Apra 30 mg tabletki

Polska - polski - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Kup teraz

Składnik aktywny:
Aripiprazolum
Dostępny od:
Adamed Pharma S.A.
Kod ATC:
N05AX12
INN (International Nazwa):
Aripiprazolum
Dawkowanie:
30 mg
Forma farmaceutyczna:
tabletki
Podsumowanie produktu:
7 tabl., 5906414002911, Rp; 14 tabl., 5906414002928, Rp; 28 tabl., 5906414001082, Rp
Numer pozwolenia:
23064

Ulotka dołączona do opakowania: Informacja dla pacjenta

Apra, 5 mg, tabletki

Apra, 10 mg, tabletki

Apra, 15 mg, tabletki

Apra, 30 mg, tabletki

Arypiprazol

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane

niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1. Co to jest lek Apra i w jakim celu się go stosuje

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Apra

3. Jak stosować lek Apra

4. Możliwe działania niepożądane

5. Jak przechowywać lek Apra

6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Apra i w jakim celu się go stosuje

Apra jest lekiem z grupy leków nazywanych przeciwpsychotycznymi.

Stosowana jest w leczeniu dorosłych i młodzieży w wieku 15 lat i starszej chorujących na chorobę

charakteryzującą się takimi objawami, jak: widzenie, słyszenie i odczuwanie rzeczy w rzeczywistości

nieistniejących, nadmierna podejrzliwość, sprzeczne z rzeczywistością

przekonania, niespójna mowa

i zachowanie oraz otępienie emocjonalne. Pacjenci z powyższymi objawami mogą także odczuwać

smutek, lęk lub napięcie, a także mieć poczucie winy.

Apra stosowana jest u dorosłych i młodzieży w wieku 13 lat i starszej w leczeniu epizodów

maniakalnych, z objawami, takimi jak: silne podekscytowanie, rozpierająca energia, mniejsze

zapotrzebowanie na sen niż zwykle, bardzo szybka mowa, gonitwa myśli i czasami bardzo nasilona

drażliwość. U dorosłych, lek ten zapobiega również nawrotowi powyższych objawów u pacjentów,

którzy zareagowali na leczenie lekiem Apra.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Apra

Kiedy nie stosować leku Apra

jeśli pacjent ma uczulenie na arypiprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Apra, należy omówić to z lekarzem prowadzącym, jeśli u

pacjenta występuje:

duże stężenie cukru we krwi (charakterystycznymi objawami są: nadmierne pragnienie,

wydalanie dużych ilości moczu, zwiększenie apetytu i uczucie osłabienia) lub cukrzyca w

wywiadzie rodzinnym;

drgawki;

mimowolne, nieregularne ruchy mięśni, szczególnie mięśni twarzy;

choroby układu krążenia, choroba układu krążenia występująca w rodzinie, udar lub

„mikro” udar, nieprawidłowe ciśnienie krwi;

zakrzepy krwi lub występujące u członków rodziny, ponieważ stosowanie leków

przeciwpsychotycznych jest związane z tworzeniem zakrzepów krwi;

uzależnienie od hazardu w przeszłości.

Jeśli pacjent stwierdzi zwiększenie masy ciała, pojawienie się nietypowych ruchów, senność, która

utrudnia codzienną aktywność, jakiekolwiek trudności w czasie połykania lub objawy alergii,

powinien poinformować o tym lekarza prowadzącego.

Jeśli u pacjenta w podeszłym wieku występuje demencja (utrata pamięci i innych zdolności

umysłowych), to on lub jego opiekun, lub krewny powinien poinformować lekarza, czy kiedykolwiek

wystąpił u pacjenta udar lub „mini” udar.

Należy natychmiast poinformować lekarza o występowaniu myśli lub uczuć związanych

z wyrządzaniem sobie krzywdy. W czasie leczenia arypiprazolem zgłaszano występowanie myśli

i zachowań samobójczych.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje sztywność mięśni lub sztywność

z wysoką gorączką, potami, zaburzeniami stanu umysłowego lub bardzo szybkie albo nieregularne

bicie serca.

Dzieci i młodzież

Nie należy stosować leku Apra u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 13 lat. Należy poradzić się

lekarza lub farmaceuty przed zażyciem leku Apra.

Lek Apra a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Leki obniżające ciśnienie krwi: Apra może nasilać działanie leków obniżających ciśnienie krwi. Jeśli

pacjent przyjmuje leki obniżające ciśnienie krwi, powinien powiadomić o tym lekarza prowadzącego.

Stosowanie leku Apra z innymi lekami może powodować konieczność zmiany dawki leku Apra.

Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza prowadzącego o stosowaniu następujących leków:

leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca;

leków przeciwdepresyjnych lub leków ziołowych stosowanych w leczeniu depresji i lęku;

leków przeciwgrzybiczych;

pewnych leków stosowanych w leczeniu zakażenia HIV;

leków przeciwdrgawkowych stosowanych w leczeniu padaczki.

Leki zwiększające stężenie serotoniny: tryptany, tramadol, tryptofan, leki z grupy SSRI (takie jak

paroksetyna i fluoksetyna), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (takie jak klomipramina,

amitryptylina), petydyna, ziele dziurawca oraz wenlafaksyna. Leki te zwiększają ryzyko wystąpienia

działań niepożądanych; w przypadku wystąpienia jakiegokolwiek nietypowego objawu w czasie

przyjmowania któregoś z powyższych leków jednocześnie z lekiem Apra, należy skontaktować się

z lekarzem.

Stosowanie leku Apra z jedzeniem, piciem i alkoholem

Lek Apra można przyjmować niezależnie od posiłków.

W okresie leczenia preparatem Apra nie należy pić alkoholu.

Ciąża i karmienie piersią

Nie należy przyjmować leku Apra w czasie ciąży bez uzgodnienia z lekarzem prowadzącym. Jeśli

pacjentka jest w ciąży, podejrzewa że jest w ciąży lub planuje zajście w ciążę, powinna niezwłocznie

zawiadomić o tym lekarza.

U noworodków, których matki stosowały arypiprazol w ostatnim trymestrze (ostatnie 3 miesiące

ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie, senność,

pobudzenie, trudności z oddychaniem oraz trudności związane ze ssaniem. W razie zaobserwowania

takich objawów u własnego dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna niezwłocznie powiadomić o tym lekarza.

Jeśli pacjentka przyjmuje produkt Apra, nie powinna karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie prowadzić pojazdów, nie posługiwać się żadnymi narzędziami ani nie obsługiwać żadnych

maszyn do czasu poznania wpływu leku Apra na samopoczucie.

Lek Apra zawiera laktozę

Pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów powinni skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem

leku.

3. Jak stosować lek Apra

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości

należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka leku u dorosłych to 15 mg na dobę. Lekarz może jednak przepisać mniejszą lub

większą dawkę, maksymalnie do 30 mg na dobę.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Podawanie leku Apra może być rozpoczęte od małej dawki arypiprazolu w postaci roztworu

doustnego (płynnej) dostępnego na rynku. Dawka może być stopniowo zwiększana do zalecanej

dawki dla młodzieży wynoszącej 10 mg raz na dobę. Jednakże lekarz prowadzący może przepisać

mniejszą lub większą dawkę, maksymalnie do 30 mg na dobę.

W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza lub

farmaceuty.

Lek Apra w postaci tabletek należy przyjmować codziennie o tej samej porze. Nie ma znaczenia

czy tabletka jest przyjmowana z posiłkiem czy bez posiłku. Tabletkę należy połykać w całości

i popijać wodą.

Nawet jeśli odczuwa się poprawę samopoczucia, nie należy zmieniać dawki bądź zaprzestać

przyjmowania Apra bez wcześniejszego uzgodnienia tego z lekarzem prowadzącym.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Apra

W przypadku przyjęcia większej dawki leku Apra tabletki niż zalecił lekarz (lub jeżeli ktoś inny

przyjął pewną ilość nie przeznaczonego dla niego leku Apra tabletki), niezwłocznie należy

skontaktować się z lekarzem prowadzącym. W przypadku trudności uzyskania kontaktu z lekarzem,

należy udać się do najbliższego szpitala, zabierając ze sobą opakowanie leku.

Pominięcie zastosowania leku Apra

W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć pominiętą dawkę, gdy tylko sobie o tym

przypomni. Nie należy przyjmować dwóch dawek jednego dnia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć 1 na 10 pacjentów): niekontrolowane skurcze mięśni

lub ruchy, bóle głowy, uczucie zmęczenia, nudności, wymioty, dolegliwości żołądkowe, zaparcia,

zwiększone wytwarzanie śliny, zawroty głowy, drżenie, trudności z zasypianiem, niepokój ruchowy,

uczucie lęku, senność, nieostre widzenie.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć 1 na 100 pacjentów): u niektórych osób

mogą wystąpić zawroty głowy, szczególnie podczas wstawania z pozycji leżącej lub siedzącej,

podwójne widzenie, u niektórych może wystąpić nagłe przyspieszenie czynności serca, zwiększone

stężenie we krwi hormonu prolaktyny, depresja, zwiększone lub zmniejszone zainteresowanie sferą

seksualną.

Następujące działania niepożądane były zgłaszane po wprowadzeniu arypiprazolu do obrotu, ale

częstość ich występowania nie jest znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych

danych):

Zmiana liczby pewnych komórek krwi, nieprawidłowe bicie serca, nagła niewyjaśniona śmierć,

zatrzymanie akcji serca; reakcje alergiczne (np. obrzęk jamy ustnej, języka, twarzy i gardła, świąd

skóry, wysypka); duże stężenie cukru we krwi, wystąpienie cukrzycy lub zaostrzenie jej przebiegu,

kwasica ketonowa (obecność związków ketonowych we krwi i moczu) lub śpiączka, małe stężenie

sodu we krwi; zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała, jadłowstręt; agresja, nerwowość,

pobudzenie, uczucie lęku, uzależnienie od hazardu; myśli samobójcze, próby samobójcze i

samobójstwa; zaburzenia mowy, drgawki, zespół serotoninowy (reakcja, która może powodować

uczucia wielkiej radości), ospałość, niezborność ruchów, niepokój, zwłaszcza ruchowy, uczucie

upojenia alkoholowego, gorączka, pocenie się lub sztywność mięśni), jednoczesne występowanie

gorączki, sztywności mięśni, przyspieszonego oddechu, pocenia, ograniczenia świadomości i nagłych

zmian ciśnienia oraz zmian częstości pracy serca; omdlenia; wysokie ciśnienie krwi, zakrzepy krwi w

żyłach, szczególnie w żyłach nóg (do objawów należą obrzęk, ból i zaczerwienienie nóg), które mogą

przemieszczać się naczyniami krwionośnymi do płuc powodując ból w klatce piersiowej i trudności

w oddychaniu (jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów musi on natychmiast poszukać

pomocy medycznej); skurcz mięśni wokół głośni, przypadkowe zachłyśnięcia pokarmem z ryzykiem

wystąpienia zapalenia płuc, trudności w połykaniu; zapalenie trzustki; niewydolność wątroby,

zapalenie wątroby, zażółcenie skóry i białych części gałek ocznych, nieprawidłowe wyniki testów

wątrobowych, dyskomfort w obrębie jamy brzusznej i żołądka, biegunka; wysypka skórna

i nadwrażliwość na światło; łysienie lub ścieńczenie włosów, nadmierne pocenie; sztywność lub

skurcze mięśni, ból mięśni, słabość; mimowolne oddawanie moczu, trudności w oddawaniu moczu;

przedłużony i (lub) bolesny wzwód; trudności w regulacji podstawowej temperatury ciała lub

przegrzanie; ból w piersiach i puchnięcie rąk, kostek lub stóp.

