprepitant Stada oraz przez 2 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki produktu

leczniczego Aprepitant Stada należy dodatkowo stosować alternatywne niehormonalne metody

antykoncepcji (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Ciąża

Brak dostępnych danych dotyczących ekspozycji na aprepitant w okresie ciąży. Możliwy toksyczny

wpływ aprepitantu na rozrodczość nie został w pełni określony, ponieważ w badaniach na zwierzętach

nie można było uzyskać większej ekspozycji niż ekspozycja terapeutyczna u ludzi po podaniu dawki

125 mg/80 mg. Badania nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na

przebieg ciąży, rozwój zarodka (płodu), przebieg porodu czy rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3).

Potencjalny wpływ zmian regulacji neurokininowej na rozrodczość jest nieznany. Produktu

leczniczego Aprepitant Stada nie należy stosować u kobiet w ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie

konieczne.

Karmienie piersią

Aprepitant przenika do mleka szczurów w okresie laktacji. Nie wiadomo, czy aprepitant przenika do

mleka ludzkiego. Dlatego nie zaleca się karmienia piersią w okresie stosowania produktu leczniczego

Aprepitant Stada.

Płodność

Możliwy wpływ aprepitantu na płodność nie został w pełni określony, ponieważ w badaniach na

zwierzętach nie można było uzyskać większej ekspozycji niż ekspozycja terapeutyczna u ludzi. W

badaniach tych, dotyczących płodności, nie wykazano bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego

wpływu na zdolność kojarzenia się w pary, płodność, rozwój zarodka/płodu oraz liczbę i ruchliwość

plemników (patrz punkt 5.3).

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Aprepitant Stada może mieć niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność

prowadzenia pojazdów mechanicznych, rowerów i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Po przyjęciu produktu leczniczego Aprepitant Stada mogą wystąpić zawroty głowy i zmęczenie (patrz

punkt 4.8).

4.8

Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Profil bezpieczeństwa aprepitantu oceniano u około 6500 osób dorosłych w ponad 50 badaniach

klinicznych oraz u 184 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży, w 2 głównych badaniach klinicznych.

Do najczęściej występujących działań niepożądanych, zgłaszanych z większą częstością u dorosłych

leczonych wg schematu z aprepitantem w porównaniu z grupą pacjentów otrzymujących leczenie

standardowe, u pacjentów otrzymujących chemioterapię o wysokim ryzyku wymiotów (HEC, ang.

highly emetogenic chemotherapy) należały: czkawka (4,6% w porównaniu z 2,9%), zwiększenie

aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (2,8% w porównaniu z 1,1%), niestrawność (2,6% w

porównaniu z 2,0%), zaparcie (2,4% w porównaniu z 2,0%), ból głowy (2,0% w porównaniu z 1,8%) i

zmniejszenie łaknienia (2,0% w porównaniu z 0,5%). Najczęstszym działaniem niepożądanym,

zgłaszanym z większą częstością u pacjentów leczonych wg schematu z aprepitantem niż u pacjentów

otrzymujących leczenie standardowe, u pacjentów otrzymujących chemioterapię o umiarkowanym

ryzyku wymiotów (MEC, ang. moderately emetogenic chemotherapy), było zmęczenie (1,4% w

porównaniu z 0,9%).

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych, obserwowanych z większą częstością u dzieci i

młodzieży leczonych wg schematu z aprepitantem w porównaniu z grupą kontrolną, u pacjentów

otrzymujących emetogenną chemioterapię przeciwnowotworową należały: czkawka (3,3% w

porównaniu z 0,0%) i zaczerwienienie twarzy (1,1% w porównaniu z 0,0%).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Niżej wymienione działania niepożądane obserwowano w łącznej analizie badań dotyczących HEC

oraz MEC z większą częstością dla aprepitantu, niż dla leczenia standardowego u pacjentów

dorosłych i dzieci, lub po wprowadzeniu produktu do obrotu. Kategorie częstości występowania

podane w tabeli zostały ustalone na podstawie badań z udziałem dorosłych; częstości obserwowane w

badaniach z udziałem dzieci i młodzieży były podobne lub mniejsze, chyba że w tabeli wskazano

inaczej. Niektóre działania niepożądane występujące u dorosłych z mniejszą częstością nie były

obserwowane w badaniach z udziałem dzieci i młodzieży.

Częstości występowania są definiowane następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100 do

<1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko

(<1/10 000), częstość nieznana (częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych).