U pacjentów w podeszłym wieku z demencją przyjmujących arypiprazol opisano więcej przypadków

zakończonych zgonem. Ponadto zanotowano przypadki udarów lub "mini" udarów.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży

U młodzieży w wieku 13 lat i starszej występowały działania niepożądane o podobnej częstości

i rodzaju jak u dorosłych, z wyjątkiem senności, niekontrolowanych drgań lub ruchów, niepokoju

ruchowego i zmęczenia, występujących bardzo często (częściej niż u 1 pacjenta na 10) oraz bólu

w górnej części brzucha, suchości w jamie ustnej, zwiększonego bicia serca, przyrostu masy ciała,

zwiększenia apetytu, drżenia mięśni, niekontrolowanych ruchów kończyn oraz zawrotów głowy,

szczególnie podczas wstawania z pozycji leżącej lub siedzącej występujących często (częściej niż

u 1 pacjenta na 100).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi ub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,

tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Apra

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku.

Brak szczególnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Apra

Substancją czynną leku jest arypiprazol. Każda tabletka zawiera 5 mg, 10 mg, 15 mg lub 30 mg

arypiprazolu.

Ponadto lek zawiera laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową,

krzemionkę koloidalną bezwodną, aspartam (E 951), magnezu stearynian, aromat waniliowy

(maltodekstryna, guma arabska E 414, glikol propylenowy E 1520, alkohol benzylowy E 1519)

- indygotyna, lak (E 132) – dla tabletek 5 mg

- żelaza tlenek czerwony (E172) – dla tabletek 10 mg i 30 mg

- żelaza tlenek żółty (E 172) – dla tabletek 15 mg

Jak wygląda lek Apra i co zawiera opakowanie

Apra, 5 mg tabletki: prostokątne, obustronnie wypukłe, niebieskie tabletki, o wymiarach 7,6 mm x 4,3

mm z wytłoczonym napisem "5" po jednej stronie.

Apra, 10 mg, tabletki: prostokątne, obustronnie wypukłe, różowe tabletki, o wymiarach 9,3 mm x 5,2

mm z wytłoczonym napisem "10" po jednej stronie.

Apra, 15 mg, tabletki: okrągłe, płaskie, żółte tabletki, o średnicy 9,0 mm z wytłoczonym napisem "15"

po jednej stronie.

Apra, 30 mg, tabletki: okrągłe, płaskie, różowe tabletki, o średnicy 10,00 mm z wytłoczonym napisem

"30" po jednej stronie.

Tabletki Apra 5 mg i 30 mg są dostępne w blistrach aluminiowych, pakowanych w pudełka tekturowe

zawierające 7, 14 i 28 tabletek.

Tabletki Apra 10 mg i Apra 15 mg są dostępne w blistrach aluminiowych, pakowanych w pudełka

tekturowe zawierające 7, 14, 28, 56 i 84 tabletki.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

Adamed Pharma S.A.

Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A

05-152 Czosnów

Wytwórca

Rontis Hellas S.A., Medical and Pharmaceutical Products

P.O. Box 3012 Larisa Industrial Area, Larisa

41004 Grecja

GENEPHARM S.A.

18th km Marathonos Avenue, Pallini Attiki

15351 Grecja

Adamed Pharma S.A.

Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A

05-152 Czosnów

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 10.2018

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Apra, 5 mg, tabletki

Apra, 10 mg, tabletki

Apra, 15 mg, tabletki

Apra, 30 mg, tabletki

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Apra, 5 mg, tabletki

Każda tabletka zawiera 5 mg arypiprazolu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

0,5 mg aspartamu w tabletce,

47,53 mg laktozy jednowodnej w tabletce.

Apra, 10 mg, tabletki

Każda tabletka zawiera 10 mg arypiprazolu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

1 mg aspartamu w tabletce,

95,05 mg laktozy jednowodnej w tabletce.

Apra, 15 mg, tabletki

Każda tabletka 15 mg arypiprazolu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

1,5 mg aspartamu w tabletce,

142,58 mg laktozy jednowodnej w tabletce.

Apra, 30 mg, tabletki

Każda tabletka zawiera 30 mg arypiprazolu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

3 mg aspartamu w tabletce,

285,15 mg laktozy jednowodnej w tabletce.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki.

Apra, 5 mg, tabletki

Prostokątna, obustronnie wypukła i niebieska, o wymiarach 7,6 mm x 4,3 mm, gładka po obu

stronach.

Apra, 10 mg, tabletki

Prostokątna, obustronnie wypukła i różowa, o wymiarach 9,3 mm x 5,2 mm, gładka po obu stronach.

Apra, 15 mg, tabletki

Okrągła, płaska i żółta, o średnicy 9,0 mm, gładka po obu stronach.

Apra, 30 mg, tabletki

Okrągła, płaska i różowa, o średnicy 10,0 mm, gładka po obu stronach.

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Apra jest wskazana w leczeniu schizofrenii u dorosłych i u młodzieży w wieku 15 lat i starszej.

Apra jest wskazana w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego

w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I oraz w zapobieganiu nowym epizodom

maniakalnym u dorosłych, u których występują głównie epizody maniakalne i którzy odpowiadają

na leczenie arypiprazolem (patrz punkt 5.1).

Apra jest wskazana w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego

w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I u młodzieży w wieku 13 lat i starszej,

w leczeniu trwającym do 12 tygodni (patrz punkt 5.1).

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli

Schizofrenia:

zalecana dawka początkowa produktu Apra to 10 lub 15 mg na dobę z dawką

podtrzymującą 15 mg na dobę. Lek należy podawać raz na dobę o stałej porze, niezależnie od

posiłków. Produkt leczniczy Apra jest skuteczny w dawkach od 10 do 30 mg na dobę. Chociaż nie

potwierdzono większej skuteczności dawek większych niż dawka dobowa 15 mg, jednak u

poszczególnych pacjentów większa dawka może być korzystna. Maksymalna dawka dobowa nie może

być większa niż 30 mg.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I:

zalecana dawka początkowa to

15 mg arypiprazolu podawanego w schemacie raz na dobę, niezależnie od posiłków jako monoterapia

lub w leczeniu skojarzonym (patrz punkt 5.1). U niektórych pacjentów może być korzystne

zastosowanie większej dawki. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 30 mg.

Zapobieganie nawrotom epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I:

w celu zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych u pacjentów, którzy stosują arypiprazol w

monoterapii lub w terapii skojarzonej, należy kontynuować leczenie stosując ustaloną dawkę.

Dostosowanie dawki dobowej, w tym jej zmniejszenie, należy rozważyć na podstawie stanu

klinicznego.

Dzieci i młodzież

Schizofrenia u młodzieży w wieku 15 lat i starszej

: zalecana dawka produktu Apra to 10 mg na dobę

podawana w schemacie raz na dobę, niezależnie od posiłków. Leczenie powinno być rozpoczęte od

dawki 2 mg przez 2 dni, stopniowo zwiększanej do 5 mg przez kolejne 2 dni, aż do osiągnięcia

zalecanej dawki dobowej wynoszącej 10 mg. W przypadkach gdzie zwiększenie dawki jest właściwe,

należy podawać kolejne dawki zwiększone jednorazowo o 5 mg, nie przekraczając maksymalnej

dawki dobowej 30 mg (patrz punkt 5.1).

Apra jest skuteczna w przedziale dawek 10 do 30 mg/dobę. Nie wykazano większej skuteczności dla

dawek dobowych większych niż 10 mg, chociaż poszczególni pacjenci mogą odnieść korzyść

z zastosowania większych dawek.

Apra nie jest zalecana do stosowania u pacjentów ze schizofrenią w wieku poniżej 15 lat, z powodu

braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności (patrz

punkty 4.8 i 5.1).

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u młodzieży w wieku 13 lat

i starszej:

zalecana dawka produktu Apra to 10 mg/dobę, podawana w schemacie raz na dobę,

niezależnie od posiłków.

Czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy konieczny do uzyskania kontroli objawów

i nie może przekraczać 12 tygodni. Nie wykazano większej skuteczności leczenia po zastosowaniu

dawek dobowych większych niż 10 mg, a dawka dobowa wynosząca 30 mg jest związana ze znacząco

większą częstością występowania istotnych działań niepożądanych, włączając zdarzenia związane z

objawami pozapiramidowymi (ang. EPS), senność, zmęczenie oraz zwiększenie masy ciała (patrz

punkt 4.8). Z tego powodu dawki większe niż 10 mg na dobę należy stosować tylko w wyjątkowych

przypadkach oraz z zachowaniem ścisłej kontroli klinicznej (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).

Młodsi pacjenci są narażeni na zwiększone ryzyko działań niepożądanych związanych

z arypiprazolem. Z tego powodu produkt Apra nie jest zalecany do stosowania u pacjentów w wieku

poniżej 13 lat (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Drażliwość związana z zaburzeniami autystycznymi:

nie określono dotychczas bezpieczeństwa

stosowania ani skuteczności produktu Apra u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Obecnie

dostępne dane opisano w punkcie 5.1. Jednakże, nie jest możliwe przedstawienie zaleceń dotyczących

dawkowania.

Tiki związane z zespołem Tourette’a:

nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani

skuteczności produktu leczniczego Apra u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Aktualne dane

przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Pacjenci z

zaburzeniami czynności

wątroby

: nie ma konieczności modyfikacji dawki u osób

zaburzeniami czynności

wątroby o nasileniu lekkim do umiarkowanego. Nie ma wystarczających

danych do ustalenia dawkowania u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. W tej grupie

pacjentów należy ostrożnie ustalać dawkowanie. Niemniej jednak w grupie pacjentów z ciężkimi

zaburzeniami czynności wątroby najwyższą dawkę dobową 30 mg należy stosować ze szczególną

ostrożnością (patrz punkt 5.2).