Klasa układu narządów

Działanie niepożądane

Częstość

Zakażenia i zarażenia

pasożytnicze

Zakażenia drożdżakowe, infekcje

gronkowcowe

rzadko

Zaburzenia krwi i układu

chłonnego

Gorączka neutropeniczna, niedokrwistość

niezbyt często

Zaburzenia układu

odpornościowego

reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje

anafilaktyczne

częstość nieznana

Zaburzenia metabolizmu i

odżywiania

zmniejszony apetyt;

często

nadmierne pragnienie

rzadko

Zaburzenia psychiczne

niepokój

niezbyt często

dezorientacja, euforia

rzadko

Zaburzenia układu nerwowego

ból głowy

często

zawroty głowy, senność

niezbyt często

zaburzenia funkcji poznawczych, letarg,

zaburzenia smaku

rzadko

Zaburzenia oka

zapalenie spojówek

rzadko

Zaburzenia ucha i błędnika

szumy uszne

rzadko

Zaburzenia kardiologiczne

kołatanie serca

niezbyt często

bradykardia, zaburzenia sercowo-naczyniowe

rzadko

Zaburzenia naczyniowe

nagłe zaczerwienienie skóry twarzy, nagłe

uderzenia gorąca

niezbyt często

Zaburzenia układu

oddechowego, klatki piersiowej

i śródpiersia

czkawka

często

ból jamy ustnej i gardła, kichanie, kaszel,

spływanie wydzieliny po tylnej ścianie

gardła, podrażnienie gardła

rzadko

Zaburzenia żołądka i jelit

zaparcie, niestrawność

często

kwaśne odbijanie, nudności

, wymioty

refluks żołądkowo-przełykowy, ból brzucha,

suchość jamy ustnej, wzdęcie

niezbyt często

perforujący wrzód dwunastnicy, zapalenie

jamy ustnej, wzdęcie brzucha, twarde stolce,

neutropeniczne zapalenie okrężnicy

rzadko

Zaburzenia skóry i tkanki

podskórnej:

wysypka, trądzik

niezbyt często

nadwrażliwość na światło, nadmierna

potliwość, łojotok, zmiany skórne, swędząca

wysypka, zespół Stevensa-

Johnsona/toksyczne martwicze oddzielanie

się naskórka

rzadko

świąd, pokrzywka

częstość nieznana

Zaburzenia mięśniowo-

szkieletowe i tkanki łącznej

osłabienie mięśni, kurcze mięśni

rzadko

Zaburzenia czynności nerek i

układu moczowego

trudności w oddawaniu moczu

niezbyt często

częstomocz

rzadko

Zaburzenia ogólne i stany w

miejscu podania

zmęczenie

często

astenia, złe samopoczucie

niezbyt często

obrzęki, dyskomfort w obrębie klatki

piersiowej, zaburzenia chodu

rzadko

Badania diagnostyczne

wzrost aktywności AlAT

często

wzrost aktywności AspAT, zwiększenie

aktywności fosfatazy zasadowej

niezbyt często

obecność krwinek czerwonych w moczu,

obniżenie stężenia sodu we krwi,

zmniejszenie masy ciała, obniżenie liczby

neutrofili, obecność glukozy w moczu,

rzadko

wzmożone wydalanie moczu

Nudności i wymioty stanowiły parametry skuteczności w ciągu pierwszych 5 dni leczenia po

chemioterapii i zgłaszane były jako działania niepożądane dopiero po tym okresie.

Opis wybranych działań niepożądanych

Profile działań niepożądanych u dorosłych podczas wielokrotnego stosowania w badaniach nad HEC

oraz MEC przedłużonych do 6 dodatkowych cykli chemioterapii, były na ogół podobne do tych

obserwowanych w 1. cyklu. W dodatkowym badaniu klinicznym z leczoną aktywnie grupą kontrolną

obejmującym 1169 dorosłych pacjentów otrzymujących aprepitant i HEC profil działań

niepożądanych był zasadniczo podobny do obserwowanego w innych badaniach z zastosowaniem

HEC i aprepitantu.

U dorosłych pacjentów leczonych aprepitantem podczas nudności i wymiotów po zabiegach

chirurgicznych (PONV, ang. postoperative nausea and vomiting) obserwowano dodatkowe działania

niepożądane występujące z większą częstością niż w przypadku ondansetronu: ból w nadbrzuszu,

nieprawidłowe zjawiska osłuchowe w przewodzie pokarmowym, zaparcie*, dyzartria, duszność,

niedoczulica, bezsenność, zwężenie źrenicy, nudności, zaburzenia zmysłów, dyskomfort w żołądku,

niedrożność przepuszczającą*, pogorszenie ostrości widzenia, świszczący oddech.

*Zgłaszano u pacjentów przyjmujących większe dawki aprepitantu.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie

podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych

Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych

i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel: + 48 22 49 21 301

Fax: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Aprepitant Stada i

zastosować ogólne leczenie podtrzymujące oraz obserwację. Z uwagi na przeciwwymiotne działanie

aprepitantu wywoływanie wymiotów poprzez podanie produktów leczniczych może nie być

skuteczne.

Aprepitantu nie można usunąć metodą hemodializy.

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwwymiotne i przeciw nudnościom, inne leki

przeciwwymiotne

Kod ATC: A04AD12

Aprepitant jest wybiórczym antagonistą o wysokim powinowactwie, działającym na ludzkie receptory

neurokininowe 1 (NK

) substancji P.

3-dniowy schemat leczenia aprepitantem u dorosłych

W dwóch badaniach z randomizacją, z podwójnie ślepą próbą, obejmujących ogółem 1094 dorosłych

pacjentów, którzy przyjmowali chemioterapię (w tym cisplatynę w dawce ≥ 70 mg/m

p.c.),

porównano działanie aprepitantu w skojarzeniu z ondansetronem i deksametazonem (patrz punkt 4.2)

ze standardowym leczeniem (placebo plus ondansetron 32 mg dożylnie w 1. dniu plus deksametazon

20 mg doustnie w 1. dniu i 8 mg doustnie, dwa razy na dobę, w 2. i 4. dniu). Mimo że w badaniach

klinicznych stosowano 32 mg ondansetronu dożylnie, dawka ta nie jest już zalecana. Należy zapoznać

się z zaleceniami dotyczącymi odpowiedniego dawkowania podanymi w drukach informacyjnych

wybranego antagonisty receptora 5-HT

Skuteczność leczenia określono na podstawie następującego kryterium złożonego: odpowiedź

całkowita (określona jako brak wymiotów i niekorzystanie z terapii ratunkowej) głównie w 1. cyklu

leczenia. Wyniki określono dla każdego badania osobno oraz dla 2 badań łącznie.

Tabela 1 przedstawia podsumowanie głównych wyników badań z łącznej analizy.

Tabela 1

Odsetek dorosłych pacjentów otrzymujących chemioterapię o wysokim ryzyku wymiotów, u których

wystąpiła odpowiedź na leczenie, z podziałem na grupy leczenia i fazy – Cykl 1.

Schemat

zawierający

aprepitant

(N= 521)

Terapia standardowa

(N= 524)

Różnice*

(95% CI)

WSKAŹNIKI ZBIORCZE

Całkowita odpowiedź (brak wymiotów i niekorzystanie z terapii ratunkowej)

W całym okresie (0-120

godzin)

67,7

47,8

19,9

(14,0, 25,8)

0-24 godziny

86,0

73,2

12,7

(7,9, 17,6)

25-120 godzin

71,5

51,2

20,3

(14,5, 26,1)

WSKAŹNIKI INDYWIDUALNE

Brak wymiotów (niezależnie od stosowania terapii ratunkowej)

W całym okresie (0-120

godzin)

71,9

49,7

22,2

(16,4, 28,0)

0-24 godziny

86,8

74,0

12,7

(8,0, 17,5)

25-120 godzin

76,2

53,5

22,6

(17,0, 28,2)

Brak istotnych nudności (maksymalny wynik w skali VAS [wzrokowa skala analogowa] <

25 mm w skali 0-100 mm]

W całym okresie (0-120

godzin)

72,1

64,9

(1,6, 12,8)

25-120 godzin

74,0

66,9

(1,5, 12,6)

Przedziały ufności obliczono bez korekty względem płci i jednoczesnego stosowania chemioterapii,

które uwzględniono w analizie pierwszorzędowej ilorazów szans i modelach logistycznych.

W przypadku jednego pacjenta otrzymującego schemat z aprepitantem dane dotyczyły tylko fazy

ostrej i został on wykluczony z analizy całościowej oraz analizy fazy opóźnionej; w przypadku

jednego pacjenta w standardowym schemacie dane dotyczyły tylko fazy opóźnionej i został on

wykluczony z analizy całościowej oraz analizy fazy ostrej.

Rycina 1 przedstawia szacunkowy czas do wystąpienia pierwszych wymiotów w analizie złożonej, w

postaci krzywej Kaplana-Meiera.

Rycina 1

Odsetek dorosłych pacjentów otrzymujących chemioterapię o wysokim ryzyku wymiotów, u których

nie występowały wymioty w zależności od czasu – Cykl 1

Statystycznie istotne różnice skuteczności obserwowano również w każdym z tych dwóch badań

osobno.

W tych samych dwóch badaniach klinicznych, w fazie rozszerzonej, 851 dorosłych pacjentów

kontynuowało leczenie przez okres do pięciu kolejnych cykli chemioterapii. We wszystkich cyklach

skuteczność działania aprepitantu wyraźnie się utrzymywała.

W badaniu z randomizacją, z podwójnie ślepą próbą, które obejmowało ogółem 866 dorosłych

pacjentów (864 kobiety, 2 mężczyzn) przyjmujących chemioterapię zawierającą cyklofosfamid w

dawce 750-1500 mg/m

p.c.; lub cyklofosfamid w dawce 500-1500 mg/m

p.c. i doksorubicynę (< 60

mg/m

p.c.) lub epirubicynę (< 100 mg/m

p.c.), aprepitant w połączeniu ze schematem

ondansetron/deksametazon (patrz punkt 4.2) porównano ze standardowym leczeniem (placebo plus

ondansetron 8 mg doustnie (dwa razy w 1. dniu i co 12 godzin w 2. i 3. dniu) plus deksametazon 20

mg doustnie w 1. dniu).

Skuteczność leczenia określono na podstawie następującego kryterium złożonego: odpowiedź

całkowita (określona jako brak wymiotów i niekorzystanie z terapii ratunkowej) głównie w 1. cyklu

leczenia.

Tabela 2 przedstawia podsumowanie głównych wyników badań.

Tabela 2

Odsetek dorosłych pacjentów otrzymujących chemioterapię o umiarkowanym ryzyku wymiotów, u

których wystąpiła odpowiedź na leczenie, z podziałem na grupy leczenia i fazy – Cykl 1.