Pacjenci z

zaburzeniami czynności

nerek

: nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów

z zaburzeniami czynności nerek.

Pacjenci w podeszłym wieku

: skuteczność produktu Apra w leczeniu schizofrenii i w zaburzeniu

afektywnym dwubiegunowym typu I nie została zbadana u pacjentów w wieku 65 lat

i starszych. Jednak z powodu większej wrażliwości tych pacjentów, należy rozważyć

zastosowanie mniejszej dawki początkowej, jeśli pozwalają na to okoliczności kliniczne

(patrz punkt 4.4).

Płeć

: nie ma konieczności modyfikacji dawek leku w zależności od płci (patrz punkt 5.2).

Palacze tytoniu:

biorąc pod uwagę metabolizm produktu Apra nie ma konieczności modyfikacji

dawek u palaczy (patrz punkt 4.5).

Dostosowanie dawki z powodu interakcji

Dawkę arypiprazolu należy zmniejszyć w wypadku równoczesnego podawania środka o silnym

działaniu hamującym w stosunku do cytochromu CYP3A4 lub CYP2D6. Po zakończeniu

jednoczesnego stosowania inhibitora CYP3A4 lub CYP2D6 należy z kolei zwiększyć dawkę

arypiprazolu (patrz punkt 4.5).

Dawkę arypiprazolu należy zwiększyć w wypadku równoczesnego podawania leków silnie

indukujących CYP3A4. Po odstawieniu leku indukującego CYP3A4, dawkę arypiprazolu należy

ponownie zmniejszyć do zalecanej (patrz punkt 4.5).

Sposób podawania

Tabletki Apra są przeznaczone do stosowania doustnego.

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną

w punkcie 6.1.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Podczas leczenia przeciwpsychotycznego kliniczna poprawa stanu pacjenta może nastąpić dopiero po

kilku dniach do kilku tygodni. Przez cały ten czas pacjent powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją.

Występowanie zachowań samobójczych jest związane z chorobami psychicznymi oraz zaburzeniami

nastroju i w niektórych przypadkach było zgłaszane wkrótce po rozpoczęciu lub zmianie leczenia

przeciwpsychotycznego, w tym leczenia arypiprazolem ( patrz punkt 4.8).

Leczenie

przeciwpsychotyczne pacjentów wysokiego ryzyka powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem..

Wyniki badania epidemiologicznego sugerowały, że u dorosłych pacjentów ze schizofrenią lub

zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym nie ma zwiększonego ryzyka samobójstwa po

zastosowaniu arypiprazolu w porównaniu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi. Dane dotyczące

populacji dzieci i młodzieży są niewystarczające, aby ocenić to ryzyko u młodszych pacjentów

(poniżej 18 lat), jednak istnieją dowody, że dla atypowych leków przeciwpsychotycznych, w tym dla

arypiprazolu, ryzyko samobójstwa utrzymuje się po pierwszych 4 tygodniach leczenia

Zaburzenia sercowo-naczyniowe: arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą

sercowo-naczyniową (zawał mięśnia sercowego lub choroba niedokrwienna w wywiadzie,

niewydolność serca lub zaburzenia przewodzenia), chorobą naczyń mózgu, w stanach

predysponujących do niedociśnienia (odwodnienie, zmniejszenie objętości krwi krążącej i leczenie

przeciwnadciśnieniowymi produktami leczniczymi) lub nadciśnienia tętniczego, w tym postępującego

lub złośliwego.

Po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych obserwowano przypadki żylnej choroby

zakrzepowozatorowej (VTE - ang. venous thromboembolism). Ponieważ u pacjentów leczonych

lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zidentyfikować

wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE przed rozpoczęciem oraz w czasie leczenia produktem Apra

i wdrożyć odpowiednie środki zapobiegawcze.

Zaburzenia przewodzenia: w badaniach klinicznych arypiprazolu

częstość występowania wydłużenia

odstępu QT była porównywalna ze stwierdzaną w grupie placebo.. Tak jak w przypadku innych leków

przeciwpsychotycznych arypiprazol należy ostrożnie stosować u pacjentów z wydłużeniem odstępu

QT w wywiadzie rodzinnym.

Późne dyskinezy: w badaniach klinicznych trwających nie dłużej niż rok zgłaszano w trakcie leczenia

arypiprazolem niezbyt częste przypadki dyskinez wymagające interwencji. Jeśli objawy przedmiotowe

lub podmiotowe późnych dyskinez wystąpią u pacjentów leczonych produktem Apra, należy rozważyć

zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Objawy takie mogą czasowo nasilić się lub nawet wystąpić

dopiero po odstawieniu leku.

Inne objawy pozapiramidowe: w pediatrycznych badaniach klinicznych z zastosowaniem arypiprazolu

obserwowano akatyzję oraz parkinsonizm. Jeśli u pacjenta przyjmującego produkt Apra wystąpią

objawy przedmiotowe i podmiotowe innych zaburzeń pozapiramidowych, należy rozważyć

zmniejszenie dawki oraz wprowadzenie ścisłej kontroli klinicznej.

Złośliwy Zespół Neuroleptyczny (NMS): NMS jest potencjalnie śmiertelnym zespołem objawów,

które mogą wystąpić w związku z podawaniem leków przeciwpsychotycznych. W badaniach

klinicznych, odnotowano rzadkie przypadki NMS w czasie leczenia arypiprazolem. Klinicznymi

objawami NMS są bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości oraz objawy

niestabilności autonomicznego układu nerwowego (nieregularne tętno i wahania ciśnienia krwi,

częstoskurcz, obfite pocenie się oraz zaburzenia rytmu serca). Mogą wystąpić także objawy

dodatkowe, takie jak: zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej, mioglobinuria (rabdomioliza)

oraz ostra niewydolność nerek. Jednakże, obserwowano także zwiększenie aktywności fosfokinazy

kreatynowej i rabdomiolizę, niekoniecznie związane z NMS. Jeśli wystąpiły wyżej wymienione

objawy podmiotowe lub przedmiotowe świadczące o NMS, bądź niewyjaśnionego pochodzenia

wysoka gorączka, bez innych objawów NMS, należy przerwać leczenie każdym

przeciwpsychotycznym produktem leczniczym, w tym także produktem Apra.

Drgawki: w badaniach klinicznych odnotowano niezbyt częste przypadki napadów drgawek w czasie

leczenia arypiprazolem. Z tego powodu arypiprazol należy stosować z zachowaniem ostrożności

u pacjentów, u których w przeszłości występowały napady drgawek lub, u których występują choroby

wiążące się ze zwiększoną skłonnością do takich napadów.

Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją:

Zwiększona śmiertelność:

w trzech badaniach kontrolowanych placebo (n= 938, średnia wieku: 82,4;

zakres: 56-99 lat), u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z chorobą Alzheimera,

leczonych arypiprazolem, występowało zwiększone ryzyko zgonu w porównaniu z grupą otrzymującą

placebo. Częstość zgonów u pacjentów leczonych arypiprazolem wynosiła 3,5% w porównaniu

do 1,7% w grupie placebo. Chociaż przyczyny zgonów były zróżnicowane to większość zgonów

wydawała się związana albo z chorobami układu krążenia (np. niewydolność serca, nagłe zgony), albo

z chorobami infekcyjnymi (np. zapalenie płuc).

Działania niepożądane dotyczące krążenia mózgowego:

u pacjentów w tych samych badaniach

odnotowano działania niepożądane dotyczące krążenia mózgowego (np. udar, przejściowe napady

niedokrwienia) w tym o przebiegu zakończonym zgonem (średnia wieku: 84 lata; zakres 78-88 lat).

Ogólnie w tych badaniach 1,3% wszystkich pacjentów leczonych arypiprazolem zgłaszało działania

niepożądane dotyczące krążenia mózgowego, w porównaniu do 0,6% pacjentów otrzymujących

placebo. Różnica ta nie była istotna statystycznie. W jednym z tych badań z zastosowaniem

ustalonego dawkowania u pacjentów leczonych arypiprazolem występowała jednak istotna zależność

odpowiedzi od dawki dla działań niepożądanych dotyczących krążenia mózgowego.

Apra nie jest wskazana w leczeniu psychoz związanych z demencją.

Hiperglikemia i cukrzyca: u pacjentów leczonych nietypowymi środkami przeciwpsychotycznymi,

w tym arypiprazolem, opisywano hiperglikemię, w niektórych przypadkach bardzo wysoką z kwasicą

ketonową i śpiączką hiperosmotyczną lub zgonem. Czynnikami ryzyka, które mogą predysponować

pacjenta do wystąpienia ciężkich powikłań, są otyłość i cukrzyca w wywiadzie rodzinnym. W

badaniach klinicznych z arypiprazolem nie było istotnych różnic w częstości występowania działań

niepożądanych związanych z hiperglikemią (w tym cukrzycy) ani nieprawidłowych wartości

laboratoryjnych stężenia glukozy w porównaniu do placebo. Nie jest dostępna dokładna ocena ryzyka

wystąpienia działań niepożądanych związanych z z hiperglikemią, która pozwalałaby na dokonanie

bezpośredniego porównania leczenia produktem leczniczym Apra i innymi atypowymi lekami

przeciwpsychotycznymi. Pacjenci leczeni jakimkolwiek lekiem przeciwpsychotycznym

włącznie

z arypiprazolem, powinni być obserwowani czy nie występują u nich objawy podmiotowe

i przedmiotowe związane z hiperglikemią (takie jak nadmierne pragnienie, wielomocz, nadmierny

apetyt i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka wystąpienia cukrzycy powinni być

regularnie monitorowani pod kątem pogorszenia kontroli glikemii.

Nadwrażliwość: tak jak w przypadku innych leków, po zastosowaniu arypiprazolu, mogą wystąpić

reakcje nadwrażliwości z objawami alergii (patrz punkt 4.8).

Zwiększenie masy ciała: obserwowane u pacjentów ze schizofrenią i zaburzeniem afektywnym

dwubiegunowym zwiększenie masy ciała jest zwykle spowodowane współistniejącymi chorobami,

stosowaniem leków przeciwpsychotycznych o których wiadomo, że powodują zwiększenie masy

ciała, niewłaściwym stylem życia i może prowadzić do ciężkich powikłań. Po wprowadzeniu produktu

do obrotu obserwowano zwiększenie masy ciała u pacjentów otrzymujących arypiprazol. Jeśli

występowało, to zwykle u pacjentów z istotnymi czynnikami ryzyka, takimi jak: cukrzyca, zaburzenia

tarczycy lub gruczolak przysadki w wywiadzie. W badaniach klinicznych arypiprazol nie powodował

klinicznie istotnego zwiększenia masy ciała u dorosłych (patrz punkt 5.1). W badaniach klinicznych z

udziałem młodzieży z epizodem manii w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego

wykazano, że stosowanie arypiprazolu ma związek ze zwiększeniem masy ciała po 4 tygodniach

leczenia. U młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym należy kontrolować przyrost

masy ciała. Jeśli przyrost masy ciała jest znaczący klinicznie, należy rozważyć zmniejszenie dawki

(patrz punkt 4.8).