Schemat

zawierający

aprepitant

(N= 433)

Terapia standardowa

(N=424)

Różnice*

(95% CI)

WSKAŹNIKI ZBIORCZE

Całkowita odpowiedź (brak wymiotów i niekorzystanie z terapii ratunkowej)

W całym okresie (0-120

godzin)

50,8

42,5

(1,6, 15,0)

0-24 godziny

75,7

69,0

(0,7, 12,7)

25-120 godzin

55,4

49,1

(-0,4, 13,0)

WSKAŹNIKI INDYWIDUALNE

Brak wymiotów (niezależnie od stosowania terapii ratunkowej)

W całym okresie (0-120

godzin)

75,7

58,7

17,0

(10,8, 23,2)

0-24 godziny

87,5

77,3

10,2

(5,1, 15,3)

25-120 godzin

80,8

69,1

11,7

(5,9, 17,5)

Brak istotnych nudności (maksymalny wynik w skali VAS [wzrokowa skala analogowa] <

25 mm w skali 0-100 mm]

W całym okresie (0-120

godzin)

60,9

55,7

(-1,3, 11,9)

0-24 godziny

79,5

78,3

(-4,2, 6,8)

25-120 godzin

65,3

61,5

(-2,6, 10,3)

Przedziały ufności obliczono bez korekty względem kategorii wiekowej (< 55 lat, ≥ 55 lat) i grupy

badacza, które uwzględniono w analizie pierwszorzędowej ilorazów szans i modelach logistycznych.

W przypadku jednego pacjenta otrzymującego schemat z aprepitantem dane dotyczyły tylko fazy

ostrej i został on wykluczony z analizy całościowej oraz analizy fazy opóźnionej.

W tym samym badaniu klinicznym, w fazie rozszerzonej, 744 dorosłych pacjentów kontynuowało

leczenie przez okres do trzech kolejnych cykli chemioterapii. We wszystkich cyklach skuteczność

działania aprepitantu wyraźnie się utrzymywała.

W drugim wieloośrodkowym badaniu klinicznym z randomizacją, podwójnie ślepą próbą i

prowadzonym na grupach równoległych, porównano schemat leczenia aprepitantem z leczeniem

standardowym u 848 dorosłych pacjentów (652 kobiet, 196 mężczyzn) poddanych chemioterapii w

schemacie zawierającym jakąkolwiek dożylną dawkę jednego z następujących produktów

leczniczych: oksaliplatyny, karboplatyny, epirubicyny, idarubicyny, ifosfamidu, irynotekanu,

daunorubicyny, doksorubicyny; cyklofosfamid podawany dożylnie (< 1500 mg/m

p.c.); lub

cytarabinę podawaną dożylnie (> 1 g/m

p.c.). Aprepitant stosowano u pacjentów poddanych

chemioterapii z powodu różnych typów nowotworów, z czego 52% stanowiły nowotwory piersi, 21%

nowotwory przewodu pokarmowego, w tym rak okrężnicy i odbytnicy, 13% nowotwory płuc i 6%

nowotwory ginekologiczne. Schemat leczenia aprepitantem w skojarzeniu z

ondansetronem/deksametazonem (patrz punkt 4.2) porównano z leczeniem standardowym (placebo

plus ondansetron 8 mg doustnie (dwa razy w 1. dniu, i co 12 godzin w 2. i 3. dniu) plus deksametazon

20 mg doustnie w 1. dniu).

Ocena skuteczności opierała się na ocenie następujących pierwszorzędowych i kluczowych

drugorzędowych punktów końcowych: brak wymiotów w całym okresie (od 0 do 120 godzin po

chemioterapii), ocena bezpieczeństwa i tolerancji aprepitantu w schemacie leczenia nudności i

wymiotów wywołanych chemioterapią (CINV, ang. chemotherapy-induced nausea and vomiting) i

całkowita odpowiedź (określona jako brak wymiotów i niekorzystanie z terapii ratunkowej) w całym

okresie (od 0 do 120 godzin po chemioterapii). Ponadto jako badawczy punkt końcowy oceniano

odsetek przypadków braku istotnych nudności w całym okresie badania (od 0 do 120 godzin po

chemioterapii) oraz w analizie post-hoc dla fazy ostrej i późnej.

Tabela 3 przedstawia podsumowanie głównych wyników badań.

Tabela 3

Odsetek dorosłych pacjentów otrzymujących chemioterapię o umiarkowanym ryzyku wymiotów, u

których wystąpiła odpowiedź na leczenie, z podziałem na grupy leczenia i fazy w Badaniu 2 – Cykl 1.

Schemat

zawierający

aprepitant

(N= 425)

Terapia standardowa

(N=406)

Różnice*

(95% CI)

Całkowita odpowiedź (brak wymiotów i niekorzystanie z terapii ratunkowej)

W całym okresie (0-120

godzin)

68,7

56,3

12,4

(5,9, 18,9)

0-24 godziny

89,2

80,3

(4,0, 13,8)

25-120 godzin

70,8

60,9

(3,5, 16,3)

Brak wymiotów (niezależnie od stosowania terapii ratunkowej)

W całym okresie (0-120

godzin)

76,2

62,1

14,1

(7,9, 20,3)

0-24 godziny

92,0

83,7

(3,9, 12,7)

25-120 godzin

77,9

66,8

11,1

(5,1, 17,1)

Brak istotnych nudności (maksymalny wynik w skali VAS [wzrokowa skala analogowa] <

25 mm w skali 0-100 mm]

W całym okresie (0-120

godzin)

73,6

66,4

(1,0, 13,4)

0-24 godziny

90,9

86,3

(0,2, 9,0)

25-120 godzin

74,9

69,5

(-0,7, 11,5)

Przedziały ufności obliczono bez korekty względem płci i regionu, które uwzględniono w analizie

pierwszorzędowej przy użyciu modeli logistycznych.

Korzyść ze stosowania leczenia skojarzonego z zastosowaniem aprepitantu, obserwowana w pełnej

populacji badania, związana była przede wszystkim z wynikami obserwowanymi u pacjentów ze słabą

kontrolą objawów podczas stosowania standardowego schematu leczenia, na przykład u kobiet,

pomimo, że liczbowo wyniki te były lepsze niezależnie od wieku, rodzaju nowotworu czy płci

pacjenta. Pełną odpowiedź na leczenie zawierające aprepitant i leczenie standardowe uzyskano

odpowiednio u 209/324 (65%) i 161/320 (50%) kobiet oraz u 83/101 (82%) i 68/87 (78%) mężczyzn.

Dzieci i młodzież

W badaniu klinicznym z randomizacją, podwójnie ślepą próbą i grupą kontrolną otrzymującą aktywne

leczenie z udziałem 302 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży (w wieku od 6 miesięcy do 17 lat)

otrzymujących chemioterapię o umiarkowanym lub wysokim ryzyku wymiotów, schemat leczenia

aprepitantem porównywano z grupą kontrolną w zapobieganiu CINV. Skuteczność aprepitantu

oceniano w pojedynczym cyklu (Cykl 1). Pacjenci mieli możliwość otrzymywania aprepitantu w

kolejnych niezaślepionych cyklach (opcjonalne cykle 2-6); jednakże w tych dodatkowych cyklach nie

oceniano skuteczności. Schemat leczenia aprepitantem u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat (n=47)

składał się z doustnego podawania kapsułki aprepitantu w dawce 125 mg w 1. dniu oraz 80 mg w 2. i

3. dniu, w skojarzeniu z ondansetronem w 1. dniu. Schemat leczenia aprepitantem u dzieci w wieku

od 6 miesięcy do poniżej 12 lat (n=105) składał się z aprepitantu w postaci proszku do sporządzania

zawiesiny doustnej w dawce 3,0 mg/kg m.c. (do 125 mg) doustnie w 1. dniu oraz 2,0 mg/kg m.c. (do

80 mg) ustnie w 2. i 3. dniu, w skojarzeniu z ondansetronem w 1. dniu. Schemat leczenia w grupie

kontrolnej u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat (n=48) i dzieci w wieku od 6 miesięcy do poniżej 12

lat (n=102) składał się z placebo dla aprepitantu w 1., 2. i 3. dniu, w skojarzeniu z ondansetronem w

1. dniu. Odpowiednio aprepitant lub placebo i ondansetron były podawane na 1 godzinę i 30 minut

przed rozpoczęciem chemioterapii. Dożylne podanie deksametazonu było dozwolone jako element

leczenia przeciwwymiotnego u dzieci i młodzieży w obu grupach wiekowych, w zależności od decyzji

lekarza. U dzieci i młodzieży przyjmujących aprepitant wymagane było obniżenie dawki

deksametazonu (o 50%). Obniżenie dawki nie było wymagane u dzieci i młodzieży w grupie

kontrolnej. Wśród dzieci i młodzieży 29% pacjentów leczonych aprepitantem oraz 28% pacjentów w

grupie kontrolnej podawano deksametazon jako składnik schematu leczenia w Cyklu 1.

Działanie przeciwwymiotne aprepitantu oceniano w okresie 5 dni (120 godzin) po rozpoczęciu

chemioterapii w 1. dniu. Pierwszorzędowym punktem końcowym była całkowita odpowiedź w fazie

opóźnionej (25 do 120 godzin po rozpoczęciu chemioterapii) w Cyklu 1. Tabela 4 przedstawia

podsumowanie głównych wyników badania.