Dysfagia: zaburzenia kurczliwości mięśniówki przełyku i aspiracja są związane z leczeniem

przeciwpsychotycznym, w tym arypiprazolem. Arypiprazol i inne przeciwpsychotyczne substancje

czynne należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc.

Patologiczne uzależnienie od hazardu: u pacjentów przyjmujących arypiprazol, po wprowadzeniu

produktu do obrotu, notowano przypadki patologicznego uzależnienia od hazardu, niezależnie od tego,

czy ci pacjenci w przeszłości uprawiali hazard, czy nie. Pacjenci, którzy w przeszłości byli uzależnieni

od hazardu mogą być narażeni na większe ryzyko wystąpienia tego działania niepożądanego i należy

ich szczególnie uważnie monitorować (patrz punkt 4.8).

Laktoza: Tabletki Apra zawierają laktozę. Pacjenci z rzadką, wrodzoną nietolerancją galaktozy,

niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować

tego produktu leczniczego.

Pacjenci ze współistniejącym ADHD: pomimo wysokiej częstości współistnienia zaburzenia

afektywnego dwubiegunowego typu I oraz zespołu ADHD, dane dotyczące bezpieczeństwa

jednoczesnego stosowania produktu Apra oraz stymulantów są bardzo ograniczone; dlatego też należy

zachować wyjątkową ostrożność w razie podawania tych produktów jednocześnie.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ze względu na antagonistyczne działanie na receptor adrenergiczny α1, arypiprazol może nasilać

działanie niektórych leków przeciwnadciśnieniowych.

Ze względu na pierwotne działanie arypiprazolu na OUN, należy zachować ostrożność, jeśli

arypiprazol jest przyjmowany razem z alkoholem lub z innymi produktami leczniczymi działającymi

na OUN, wywołującymi zbliżone działania niepożądane, takie jak sedacja (patrz punkt 4.8).

Należy zachować ostrożność podając arypiprazol równocześnie z produktami leczniczymi, o których

wiadomo, że powodują wydłużenie odstępu QT lub zaburzenia elektrolitowe.

Możliwy wpływ innych produktów leczniczych na produkt Apra

Antagonista receptora H2 - famotydyna, lek hamujący uwalnianie kwasu żołądkowego, zmniejsza

szybkość wchłaniania arypiprazolu, jednak działanie to nie ma znaczenia klinicznego.

Arypiprazol jest metabolizowany na wiele sposobów, w tym także przez enzymy, takie jak CYP2D6

i CYP3A4. Nie jest jednak metabolizowany przez enzymy z grupy CYP1A, a więc nie jest konieczne

stosowanie specjalnych dawek u palaczy tytoniu.

Wyniki badań klinicznych z udziałem zdrowych osób wykazały, że silny inhibitor enzymu CYP2D6

(chinidyna) zwiększa AUC arypiprazolu o 107%, podczas gdy C

nie zmienia się. AUC i C

dehydroarypiprazolu, aktywnego metabolitu, były zmniejszone o 32% i 47%. W wypadku

jednoczesnego podawania chinidyny i produktu Apra, należy zmniejszyć dawkę produktu Apra

o około połowę w stosunku do przepisanej dawki. Inne silne inhibitory grupy enzymów CYP2D6,

takie jak fluoksetyna i paroksetyna, mogą powodować podobne skutki i w takich sytuacjach należy

podobnie zredukować dawkę leku.

Wyniki badań klinicznych z udziałem zdrowych osób wskazują, że silny inhibitor CYP3A4

(ketokonazol) zwiększa AUC i C

arypiprazolu odpowiednio o 63% i 37%, a AUC i C

dehydroarypiprazolu odpowiednio o 77% i 43%. W grupie osób o obniżonej aktywności CYP2D6,

równoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może powodować zwiększenie stężenia

arypiprazolu w osoczu, w porównaniu do osób o podwyższonej aktywności CYP2D6. W przypadku

jednoczesnego stosowania ketokonazolu albo innych silnych inhibitorów CYP3A4 z arypiprazolem,

zakładane korzyści powinny przeważyć ryzyko dla pacjenta. W przypadku jednoczesnego stosowania

ketokonazolu z produktem Apra, przepisaną dawkę produktu Apra należy zmniejszyć o około połowę.

Inne leki silnie hamujące aktywność CYP3A4, takie jak itrakonazol oraz inhibitory proteazy HIV,

mogą powodować podobne skutki jak ketokonazol i w takich przypadkach należy podobnie

zredukować dawkowanie.

Po odstawieniu inhibitora CYP2D6 lub CYP 3A4, dawkę produktu Apra należy zwiększyć do tej, jaką

stosowano przed rozpoczęciem terapii skojarzonej.

W czasie równoczesnego stosowania słabych inhibitorów CYP3A4 (np. diltiazemu lub escytalopramu)

lub CYP2D6 z produktem Apra, można spodziewać się niewielkiego zwiększenia stężenia

arypiprazolu.

Po jednoczesnym podaniu karbamazepiny, silnego induktora CYP3A4, średnie geometryczne C

i AUC arypiprazolu zmniejszyły się odpowiednio o 68% i 73%, w stosunku do wartości tych

parametrów podczas stosowania arypiprazolu (30 mg) w monoterapii. Podobnie, w przypadku

dehydroarypiprazolu średnia geometryczna C

i AUC po jednoczesnym podaniu karbamazepiny

zmniejszają się odpowiednio o 69% i 71%, w stosunku do ich wartości podczas leczenia samym

arypiprazolem.

Dlatego dawkę produktu Apra należy podwoić, gdy jednocześnie podaje się go z karbamazepiną.

Można się spodziewać, że inne silne induktory CYP3A4 (takie jak ryfampicyna

,

ryfabutyna,

fenytoina, fenobarbital, prymidon, efawirenz, newirapina i ziele dziurawca) mogą działać podobnie

i dlatego należy podobnie zwiększyć dawkę. Po zakończeniu podawania silnego induktora CYP3A4,

należy zmniejszyć dawkę produktu Apra do zalecanej.

Skojarzone stosowanie walproinianów lub soli litu z arypiprazolem nie powodowało żadnych

istotnych klinicznie zmian stężenia arypiprazolu.

Zespół serotoninowy: obserwowano przypadki zespołu serotoninowego u pacjentów przyjmujących

arypiprazol, a możliwe objawy przedmiotowe oraz podmiotowe dla tego stanu mogą wystąpić

szczególnie w razie jednoczesnego stosowania innych leków serotoninergicznych, takich jak

SSRI/SNRI (selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny/inhibitory wychwytu zwrotnego

serotoniny i noradrenaliny)

lub leków, o których wiadomo, że zwiększają stężenia arypiprazolu (patrz

punkt 4.8).

Możliwy wpływ produktu Apra na inne produkty lecznicze

W czasie badań klinicznych, dawki arypiprazolu 10-30 mg/dobę nie wywierały istotnego wpływu na

metabolizm substratów CYP2D6 (współczynnik dekstrometorfan/3-metoksymorfinan),

(warfaryna),

CYP 2C19 (omeprazol) i CYP 3A4 (dekstrometorfan). Ponadto w warunkach

in vitro

arypiprazol i dehydroarypiprazol nie zmieniały metabolizmu zachodzącego z udziałem CYP1A2.

Istnieje zatem małe prawdopodobieństwo wystąpienia istotnych klinicznie interakcji między

produktami leczniczymi metabolizowanymi przez te enzymy.

Kiedy arypiprazol był podawany z walproinianem, litem lub lamotryginą nie stwierdzono klinicznie

istotnej zmiany w stężeniach walproinianu, litu ani lamotryginy.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Nie przeprowadzono dotychczas odpowiednich kontrolowanych badań dotyczących działania

arypiprazolu u kobiet w ciąży. Notowano występowanie wad wrodzonych, jednak nie można było

ustalić ich związku przyczynowego z arypiprazolem. Na podstawie wyników badań

przeprowadzonych na zwierzętach nie można wykluczyć potencjalnego toksycznego wpływu leku na

płód (patrz punkt 5.3). Należy poradzić pacjentkom, aby poinformowały lekarza, jeśli w trakcie

leczenia arypiprazolem zajdą w ciąże lub planują zajście w ciążę. Ze względu na niewystarczające

dane dotyczące bezpieczeństwa u ludzi oraz budzące wątpliwości wyniki badań na zwierzętach, ten

lek nie może być stosowany w okresie ciąży, chyba że spodziewane korzyści wyraźnie przewyższają

potencjalne ryzyko dla płodu.

Noworodki narażone na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym na arypiprazol) w czasie

trzeciego trymestru ciąży są w grupie ryzyka, w której mogą wystąpić działania niepożądane, w tym

zaburzenia pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienia. które po porodzie mogą różnić się ciężkością

oraz czasem trwania. Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie, drżenie,

senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem. W związku

z powyższym noworodki powinny być uważnie monitorowane.

Karmienie piersią

Arypiprazol przenika do ludzkiego mleka. Lekarz powinien poradzić pacjentce, by nie karmiła piersią,

jeżeli przyjmuje arypiprazol.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Tak jak podczas stosowania innych leków przeciwpsychotycznych, pacjent powinien zachować

szczególną ostrożność podczas obsługiwania maszyn, w tym pojazdów mechanicznych, do czasu

kiedy upewni się, że arypiprazol nie działa na niego niekorzystnie. U niektórych dzieci z zaburzeniem

afektywnym dwubiegunowym typu I częstość występowania senności oraz zmęczenia jest zwiększona

(patrz punkt 4.8).

4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej notowanymi działaniami niepożądanymi w kontrolowanych placebo badaniach są akatyzja

i nudności, każde występujące częściej niż u 3% pacjentów leczonych arypiprazolem podawanym

doustnie.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Poniższe działania niepożądane wystąpiły częściej (≥ 1/100) niż w przypadku placebo, bądź zostały

zakwalifikowane jako potencjalnie istotne działania niepożądane (*).

Częstość występowania, wymienioną poniżej, określono według następujących ustaleń: często (≥1/100

do <1/10) i niezbyt często (≥1/1,000 do <1/100).