Tabela 4

Liczba (%) pacjentów z grupy dzieci i młodzieży z całkowitą odpowiedzią i brakiem wymiotów z

podziałem na grupy leczenia i fazy – Cykl 1 (populacja wyłoniona w oparciu o zamiar leczenia; ang.:

intent-to-treat, ITT)

Schemat

zawierający

aprepitant

n/m (%)

Schemat kontrolny

n/m (%)

GŁÓWNY PUNKT KOŃCOWY

Odpowiedź całkowita

– Faza

opóźniona

77/152 (50,7)

39/150 (26,0)

INNE OKREŚLONE WCZEŚNIEJ PUNKTY KOŃCOWE

Odpowiedź całkowita

– Faza ostra

101/152 (66,4)

78/150 (52,0)

Odpowiedź całkowita

– Obie fazy

61/152 (40,1)

30/150 (20,0)

Brak wymiotów

– Obie fazy

71/152 (46,7)

32/150 (21,3)

Odpowiedź całkowita = brak wymiotów, nieefektywnych wymiotów i nudności

oraz niekorzystanie z leków ratunkowych.

p < 0,01 w porównaniu do schematu kontrolnego

p < 0,05 w porównaniu do schematu kontrolnego

Brak wymiotów = brak wymiotów, nieefektywnych wymiotów i nudności

n/m = liczba pacjentów z pożądaną odpowiedzią/liczba pacjentów włączonych do

badania w danym punkcie czasowym.

Faza ostra: 0 do 24 godzin po rozpoczęciu chemioterapii.

Faza opóźniona: 25 do 120 godzin po rozpoczęciu chemioterapii.

Obie fazy: 0 do 120 godzin po rozpoczęciu chemioterapii.

Szacunkowy czas do wystąpienia pierwszych wymiotów od rozpoczęcia chemioterapii był dłuższy w

przypadku schematu obejmującego aprepitant (szacunkowy średni czas do wystąpienia pierwszych

wymiotów wynosił 94,5 godziny) w porównaniu z grupą kontrolną (szacunkowy średni czas do

wystąpienia pierwszych wymiotów wynosił 26,0 godzin), co zostało przedstawione w postaci krzywej

Kaplana-Meiera na Rycinie 2.

Rycina 2

Czas do wystąpienia pierwszych wymiotów od rozpoczęcia podawania chemioterapii – u dzieci i

młodzieży w obu fazach Cyklu 1. (populacja wyłoniona w oparciu o zamiar leczenia; ang.: intent-to-

treat, ITT)

Analiza skuteczności w podgrupach w Cyklu 1. wykazała, że niezależnie od kategorii wiekowej, płci,

stosowania deksametazonu w celu zapobiegania wymiotom oraz ryzyka działania wymiotnego

chemioterapii, stosowanie schematu z aprepitantem pozwoliło na lepsze opanowanie objawów

porównaniu z grupą kontrolną w odniesieniu do punktów końcowych odpowiedzi całkowitej.

5.2

Właściwości farmakokinetyczne

Aprepitant charakteryzuje się farmakokinetyką nieliniową. Zarówno klirens, jak i bezwzględna

dostępność biologiczna obniżają się wraz ze zwiększeniem dawki.

Wchłanianie

Średnia bezwzględna biodostępność aprepitantu po podaniu doustnym wynosi 67% dla kapsułek 80

mg oraz 59% dla kapsułek 125 mg. Średnie stężenie maksymalne aprepitantu w osoczu (C

występowało po około 4 godzinach (t

). Po podaniu kapsułki doustnie ze standardowym śniadaniem

o wartości energetycznej około 800 kcal stwierdzono zwiększenie AUC aprepitantu o maksymalnie

40%. Ten wzrost nie jest uważany za istotny klinicznie.

Farmakokinetyka aprepitantu jest nieliniowa w całym zakresie dawek stosowanych klinicznie. U

młodych zdrowych osób dorosłych zwiększenie wartości AUC

0-∞

była o 26% większa niż wynikałoby

to z proporcji dawek pojedynczych 80 mg i 125 mg, przyjmowanych po jedzeniu.

Po podaniu doustnym pojedynczej dawki 125 mg aprepitantu w 1. dniu oraz 80 mg raz na dobę w 2. i

3. dniu, AUC

0-24h

(średnia±odchylenie standardowe) wynosiło odpowiednio 19,6±2,5 μg∙h/ml oraz

21,2±6,3 μg∙h/ml w 1. i 3. dniu. Wartość C

wyniosła odpowiednio 1,6±0,36 µg/ml oraz 1,4±0,22

µg/ml w 1. i 3. dniu.

Dystrybucja

Aprepitant w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, średnio w 97%. Średnia geometryczna

pozornej objętości dystrybucji w stanie równowagi (Vd

) wynosi u ludzi około 66 litrów.

Metabolizm

Aprepitant jest w znacznym stopniu metabolizowany. U zdrowych młodych osób aprepitant stanowi

około 19% aktywności promieniotwórczej w osoczu w okresie 72 godzin, po wstrzyknięciu

pojedynczej dawki 100 mg [

C]-fosaprepitantu, prekursora aprepitantu, co oznacza, że w osoczu

występuje duża ilość metabolitów. W osoczu krwi ludzkiej zidentyfikowano dwanaście metabolitów

aprepitantu. Metabolizm aprepitantu w znacznym stopniu następuje poprzez utlenianie pierścienia

morfolinowego i jego łańcuchów bocznych, a metabolity, które powstają, mają słabe działanie

farmakologiczne. W badaniach in vitro z zastosowaniem mikrosomów wątroby ludzkiej stwierdzono,

że aprepitant jest metabolizowany głównie z udziałem cytochromu CYP3A4 i w mniejszym stopniu

przez cytochromy CYP1A2 oraz CYP2C19.

Eliminacja

Aprepitant nie jest wydalany w moczu w postaci niezmienionej. Metabolity są wydalane w moczu

oraz poprzez wydzielanie z żółcią, do stolca. Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki 100 mg [

fosaprepitantu, prekursora aprepitantu osobom zdrowym, 57% aktywności promieniotwórczej

stwierdzano w moczu, a 45% w stolcu.

Klirens osoczowy aprepitantu zależy od dawki; przy zwiększeniu dawki zmniejsza się i w zakresie

dawek terapeutycznych wynosi od 60 do 72 ml/min. Okres półtrwania w fazie końcowej wynosi od 9

do 13 godzin.

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Po podaniu doustnym pojedynczej dawki 125 mg aprepitantu w dniu 1. i

dawek 80 mg raz dziennie w dniach od 2 do 5, wartość AUC

0-24hr

dla aprepitantu była o 21% większa

w dniu 1. i o 36% wyższa w dniu 5. u osób w podeszłym wieku (≥ 65 lat), w porównaniu do

młodszych dorosłych. Wartość C

była o 10% wyższa w 1. dniu i o 24% wyższa w 5. dniu u osób w

podeszłym wieku w porównaniu do młodszych dorosłych. Uznano, że różnice te nie są istotne

klinicznie.

U osób w podeszłym wieku nie jest wymagane obniżenie dawki produktu leczniczego Aprepitant

Stada.

Płeć: Po podaniu doustnym aprepitantu w dawce pojedynczej 125 mg wartość C

jest o 16%

większa u kobiet niż u mężczyzn. Okres półtrwania aprepitantu u kobiet jest o 25% krótszy w

porównaniu z mężczyznami, a wartość t

jest zbliżona u kobiet i u mężczyzn. Uznano, że różnice te

nie są istotne klinicznie.

Nie jest wymagana modyfikacja dawki produktu leczniczego Aprepitant Stada w zależności od płci

pacjenta.

Zaburzenia czynności wątroby: Łagodne zaburzenie czynności wątroby (klasa A wg Child-Pugh) nie

wpływa na parametry farmakokinetyczne aprepitantu w stopniu istotnym klinicznie. U pacjentów z

łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki. Na podstawie

dostępnych danych nie można wyciągać wniosków na temat wpływu umiarkowanych zaburzeń

czynności wątroby (klasa B wg Child-Pugh) na parametry farmakokinetyczne aprepitantu. Brak

danych klinicznych lub dotyczących farmakokinetyki aprepitantu u pacjentów z ciężkimi

zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh).

Zaburzenia czynności nerek: Pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny

< 30 ml/min.) oraz pacjentom ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD, ang. end stage renal

disease) wymagającym hemodializy podawano aprepitant w dawce pojedynczej 240 mg.

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wartość AUC

0--∞

dla całkowitej puli

aprepitantu (w formie niezwiązanej oraz związanej z białkami) obniżyła się o 21%, a wartość C

obniżyła się o 32% w porównaniu z osobami zdrowymi. U poddawanych hemodializie pacjentów z

ESRD wartość AUC

0-∞

dla całej puli aprepitantu obniżyła się o 42%, a wartość C

– o 32%. Ze

względu na umiarkowane obniżenie stopnia wiązania się aprepitantu z białkami u pacjentów z

chorobami nerek, AUC aprepitantu niezwiązanego, czynnego farmakodynamicznie nie było

znamiennie różne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w porównaniu z osobami zdrowymi.

Hemodializa przeprowadzona po 4 lub 48 godzinach po przyjęciu dawki produktu leczniczego nie

miała istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne aprepitantu. W dializacie stwierdzano

poniżej 0,2% dawki.

Nie jest wymagana modyfikacja dawki produktu leczniczego Aprepitant Stada u pacjentów z

upośledzeniem czynności nerek ani u pacjentów z ESRD poddawanych hemodializie.

Dzieci i młodzież: W czasie 3-dniowego schematu podawania aprepitantu w postaci kapsułek

(125/80/80 mg) u młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) wartość AUC

0-24h

wyniosła powyżej 17

μg∙hr/ml w 1. dniu ze stężeniem (C

) pod koniec 2. i 3. dnia powyżej 0,4 μg/ml u większości

pacjentów. Średnie stężenie maksymalne w osoczu (C

) wynosiło około 1,3 μg/ml w 1. dniu i

występowało po około 4 godzinach. W czasie 3-dniowego schematu podawania aprepitantu w postaci

proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (3/2/2 mg/kg m.c.) u pacjentów w wieku od 6 miesięcy

do poniżej 12 lat wartość AUC

0-24h

wynosiła powyżej 17 μg∙hr/ml w 1. dniu ze stężeniem (C

) pod

koniec 2. i 3. dnia powyżej 0,1 μg/ml u większości pacjentów.

Mediana stężenia maksymalnego w osoczu (C

) wynosiła około 1,2 μg/ml w 1. dniu i występowała

po 5 do 7 godzin.

Analiza farmakokinetyki populacyjnej aprepitantu u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 miesięcy do 17

lat) wskazuje, że płeć i rasa nie mają znaczącego klinicznie wpływu na farmakokinetykę aprepitantu.