Zaburzenia endokrynologiczne:

Niezbyt często:

hiperprolaktynemia

Zaburzenia psychiczne

Często: niepokój, zwł. ruchowy, bezsenność, lęk

Niezbyt często:

depresja*,hiperseksualność

Zaburzenia układu nerwowego

Często:

zaburzenia pozapiramidowe, akatyzja, drżenie, zawroty głowy, senność, uspokojenie,

bóle głowy

Zaburzenia oka

Często:

nieostre widzenie

Niezbyt często

: podwójne widzenie

Zaburzenia serca

Niezbyt często:

tachykardia*

Zaburzenia naczyniowe

Niezbyt często:

ortostatyczne spadki ciśnienia krwi*

Zaburzenia żołądka i jelit

Często:

niestrawność, wymioty, nudności, zaparcia, zwiększone wydzielanie śliny

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często:

zmęczenie

Opis wybranych działań niepożądanych

Objawy pozapiramidowe (ang. EPS):

Schizofrenia

- w długookresowym 52-tygodniowym kontrolowanym badaniu, u pacjentów leczonych

arypiprazolem ogólnie rzadziej występowały EPS (25,8%), w tym parkinsonizm, akatyzja, dystonia i

dyskineza, niż u pacjentów leczonych haloperydolem (57,3%). W długookresowym 26-tygodniowym

badaniu z kontrolą placebo, częstość występowania EPS wynosiła 19% dla pacjentów leczonych

arypiprazolem i 13,1% dla pacjentów otrzymujących placebo. W innym długookresowym 26-

tygodniowym kontrolowanym badaniu częstość występowania EPS wynosiła 14,8% dla pacjentów

leczonych arypiprazolem i 15,1% dla pacjentów otrzymujących olanzapinę.

Epizody maniakalne w przebiegu zaburzenia afektywnego

dwubiegunowego typu I

- w 12-

tygodniowym kontrolowanym badaniu przypadki EPS stwierdzano u 23,5% pacjentów leczonych

arypiprazolem i 53,3% pacjentów leczonych haloperydolem. W innym 12-tygodnowym badaniu

przypadki EPS stwierdzono u 26,6% pacjentów leczonych arypiprazolem i 17,6% pacjentów

leczonych litem. W długookresowym 26-tygodniowym kontrolowanym placebo badaniu w leczeniu

podtrzymującym przypadki EPS wystąpiły u 18,2% pacjentów leczonych arypiprazolem i u 15,7%

pacjentów otrzymujących placebo.

Hiperprolaktyniemia:

W badaniach klinicznych dotyczących zatwierdzonego wskazania (wskazań) oraz na podstawie

danych po wprowadzeniu produktu do obrotu wykazano, że arypiprazol powoduje zarówno

zwiększenie,

zmniejszenie

stężenia

prolaktyny

surowicy

stosunku

stężenia

wyjściowego (punkt 5.1)

Akatyzja:

W kontrolowanych placebo badaniach przypadki akatyzji u pacjentów z zaburzeniami

afektywnymi dwubiegunowymi występowały u 12,1% pacjentów leczonych arypiprazolem i u 3,2%

pacjentów otrzymujących placebo. U pacjentów ze schizofrenią przypadki akatyzji występowały u

6,2% pacjentów w grupie arypiprazolu i 3,0% w grupie placebo.

Dystonia

Efekt klasy terapeutycznej:

objawy dystonii, długotrwałe nieprawidłowe skurcze grup mięśni, mogą

występować u wrażliwych pacjentów w ciągu pierwszych kilku dni leczenia. Do objawów dystonii

należą: skurcze mięśni szyi, czasami postępujące do ucisku w gardle, trudności z przełykaniem,

trudności z oddychaniem i (lub) zaburzenia ruchów języka. Chociaż objawy te mogą pojawić się po

zastosowaniu małych dawek, występują częściej i o większej ciężkości podczas stosowania leków

przeciwpsychotycznych pierwszej generacji w dużych mocach i większych dawkach. Obserwowano

zwiększone ryzyko ostrej dystonii u mężczyzn i w młodszych grupach wiekowych.

Porównania pomiędzy arypiprazolem i placebo dotyczące odsetka pacjentów, u których wystąpiły

potencjalnie istotne zmiany rutynowych parametrów laboratoryjnych i lpidowych (patrz punkt 5.1) ),

nie wykazały medycznie istotnych różnic.. Ogólnie przejściowe i bezobjawowe zwiększenie

aktywności CPK (fosfokinazy kreatynowej) obserwowano u 3,5% pacjentów leczonych arypiprazolem

w porównaniu do 2,0% pacjentów otrzymujących placebo.

Inne zaobserwowane działania niepożądane

Do działań niepożądanych leczenia przeciwpsychotycznego i również notowanych podczas leczenia

arypiprazolem, należą złośliwy zespół neuroleptyczny, późne dyskinezy, napady drgawek, działania

niepożądane dotyczące krążenia mózgowego i zwiększona śmiertelność u pacjentów w podeszłym

wieku z demencją, hiperglikemia i cukrzyca (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież

Schizofrenia u młodzieży w wieku 15 lat i starszej

W krótkoterminowym badaniu z kontrolą placebo, w którym udział wzięło 302 nastolatków (13-17

lat) chorych na schizofrenię, częstość występowania i rodzaj działań niepożądanych były podobne do

występujących u dorosłych, z wyjątkiem następujących działań niepożądanych zgłaszanych częściej u

nastolatków otrzymujących arypiprazol niż u dorosłych otrzymujących arypiprazol (i częściej niż

placebo): senność/sedacja i zaburzenia pozapiramidowe były zgłaszane bardzo często (≥1/10), oraz

suchość w jamie ustnej, zwiększony apetyt, niedociśnienie ortostatyczne były zgłaszane często

(≥1/100 do <1/10).

Profil bezpieczeństwa w 26-tygodniowym badaniu otwartym był podobny do obserwowanego

w badaniu krótkoterminowym z kontrolą placebo.

W zebranej populacji nastolatków (13-17 lat) chorych na schizofrenię, leczonych do 2 lat, przypadki

małego stężenia prolaktyny w surowicy stwierdzono u 29,5% dziewcząt (<3 ng/ml) i 48,3% chłopców

(<2 ng/ml).

W grupie młodzieży (w wieku 13-17 lat) ze schizofrenią, otrzymującej dawki arypiprazolu od 5 do 30

mg przez okres maksymalnie do 72 miesięcy, częstość występowania małych stężeń prolaktyny

w surowicy u pacjentek (<3 ng/ml) i u pacjentów (<2 ng/ml) wynosiła odpowiednio 25,6% i 45,0%.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u młodzieży w wieku 13 lat

i starszej

Częstość występowania i rodzaj działań niepożądanych u młodzieży z zaburzeniem afektywnym

dwubiegunowym typu I były podobne do występujących u dorosłych, z wyjątkiem następujących

działań niepożądanych: senność (23,0%), zaburzenia pozapiramidowe (18.4%), akatyzja (16.0%) i

zmęczenie (11.8%) były zgłaszane bardzo często (≥1/10); natomiast ból w górnej części brzucha,

zwiększenie częstości akcji serca, zwiększenie masy ciała, zwiększenie apetytu, drżenie mięśni oraz

dyskineza były zgłaszane często (≥1/100 do <1/10).

Następujące działania niepożądane miały prawdopodobnie związek z zastosowaną dawką: zaburzenia

pozapiramidowe (częstość występowania dla dawki 10 mg wynosiła 9,1%, dla dawki 30 mg 28,8%,

dla placebo 1,7%); i akatyzja (częstość występowania dla dawki 10 mg wynosiła 12,1%, dla dawki 30

mg 20,3%, dla placebo 1,7%).

Średnie zmiany masy ciała u młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym typu I po 12.

oraz 30. tygodniu leczenia wynosiły odpowiednio dla arypiprazolu 2,4 kg oraz 5,8 kg, a dla placebo

0,2 kg oraz 2,3 kg.

W populacji dzieci i młodzieży senność oraz zmęczenie obserwowano częściej u pacjentów z

zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym niż u pacjentów ze schizofrenią.

W populacji dzieci i młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym (10-17 lat), leczonych

do 30 tygodni, przypadki małego stężenia prolaktyny w surowicy stwierdzono u 28,0% dziewcząt (<3

ng/ml) i 53,3% chłopców (<2 ng/ml).

Obserwacje po wprowadzeniu do obrotu

Następujące działania niepożądane zgłaszano bardzo rzadko w okresie obserwacji bezpieczeństwa

stosowania produktu leczniczego po wprowadzeniu do obrotu. Częstość występowania tych działań

jest nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego:

leukopenia, neutropenia, trombocytopenia

Zaburzenia układu immunologicznego:

reakcje alergiczne, (np. reakcja anafilaktyczna, obrzęk

naczynioruchowy w tym obrzmienie języka, obrzęk

języka, obrzęk twarzy, świąd lub pokrzywka)

Zaburzenia endokrynologiczne:

hiperglikemia, cukrzyca, kwasica ketonowa w przebiegu

cukrzycy, śpiączka cukrzycowa

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:

zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała,

anoreksja, hiponatremia

Zaburzenia psychiczne:

agresja, nadmierne pobudzenie, nerwowość,

patologiczne uzależnienie od hazardu; próby

samobójcze, myśli samobójcze i dokonane samobójstwa

(patrz punkt 4.4)

Zaburzenia układu nerwowego:

zaburzenia mowy, złośliwy zespół neuroleptyczny (ang.

NMS), drgawki typu grand mal, zespół serotoninowy

Zaburzenia serca:

wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu,

nagła niewyjaśniona śmierć, zatrzymanie akcji serca,

orsade de pointes

, bradykardia

Zaburzenia naczyniowe:

omdlenia, nadciśnienie, żylna choroba zakrzepowo-

zatorowa (w tym zator płucny i zakrzepica żył

głębokich)

Zaburzenia układu oddechowego, klatki

piersiowej i śródpiersia:

skurcz części ustnej gardła, skurcz krtani, zachłystowe

zapalenie płuc

Zaburzenia żołądka i jelit:

zapalenie trzustki, dysfagia, dyskomfort w obrębie jamy

brzusznej, dyskomfort w obrębie żołądka, biegunka

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:

niewydolność wątroby, żółtaczka, zapalenie

wątroby,zwiększona aktywność aminotransferazy

alaninowej (AlAT), aminotransferazy asparaginianowej

(AspAT), gammaglutamylotransferazy (GGTP),

zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

wysypka, reakcje fotoalergiczne, łysienie, nadmierne

pocenie się

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i

tkanki łącznej:

rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych

(rabdomioliza), bóle mięśniowe, sztywność

Ciąża, połóg i okres okołoporodowy:

noworodkowy zespół odstawienny (patrz punkt 4.6)

Zaburzenia nerek i dróg moczowych:

nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:

priapizm

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu

podania:

zaburzenia regulacji temperatury ciała (np. hipotermia,

gorączka), bóle w klatce piersiowej, obrzęk obwodowy

Badania diagnostyczne:

zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej,

zwiększenie stężenia glukozy we krwi, wahania stężenia

glukozy we krwi, zwiększenie stężenia glikozylowanej

hemoglobiny

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,

tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

Objawy przedmiotowe i podmiotowe

W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadkowe bądź

zamierzone przedawkowanie samego arypiprazolu przez dorosłych pacjentów o szacowanej dawce do

1260 mg niezakończone zgonem. Do potencjalnie istotnych klinicznie objawów podmiotowych

i przedmiotowych należały: letarg, wzrost ciśnienia tętniczego krwi, senność, przyspieszona czynność

serca (tachykardia), nudności, wymioty i i biegunka. Ponadto zgłaszano przypadkowe

przedawkowanie samego arypiprazolu (do 195 mg) u dzieci, bez zgonów. Do potencjalnie istotnych

klinicznie objawów podmiotowych i przedmiotowych należały: senność, przejściowa utrata

świadomości i objawy pozapiramidowe.

Postępowanie po przedawkowaniu

W wypadku przedawkowania leku stosuje się leczenie podtrzymujące, polegające na utrzymaniu

drożności dróg oddechowych, dotlenianiu i wentylacji oraz leczeniu objawowym. Należy wziąć pod

uwagę możliwość działania wielu produktów leczniczych. Z tego względu należy niezwłocznie

rozpocząć monitorowanie czynności układu krążenia, obejmujące stałe monitorowanie zapisu

elektrokardiograficznego, w celu wykrycia możliwych zaburzeń rytmu serca. Wiedząc lub

podejrzewając przedawkowanie arypiprazolu należy objąć ścisłą kontrolą pacjenta i obserwować go

do czasu poprawy jego stanu.

Aktywny węgiel (50 g), podany w godzinę po zażyciu arypiprazolu, obniża C

arypiprazolu o około

41%, a AUC o około 51%, co wskazuje na jego skuteczność w leczeniu przedawkowania.

Chociaż brak informacji dotyczących wpływu hemodializ w leczeniu przedawkowania arypiprazolu,

to jest jednak małe prawdopodobieństwo,że hemodializy będą użyteczne w takich przypadkach, ze

względu na znaczny stopień wiązania arypiprazolu z białkami osocza.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki przeciwpsychotyczne, kod ATC: N05AX12

Mechanizm działania

Uważa się, że skuteczność arypiprazolu w leczeniu schizofrenii i zaburzenia afektywnego

dwubiegunowego typu I jest związana ze skojarzonym działaniem częściowo agonistycznym

w stosunku do receptora dopaminowego D2 i serotoninowego 5HT1a oraz antagonistycznym

w stosunku do receptora serotoninowego 5HT2a. Antagonistyczne właściwości arypiprazolu

wykazano na zwierzęcym modelu hiperaktywności dopaminergicznej, a właściwości agonistyczne na

zwierzęcym modelu hipoaktywności dopaminergicznej. W warunkach

in vitro

arypiprazol wykazuje

silne powinowactwo do receptorów dopaminowych D2 i D3, serotoninowych 5HT1a i 5HT2a oraz

umiarkowane powinowactwo do receptorów dopaminowych D4, serotoninowych 5HT2c i 5HT7,

a także adrenergicznych alfa-1 i histaminowych H1. Arypiprazol wykazuje także umiarkowane

powinowactwo do miejsc wychwytu zwrotnego serotoniny, nie wykazuje natomiast istotnego

powinowactwa do receptorów muskarynowych. Interakcje z receptorami innymi niż podtypy

receptorów dopaminowych i serotoninowych pozwalają na wyjaśnienie niektórych innych

właściwości klinicznych arypiprazolu.

Arypiprazol w dawkach od 0,5 do 30 mg, podawany raz na dobę przez 2 tygodnie osobom zdrowym

powoduje zależne od dawki zmniejszenie wiązania rakloprydu znakowanego

C, ligandu receptora

D2/D3, w jądrze ogoniastym i skorupie, co można wykryć za pomocą pozytonowej tomografii

emisyjnej.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Schizofrenia

Wyniki trzech krótkoterminowych badań (4 do 6 tygodni) z kontrolą placebo z udziałem 1228

dorosłych chorych na schizofrenię, u których stwierdzano objawy pozytywne lub negatywne,

wykazały, że arypiprazol powoduje istotnie większą poprawę w zakresie objawów psychotycznych niż

placebo.

Apra jest skuteczna w podtrzymywaniu poprawy klinicznej podczas kontynuacji leczenia u tych

dorosłych pacjentów, u których obserwowano wstępną dobrą reakcję na lek. W badaniu z grupą

kontrolną przyjmującą haloperydol, odsetek pacjentów, u których udało się utrzymać dobrą reakcję na

produkt leczniczy, w ciągu 52 tygodni był podobny w obu grupach (arypiprazol 77% i haloperydol

73%). Badanie ukończyła istotnie większa grupa pacjentów leczonych arypiprazolem (43%) niż

haloperydolem (30%). Wyniki uzyskane w skalach ocen stosowanych jako wtórne mierniki

skuteczności, w tym w skali PANSS i w skali oceny depresji Montgomery-Asberg, wskazują na

istotną przewagę nad haloperydolem.

W trwającym 26 tygodni kontrolowanym badaniu z użyciem placebo, z udziałem pacjentów dorosłych

z ustabilizowaną przewlekłą schizofrenią, stwierdzono

w wyniku leczenia arypiprazolem większe

zmniejszenie częstości nawrotów (34% w grupie leczonych arypiprazolem i 57% w grupie

otrzymującej placebo).

Przyrost masy ciała

Wyniki badań klinicznych wskazują, że arypiprazol nie powoduje klinicznie istotnego przyrostu masy

ciała. W trwającym 26 tygodni badaniu z grupą kontrolną leczonych olanzapiną i wykorzystaniem

podwójnie ślepej próby, przeprowadzonym w wielu krajach, udział wzięło 314 chorych dorosłych na

schizofrenię. Pierwotnym celem była ocena przyrostu masy ciała. Znacząco mniej pacjentów

wykazało zwiększenie masy ciała o ≥7% wobec pomiaru wyjściowego (tzn. przyrost masy ciała o co

najmniej 5,6 kg przy średniej początkowej masie wynoszącej ok. 80,5 kg) w grupie leczonych

arypiprazolem (N = 18 lub 13% pacjentów, których wyniki poddawano analizie), w porównaniu grupą

otrzymujących olanzapinę (N = 45 lub 33% pacjentów, których wyniki poddawano analizie).

Stężenia lipidów

W zbiorczej analizie wyników stężeń lipidów pochodzących z kontrolowanych placebo badań

klinicznych u dorosłych, arypiprazol nie powodował klinicznie istotnych zmian stężeń cholesterolu

całkowitego, triglicerydów, cholesterolu HDL i cholesterolu LDL.

- Cholesterol całkowity: częstość występowania zmian w stężeniach od poziomu prawidłowego (<5,18

mmol/l) do wysokiego (≥ 6,22 mmol/l) wynosiła 2,5% dla arypiprazolu i 2,8% dla placebo, średnia

zmiana w stosunku do wartości wyjściowych wynosiła -0,15 mmol/l (95% CI (przedział ufności): -

0,182, -0,115) dla arypiprazolu i -0,11 mmol/l (95% CI: -0,148, -0,066) dla placebo.

- Triglicerydy na czczo: częstość występowania zmian w stężeniach od poziomu prawidłowego (<1,69

mmol/l) do wysokiego (≥ 2,26 mmol/l) wynosiła 7,4% dla arypiprazolu i 7,0% dla placebo, średnia

zmiana w stosunku do wartości wyjściowych wynosiła -0,11 mmol/l (95% CI: -0,182, -0,046) dla

arypiprazolu i -0,07 mmol/l (95% CI: -0,148, 0,007) dla placebo.

-Cholesterol HDL: częstość występowania zmian w stężeniach od poziomu prawidłowego (≥ 1,04

mmol/l) do niskiego (<1,04 mmol/l) wynosiła 11,4% dla arypiprazolu i 12,5% dla placebo, średnia

zmiana w stosunku do wartości wyjściowych wynosiła -0,03 mmol/l (95% CI: -0,046, -0,017) dla

arypiprazolu i -0,04 mmol/l (95% CI: -0,056, -0,022) dla placebo.

- Cholesterol LDL na czczo: częstość występowania zmian w stężeniach od poziomu prawidłowego

(<2,59 mmol/l) do wysokiego (≥ 4,14 mmol/l) wynosiła 0,6% dla arypiprazolu i 0,7% dla placebo,

średnia zmiana w stosunku do wartości wyjściowych wynosiła -0,09 mmol/l (95% CI: -0,139, -0,047)

dla arypiprazolu i -0,06 mmol/l (95% CI: -0,116, -0,012) dla placebo.

Epizody maniakalne w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I

W dwóch 3-tygodniowych badaniach, kontrolowanych placebo, z zastosowaniem zmiennej dawki, u

pacjentów z epizodem maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego

dwubiegunowego typu I, arypiprazol w monoterapii był znacząco bardziej skuteczny niż placebo w

zmniejszaniu objawów maniakalnych w ciągu 3 tygodni. Badania te obejmowały pacjentów z

objawami lub bez objawów psychotycznych oraz pacjentów z szybką zmianą fazy lub bez szybkiej

zmiany fazy (przebieg typu rapid-cycling).

W jednym 3-tygodniowym badaniu, kontrolowanym placebo, z zastosowaniem stałej dawki w

monoterapii, u pacjentów z epizodem maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia

afektywnego dwubiegunowego typu I, arypiprazol nie wykazał większej skuteczności niż placebo.

W dwóch 12-tygodniowych badaniach, kontrolowanych placebo oraz innymi substancjami czynnymi

u pacjentów z epizodem maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego

dwubiegunowego typu I z objawami lub bez objawów psychotycznych, arypiprazol był skuteczniejszy

niż placebo w 3. tygodniu badania, a wynik leczenia podtrzymującego był w 12. tygodniu badania

porównywalny z wynikiem dla litu lub haloperydolu. W 12. tygodniu arypiprazol powodował także

remisję objawów maniakalnych u porównywalnej liczby pacjentów co lit lub haloperydol.

W 6-tygodniowym, kontrolowanym placebo, badaniu u pacjentów z epizodem maniakalnym lub

mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I z objawami lub bez

objawów psychotycznych, którzy częściowo nie odpowiadali na monoterapię litem lub walproinianem

przez 2 tygodnie przy terapeutycznych stężeniach w surowicy, zastosowanie arypiprazolu jako

dodatkowego leku w większym stopniu zwiększyło skuteczność zapobiegania objawom maniakalnym

niż stosowanie litu lub walproinianu w monoterapii.

W 26-tygodniowym, kontrolowanym placebo, badaniu które przedłużono o 74 tygodnie, u pacjentów

z objawami maniakalnymi, którzy osiągnęli remisję w trakcie stosowania arypiprazolu w czasie fazy

stabilizacji przed randomizacją, arypiprazol był bardziej skuteczny niż placebo w zapobieganiu

nawrotowi choroby dwubiegunowej, głównie w zapobieganiu nawrotowi objawów maniakalnych, ale

nie wykazał przewagi nad placebo w zapobieganiu nawrotowi depresji.

W 52-tygodniowym, kontrolowanym placebo badaniu, u pacjentów z obecnym epizodem

maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I, którzy

osiągnęli trwałą remisję (w skali oceny manii Younga Y-MRS oraz w skali oceny depresji

Montgomery-Asberg MADRS całkowita liczba punktów ≤12) w trakcie stosowania arypiprazolu (w

dawce 10 mg/dobę do 30 mg/dobę) w skojarzeniu z litem lub walproinianem przez 12 kolejnych

tygodni, połączenie z arypiprazolem wykazało przewagę nad placebo w zapobieganiu nawrotowi

choroby afektywnej dwubiegunowej (współczynnik ryzyka 0,54), zmniejszając ryzyko o 46% i w

zapobieganiu nawrotom manii, zmniejszając ryzyko o 65% (współczynnik ryzyka 0,35), ale nie

wykazało przewagi nad placebo w zapobieganiu nawrotowi depresji. Skojarzenie z arypiprazolem

wykazało przewagę wobec placebo w przypadku drugorzędowego punktu oceny, skala ogólnego

wrażenia klinicznego (ang. CGI-BP) nasilenia choroby (mania).

W tym badaniu, pacjenci zostali przydzieleni przez badaczy do badania prowadzonego metodą próby

otwartej, z zastosowaniem litu lub walproinianu w monoterapii, w celu oceny częściowego braku

odpowiedzi. Pacjenci byli stabilizowani przez co najmniej 12 kolejnych tygodni za pomocą

skojarzenia arypiprazolu i stosowanego wcześniej stabilizatora nastroju.

Pacjenci stabilni byli następnie losowo przydzielani do grupy kontynuującej stosowanie tego samego

stabilizatora nastroju z arypiprazolem lub placebo w badaniu metodą podwójnie ślepej próby. W fazie

randomizowanej oceniano cztery podgrupy stabilizatora nastroju: arypiprazol + lit; arypiprazol +

walproinian; placebo + lit; placebo + walproinian.

Współczynniki Kaplana-Meiera dla nawrotu jakiegokolwiek zaburzenia nastroju w przypadku terapii

skojarzonej były następujące: 16% dla grupy stosującej arypiprazol + lit i 18% dla grupy arypiprazol +

walproinian, w porównaniu do 45% dla grupy placebo + lit i 19% dla grupy placebo + walproinian.

Dzieci i młodzież

Schizofrenia u młodzieży

Wyniki 6-tygodniowego badania z kontrolą placebo, w którym udział wzięło 302 nastoletnich

pacjentów chorych na schizofrenię (13-17 lat), u których stwierdzano objawy pozytywne lub

negatywne, wykazały, że arypiprazol powoduje statystycznie istotnie większą poprawę w zakresie

objawów psychotycznych niż placebo.

W analizie podgrupy nastoletnich pacjentów w wieku pomiędzy 15 a 17 lat, stanowiącej 74% całej

włączonej populacji, w czasie trwania 26-tygodniowego badania prowadzonego na zasadzie próby

otwartej obserwowano utrzymywanie się działania.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u dzieci i młodzieży

Arypiprazol badano w 30-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo z udziałem 296 dzieci i

młodzieży (10-17 lat), którzy spełnili kryteria diagnostyczne według DSM-IV dla zaburzenia

afektywnego dwubiegunowego typu I z epizodami maniakalnymi lub mieszanymi z objawami

psychotycznymi lub bez tych objawów oraz wyjściowo mieli wynik ≥ 20 w skali manii według

Younga (Y-MRS). Wśród pacjentów włączonych do podstawowej analizy skuteczności, 139

pacjentów miało postawioną diagnozę aktualnie współistniejącego ADHD.

Arypiprazol wykazał przewagę w stosunku do placebo w odniesieniu do zmiany wartości wyjściowej

w 4. oraz 12. tygodniu jako wynik całościowy wg Y-MRS. W dalszych analizach przewaga nad

placebo była bardziej wyraźna u pacjentów ze współistniejącym zespołem ADHD w porównaniu do

pacjentów bez ADHD, gdzie nie zaobserwowano różnicy w stosunku do placebo. Zapobieganie

nawrotom nie zostało określone.

Tabela 1: Średnia poprawa wartości wyjściowej wyniku w skali YMRS z uwzględnieniem

współistnienia zaburzeń psychicznych

Współistnienie

zaburzeń

psychicznych

Tydzień 4.

Tydzień 12.

ADHD

Tydzień 4.

Tydzień 12.

Apra 10 mg (n=48)

14,9

15,1

Apra 10 mg (n=44)

15,2

15,6

Apra 30 mg (n=51)

16,7

16,9

Apra 30 mg (n=48)

15,9

16,7

Placebo (n=52)

Placebo (n=47)

Bez współistnienia

zaburzeń

psychicznych

Tydzień 4.

Tydzień 12.

Bez ADHD

Tydzień 4.

Tydzień 12.

Apra 10 mg (n=27)

12,8

15,9

Apra 10 mg (n=37)

12,7

15,7

Apra 30 mg (n=25)

15,3

14,7

Apra 30 mg (n=30)

14,6

13,4

Placebo (n=18)

Placebo (n=25)

10,0

n=51 w Tygodniu 4.

n=46 w Tygodniu 4.

Do najczęstszych zdarzeń niepożądanych występujących w trakcie leczenia, wśród pacjentów

otrzymujących dawkę 30 mg, były zaburzenia pozapiramidowe (28,3%), senność (27,3%), ból głowy

(23,2%) oraz nudności (14,1%). Średni przyrost masy ciała w 30-tygodniowym okresie leczenia

wynosił 2,9 kg, w porównaniu do 0,98 kg u pacjentów, u których stosowano placebo.

Drażliwość związana z zaburzeniami autystycznymi u dzieci i młodzieży

(patrz punkt 4.2)

U pacjentów w wieku od 6 do 17 lat arypiprazol badano w dwóch 8-tygodniowych badaniach z

użyciem placebo [w jednym badaniu stosowano zmienną dawkę (2-15 mg/dobę), a w drugim stałą

dawkę (5, 10 lub 15 mg/dobę)] oraz jednym 52-tygodniowym badaniu otwartym. Dawkowanie w tych

badaniach rozpoczynano od dawki 2 mg/dobę, po tygodniu zwiększanej do 5 mg/dobę, a następnie

zwiększanej w odstępach tygodniowych o 5 mg/dobę do czasu osiągnięcia dawki docelowej. Ponad

75% pacjentów miało mniej niż 13 lat. Arypiprazol wykazał statystycznie większą skuteczność w

porównaniu do placebo w podskali dotyczącej drażliwości z Listy Zachowań Aberracyjnych (ang.

Aberrant Behaviour Checklist Irritability subscale). Jednakże nie ustalono znaczenia klinicznego tej

obserwacji. Profil bezpieczeństwa obejmował przyrost masy ciała i zmianę stężenia prolaktyny. Czas

trwania długoterminowego badania dotyczącego bezpieczeństwa był ograniczony do 52-tygodni. W

zebranych badaniach, częstość występowania małego stężenia prolaktyny u dziewcząt (<3 ng/ml) i u

chłopców (<2 ng/ml) leczonych arypiprazolem wynosiła odpowiednio, 27/46 (58,7%) i 258/298

(86,6%). W badaniach kontrolowanych placebo średni przyrost masy ciała wynosił 0,4 kg w grupie

placebo i 1,6 kg w grupie arypiprazolu.

Arypiprazol badano także w długoterminowym badaniu podtrzymującym, kontrolowanym placebo. Po

13-26-tygodniowej stabilizacji z zastosowaniem arypiprazolu (w dawkach 2-15 mg/dobę), pacjenci z

trwałą odpowiedzią albo kontynuowali leczenie arypiprazolem bądź też otrzymywali placebo przez

kolejne 16 tygodni. Współczynniki Kaplana-Meiera dla nawrotu w tygodniu 16. były następujące:

35% dla grupy stosującej arypiprazol oraz 52% dla grupy placebo; współczynnik ryzyka nawrotu w

ciągu 16 tygodni (arypiprazol/placebo) wynosił 0,57 (różnica nieistotna statystycznie). Średni przyrost

masy ciała w fazie stabilizacji (do 26 tygodni) z zastosowaniem arypiprazolu wynosił 3,2 kg,

natomiast w drugiej fazie badania (16 tygodni) obserwowano dalszy średni wzrost o 2,2 kg dla

arypiprazolu w porównaniu do 0,6 kg dla placebo. Objawy pozapiramidowe zgłaszano głównie w

fazie stabilizacji, u 17% pacjentów z drgawkami stanowiącymi 6%.

Tiki związane z zespołem Tourette’a u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2)

Skuteczność arypiprazolu badano u dzieci i młodzieży z zespołem Tourette’a (arypiprazol: n = 99,

placebo: n = 44) w trwającym 8 tygodni, randomizowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie

ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą placebo w schemacie leczenia w grupach z użyciem stałej

dawki zależnej od masy ciała od 5 mg/dobę do 20 mg/dobę i dawki początkowej wynoszącej 2 mg.

Pacjenci byli w wieku 7 - 17 lat i przed rozpoczęciem leczenia uzyskali średni wynik 30 na łącznej

skali tików w Globalnej Skali Nasilenia Tików z Yale (Total Tic Score on the Yale Global Tic

Severity Scale, TTS-YGTSS). Grupa pacjentów otrzymująca arypiprazol wykazywała poprawę

mierzoną zmianą wyniku na skali TTS-YGTSS od pomiaru początkowego do pomiaru w 8 tygodniu

leczenia, która wynosiła 13,35 w grupie otrzymującej małą dawkę (5 mg lub 10 mg) i 16,94 w grupie

otrzymującej dużą dawkę (10 mg lub 20 mg) w porównaniu do poprawy odnotowanej u pacjentów

otrzymujących placebo i zmiany wynoszącej 7,09.

Skuteczność arypiprazolu u dzieci i młodzieży z zespołem Tourette’a (arypiprazol: n = 32, placebo: n

= 29) oceniano również w przypadku podawania zmiennych dawek od 2 mg/dobę do 20 mg/dobę z

dawką początkową wynoszącą 2 mg w trwającym 10 tygodni, randomizowanym badaniu w Korei

Południowej prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą placebo.

Pacjenci w wieku 6 - 18 lat uzyskali średni wynik 29 na skali TTS-YGTSS w pomiarze początkowym.

Pacjenci otrzymujący arypiprazol wykazywali poprawę mierzoną zmianą wyniku o 14,97 na skali

TTS-YGTSS od pomiaru początkowego do pomiaru w 10 tygodniu w porównaniu do poprawy

wynoszącej 9,62 w grupie placebo.

W obu wspomnianych badaniach krótkoterminowych nie określono klinicznego znaczenia wyników

dotyczących skuteczności, biorąc pod uwagę działanie terapeutyczne w porównaniu do istotnego

wpływu efektu placebo i niejasne skutki w zakresie funkcjonowania psychospołecznego. Brak danych

długoterminowych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa arypiprazolu w tej niestabilnej

chorobie.

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego

zawierającego arypiprazol w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu

schizofrenii oraz w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej (stosowanie u dzieci i młodzieży,

patrz punkt 4.2).

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Arypiprazol jest dobrze wchłaniany, maksymalne stężenie w osoczu osiąga w ciągu 3-5 godzin po

podaniu. Arypiprazol w minimalnym stopniu ulega metabolizmowi przedukładowemu. Bezwzględna

dostępność po doustnym podaniu jednej tabletki wynosi 87%. Spożywanie posiłków o dużej

zawartości tłuszczu nie wpływa na farmakokinetykę arypiprazolu.

Dystrybucja

Arypiprazol jest rozmieszczany w całym organizmie, pozorna objętość dystrybucji wynosi 4,9 l/kg, co

wskazuje na znaczną dystrybucję pozanaczyniową. W stężeniach terapeutycznych arypiprazol i

dehydroarypiprazol wiążą się w ponad 99% z białkami surowicy, głównie z albuminami.

Metabolizm

Arypiprazol jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie. Proces ten przebiega trzema

głównymi drogami: dehydrogenacji, hydroksylacji oraz N-dealkilacji. Jak wynika z badań

in vitro

enzymy CYP3A4 i CYP2D6 warunkują dehydrogenację oraz hydroksylację arypiprazolu, a N-

dealkilacja jest katalizowana przez CYP3A4. Główną cząsteczką czynną znajdującą się w krążeniu

ogólnym jest sam arypiprazol. W stanie stacjonarnym aktywny metabolit, dehydroarypiprazol, stanowi

około 40% AUC arypiprazolu w osoczu.

Wydalanie

Średni okres półtrwania arypiprazolu w fazie eliminacji wynosi około 75 godzin u osób o

podwyższonej aktywności CYP2D6 i około 146 godzin u osób o obniżonej aktywności CYP2D6.

Całkowity klirens arypiprazolu wynosi 0,7 ml/min/kg i jest to głównie klirens wątrobowy.

Po doustnym podaniu pojedynczej dawki arypiprazolu znakowanego [

C], stwierdza się odpowiednio

27% i 60% podanego pierwiastka radioaktywnego w moczu i kale. Mniej niż 1% niezmienionego

arypiprazolu zostaje wydalone z moczem, a około 18% z kałem.

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Farmakokinetyka arypiprazolu i dehydroarypiprazolu u dzieci w wieku 10 do 17 lat była podobna do

farmakokinetyki u dorosłych, po uwzględnieniu różnic w masie ciała.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie stwierdzono różnic w farmakokinetyce arypiprazolu między zdrowymi osobami w podeszłym

wieku a młodszymi osobami dorosłymi, nie stwierdzono także mierzalnego wpływu wieku na

farmakokinetykę arypiprazolu u pacjentów ze schizofrenią.

Płeć

Nie stwierdzono, aby farmakokinetyka arypiprazolu różniła się u zdrowych kobiet i zdrowych

mężczyzn. Nie stwierdzono także żadnego mierzalnego wpływu płci na farmakokinetykę

arypiprazolu

u pacjentów ze schizofrenią.

Palenie tytoniu i rasa

Populacyjne badania farmakokinetyczne nie wykazały żadnych istotnych klinicznie różnic w

farmakokinetyce arypiprazolu, zależnych od rasy lub palenia tytoniu.

Zaburzenia czynności

nerek

Stwierdzono, że charakterystyka farmakokinetyczna arypiprazolu i dehydroarypiprazolu jest podobna

u osób z ciężkimi chorobami nerek i u młodych osób zdrowych.

Zaburzenia czynności wątroby

Badania obejmujące podanie pojedynczej dawki leku, przeprowadzone u osób z różnego stopnia

marskością wątroby (klasy Child-Pugh A, B i C) nie wykazały, by zaburzenia czynności wątroby

wpływały istotnie na farmakokinetykę arypiprazolu i dehydroarypiprazolu, jednak w badaniu wzięło

udział tylko 3 chorych z marskością wątroby typu C, co jest liczbą niewystarczającą do wyciągnięcia

wniosków dotyczących zdolności metabolicznych tych pacjentów.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących

bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego

działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój, nie ujawniają występowania

szczególnego zagrożenia dla człowieka.

Istotne działanie toksyczne stwierdzano jedynie gdy dawki lub stopień narażenia wyraźnie

przekraczały maksymalne dawki lub narażenie występujące u ludzi, co wskazuje, że działanie takie

jest ograniczone lub nie występuje w praktyce klinicznej. Obserwacje te obejmują: zależny od dawki

toksyczny wpływ na nadnercza (gromadzenie barwnika lipofuscyny i (lub) obumieranie komórek

miąższowych) stwierdzany u szczurów po 104 tygodniach podawania arypiprazolu w dawce od 20 do

60 mg/kg mc./dobę (średnia wartość AUC w stanie stacjonarnym przekraczała 3 do 10 razy wartość

występującą u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki) i zwiększenie częstości występowania

raków nadnerczy, a także skojarzonej częstości występowania gruczolaków lub raków nadnerczy u

samic szczurów otrzymujących lek w dawce 60 mg/kg mc./dobę (średnia wartość AUC w stanie

stacjonarnym przekraczała 10 razy wartość występującą u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej

dawki). Największa ekspozycja nie powodująca powstawania nowotworów u samic szczurów

odpowiadała 7 krotnej ekspozycji u ludzi występującej po stosowaniu zalecanej dawki.

Dodatkowo stwierdzono występowanie kamicy żółciowej, jako następstwo odkładania się

siarczanowych sprzężonych związków hydroksylowanych metabolitów arypiprazolu w żółci małp,

którym wielokrotnie podawano doustnie dawki leku od 25 do 125 mg/kg mc./dobę (średnia wartość

AUC w stanie stacjonarnym była od 1 do 3 razy większa niż wartość występująca u ludzi po podaniu

maksymalnej zalecanej dawki klinicznej lub 16 do 81 razy większa niż po podaniu maksymalnej

dawki zalecanej w przeliczeniu na mg/m2 pc). Jednak stężenie sprzężonych związków siarczanowych

hydroksyarypiprazolu w żółci człowieka, podczas stosowania najwyższej proponowanej dawki 30 mg

na dobę, nie przekraczało 6% stężenia stwierdzanego w żółci małp podczas trwającego 39 tygodni

badania i jest znacznie mniejsze (6%) niż granica rozpuszczalności określona

in vitro

W badaniach toksykologicznych z użyciem dawki wielokrotnej u młodych szczurów i psów profil

toksyczności arypiprazolu był porównywalny z profilem obserwowanym u dorosłych zwierząt, nie ma

też dowodów neurotoksyczności i niepożądanego wpływu na rozwój.

Wyniki przeprowadzonych w pełnym zakresie standardowych badań genotoksyczności wskazują, że

arypiprazol nie ma właściwości genotoksycznych. Arypiprazol nie zaburzał płodności w badaniach

toksycznego wpływu na reprodukcję. Obserwowano toksyczny wpływ na rozwój, w tym także zależne

od dawki opóźnienie płodowej mineralizacji kości oraz możliwy wpływ teratogenny u szczurów,

którym podawano dawki subterapeutyczne (oceniane na podstawie wartości AUC) oraz u królików,

którym podawano dawki powodujące ekspozycję 3 i 11 razy przewyższającą wartość AUC

występującą w stanie stacjonarnym po zastosowaniu dawek maksymalnych zalecanych u ludzi).

Toksyczny wpływ na ciężarne samice obserwowano po podawaniu dawek podobnych do tych, które

powodują toksyczny wpływ na rozwój.

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

tabletki 5 mg

Laktoza jednowodna

Celuloza mikrokrystaliczna

Kroskarmeloza sodowa

Krzemionka koloidalna bezwodna

Aspartam (E 951)

Magnezu stearynian

Indygotyna, lak (E 132)

Aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska E 414, glikol propylenowy E 1520, alkohol

benzylowy E 1519)

tabletki 10 i 30 mg

Laktoza jednowodna

Celuloza mikrokrystaliczna

Kroskarmeloza sodowa

Krzemionka koloidalna bezwodna

Aspartam (E951)

Magnezu stearynian

Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska E 414, glikol propylenowy E 1520, alkohol

benzylowy E 1519)

tabletki 15 mg

Laktoza jednowodna

Celuloza mikrokrystaliczna

Kroskarmeloza sodowa

Krzemionka koloidalna bezwodna

Aspartam (E 951)

Magnezu stearynian

Żelaza tlenek żółty (E 172)

Aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska E 414, glikol propylenowy E 1520, alkohol

benzylowy E 1519)

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

3 lata.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Apra, 5mg i Apra, 30mg:

Pudełka tekturowe zawierające 7, 14 i 28 tabletek w blistrach OPA/Aluminium/PVC/Aluminium.

Apra, 10 mg i Apra, 15mg:

Pudełka tekturowe zawierające 7, 14, 28, 56 i 84 tabletki w blistrach

OPA/Aluminium/PVC/Aluminium.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć w sposób

zgodny z lokalnymi przepisami.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Adamed Pharma S.A.

Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A

05-152 Czosnów

8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Apra, 5 mg, tabletki: Pozwolenie nr 23061

Apra, 10 mg, tabletki: Pozwolenie nr 23062

Apra, 15 mg, tabletki: Pozwolenie nr 23063

Apra, 30 mg, tabletki: Pozwolenie nr 23064

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO

OBROTU/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 22.03.2016

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Podobne produkty

Wyszukaj powiadomienia związane z tym produktem

Udostępnij tę informację