Związek pomiędzy stężeniem i działaniem

Przeprowadzono badania metodą pozytonowej tomografii emisyjnej (PET, ang. positron emission

tomography) z zastosowaniem wysoce swoistego znacznika wiążącego się z receptorem NK

badaniach tych uczestniczyli młodzi zdrowi mężczyźni. Wykazano, że aprepitant przenika do mózgu i

łączy się z receptorami NK

w sposób zależny od dawki oraz od stężenia w osoczu. Przewiduje się, że

stężenia aprepitantu w osoczu, które występują po 3 dniach stosowania produktu leczniczego

Aprepitant Stada, powodują zajęcie ponad 95% receptorów NK

w mózgu.

5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane przedkliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań toksyczności, genotoksyczności,

potencjału rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa po podaniu dawki

pojedynczej i dawek wielokrotnych nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.

Niemniej jednak należy zauważyć, że ekspozycja układowa u gryzoni była podobna, a nawet niższa

niż ekspozycja u pacjentów stosujących produkt leczniczy w dawkach terapeutycznych 125 mg/80

mg. W szczególności, chociaż przy ekspozycji, jaka występuje u ludzi, nie stwierdzono

niekorzystnego wpływu produktu leczniczego w badaniach nad reprodukcją, jednak na podstawie

obserwacji zwierząt z taką ekspozycją na produkt leczniczy nie można właściwie określić ryzyka

stosowania produktu leczniczego u ludzi.

W badaniu toksyczności u młodych, prowadzonym na szczurach od 10. do 63. dnia po urodzeniu,

aprepitant w dawce od 250 mg/kg m.c. dwa razy na dobę u samic powodował przedwczesne otwarcie

pochwy, oraz w dawce od 10 mg/kg m.c. dwa razy na dobę u samców opóźnienie w separacji

napletka. Nie stwierdzono granic narażenia o znaczeniu klinicznym. Nie stwierdzono zależnego od

leczenia wpływu na kojarzenie się zwierząt w pary, płodność, przeżywalność zarodków/płodów ani

zmian patologicznych w narządach rozrodczych. W badaniu toksyczności u młodych, prowadzonym

na psach od 14. do 42. dnia po urodzeniu, obserwowano obniżenie masy jąder oraz wielkości komórek

Leydiga u samców po podawaniu 6 mg/kg m.c. na dobę, a także zwiększenie masy macicy, przerost

macicy i szyjki macicy oraz obrzęk tkanek pochwy u samic po zastosowaniu produktu leczniczego w

dawkach od 4 mg/kg m.c. na dobę. Nie stwierdzono granic narażenia o znaczeniu klinicznym dla

aprepitantu. W leczeniu krótkotrwałym zgodnym z zalecanym schematem dawkowania jest mało

prawdopodobne, aby dane te miały znaczenie kliniczne.

6.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Zawartość kapsułki

Hypromeloza 2910

Poloksamer 407

Sacharoza

Celuloza mikrokrystaliczna

Osłonka kapsułki (125 mg)

Żelatyna

Sodu laurylosiarczan (E 487)

Tytanu dwutlenek (E 171)

Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Osłonka kapsułki (80 mg)

Żelatyna

Sodu laurylosiarczan (E 487)

Tytanu dwutlenek (E 171)

Czarny tusz do nadruku

Szelak

Żelaza tlenek czarny (E 172)

Glikol propylenowy (E 1520)

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3

Okres ważności

30 miesięcy

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Produkt leczniczy Aprepitant Stada pakowany jest w tekturowe pudełka zawierające odpowiednią

liczbę blistrów z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium wraz z ulotką informacyjną.

Produkt leczniczy Aprepitant Stada, 125 mg, kapsułki, twarde dostępny jest w następujących

wielkościach opakowań:

1 blister aluminiowy zawierający jedną kapsułkę 125 mg.

5 blistrów aluminiowych zawierających po jednej kapsułce 125 mg.

Produkt leczniczy Aprepitant Stada, 80 mg, kapsułki, twarde dostępny jest w następujących

wielkościach opakowań:

1 blister aluminiowy zawierający jedną kapsułkę 80 mg,

opakowanie na dwudniowe leczenie zawierające dwie kapsułki po 80 mg.

5 blistrów aluminiowych zawierających po jednej kapsułce 80 mg.

Produkt leczniczy Aprepitant Stada, 125 mg/80 mg, kapsułki twarde dostępny jest w następujących

wielkościach opakowań:

opakowanie na trzydniowe leczenie zawierające jedną kapsułkę 125 mg i dwie kapsułki po 80 mg.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak specjalnych wymagań dotyczących usuwania.

7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

STADA Arzneimittel AG

Stadastrasse 2-18

61118 Bad Vilbel

Niemcy

8.

NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Aprepitant Stada, 125 mg, kapsułki, twarde: pozwolenie nr

Aprepitant Stada, 80 mg, kapsułki, twarde: pozwolenie nr

Aprepitant Stada, 125 mg/80 mg kapsułki, twarde: pozwolenie nr

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację