Dasatinib Stada 100 mg tabletki powlekane

Lenkija - lenkų - URPL (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

Nusipirk tai dabar

Pakuotės lapelis Pakuotės lapelis (PIL)

22-10-2020

Prekės savybės Prekės savybės (SPC)

22-10-2020

Veiklioji medžiaga:
Dasatinibum
Prieinama:
STADA Arzneimittel AG
ATC kodas:
L01XE06
INN (Tarptautinis Pavadinimas):
Dasatinibum
Dozė:
100 mg
Vaisto forma:
tabletki powlekane
Produkto santrauka:
Opakowania: 30 tabl. w blistrze, 05909991386863, Rpz;30 tabl. w blistrze perforowanym, 05909991386870, Rpz;60 tabl., 05909991386887, Rpz;100 tabl., 05909991386894, Rpz;
Autorizacija statusas:
2024-02-21
Registracijos numeris:
25153

Ulotka dołączona do opakowania: Informacja dla użytkownika

Dasatinib Stada, 20 mg, tabletki powlekane

Dasatinib Stada, 50 mg, tabletki powlekane

Dasatinib Stada, 70 mg, tabletki powlekane

Dasatinib Stada, 80 mg, tabletki powlekane

Dasatinib Stada, 100 mg, tabletki powlekane

Dasatinib Stada, 140 mg, tabletki powlekane

Dasatinibum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może

zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dotyczy to wszelkich możliwych działań niepożądanych niewymienionych w ulotce. Patrz punkt

Spis treści ulotki

Co to jest lek Dasatinib Stada i w jakim celu się go stosuje

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dasatinib Stada

Jak stosować lek Dasatinib Stada

Możliwe działania niepożądane

Jak przechowywać lek Dasatinib Stada

Zawartość opakowania i inne informacje

1.

Co to jest lek Dasatinib Stada i w jakim celu się go stosuje

Lek Dasatinib Stada zawiera substancję czynną dazatynib. Lek ten stosuje się w leczeniu ostrej

białaczki limfoblastycznej (ang.

acute lymphoblastic leukaemia, ALL

) z obecnością chromosomu

Filadelfia (Ph+) u dorosłych, którzy nie odnosili korzyści z wcześniej stosowanych metod leczenia.

Białaczka to nowotwór białych krwinek. Białe krwinki w prawidłowych warunkach pomagają

organizmowi w zwalczaniu zakażeń. U osób z ostrą białaczką limfoblastyczną białe krwinki nazywane

limfocytami namnażają się zbyt szybko oraz żyją zbyt długo. Lek Dasatinib Stada hamuje wzrost tych

komórek białaczkowych.

Gdy potrzebne są dodatkowe informacje o działaniu leku Dasatinib Stada i wyjaśnienie dlaczego właśnie

ten lek został przepisany, należy zapytać lekarza prowadzącego.

2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dasatinib Stada

Kiedy nie stosować leku Dasatinib Stada

jeśli pacjent ma

uczulenie

na dazatynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

(wymienionych w punkcie 6).

Należy poradzić się lekarza, jeśli podejrzewa się możliwość uczulenia.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dasatinib Stada należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

jeśli pacjent przyjmuje

leki rozrzedzające krew

lub zapobiegające powstawaniu zakrzepów

(patrz punkt „Lek Dasatinib Stada a inne leki”);

jeśli w przeszłości lub obecnie pacjent miał zaburzenia czynności wątroby lub serca;

jeśli podczas przyjmowania dazatynibu pojawią się

trudności w oddychaniu, ból w klatce

piersiowej lub kaszel

: może to być objawem zastoju płynu w płucach lub w klatce piersiowej (co

zdarza się częściej u pacjentów w wieku 65 lat i starszych) lub może być wynikiem zmian w

naczyniach krwionośnych dostarczających krew do płuc;

jeżeli u pacjenta kiedykolwiek stwierdzono zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub

podejrzewa się je obecnie, ponieważ dazatynib może spowodować uaktywnienie się zapalenia

wątroby typu B, w niektórych przypadkach prowadzącego do śmierci. Przed rozpoczęciem

leczenia lekarz dokładnie sprawdzi, czy pacjent nie ma tego zakażenia.

Lekarz prowadzący w trakcie leczenia przeprowadzi okresowe kontrole stanu pacjenta, w celu oceny czy

dazatynib powoduje zamierzony efekt. Podczas przyjmowania leku Dasatinib Stada będą wykonywane

także regularne badania krwi.

Dzieci i młodzież

Lek Dasatinib Stada nie jest zalecany w leczeniu pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Dane dotyczące

stosowania dazatynibu w tej grupie wiekowej pacjentów są ograniczone.

Lek Dasatinib Stada a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi

o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach,

które pacjent planuje stosować.

Dazatynib jest przekształcany głównie w wątrobie. Pewne leki mogą wpływać na działanie dazatynibu,

jeśli są stosowane równocześnie.

Nie należy stosować niżej wymienionych leków z dazatynibem:

ketokonazol, itrakonazol - są to

leki przeciwgrzybicze

erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna - są to

antybiotyki

rytonawir - jest to

lek przeciwwirusowy

deksametazon - jest to

kortykosteroid

fenytoina, karbamazepina, fenobarbital - są to leki stosowane w

padaczce

ryfampicyna - jest to lek stosowany w

gruźlicy

famotydyna, omeprazol - są to leki

blokujące wydzielanie kwasu żołądkowego

ziele dziurawca - leki pochodzenia roślinnego wydawane bez recepty, stosowane w leczeniu

depresji

i innych schorzeń (znane także pod nazwą

Hypericum perforatum)

Nie należy przyjmować

leków, które zobojętniają kwas żołądkowy (takie jak wodorotlenek glinu lub

wodorotlenek magnezu) w ciągu

2 godzin przed lub 2 godzin po zażyciu dazatynibu

Należy powiedzieć lekarzowi

o przyjmowaniu

leków, które rozrzedzają krew

lub zapobiegają

tworzeniu się zakrzepów.

Stosowanie leku Dasatinib Stada z jedzeniem i piciem

Nie należy przyjmować dazatynibu z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym.

Ciąża i karmienie piersią

Pacjentki, które są w ciąży

lub podejrzewają, że mogły zajść w ciążę

powinny natychmiast

powiadomić o tym lekarza. Dazatynibu nie należy stosować u kobiet w ciąży

, o ile nie jest to

bezwzględnie konieczne. Lekarz prowadzący omówi z pacjentką możliwe ryzyko przyjmowania

dazatynibu w okresie ciąży.

Zarówno mężczyznom jak i kobietom w trakcie leczenia dazatynibem zaleca się stosowanie skutecznej

antykoncepcji.

Należy poinformować lekarza prowadzącego o karmieniu piersią.

Podczas przyjmowania dazatynibu

nie należy karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Jeśli u pacjenta występują objawy niepożądane takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia, należy

zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Wpływ dazatynibu

na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie jest znany.

Lek Dasatinib Stada zawiera:

Laktozę

Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien

skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu".

3.

Jak stosować lek Dasatinib Stada

Lek Dasatinib Stada może być przepisywany wyłącznie przez lekarza doświadczonego w leczeniu

białaczki. Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy

zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lek Dasatinib Stada przepisuje się osobom dorosłym.

Zalecana początkowa dawka leku dla pacjentów z ALL Ph+ to 140 mg raz na dobę.

Tabletki należy przyjmować codziennie o stałej porze.

W zależności od odpowiedzi na leczenie lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu lub zmniejszeniu

dawki, a nawet wstrzymać na krótko leczenie. Aby podać duże lub małe dawki może być konieczne

zastosowanie kilku tabletek o różnej mocy.

Jak stosować lek Dasatinib Stada

Tabletki należy połknąć w całości.

Nie wolno ich kruszyć ani rozgryzać.

Można je przyjmować

niezależnie od posiłku.

Specjalne zalecenia dotyczące postępowania z lekiem Dasatinib Stada

Jest mało prawdopodobne, aby tabletki leku Dasatinib Stada zostały uszkodzone. Jednak w takim

przypadku osoby inne niż pacjent mające styczność z lekiem Dasatinib Stada powinny stosować

rękawiczki ochronne.

Jak długo stosować lek Dasatinib Stada

Lek Dasatinib Stada należy przyjmować codziennie, dopóki lekarz nie zdecyduje, że należy zaprzestać

przyjmowania leku. Należy dopilnować, aby lek Dasatinib Stada przyjmowany był tak długo, jak zostało

to zalecone przez lekarza.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Dasatinib Stada

Jeśli pacjent przypadkowo przyjął więcej tabletek niż zalecone, należy

natychmiast

powiadomić o tym

lekarza, ponieważ pacjent może wymagać opieki medycznej.

Pominięcie zastosowania dawki leku Dasatinib Stada

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Należy przyjąć następną,

zaplanowaną dawkę o zwykłej porze.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Wszystkie wymienione poniżej objawy mogą wskazywać na ciężkie działania niepożądane:

gdy wystąpi ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, kaszel oraz omdlenie;

gdy wystąpi

niespodziewane krwawienie lub sińce

bez wcześniejszego urazu;

gdy w wymiotach, stolcu lub moczu będzie obecna krew lub stolec będzie miał czarne

zabarwienie;

gdy pojawią się

objawy infekcji

takie jak gorączka, silne dreszcze;

gdy pojawi się gorączka, ból jamy ustnej lub gardła, powstawanie pęcherzy lub złuszczanie się

skóry i (lub) błon śluzowych.

Należy niezwłocznie poinformować lekarza

w przypadku wystąpienia objawów wymienionych

powyżej.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)

Zakażenia

(w tym zakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze)

Zaburzenia serca i płuc:

duszność

Zaburzenia trawienia:

biegunka, nudności lub wymioty

Skóra, włosy, oczy, objawy ogólne:

wysypka skórna, gorączka, puchnięcie twarzy, rąk i stóp,

bóle głowy, uczucie zmęczenia lub osłabienia, krwawienie

Ból:

bóle mięśni, bóle brzucha

Badania dodatkowe mogą wykazywać:

małą liczbę płytek krwi, małą liczbę białych krwinek

(neutropenia), niedokrwistość, obecność płynu wokół płuc

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób)

Zakażenia

: zapalenie płuc, zakażenie wirusami opryszczki(w tym zakażenie wirusem

cytomegalii, CMV), zakażenia górnych dróg oddechowych, ciężkie zakażenie krwi lub tkanek (w

tym niezbyt częste przypadki zakończone zgonem)

Serce oraz płuca:

kołatanie serca, nieregularne bicie serca, zastoinowa niewydolność serca,

osłabienie mięśnia sercowego, wysokie ciśnienie krwi, zwiększenie ciśnienia krwi w płucach,

kaszel

Zaburzenia trawienia:

zaburzenia apetytu, zaburzenia smaku, wzdęty lub powiększony brzuch,

zapalenie jelita grubego, zaparcia, zgaga, owrzodzenia jamy ustnej, przyrost masy ciała,

zmniejszenie masy ciała, zapalenie żołądka

Skóra, włosy, oczy, objawy ogólne:

mrowienie, swędzenie skóry, suchość skóry, trądzik,

zapalenie skóry, szumy w uszach trwające nieprzerwanie, wypadanie włosów, nadmierne pocenie

się, zaburzenia widzenia (w tym zamglone i zaburzone widzenie), suchość w oku, siniaki,

depresja, bezsenność, nagłe zaczerwienienie, zawroty głowy, urazy (stłuczenia), brak łaknienia,

senność, uogólnione obrzęki

Ból:

bóle stawów, osłabienie mięśni, bóle w klatce piersiowej, bóle rąk i nóg, dreszcze, sztywność

mięśni i stawów, skurcz mięśni

Badania dodatkowe mogą wykazywać:

obecność płynu wokół serca, obecność płynu w płucach,

zaburzenia rytmu serca, zmniejszona ilość białych krwinek (neutropenia) z gorączką, krwawienie

z przewodu pokarmowego, wysoki poziom kwasu moczowego we krwi

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób)

Serce oraz płuca:

zawał serca (w tym zakończony zgonem), zapalenie wyściółki (włóknistego

worka) wokół serca, nieregularne bicie serca, ból w klatce piersiowej z powodu braku dopływu

krwi do serca (dławica piersiowa), niskie ciśnienie krwi, zwężenie dróg oddechowych, które może

powodować trudności w oddychaniu, astma, zwiększenie ciśnienia krwi w tętnicach (naczynia

krwionośne) płuc

Zaburzenia trawienia:

zapalenie trzustki, choroba wrzodowa, zapalenie przełyku, obrzęk

brzucha, rozdarcia skóry kanału odbytu, trudności w przełykaniu, zapalenie pęcherzyka

żółciowego, niedrożność dróg żółciowych, refluks żołądkowo-przełykowy (stan, w którym kwas i

inne składniki treści żołądka cofają się do gardła)

Skóra, włosy, oczy, objawy ogólne:

reakcje alergiczne, w tym tkliwość na ucisk, czerwone guzki

na skórze (rumień guzowaty), lęk, dezorientacja, zmiany nastroju, niższy popęd płciowy,

omdlenie, drżenie, zapalenie oka, które powoduje zaczerwienienie lub ból, choroba skóry

charakteryzująca się tkliwością na ucisk, zaczerwienieniem, pojawieniem się wyraźnych plam

rumieniowych na skórze z nagłym wystąpieniem gorączki i zwiększoną ilością białych krwinek

(obojętnochłonna dermatoza), utrata słuchu, wrażliwość na światło, zaburzenie widzenia,

zwiększone łzawienie oczu, zaburzenia koloru skóry, zapalenie tkanki tłuszczowej pod skórą,

owrzodzenie skóry, powstawanie pęcherzy na skórze, zaburzenia w obrębie paznokci, zaburzenia

w obrębie włosów, zaburzenia w obrębie dłoni i stóp, niewydolność nerek, częste oddawanie

moczu, powiększenie piersi u mężczyzn, zaburzenia miesiączkowania, ogólne osłabienie i

dyskomfort, zmniejszona czynność tarczycy, utrata równowagi podczas chodzenia, martwica

kości (choroba polegająca na zmniejszonym przepływie krwi w kościach, utratę masy kostnej i

martwica kości), zapalenie stawów, obrzęk skóry gdziekolwiek na ciele

Ból:

zapalenie żył, które może powodować zaczerwienienie, bolesność i obrzęk, zapalenie ścięgna

Mózg:

utrata pamięci

Badania dodatkowe mogą wykazywać:

nieprawidłowe wyniki badań krwi i możliwe zaburzenia

czynności nerek spowodowane przez resztki ginącego nowotworu (zespół rozpadu guza), niskie

stężenie albuminy we krwi, mała liczba limfocytów (rodzaj białych krwinek) we krwi, wysokie

stężenie cholesterolu we krwi, opuchnięte węzły chłonne, krwawienia do mózgu,

nieprawidłowości czynności elektrycznej serca, powiększenie serca, zapalenie wątroby, obecność

białka w moczu, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (enzymu obecnego głównie w

sercu, mózgu i mięśniach szkieletowych), zwiększenie aktywności troponiny (enzym obecny

głównie w sercu i mięśniach szkieletowych), zwiększenie aktywności gamma-

glutamylotransferazy (enzym obecny głównie w wątrobie)

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 osób)

Serce oraz płuca:

powiększenie prawej komory serca, zapalenie mięśnia sercowego, zespół

objawów wynikających z zablokowania dopływu krwi do mięśnia sercowego (ostry zespół

wieńcowy), zatrzymanie akcji serca (zatrzymanie pompowania krwi przez serce), choroba tętnic

wieńcowych (serca), zapalenie tkanki pokrywającej serce i płuca, zakrzepy krwi, zakrzepy krwi w

płucach

Zaburzenia trawienia:

utrata z przewodu pokarmowego niezbędnych składników odżywczych

takich jak białka, niedrożność jelit, przetoka odbytu (nieprawidłowe wytworzenie się kanału

między odbytem a skórą wokół odbytu), zaburzenie czynności nerek, cukrzyca

Skóra, włosy, oczy, objawy ogólne:

drgawki, zapalenie nerwu wzrokowego, które może

spowodować całkowitą lub częściową utratę wzroku, niebiesko-fioletowe plamki na skórze,

nieprawidłowo wysoka czynność tarczycy, zapalenie tarczycy, ataksja (stan związany z brakiem

koordynacji mięśniowej), trudności w chodzeniu, poronienie, zapalenie naczyń krwionośnych

skóry, zwłóknienie skóry

Mózg:

udar mózgu, przemijające wystąpienie zaburzeń neurologicznych spowodowanych

brakiem przepływu krwi, porażenie nerwu twarzowego, demencja

Inne obserwowane działania niepożądane (

o nieznanej częstości występowania

) to:

Zapalenie płuc

Krwawienie w żołądku lub jelitach, które może prowadzić do zgonu

Nawrót (reaktywacja) zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (zakażenia wątroby) u

pacjentów, którzy przebyli tę chorobę w przeszłości

Reakcja z gorączką, pęcherzami na skórze i owrzodzeniem błon śluzowych

Choroba nerek z objawami obejmującymi obrzęki i nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych,

takie jak białko w moczu i niskie stężenie białka we krwi

Lekarz sprawdzi niektóre z tych działań podczas leczenia.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane,

należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty

Dotyczy to wszelkich możliwych działań niepożądanych niewymienionych w ulotce. Działania

niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań

Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i

Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5.

Jak przechowywać lek Dasatinib Stada

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie butelki,

blistrze lub pudełku po napisie „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Zwrot „Lot” umieszczony na etykiecie butelki, blistrze lub pudełku oznacza „Numer serii”.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania tego leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Dasatinib Stada

Substancją czynną leku jest dazatynib. Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg, 50 mg, 70 mg,

80 mg, 100 mg lub 140 mg dazatynibu.

Pozostałe składniki to:

Rdzeń tabletki:

celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna (patrz punkt 2 "Informacje ważne

przed zastosowaniem leku Dasatinib Stada”); kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza,

magnezu stearynian

Otoczka

: alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), talk, glicerolu monostearynian, sodu

laurylosiarczan

Jak wygląda lek Dasatinib Stada i co zawiera opakowanie

Dasatinib Stada, 20 mg, 50 mg, 70 mg, tabletki powlekane

Blistry z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC (perforowane blistry podzielne na dawki pojedyncze).

Butelki z polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE) z polipropylenowym zamknięciem zabezpieczającym

przed dostępem dzieci i plastikowym pojemnikiem (HDPE) zawierającym środek pochłaniający wilgoć

(żel krzemionkowy).

Pudełko tekturowe zawierające 60 x 1 lub 100 x 1 tabletek powlekanych w perforowanych blistrach

podzielnych na dawki pojedyncze.

Pudełko tekturowe zawierające butelkę z 60 tabletkami powlekanymi.

Dasatinib Stada, 80 mg, 100 mg, 140 mg, tabletki powlekane

Blistry z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC (perforowane blistry podzielne na dawki pojedyncze).

Butelki z polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE) z polipropylenowym zamknięciem zabezpieczającym

przed dostępem dzieci i plastikowym pojemnikiem (HDPE) zawierającym środek pochłaniający wilgoć

(żel krzemionkowy).

Pudełko tekturowe zawierające 30 x 1, 60 x 1 lub 100 x 1 tabletek powlekanych w perforowanych

blistrach podzielnych na dawki pojedyncze.

Pudełko tekturowe zawierające butelkę z 30 tabletkami powlekanymi.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

STADA Arzneimittel AG

Stadastrasse 2-18

61118 Bad Vilbel

Niemcy

Wytwórca/Importer

Remedica Ltd

Aharnon Street, Limassol Industrial Estate

3056 Limassol

Cypr

Centrafarm Services B.V.

Nieuwe Donk 9

4879 AC Etten-Leur

Holandia

STADA Arzneimittel AG

Stadastrasse 2-18

61118 Bad Vilbel

Niemcy

STADAPHARM GmbH

Feodor-Lynen-Straße 35

30625 Hannover

Niemcy

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru

Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Belgia

Dasatinib EG 20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg, 140 mg, filmomhulde tabletten

Niemcy

Dasatinib AL 20mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg, 140 mg, Filmtabletten

Dania

Dasatinib STADA

Finlandia

Dasatinib STADA 20, 50, 70, 80, 100, 140 mg kalvopäällysteiset tabletit

Włochy

Dasatinib EG

Luksemburg

Dasatinib EG20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg, 140 mg comprimé pelliculé

Holandia

Dasatinib CF 20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg, 140 mg,filmomhulde tabletten

Polska

Dasatinib Stada

Szwecja

Dasatinib STADA 20, 50, 70, 80, 100, 140 mg filmdragerade tabletter

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Dasatinib Stada, 20 mg, tabletki powlekane

Dasatinib Stada, 50 mg, tabletki powlekane

Dasatinib Stada, 70 mg, tabletki powlekane

Dasatinib Stada, 80 mg, tabletki powlekane

Dasatinib Stada, 100 mg, tabletki powlekane

Dasatinib Stada, 140 mg, tabletki powlekane

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Dasatinib Stada, 20 mg, tabletki powlekane

Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg dazatynibu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda tabletka powlekana zawiera 28 mg laktozy jednowodnej.

Każda tabletka powlekana zawiera 1 mg sodu.

Dasatinib Stada, 50 mg, tabletki powlekane

Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg dazatynibu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda tabletka powlekana zawiera 69 mg laktozy jednowodnej.

Każda tabletka powlekana zawiera 2 mg sodu.

Dasatinib Stada, 70 mg, tabletki powlekane

Każda tabletka powlekana zawiera 70 mg dazatynibu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda tabletka powlekana zawiera 97 mg laktozy jednowodnej.

Każda tabletka powlekana zawiera 3 mg sodu.

Dasatinib Stada, 80 mg, tabletki powlekane

Każda tabletka powlekana zawiera 80 mg dazatynibu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda tabletka powlekana zawiera 110 mg laktozy jednowodnej.

Każda tabletka powlekana zawiera 4 mg sodu.

Dasatinib Stada, 100 mg, tabletki powlekane

Każda tabletka powlekana zawiera 100 mg dazatynibu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda tabletka powlekana zawiera 138 mg laktozy jednowodnej.

Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg sodu.

Dasatinib Stada, 140 mg, tabletki powlekane

Każda tabletka powlekana zawiera 140 mg dazatynibu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda tabletka powlekana zawiera 193 mg laktozy jednowodnej.

Każda tabletka powlekana zawiera 6 mg sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana (tabletka).

Dasatinib Stada, 20 mg, tabletki powlekane

Białe lub prawie białe, okrągłe tabletki powlekane, obustronnie wypukłe, z wytłoczonym oznakowaniem

„20” po jednej stronie, gładkie po drugiej stronie, o średnicy 6,1 mm.

Dasatinib Stada, 50 mg, tabletki powlekane

Białe lub prawie białe, owalne tabletki powlekane, obustronnie wypukłe, z wytłoczonym oznakowaniem

„50” po jednej stronie, gładkie po drugiej stronie, o wymiarach 10,9 x 5,8 mm.

Dasatinib Stada, 70 mg, tabletki powlekane

Białe lub prawie białe, okrągłe tabletki powlekane, obustronnie wypukłe, z wytłoczonym oznakowaniem

„70” po jednej stronie, gładkie po drugiej stronie, o średnicy 8,9 mm.

Dasatinib Stada, 80 mg, tabletki powlekane

Białe lub prawie białe, trójkątne tabletki powlekane, obustronnie wypukłe, z wytłoczonym

oznakowaniem „80” po jednej stronie, gładkie po drugiej stronie, o wymiarach 10,3 x 10,0 mm.

Dasatinib Stada, 100 mg, tabletki powlekane

Białe lub prawie białe, owalne tabletki powlekane, obustronnie wypukłe, z wytłoczonym oznakowaniem

„100” po jednej stronie, gładkie po drugiej stronie, o wymiarach 14,8 x 7,2 mm.

Dasatinib Stada, 140 mg, tabletki powlekane

Białe lub prawie białe, okrągłe tabletki powlekane, obustronnie wypukłe, z wytłoczonym oznakowaniem

„140” po jednej stronie, gładkie po drugiej stronie, o średnicy 11,8 mm.

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania

Dasatinib Stada jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów:

z ostrą białaczką limfoblastyczną (ang.

acute lymphoblastic leukaemia, ALL

) z chromosomem

Filadelfia (Ph+), w przypadku oporności lub nietolerancji wcześniejszej terapii.

4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie powinno być rozpoczęte przez lekarza doświadczonego w rozpoznawaniu i leczeniu białaczki.

Dawkowanie

Zalecana dawka początkowa dazatynibu w ostrej białaczce limfoblastycznej z chromosomem Filadelfia

(ALL Ph+) wynosi 140 mg raz na dobę (patrz punkt 4.4).

Czas trwania leczenia:

W badaniach klinicznych, leczenie dazatynibem prowadzono do czasu progresji choroby lub

wystąpienia nietolerancji leczenia przez pacjenta. Nie badano wpływu zaprzestania leczenia po

osiągnięciu odpowiedzi cytogenetycznej lub molekularnej [w tym pełnej odpowiedzi cytogenetycznej

(ang.

complete cytogenetic response, CCyR

), większej odpowiedzi molekularnej (ang.

major molecular

response, MMR

) i MR4.5] na odległe wyniki leczenia choroby.

Dasatinib Stada dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o mocy 20 mg, 50 mg, 70 mg,

80 mg, 100 mg i 140 mg, co umożliwia podanie zalecanej dawki. Zwiększenie lub zmniejszenie dawki

zależy od odpowiedzi na leczenie i tolerancji leczenia przez pacjenta.

Zwiększanie dawki

W badaniach klinicznych obejmujących pacjentów dorosłych z ALL Ph+ zezwalano na zwiększenie

dawki do 180 mg raz na dobę u pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi hematologicznej lub

cytogenetycznej po zastosowaniu zalecanej dawki początkowej.

Zmiana dawkowania ze względu na działania niepożądane

Zahamowanie czynności szpiku kostnego

W przypadku wystąpienia zahamowania czynności szpiku kostnego podczas badań klinicznych

stosowano przerwy w dawkowaniu, zmniejszenie dawki lub zakończenie badanej terapii. W zależności

od wskazań, przetaczano preparaty płytek krwi i koncentrat krwinek czerwonych. U pacjentów z

przedłużającym się zahamowaniem czynności szpiku kostnego stosowano hematopoetyczny czynnik

wzrostu.

Tabeli 1.

podsumowano wskazówki dotyczące modyfikacji dawkowania.

Tabela 1:

Modyfikacja dawki w przypadku neutropenii i trombocytopenii

ALL Ph+ (dawka

początkowa 140 mg raz

na dobę)

ANC < 0,5 x 10

i (lub)

liczba płytek krwi

< 10 x 10

1. Sprawdzić czy cytopenia nie jest związana z białaczką

(aspiracja szpiku kostnego lub biopsja).

2. Jeśli cytopenia nie jest związana z białaczką, należy

wstrzymać leczenie aż do czasu, gdy wartość ANC wzrośnie

do ≥ 1,0 x 10

/l i liczba płytek krwi wzrośnie do ≥ 20 x

/1 oraz ponownie rozpocząć leczenie w pierwotnej

dawce początkowej.

3. W przypadku nawrotu cytopenii, powtórzyć punkt 1 i

ponownie rozpocząć leczenie w mniejszej dawce, 100 mg

raz na dobę (drugi epizod) lub 80 mg raz na dobę (trzeci

epizod).

4. Jeśli cytopenia związana jest z białaczką, należy

rozważyć zwiększenie dawki do 180 mg raz na dobę

ANC: (ang.

absolute neutrophil count

) = bezwzględna liczba neutrofili

Niehematologiczne działania niepożądane

Jeśli po podaniu dazatynibu wystąpi umiarkowane niehematologiczne działanie niepożądane (stopnia 2),

należy przerwać leczenie do czasu ustąpienia działania niepożądanego lub powrotu do stanu

wyjściowego. Jeśli działanie niepożądane wystąpiło pierwszy raz, należy wznowić leczenie podając tę

samą dawkę leku. Jeśli działanie niepożądane pojawia się po raz kolejny, należy dawkę obniżyć.

W przypadku wystąpienia ciężkiego niehematologicznego działania niepożądanego stopnia 3. lub 4.

w związku ze stosowaniem dazatynibu, należy przerwać leczenie do czasu ustąpienia działania

niepożądanego. Następnie, jeśli jest to wskazane, można powrócić do leczenia z zastosowaniem

obniżonej dawki leku, w zależności od początkowej ciężkości działania niepożądanego. U pacjentów z

ALL Ph+, którzy otrzymywali 140 mg raz na dobę zaleca się obniżenie dawki do 100 mg raz na dobę, z

kolejnym obniżeniem dawki ze 100 mg raz na dobę do 50 mg raz na dobę, jeśli będzie to konieczne.

Wysięk w opłucnej

W przypadku rozpoznania wysięku w jamie opłucnej należy przerwać leczenie dazatynibem do czasu

gdy ustąpią objawy lub pacjent powróci do stanu wyjściowego. Jeśli nie nastąpi poprawa w okresie

około tygodnia, należy rozważyć podanie leków moczopędnych lub glikokortykosteroidów, albo

jednych i drugich równocześnie (patrz punkty 4.4 i 4.8). Po wyleczeniu pierwszego epizodu należy

rozważyć wznowienie podawania dazatynibu w tej samej dawce. Po wyleczeniu kolejnego epizodu

należy wznowić podawanie dazatynibu w dawce o jeden poziom niższej. W przypadku wyleczenia

ciężkiego epizodu (stopnia 3. lub 4.) można wznowić leczenie w dawce obniżonej w zależności od

początkowej ciężkości działania niepożądanego.

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności dazatynibu u dzieci i młodzieży

w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne (patrz punkt 5.1).

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie obserwowano u tych pacjentów żadnych klinicznie istotnych różnic farmakokinetycznych zależnych

od wieku. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u osób w podeszłym wieku.

Zaburzenia czynności wątroby

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby w stopniu łagodnym, umiarkowanym lub ciężkim mogą

otrzymywać zalecaną dawkę początkową. Jednakże, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

należy zachować ostrożność podczas stosowania dazatynibu (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

Nie przeprowadzono badań klinicznych z zastosowaniem dazatynibu u pacjentów z niewydolnością

nerek. Ponieważ klirens nerkowy dazatynibu i jego metabolitów wynosi < 4%, u pacjentów z

niewydolnością nerek nie należy spodziewać się zmniejszenia całkowitego klirensu ogólnoustrojowego.

Sposób podawania

Dasatinib Stada należy podawać doustnie.

Nie wolno rozkruszać ani dzielić tabletek powlekanych, aby zminimalizować ryzyko narażenia skóry na

kontakt z lekiem. Tabletki należy połykać w całości. Mogą one być podawane niezależnie od posiłków,

przy czym należy je podawać zawsze o tej samej porze, rano lub wieczorem.

4.3

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w

punkcie 6.1.

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Klinicznie istotne interakcje:

Dazatynib jest substratem i inhibitorem cytochromu P450 (CYP3A4). Dlatego istnieje możliwość

wystąpienia interakcji z innymi równocześnie stosowanymi produktami leczniczymi metabolizowanymi

głównie przez CYP3A4 lub takimi, które wpływają na jego aktywność (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne stosowanie dazatynibu i innych produktów leczniczych lub substancji, które silnie hamują

CYP3A4 (np. ketokonazolu, itrakonazolu, erytromycyny, klarytromycyny, rytonawiru, telitromycyny,

soku grejpfrutowego) może zwiększać ekspozycję na dazatynib. Dlatego, nie zaleca się stosowania

silnych inhibitorów CYP3A4 u pacjentów przyjmujących dazatynib (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne stosowanie dazatynibu i produktów leczniczych, które indukują CYP3A4 (np.

deksametazonu, fenytoiny, karbamazepiny, ryfampicyny, fenobarbitalu lub preparatów ziołowych

zawierających ziele dziurawca (

Hypericum perforatum

) może znacznie obniżyć ekspozycję na

dazatynib, zwiększając potencjalnie ryzyko niepowodzenia terapeutycznego. Dlatego u pacjentów

otrzymujących dazatynib należy stosować inne, alternatywne produkty lecznicze, o słabszym działaniu

indukującym CYP3A4 (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne stosowanie dazatynibu i substratów CYP3A4 może zwiększyć ekspozycję na substrat

CYP3A4. Dlatego, należy zachować ostrożność stosując dazatynib równocześnie z substratami CYP3A4

o wąskim zakresie terapeutycznym, takimi jak astemizol, terfenadyna, cyzapryd, pimozyd, chinidyna,

beprydyl lub alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina) (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne stosowanie dazatynibu i antagonistów receptora H2 (np. famotydyny), inhibitorów pompy

protonowej (np. omeprazolu), lub wodorotlenku glinu/wodorotlenku magnezu może zmniejszyć

ekspozycję na dazatynib. Dlatego, nie zaleca się stosowania antagonistów receptora H2 i inhibitorów

pompy protonowej, a leki zawierające wodorotlenek glinu/wodorotlenek magnezu powinny być

podawane do 2 godzin przed lub w 2 godziny po podaniu dazatynibu (patrz punkt 4.5).

Szczególne grupy pacjentów

Na podstawie wyników badań farmakokinetycznych po jednorazowym podaniu leku ustalono, że

pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby w stopniu łagodnym, umiarkowanym lub ciężkim mogą

otrzymywać zalecaną dawkę początkową (patrz punkty 4.2 i 5.2). Ze względu na ograniczenia tego

badania klinicznego zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania dazatynibu pacjentom z

zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).

Ważne działania niepożądane

Zahamowanie czynności szpiku kostnego

Stosowanie dazatynibu wiąże się z wystąpieniem niedokrwistości, granulocytopenii oraz

małopłytkowości. U pacjentów z ALL Ph+ badanie morfologii krwi z rozmazem należy przeprowadzać

co tydzień w trakcie pierwszych 2 miesięcy leczenia, a następnie co miesiąc lub zgodnie ze wskazaniami

klinicznymi. Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest najczęściej odwracalne i zazwyczaj ustępuje

po tymczasowym wstrzymaniu podawania dazatynibu lub po zmniejszeniu dawki (patrz punkt 4.2 i 4.8).

Krwawienie

Większość działań niepożądanych dotyczących krwawienia obserwowanych u pacjentów była

zazwyczaj związana z małopłytkowością stopnia 3. lub 4. (patrz punkt 4.8). Ponadto, badania płytek

krwi w warunkach

in vitro

in vivo

wskazują, że stosowanie dazatynibu wpływa w odwracalny sposób

na aktywację płytek.

Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których konieczne jest stosowanie produktów leczniczych

hamujących czynność płytek krwi lub przeciwzakrzepowych.

Zatrzymanie płynów

Dazatynib powoduje retencję płynów.

U pacjentów z objawami wskazującymi na wysięk w jamie opłucnej, takimi jak duszność oraz suchy

kaszel, należy wykonać zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej. W przypadku wysięku w jamie opłucnej

stopnia 3. lub 4. konieczny może być drenaż jamy opłucnej i podanie tlenu. Działania niepożądane

związane z retencją płynów były zazwyczaj leczone objawowo, lekami moczopędnymi i krótkimi

kursami steroidów (patrz punkty 4.2 i 4.8). U pacjentów w wieku 65 lat i starszych wystąpienie wysięku

opłucnowego, duszności, kaszlu, wysięku osierdziowego i zastoinowej niewydolności serca jest bardziej

prawdopodobne niż u młodszych pacjentów i dlatego należy ich dokładnie monitorować.

Tętnicze nadciśnienie płucne (TNP)

W związku z leczeniem dazatynibem zgłaszano TNP (przedwłośniczkowe tętnicze nadciśnienie płucne

potwierdzone poprzez cewnikowanie prawej komory i przedsionka serca) (patrz punkt 4.8). W tych

przypadkach TNP było zgłaszane po rozpoczęciu leczenia dazatynibem, w tym po ponad rocznym

leczeniu.

Przed rozpoczęciem terapii dazatynibem pacjentów należy badać pod kątem objawów istniejących

chorób układu krążenia i chorób płuc. U każdego pacjenta z objawami choroby serca należy wykonać

badanie echokardiograficzne na początku leczenia oraz rozważyć jego wykonanie u pacjentów z

czynnikami ryzyka choroby serca lub płuc. U pacjentów, u których po rozpoczęciu leczenia wystąpiła

duszność i zmęczenie, należy ocenić czynniki etiologiczne, w tym wysięk w jamie opłucnej, obrzęk

płuc, niedokrwistość lub nacieki w płucach. Zgodnie z zaleceniami dotyczącymi postępowania w

przypadku niehematologicznych działań niepożądanych (patrz punkt 4.2) należy zmniejszyć dawkę

dazatynibu lub przerwać leczenie podczas przeprowadzania oceny. W przypadku niestwierdzenia innej

przyczyny albo braku poprawy po przerwaniu leczenia lub zmniejszeniu dawki leku należy rozważyć

rozpoznanie TNP. Sposób diagnozowania powinien być zgodny z wytycznymi dotyczącymi

standardowego postępowania. W przypadku potwierdzenia TNP, należy na stałe zaprzestać leczenia

dazatynibem. Dalszą obserwację należy przeprowadzać zgodnie z wytycznymi dotyczącymi

standardowego postępowania. U pacjentów z TNP leczonych dazatynibem obserwowano poprawę

parametrów hemodynamicznych i klinicznych po zaprzestaniu leczenia tym lekiem.

Wydłużenie odstępu QT

Z badań

in vitro

wynika, że dazatynib może wydłużać czas repolaryzacji komór serca (odstęp QT) (patrz

punkt 5.3). U 865 chorych na białaczkę, leczonych dazatynibem, w badaniach klinicznych II fazy

średnia zmiana odcinka QTc w porównaniu z wartościami wyjściowymi, obliczonego zgodnie z wzorem

Fridericii (QTcF) wynosiła 4 - 6 ms; górne granice 95% przedziału ufności dla wszystkich średnich

zmian w porównaniu z wartościami wyjściowymi wynosiły < 7 ms (patrz punkt 4.8).

U 15 (1%) z 2182 pacjentów z opornością na leczenie lub nietolerancją wcześniejszego leczenia

imatynibem, którzy otrzymywali dazatynib w badaniach klinicznych zgłoszono wydłużenie QTc jako

działanie niepożądane. U dwudziestu jeden z tych pacjentów (1%) obserwowano wydłużenie QTcF >

500 ms.

U pacjentów, którzy mają wydłużony odstęp QTc lub u których może dojść do jego wydłużenia należy

zachować ostrożność podczas stosowania dazatynibu. Pacjenci ci to osoby z hipokalemią lub

hipomagnezemią, z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, pacjenci przyjmujący produkty lecznicze

przeciwarytmiczne lub inne produkty lecznicze, które powodują wydłużenie odstępu QT, a także osoby

leczone dużą dawką skumulowaną antracykliny. Przed podaniem dazatynibu należy uzupełnić niedobór

potasu oraz magnezu.

Kardiologiczne działania niepożądane

Dazatynib badano w randomizowanym badaniu klinicznym u 519 pacjentów, obejmującym pacjentów z

chorobami serca w wywiadzie. U pacjentów otrzymujących dazatynib stwierdzono takie niepożądane

działania kardiologiczne, jak zastoinowa niewydolność serca/zaburzenia czynności serca, wysięk w

jamie osierdzia, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca, wydłużenie odstępu QT i zawał serca (w tym

przypadki zakończone zgonem). Kardiologiczne działania niepożądane występowały dużo częściej u

pacjentów z czynnikami ryzyka lub chorobą serca w wywiadzie. Pacjentów z czynnikami ryzyka (np.

nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca) lub z chorobą serca w wywiadzie (np. wcześniejsza

przezskórna interwencja wieńcowa, udokumentowana choroba naczyń wieńcowych) należy dokładnie

monitorować w kierunku objawów podmiotowych i przedmiotowych związanych z zaburzeniami

czynności serca, takich jak ból w klatce piersiowej, duszność i obfite pocenie się.

Jeśli wystąpią ww. objawy podmiotowe i przedmiotowe, zaleca się aby lekarz przerwał podawanie

dazatynibu. Po powrocie do zdrowia, przed wznowieniem podawania dazatynibu należy wykonać ocenę

czynnościową. Dazatynib można ponownie włączyć w niezmienionej dawce w przypadku działań

niepożądanych łagodnych do umiarkowanych (stopnia ≤ 2), natomiast w przypadku ciężkich działań

niepożądanych (stopnia ≥ 3) produkt leczniczy włącza się ponownie w zmniejszonej dawce (patrz punkt

4.2). Pacjentów kontynuujących leczenie należy okresowo badać.

Pacjenci z niewyrównaną lub poważną chorobą układu krążenia nie byli włączani do badań klinicznych.

Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B

U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B dochodziło do

reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu przez nich inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL.

Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby,

a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta.

Przed rozpoczęciem leczenia dazatynibem u pacjentów należy wykonać badania pod kątem zakażenia

wirusem HBV. Należy skonsultować się z ekspertem w zakresie chorób wątroby oraz leczenia

wirusowego zapalenia wątroby typu B przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z dodatnimi wynikami

badań serologicznych w kierunku zapalenia wątroby typu B (w tym u pacjentów z aktywną chorobą)

oraz u pacjentów, u których dodatni wynik testu w kierunku zakażenia wirusem HBV zostanie

stwierdzony w trakcie leczenia. Nosiciele wirusa HBV wymagający leczenia dazatynibem powinni być

ściśle monitorowani pod kątem objawów subiektywnych i obiektywnych aktywnego zakażenia wirusem

HBV przez cały okres trwania terapii i przez kilka miesięcy po zakończeniu terapii (patrz punkt 4.8).

Laktoza

Ten produkt leczniczy zawiera:

138 mg laktozy jednowodnej w dobowej dawce leku wynoszącej 100 mg;

193 mg laktozy jednowodnej w dobowej dawce leku wynoszącej 140 mg.

Nie należy stosować tego leku u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy,

całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy uznaje się go za

„wolny od sodu".

4.5

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Substancje czynne, które mogą zwiększać stężenie dazatynibu w osoczu

Badania

in vitro

wskazują, że dazatynib jest substratem cytochromu CYP3A4. Jednoczesne stosowanie

dazatynibu i produktów leczniczych lub substancji, które silnie hamują CYP3A4 (np. ketokonazolu,

itrakonazolu, erytromycyny, klarytromycyny, rytonawiru, telitromycyny, soku grejpfrutowego) może

zwiększać ekspozycję na dazatynib. Dlatego nie zaleca się ogólnoustrojowego podawania silnych

inhibitorów CYP3A4 u pacjentów przyjmujących dazatynib.

Na podstawie badań

in vitro

stwierdzono, że dazatynib w stężeniach istotnych klinicznie wiąże się z

białkami osocza w około 96%. Nie wykonano badań oceniających interakcje dazatynibu z innymi

produktami leczniczymi wiążącymi się z białkami. Potencjał wypierania i jego kliniczne znaczenie nie

są znane.

Substancje czynne, które mogą zmniejszać stężenie dazatynibu w osoczu

W przypadku, gdy dazatynib był podany po uprzednim 8 dniowym podawaniu wieczorem 600 mg

ryfampicyny, leku silnie indukującego CYP3A4, wartość pola pod krzywą (AUC) dla dazatynibu

zmniejszyło się o 82%. Inne produkty lecznicze powodujące wzrost aktywności CYP3A4 (np.

deksametazon, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital lub preparaty ziołowe zawierające ziele

dziurawca (

Hypericum perforatum

)) mogą także nasilać metabolizm i obniżać stężenie dazatynibu w

osoczu. Dlatego, nie zaleca się jednoczesnego stosowania z dazatynibem produktów

leczniczych/substancji silnie indukujących cytochrom CYP3A4. W przypadku pacjentów,

u których wskazane jest stosowanie ryfampicyny lub innych leków indukujących cytochrom CYP3A4,

należy stosować alternatywne produkty lecznicze o słabszym działaniu indukującym enzymy.

Antagoniści receptora histaminowego H2 i inhibitory pompy protonowej

Przewlekłe hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego przez antagonistów receptorów H2 lub

inhibitory pompy protonowej (np. famotydyny i omeprazolu) może obniżać ekspozycję na dazatynib.

Badanie, w którym podawano pojedynczą dawkę zdrowym ochotnikom wykazało, że podanie

famotydyny 10 godzin przed podaniem jednorazowej dawki dazatynibu obniża ekspozycję na dazatynib

o 61%. W badaniu na 14 zdrowych ochotnikach, którym podano pojedynczą dawkę 100 mg dazatynibu

w 22 godziny po 4-dniowym podawaniu 40 mg omeprazolu w stanie stacjonarnym, stwierdzono

obniżenie wartości AUC dla dazatynibu o 43% i wartości Cmax dazatynibu o 42%. U pacjentów

leczonych dazatynibem, zamiast stosowania antagonistów receptora H2 lub inhibitorów pompy

protonowej należy rozważyć leki zobojętniające sok żołądkowy (patrz punkt 4.4).

Leki zobojętniające sok żołądkowy

Z danych nieklinicznych wynika, że rozpuszczalność dazatynibu zależy od pH. Równoczesne podanie

wodorotlenku glinu/wodorotlenku magnezu z dazatynibem u zdrowych ochotników obniżało wartość

AUC dla pojedynczej dawki dazatynibu o 55%, a wartość Cmax o 58%. Jednakże, w przypadku

podawania leków zobojętniających kwas żołądkowy 2 godziny przed dawką jednorazową dazatynibu nie

obserwowano żadnych istotnych zmian w stężeniu lub ekspozycji na dazatynib. W związku z tym leki

zobojętniające można podawać do 2 godzin przed podaniem lub w 2 godziny po podaniu dazatynibu

(patrz punkt 4.4).

Substancje czynne, których stężenie w osoczu może być zmienione przez dazatynib

Jednoczesne stosowanie dazatynibu i substratów CYP3A4 może zwiększyć ekspozycję na substrat

CYP3A4. W badaniu przeprowadzonym na zdrowych ochotnikach, podanie dazatynibu w dawce 100

mg zwiększało ekspozycję na symwastatynę, która jest znanym substratem CYP3A4, przez zwiększenie

AUC o 20% oraz Cmax o 37%. Nie można wykluczyć, że działanie to jest silniejsze po wielokrotnym

podaniu dazatynibu. Dlatego należy zachować ostrożność stosując substraty CYP3A4 o wąskim

wskaźniku terapeutycznym (jak np. astemizol, terfenadyna, cyzapryd, pimozyd, chinidyna, beprydyl lub

alkaloidy sporyszu [ergotamina, dihydroergotamina]) u pacjentów otrzymujących dazatynib (patrz punkt

4.4).

Z danych

in vitro

wynika możliwe ryzyko interakcji z substratami CYP2C8, takimi jak glitazony.

4.6

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym / antykoncepcja u mężczyzn i kobiet

Zarówno mężczyźni aktywni seksualnie, jak i kobiety w wieku rozrodczym, w trakcie leczenia powinni

stosować skuteczne metody antykoncepcji.

Ciąża

Na podstawie danych dotyczących stosowania u ludzi istnieje podejrzenie, że dazatynib wywołuje wady

wrodzone, w tym wady cewy nerwowej i wywiera szkodliwe działanie farmakologiczne na płód, gdy

jest podawany podczas ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz

punkt 5.3).

Produktu leczniczego Dasatinib Stada nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że jest to

bezwzględnie konieczne ze względu na stan kliniczny kobiety. W przypadku stosowania produktu

Dasatinib Stada w czasie ciąży pacjentka musi być poinformowana o potencjalnym ryzyku dla płodu.

Karmienie piersią

Dane dotyczące wydzielania dazatynibu w mleku kobiecym lub mleku zwierząt są

niewystarczające/ograniczone. Dane fizykochemiczne oraz dostępne dane

farmakodynamiczne/toksykologiczne dotyczące dazatynibu wskazują na wydzielanie z mlekiem

kobiecym, w związku z czym nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią.

Podczas leczenia produktem Dasatinib Stada należy przerwać karmienie piersią.

Płodność

Wpływ dazatynibu na plemniki nie jest znany (patrz punkt 5.3).

4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Dazatynib ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia w trakcie leczenia dazatynibem takich

działań niepożądanych jak zawroty głowy lub nieostre widzenie. Dlatego należy zachować ostrożność

podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

4.8

Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Opisane poniżej dane odnoszą się do stosowania dazatynibu u 2712 pacjentów biorących udział w

badaniach klinicznych. Mediana czasu leczenia dazatynibem u 2712 pacjentów wynosiła 19,2 miesięcy

(zakres 0-93,2 miesięcy).

U pacjentów z ALL Ph+, mediana czasu trwania leczenia wynosiła 6,2 miesiąca (zakres 0-9,32

miesiąca).

Wśród 2712 leczonych pacjentów 18% pacjentów miało ≥ 65 lat, a 5% pacjentów miało ≥ 75 lat.

U większości pacjentów leczonych dazatynibem występowały w pewnym okresie leczenia działania

niepożądane. W ogólnej populacji 2712 pacjentów leczonych dazatynibem, u 520 (19%) pacjentów

wystąpiły działania prowadzące do przerwania leczenia. Nasilenie przeważającej części objawów było

łagodne do umiarkowanego.

W badaniach klinicznych u pacjentów z opornością na wcześniejsze leczenie imatynibem lub

nietolerancją zalecano zakończenie leczenia imatynibem co najmniej na 7 dni przed rozpoczęciem

leczenia dazatynibem.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

U pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych dazatynibu oraz po wprowadzeniu do obrotu

wystąpiły następujące działania niepożądane, z wyłączeniem nieprawidłowości w wynikach badań

laboratoryjnych, (

Tabela 2

). Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i

narządów oraz częstością występowania. Częstość występowania określono następująco: bardzo często

(≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do

< 1/1 000); częstość nieznana (nie można ocenić na podstawie dostępnych danych po wprowadzeniu do

obrotu).

W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działań niepożądanych są one wymienione

od najcięższych do najlżejszych.

Tabela 2:

Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Bardzo często

zakażenia (w tym bakteryjne, wirusowe, grzybicze, nieokreślone)

Często

zapalenie płuc (w tym bakteryjne, wirusowe oraz grzybicze), zakażenia/zapalenie górnych dróg

oddechowych, zakażenia wirusem opryszczki (w tym zakażenia cytomegalowirusem; CMV),

zakażenia przewodu pokarmowego, posocznica (w tym niezbyt często przypadki zakończone

zgonem)

Częstość nieznana

reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo często

mielosupresja (w tym niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość

Często

gorączka neutropeniczna

Niezbyt często

powiększenie węzłów chłonnych, limfopenia

Rzadko

wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego

Zaburzenia układu odpornościowego

Niezbyt często

nadwrażliwość (w tym rumień guzowaty)

Zaburzenia endokrynologiczne

Niezbyt często

niedoczynność tarczycy

Rzadko

nadczynność tarczycy, zapalenie tarczycy

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Często

zaburzenia łaknienia

, hiperurykemia

Niezbyt często

zespól rozpadu guza, odwodnienie, hipoalbuminemia, hipercholesterolemia

Rzadko

cukrzyca

Zaburzenia psychiczne

Często

depresja, bezsenność

Niezbyt często

lęk, stan splątania, niestabilność emocjonalna, obniżenie libido

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często

ból głowy

Często

neuropatia (w tym neuropatia obwodowa), zawroty głowy, zaburzenia smaku, senność

Niezbyt często

krwawienie do OUN

, omdlenie, drżenia, niepamięć, zaburzenia równowagi

Rzadko

epizody naczyniowo-mózgowe, przemijające napady niedokrwienne, drgawki, zapalenie nerwu

wzrokowego, porażenie nerwu VII, demencja, ataksja

Zaburzenia oka

Często

zaburzenia widzenia (w tym zaburzenia widzenia, nieostre widzenie i obniżenie ostrości

wzroku), suchość oczu

Niezbyt często

upośledzenie widzenia, zapalenie spojówek, światłowstręt, nasilone łzawienie

Zaburzenia ucha i błędnika

Często

szumy uszne

Niezbyt często

utrata słuchu, zawroty głowy

Zaburzenia kardiologiczne

Często

zastoinowa niewydolność serca/zaburzenia czynności serca

, wysięk w jamie osierdzia*,

zaburzenia rytmu serca (w tym tachykardia), kołatanie serca

Niezbyt często

zawał serca (w niektórych przypadkach zakończony zgonem)*, wydłużenie odstępu QT w

zapisie EKG*, zapalenie osierdzia, arytmia, komorowe zaburzenia rytmu serca (w tym

tachykardia komorowa), dławica piersiowa, powiększenie serca, nieprawidłowości załamka T w

zapisie EKG, wzrost aktywności troponiny

Rzadko

serce płucne, zapalenia mięśnia serca, ostry zespól wieńcowy, zatrzymanie krążenia, wydłużenie

odstępu PR w zapisie EKG, choroba wieńcowa, zapalenie opłucnej i osierdzia

Częstość nieznana

migotanie przedsionków/trzepotanie przedsionków

Zaburzenia naczyniowe

Bardzo często

Krwotok

Często

nadciśnienie tętnicze, uderzenia gorąca

Niezbyt często

niedociśnienie tętnicze, zakrzepowe zapalenie żył

Rzadko

zakrzepica żył głębokich, zatorowość, sinica marmurkowata

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Bardzo często

wysięk w jamie opłucnej*, duszność

Często

obrzęk płuc*, nadciśnienie płucne*, nacieki w płucach, zapalenie płuc, kaszel

Niezbyt często

tętnicze nadciśnienie płucne, skurcz oskrzeli, astma

Rzadko

zatorowość płucna, ostry zespól zaburzeń oddychania

Częstość nieznana

choroba śródmiąższowa płuc

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często

biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha

Często

krwawienie z przewodu pokarmowego*, zapalenie okrężnicy (w tym agranulocytowe zapalenie

okrężnicy), zapalenie żołądka, zapalenie błony śluzowej (w tym zapalenie śluzówki/zapalenie

jamy ustnej), niestrawność, wzdęcia, zaparcia, zaburzenia tkanek miękkich jamy ustnej

Niezbyt często

zapalenie trzustki (w tym ostre zapalenie trzustki), owrzodzenie górnego odcinka przewodu

pokarmowego, zapalenie przełyku, wodobrzusze*, szczelina odbytu, dysfagia, choroba

refluksowa przełyku

Rzadko

gastroenteropatia związana z utratą białka, niedrożność jelit, przetoka odbytu

Częstość nieznana

śmiertelne krwawienie z przewodu pokarmowego*

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Niezbyt często

zapalenie wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, cholestaza

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo często

wysypka skórna

Często

łysienie, zapalenie skóry (w tym wyprysk), świąd, trądzik, suchość skóry, pokrzywka,

nadmierne pocenie się

Niezbyt często

neutrofilowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, zaburzenia pigmentacji, zapalenie

tkanki podskórnej, owrzodzenia skóry, zmiany pęcherzowe, zmiany dotyczące paznokci, zespól

erytrodystezji dłoniowo-podeszwowej, zaburzenia dotyczące włosów

Rzadko

leukoklastyczne zapalenie naczyń, zwłóknienie skóry

Częstość nieznana

zespół Stevensa-Johnsona

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Bardzo często

ból mięśniowo-szkieletowy

Często

bóle stawów, bóle mięśni, osłabienie mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa, skurcz mięśni

Niezbyt często

rabdomioliza, martwica kości, zapalenie mięśni, zapalenie ścięgien, zapalenie stawów

Zaburzenia czynności nerek i układu moczowego

Niezbyt często

zaburzenie czynności nerek (w tym niewydolność nerek), częste oddawanie moczu, białkomocz

Częstość nieznana

zespół nerczycowy

Ciąża, połóg i okres okołoporodowy:

Rzadko

aborcja

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Niezbyt często

ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często

obrzęk obwodowy

, zmęczenie, gorączka, obrzęk twarzy

Często

osłabienie, ból, ból w klatce piersiowej, obrzęk uogólniony

, dreszcze

Niezbyt często

złe samopoczucie, inne obrzęki powierzchowne

Rzadko

zaburzenia chodu

Badania diagnostyczne

Często

spadek masy ciała, wzrost masy ciała

Niezbyt często

wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi, wzrost aktywności gamma-

glutamylotransferazy

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach

Często

stłuczenia

W tym zmniejszenie apetytu, wczesne uczucie sytości, zwiększenie apetytu.

W tym krwotok w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, krwiak mózgowy, krwotok mózgowy, krwiak

nadtwardówkowy, krwotok śródczaszkowy, udar krwotoczny, krwotok podpajęczynówkowy, krwiak

podtwardówkowy i krwotok podtwardówkowy.

W tym wzrost stężenia mózgowego peptydu natriuretycznego, zaburzenia czynności komór, zaburzenie czynności

lewej komory, zaburzenie czynności prawej komory, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, przewlekła

niewydolność serca, zastoinowa niewydolność serca, kardiomiopatia, kardiomiopatia zastoinowa, niedomoga

rozkurczowa, zmniejszenie frakcji wyrzutowej i niewydolność komorowa, niewydolność lewej komory,

niewydolność prawej komory, zmniejszona kurczliwość komór.

Z wyjątkiem krwawień z przewodu pokarmowego i krwawień w OUN; te działania niepożądane wymieniono

odpowiednio w punktach „Zaburzenia żołądka i jelit” i „Zaburzeniach układu nerwowego”.

W tym wysypka polekowa, rumień, rumień wielopostaciowy, erytroza, wysypka złuszczająca, rumień

uogólniony, wysypka narządów płciowych, potówka czerwona, prosaki, potówki, łuszczyca krostkowa, wysypka,

wysypka rumieniowa, wysypka pęcherzykowa, uogólniona wysypka, wysypka plamista, wysypka grudkowo-

plamista, wysypka grudkowa, wysypka swędząca, wysypka krostkowa, wysypka pęcherzykowa, złuszczanie się

skóry, podrażnienie skóry, toksyczne wykwity skórne, pokrzywka pęcherzykowa i wysypka wskazująca na

zapalenie naczyń.

po wprowadzeniu do obrotu odnotowano pojedyncze przypadki wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona. Nie

można było ustalić, czy te śluzówkowo-skórne działania niepożądane były bezpośrednio związane z dazatynibem

czy z produktami leczniczymi stosowanymi jednocześnie.

obrzęk opadowy, obrzęk miejscowy, obrzęk obwodowy.

obrzęk spojówek, obrzęk oczu, opuchnięcie oczu, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, obrzęk warg, obrzęk plamki,

obrzęk ust, obrzęk oczodołu, obrzęk okołooczodołowy, opuchnięcie twarzy.

przeciążenie płynami, zatrzymanie płynów, obrzęki w przewodzie pokarmowym, obrzęk uogólniony, obrzęk,

obrzęk z powodu choroby serca, wysięk okołonerkowy, obrzęk pozabiegowy, obrzęk trzewny.

opuchnięcie narządów płciowych, obrzęk w miejscu nacięcia, obrzęk narządów płciowych, obrzęk prącia,

opuchnięcie prącia, obrzęk moszny, opuchnięcie skóry, opuchnięcie jądra, opuchnięcie sromu i pochwy.

Dodatkowe dane znajdują się w punkcie „Opis wybranych działań niepożądanych”.

Opis wybranych działań niepożądanych

Zahamowanie czynności szpiku kostnego

Stosowanie dazatynibu wiąże się z wystąpieniem niedokrwistości, granulocytopenii oraz

małopłytkowości.

Krwawienie

U pacjentów przyjmujących dazatynib zgłoszono działania niepożądane związane z krwawieniem po

stosowanym leczeniu, począwszy od wybroczyn i krwawienia z nosa po krwotoki z przewodu

pokarmowego oraz krwawienie w ośrodkowym układzie nerwowym stopnia 3. lub 4. (patrz punkt 4.4).

Zatrzymanie płynów

Różne działania niepożądane, takie jak wysięk opłucnowy, wodobrzusze, obrzęk płuc oraz wysięk w

jamie osierdzia z obrzękiem powierzchownym lub bez takiego obrzęku, można określić łącznie jako

„zatrzymanie płynów”. W badaniu po co najmniej 60 miesiącach obserwacji, działania niepożądane

związane z zatrzymaniem płynów po leczeniu dazatynibem obejmowały wysięk w jamie opłucnej

(28%), obrzęki powierzchowne (14%), nadciśnienie płucne (5%), obrzęk uogólniony (4%) i wysięk w

jamie osierdzia (4%). Zastoinową niewydolność serca/zaburzenia czynności serca i obrzęk płuc

odnotowano u < 2% pacjentów.

Skumulowana w czasie częstość występowania wysięku w jamie opłucnej (dowolnego stopnia) u

pacjentów leczonych dazatynibem wynosiła 10% po 12 miesiącach, 14% po 24 miesiącach, 19% po

36 miesiącach, 24% po 48 miesiącach i 28% po 60 miesiącach. Nawrotowy wysięk opłucnowy wystąpił

łącznie u 46 pacjentów leczonych dazatynibem. U siedemnastu pacjentów wystąpiły 2 osobne działania

niepożądane, u 6 - 3 działania niepożądane, u 18 - od 4 do 8 działań niepożądanych, a u 5 > 8 epizodów

wysięku opłucnowego.

Mediana czasu do wystąpienia pierwszego związanego z dazatynibem wysięku opłucnowego stopnia 1.

lub 2. wynosiła 114 tygodni (zakres: 4 do 299 tygodni). Wysięk opłucnowy związany z dazatynibem

oceniono jako ciężki (stopnia 3. lub 4.) u mniej niż 10% pacjentów z wysiękiem opłucnowym.

Mediana czasu do wystąpienia pierwszego związanego z dazatynibem wysięku opłucnowego stopnia ≥ 3

wynosiła 175 tygodni (zakres: 114 do 274 tygodni). Mediana czasu trwania związanego z dazatynibem

wysięku opłucnowego (dowolnego stopnia) wynosiła 283 dni (około 40 tygodni).

Wysięk opłucnowy był zazwyczaj odwracalny i ustępował po odstawieniu dazatynibu i zastosowaniu

diuretyków lub innych odpowiednich metod leczenia wspomagającego (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Wśród pacjentów leczonych dazatynibem, u których wystąpił związany z lekiem wysięk opłucnowy

(n=73), u 45 (62%) przerwano podawanie leku, a u 30 (41%) obniżono jego dawkę. Dodatkowo 34

(47%) pacjentów otrzymało diuretyki, 23 (32%) otrzymało kortykosteroidy, a 20 (27%) otrzymało

zarówno kortykosteroidy, jak i diuretyki. U 9 (12%) pacjentów wykonano terapeutyczny drenaż jamy

opłucnej.

Sześć procent pacjentów leczonych dazatynibem przerwało leczenie z powodu związanego z lekiem

wysięku opłucnowego. Wysięk opłucnowy nie miał niekorzystnego wpływu na zdolność pacjentów do

uzyskania odpowiedzi. Wśród pacjentów leczonych dazatynibem z wysiękiem opłucnowym u 96%

uzyskano odpowiedź cCCyR, u 82% - MMR, a u 50% osiągnięto odpowiedź MR4.5 pomimo przerwania

leczenia lub zmodyfikowania dawki.

Tętnicze nadciśnienie płucne (TNP)

W związku z leczeniem dazatynibem zgłaszano TNP (przedwłośniczkowe tętnicze nadciśnienie płucne

potwierdzone poprzez cewnikowanie prawej komory i przedsionka serca). W tych przypadkach TNP

było zgłaszane po rozpoczęciu leczenia dazatynibem, w tym po ponad rocznym leczeniu. Pacjenci,

u których zgłaszano występowanie TNP podczas leczenia dazatynibem, zwykle przyjmowali inne

produkty lecznicze lub występowały u nich choroby współistniejące z podstawową chorobą

nowotworową. U pacjentów z TNP obserwowano poprawę parametrów hemodynamicznych i

klinicznych po zaprzestaniu leczenia dazatynibem.

Wydłużenie odstępu QT

W 5 badaniach klinicznych II fazy u pacjentów z opornością na wcześniejsze leczenie imatynibem lub

nietolerancją tego leczenia, kilkakrotne zapisy EKG wykonywane w wyznaczonych z góry punktach

czasowych przed przystąpieniem do leczenia i w jego trakcie wykonano u 865 pacjentów otrzymujących

dazatynib w dawce 70 mg dwa razy na dobę. Wyniki badań EKG odczytywano centralnie. Obliczając

długość odstępu QT stosowano poprawkę, uwzględniającą częstość rytmu serca, zgodnie ze wzorem

Fridericii. We wszystkich punktach czasowych w 8. dniu od rozpoczęcia podawania leku, średnia

zmiana odstępu QTcF w porównaniu z wartościami wyjściowymi wynosiła 4-6 ms, przy górnej granicy

95% przedziału ufności < 7 ms. U 15 (1%) z 2182 pacjentów z opornością na leczenie lub nietolerancją

wcześniejszego leczenia imatynibem, którzy otrzymywali dazatynib w badaniach klinicznych zgłoszono

wydłużenie QTc jako działanie niepożądane. U dwudziestu jeden pacjentów (1%) obserwowano

wydłużenie odstępu QTcF > 500 ms (patrz punkt 4.4).

Kardiologiczne działania niepożądane

Pacjentów z czynnikami ryzyka lub z chorobą serca w wywiadzie należy dokładnie monitorować w

kierunku objawów podmiotowych i przedmiotowych związanych z niewydolnością serca oraz należy ich

w odpowiedni sposób oceniać i leczyć (patrz punkt 4.4).

Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B

Opisywano reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B powiązaną ze stosowaniem inhibitorów

kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub

piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta

(patrz punkt 4.4).

W badaniu III fazy dotyczącym optymalizacji dawkowania mediana czasu leczenia wynosiła 3 miesiące

dla pacjentów z ALL Ph+. Wybrane działania niepożądane, które zgłaszano po zastosowaniu zalecanej

dawki początkowej 140 mg raz na dobę przedstawiono w

Tabeli 3

. Oceniano również schemat

dawkowania 70 mg dwa razy na dobę. Schemat dawkowania 140 mg raz na dobę miał profil

skuteczności porównywalny ze schematem dawkowania 70 mg dwa razy na dobę, lecz z

korzystniejszym profilem bezpieczeństwa.

Tabela 3:

Wybrane

działania

niepożądane

obserwowane

w

badaniu

III

fazy

dotyczącym

optymalizacji dawkowania

140 mg raz na dobę

n = 304

Wszystkie stopnie

Stopień 3/4

Termin preferowany

Procent (%) pacjentów

Biegunka

28

3

Zatrzymanie płynów

33

7

Obrzęk powierzchowny

< 1

Wysięk w opłucnej

Obrzęk uogólniony

Zastoinowa niewydolność serca/zaburzenia czynności

serca

Wysięk w osierdziu

Obrzęk płuc

Krwotok

23

8

Krwawienie z przewodu pokarmowego

Wyniki badania III fazy dotyczącego optymalizacji dawkowania w populacji stosującej zalecaną dawkę

początkową 140 mg raz na dobę (n=304) w 2-letnim okresie końcowej obserwacji.

W tym zaburzenia czynności komór, niewydolność serca, zastoinowa niewydolność serca, kardiomiopatia,

kardiomiopatia zastoinowa, niedomoga rozkurczowa, obniżenie frakcji wyrzutowej i niewydolność komorowa.

Nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych

Badania hematologiczne

W badaniach klinicznych, u pacjentów otrzymujących dazatynib stwierdzono następujące

nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych stopnia 3. lub 4.:

neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość.

U pacjentów, u których wystąpiło zahamowanie czynności szpiku kostnego stopnia 3. lub 4.,

powrót wartości morfotycznych krwi do normy następował w większości przypadków po krótkim

okresie wstrzymania podawania i (lub) obniżenia dawki. W przypadku 5% pacjentów konieczne było

trwałe zakończenie podawania. Większość pacjentów kontynuowała leczenie bez nawrotu objawów

supresji szpiku kostnego.

Parametry biochemiczne

W badaniu, hipofosfatemię stopnia 3. lub 4. stwierdzono u 4% pacjentów otrzymujących dazatynib, a

zwiększenie aktywności transaminaz oraz stężenia kreatyniny i bilirubiny stopnia 3. lub 4. stwierdzono u

≤ 1% pacjentów po co najmniej 12 miesiącach obserwacji. Po co najmniej 60 miesiącach obserwacji

łączny odsetek występowania hipofosfatemii stopnia 3. lub 4. wynosił 7%, podwyższonego stężenia

kreatyniny i bilirubiny stopnia 3. lub 4. wynosił 1%, a wzrostu aktywności transaminaz stopnia 3. lub 4.

pozostał na poziomie 1%.

Nie zaprzestano leczenia dazatynibem z powodu zaburzeń tych biochemicznych parametrów

laboratoryjnych.

2-letni okres obserwacji

Podwyższoną aktywność aminotransferaz lub wzrost stężenia bilirubiny stopnia 3. lub 4. obserwowano

z częstością występowania - 1 do 7% u pacjentów z ALL Ph+. Zazwyczaj ustępowało to po obniżeniu

dawki leku lub przerwaniu leczenia. W badaniu III fazy dotyczącym optymalizacji dawkowania w ALL

Ph+, podwyższoną aktywność aminotransferaz lub wzrost stężenia bilirubiny stopnia 3. lub 4.

obserwowano u 1% do 5% pacjentów w grupach badanych.

U około 5% pacjentów leczonych dazatynibem, u których wyjściowe stężenie wapnia w surowicy krwi

było prawidłowe, w którymś momencie leczenia występowała przemijająca hipokalcemia stopnia 3. lub

4. W przeważającej większości przypadków nie obserwowano związku pomiędzy obniżeniem stężenia

wapnia a objawami klinicznymi. U pacjentów z hipokalcemią stopnia 3. lub 4. uzyskiwano zazwyczaj

prawidłowe stężenie wapnia po doustnej suplementacji wapniem.

Hipokalcemię, hipokaliemię i hipofosfatemię stopnia 3. i 4. obserwowano u pacjentów z ALL Ph+.

Szczególne grupy pacjentów

Chociaż profil bezpieczeństwa dazatynibu u osób w podeszłym wieku i w populacji młodszych

pacjentów był podobny, u pacjentów w wieku 65 lat i starszych bardziej prawdopodobne było

wystąpienie zarówno częściej obserwowanych działań niepożądanych, takich jak zmęczenie, wysięk

opłucnowy, duszność, kaszel, krwotok z dolnego odcinka przewodu pokarmowego, zaburzenia apetytu,

jak i rzadziej obserwowanych działań niepożądanych, takich jak wzdęcia, zawroty głowy, wysięk

osierdziowy, zastoinowa niewydolność serca oraz spadek masy ciała, dlatego należy ich dokładnie

monitorować (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie

podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych

Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i

Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel: + 48 22 49 21 301

Fax: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9

Przedawkowanie

Doświadczenie z przedawkowaniem produktu leczniczego Dasatinib Stada w badaniach klinicznych jest

ograniczone do pojedynczych przypadków. Największe przedawkowanie - 280 mg na dobę przez jeden

tydzień - opisano u dwóch pacjentów i u obu stwierdzono istotne obniżenie liczby płytek krwi. Ponieważ

podawanie dazatynibu jest związane z mielosupresją stopnia 3. lub 4. (patrz punkt 4.4), pacjenci, którzy

przyjmują dawkę większą niż zalecana powinni być ściśle monitorowani w kierunku mielosupresji i

należy u nich wdrożyć odpowiednie leczenie podtrzymujące.

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnowotworowe, inhibitory kinazy proteinowej, kod ATC:

L01XE06

Mechanizm działania

Dazatynib hamuje aktywność kinazy BCR-ABL oraz rodziny kinaz SRC, równocześnie hamując też

inne, liczne, wybrane kinazy onkogenne, w tym c-KIT, kinazy receptora efryny (EPH) oraz receptora

PDGFβ. Dazatynib jest silnym, subnanomolarnym inhibitorem kinazy BCR-ABL, działającym w

zakresie stężeń 0,6-0,8 nM. Łączy się on zarówno z nieaktywną jak i aktywną postacią enzymu BCR-

ABL.

In vitro,

dazatynib wykazuje aktywność w liniach komórek białaczkowych, reprezentujących odmiany

zarówno białaczki wrażliwej jak i opornej na imatynib. Badania przedkliniczne wskazują, że dazatynib

może przełamać oporność na imatynib wynikającą ze zwiększonej ekspresji BCR-ABL, z mutacji

domeny kinazy BCR-ABL, aktywacji alternatywnych dróg sygnalizacyjnych angażujących kinazy

rodziny SRC (LYN, HCK) oraz nadekspresję genu determinującego oporność wielolekową. Dodatkowo,

dazatynib hamuje kinazy rodziny SRC w stężeniach subnanomolarnych.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

W badaniach I fazy uzyskano odpowiedź hematologiczną i cytogenetyczną w ALL Ph+ u pierwszych

pacjentów, którzy byli leczeni i obserwowani przez okres do 27 miesięcy. Odpowiedź była trwała w

przypadku ALL Ph+.

Skuteczność dazatynibu oceniano na podstawie odpowiedzi hematologicznych i cytogenetycznych.

Trwałość odpowiedzi i oszacowany wskaźnik przeżycia dostarcza dodatkowych dowodów klinicznej

skuteczności dazatynibu.

W sumie badaniami klinicznymi objęto 2712 pacjentów, 23% spośród nich stanowili pacjenci w wieku

≥ 65 lat, a 5% w wieku ≥ 75 lat.

ALL Ph+

U pacjentów m.in. z ALL Ph+ wykazujących oporność na wcześniejsze leczenie imatynibem lub

nietolerancję przeprowadzono wieloośrodkowe, otwarte badanie z jednym ramieniem. 46 pacjentów z

ALL Ph+ otrzymywało dazatynib w dawce 70 mg dwa razy na dobę (44 z opornością oraz 2 z brakiem

tolerancji imatynibu). Mediana czasu od momentu rozpoznania do momentu rozpoczęcia leczenia

wyniosła 18 miesięcy. Mediana czasu leczenia dazatynibem wyniosła 3 miesiąca, przy czym 7%

pacjentów było w tym czasie leczonych przez okres

> 24 miesięcy. Współczynnik większej odpowiedzi molekularnej po 24 miesiącach wynosił 52%

(oceniony u wszystkich leczonych pacjentów z CCyR). Inne wyniki oceny skuteczności przedstawiono

w Tabeli 4. Warto zauważyć, że szybko osiągano dużą odpowiedź hematologiczną (MaHR) (w ciągu 55

dni od pierwszej dawki dazatynibu dla pacjentów z ALL Ph+).

Tabela 4: Skuteczność w badaniach II fazy z jednym ramieniem dazatynibu

a

ALL Ph+

(n= 46)

Częstość odpowiedzi hematologicznych

b

(%)

MaHR (95% CI)

CHR (95% CI)

NEL (95% CI)

41% (27-57)

35% (21-50)

7% (1-18)

Czas trwania MaHR (%; ocena metodą Kaplana-Meiera)

1 rok

32% (8-56)

2 lata

24% (2-47)

Odpowiedź cytogenetyczna

c

(%)

MCyR (95% CI)

57% (41-71)

CCyR (95% CI)

54% (39-69)

Przeżycie (%; ocena metodą Kaplana-Meiera)

Przeżycie wolne od

1 rok

21% (9-34)

2 lata

12% (2-23)

Łącznie

1 rok

35% (20-51)

2 lata

31% (16-47)

Dane zebrane w tej tabeli pochodzą z badań, w których dawka początkowa produktu leczniczego wynosiła 70 mg

dwa razy na dobę. Zalecana dawka początkowa - patrz punkt 4.2.

Wyniki zebrane dla pierwszorzędowych punktów końcowych zostały pogrubione.

Kryteria odpowiedzi hematologicznej (wszystkie odpowiedzi potwierdzone po 4 tygodniach): Duża odpowiedź

hematologiczna (

MaHR - Major hematologie response

) = całkowita odpowiedź hematologiczna (

CHR - complete

haematologic response

) + brak objawów białaczki (

NEL - no evidence of leukemia

CHR (ALL Ph+): Leukocyty (WBC) ≤ GGN laboratoryjnej w danej instytucji, ANC

≥ 1000/mm

płytki krwi ≥ 100000/mm

, brak blastów lub promielocytów w krwi obwodowej, liczba blastów w

szpiku kostnym ≤ 5%, < 5% mielocytów oraz metamielocytów w krwi obwodowej, < 20% granulocytów

zasadochłonnych w krwi obwodowej oraz brak ognisk białaczkowych poza szpikiem.

NEL: te same kryteria jak w przypadku CHR, ale ANC ≥ 500/mm

i < 1000/mm

, lub płytki krwi ≥ 20000/mm

≤ 100000/mm

Kryteria odpowiedzi cytogenetycznej: całkowita (0% metafaz Ph+) lub częściowa (> 0%-35%). MCyR (0%-35%)

obejmuje zarówno odpowiedź całkowitą jak i częściową.

n/a = nie dotyczy; CI = przedział ufności; GGN = górna granica normy.

Wyniki u pacjentów z przeszczepem szpiku po leczeniu dazatynibem nie zostały w pełni ocenione.

Badanie kliniczne III fazy u pacjentów m.in. z ALL Ph+, opornych na imatynib lub nietolerujących tego

produktu leczniczego

Wykonano randomizowane, otwarte badania oceniające skuteczność dazatynibu podawanego raz na

dobę w porównaniu do dazatynibu podawanego dwa razy na dobę. Poniżej opisane wyniki pochodzą z

co najmniej 2-letniej i 7-letniej obserwacji od rozpoczęcia leczenia dazatynibem.

W badaniu m.in. ALL Ph+ głównym punktem końcowym była odpowiedź MaHR. Całkowitą liczbę 611

pacjentów randomizowano do grupy otrzymującej dazatynib w dawce

140 mg raz na dobę lub do grupy otrzymującej ten lek w dawce 70 mg dwa razy na dobę. Mediana czasu

leczenia wynosiła około 6 miesięcy (zakres 0,03-31 miesięcy).

Dla głównego punktu końcowego skuteczność podawania raz na dobę była porównywalna (non-

inferiority) do skuteczności leku podawanego dwa razy na dobę (różnica MaHR 0,8%; z 95%

przedziałem ufności [-7,1 % - 8,7 %]), jednakże przy zastosowaniu schematu dawkowania 140 mg raz

na dobę wykazano zwiększone bezpieczeństwo i tolerancję leczenia. Odsetki odpowiedzi zebrano w

Tabeli 5.

Tabela 5: Skuteczność dazatynibu w badaniach III fazy dotyczących optymalizacji dawkowania:

ALL Ph+ (wyniki po 2 latach)

a

ALL Ph+

(n= 40)

MaHR

b

(95% CI)

(23-54)

b

(95% CI)

(19-49)

b

(95% CI)

(1-17)

MCyR

c

(95% CI)

(54-83)

CCyR

(95% CI)

(34-66)

Wyniki odnotowane po zastosowaniu zalecanej dawki początkowej 140 mg raz na dobę (patrz punkt 4.2).

Kryteria odpowiedzi hematologicznej (wszystkie odpowiedzi potwierdzone po 4 tygodniach): Duża odpowiedź

hematologiczna (

MaHR - Major hematologie response

= całkowita odpowiedź hematologiczna (

CHR - complete haematologic response

) + brak objawów białaczki (NEL

- no evidence of leukemia).

CHR: Leukocyty (WBC) ≤ GGN laboratoryjnej w danej instytucji, ANC ≥ 1000/mm

płytki krwi ≥ 100 000/mm

brak blastów lub promielocytów w krwi obwodowej, liczba blastów w szpiku kostnym ≤ 5%, < 5% mielocytów

oraz metamielocytów w krwi obwodowej, < 20% granulocytów zasadochłonnych w krwi obwodowej oraz brak

ognisk białaczkowych poza szpikiem.

NEL: te same kryteria jak w przypadku CHR, ale ANC ≥ 500/mm

i < 1000/mm

, lub płytki krwi ≥ 20000/mm

≤ 100000/mm

MCyR obejmuje zarówno odpowiedź całkowitą (0% metafaz Ph+) jak i częściową (> 0%-35%).

CI = przedział ufności; GGN = górna granica normy.

U pacjentów z ALL Ph+ leczonych schematem 140 mg raz na dobę mediana MaHR wynosiła 5

miesięcy, mediana PFS wynosiła 4 miesiące, a mediana przeżycia całkowitego - 7 miesięcy.

Dzieci i młodzież

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań dazatynibu w jednej lub

kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży z przewlekłą białaczką szpikową z chromosomem

Filadelfia (translokacją BCR-ABL) i ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Filadelfia

(translokacją BCR-ABL) (stosowanie u dzieci i młodzieży patrz punkt 4.2).

5.2

Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne dazatynibu oceniano w grupie 229 zdrowych dorosłych ochotników

oraz w grupie 84 pacjentów.

Wchłanianie

Dazatynib jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym u pacjentów; stężenie maksymalne osiąga po

0,5-3 godzinach. Po podaniu doustnym, wzrost średniej ekspozycji (AUCt) jest w przybliżeniu

proporcjonalny do wzrostu dawki, w zakresie dawek od 25 mg do 120 mg dwa razy na dobę. Średni

końcowy okres półtrwania dazatynibu u pacjentów wynosił w przybliżeniu 5-6 godzin.

Dane uzyskane u zdrowych ochotników po podaniu jednorazowej dawki 100 mg dazatynibu w 30 minut

po posiłku bogatotłuszczowym wykazały 14% wzrost średniej wartości AUC dla dazatynibu.

Ubogotłuszczowy posiłek spożyty 30 minut przed podaniem dazatynibu powodował wzrost średniej

wartości AUC dla dazatynibu o 21%. Obserwowany wpływ pożywienia nie zmienia ekspozycji w

sposób klinicznie istotny.

Dystrybucja

Dazatynib charakteryzuje się dużą pozorną objętością dystrybucji u pacjentów (2505 l), co wskazuje, że

produkt ten jest szeroko rozprowadzany w przestrzeni pozanaczyniowej. Z badań

in vitro

wynika, że

dazatynib w klinicznie istotnych stężeniach wiąże się z białkami osocza w przybliżeniu w 96%.

Metabolizm

U ludzi dazatynib jest w znacznym stopniu metabolizowany, z udziałem licznych enzymów. Po podaniu

zdrowym ochotnikom 100 mg dazatynibu znakowanego węglem

C, dazatynib w postaci niezmienionej

stanowił 29% radioaktywności krążącej w osoczu. Stężenia metabolitów w osoczu oraz ich aktywność

oznaczana

in vitro

wskazują, że metabolity nie mogą odgrywać istotnej roli w obserwowanych

właściwościach farmakologicznych dazatynibu. Głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm

dazatynibu jest CYP3A4.

Eliminacja

Dazatynib wydalany jest w przeważającej części z kałem, głównie w postaci metabolitów. Po doustnym

podaniu pojedynczej dawki dazatynibu znakowanego węglem

C około 89% tej dawki zostało

wydalone w ciągu 10 dni, przy 4% radioaktywności stwierdzanej w moczu i 85% stwierdzanej w kale.

Dazatynib w postaci niezmienionej stanowił 0,1% całości wydalanej z moczem i 19% całości wydalanej

w kale, przy czym pozostałą część stanowiły metabolity.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę dazatynibu po podaniu jednorazowym

oceniono u 8 osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, którym podano dawkę 50 mg

oraz u 5 osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, którym podawano dawkę 20 mg i

porównywano z odpowiednio dobranymi zdrowymi osobami, którym podano dawkę 70 mg dazatynibu.

U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby w porównaniu do osób z prawidłową

czynnością wątroby średnie wartości Cmax i AUC dla dazatynibu, skorygowane do dawki 70 mg, były

odpowiednio o 47% i 8% niższe. U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby w porównaniu do

osób z prawidłową czynnością wątroby średnie wartości Cmax i AUC dla dazatynibu, skorygowane do

dawki 70 mg, były odpowiednio o 43% i 28% niższe (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Dazatynib i jego metabolity są w znikomym stopniu wydalane przez nerki.

5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Profil bezpieczeństwa stosowania dazatynibu oceniano w nieklinicznych badaniach

in vitro

oraz

in vivo

przeprowadzonych na myszach, szczurach, małpach oraz królikach.

Główne działania toksyczne dotyczyły układu pokarmowego, krwiotwórczego i limfatycznego.

U szczurów i małp czynnikiem ograniczającym dawkę była toksyczność dotycząca układu

pokarmowego, ponieważ u obu tych gatunków jelito było organem docelowym. U szczurów, zmiany

parametrów erytrocytów o nasileniu łagodnym do umiarkowanego towarzyszyły zmianom w obrębie

szpiku kostnego; podobne zmiany, lecz z mniejszą częstością, obserwowano u małp. Toksyczność

dotycząca układu limfatycznego obejmowała u szczurów obniżenie liczby limfocytów w węzłach

chłonnych, śledzionie oraz grasicy i zmniejszeniu się masy organów limfatycznych. Zmiany dotyczące

układu pokarmowego, krwiotwórczego i limfatycznego były odwracalne i ustępowały po zakończeniu

leczenia.

Zmiany w nerkach obserwowane u małp leczonych przez okres do 9 miesięcy ograniczały się do

nasilenia śródmiąższowej mineralizacji nerek. W badaniu przeprowadzonym na małpach, w którym

oceniano ostrą toksyczność, po doustnym podaniu pojedynczej dawki leku wystąpił krwotok skórny.

Podobnych objawów nie obserwowano ani w badaniach przeprowadzonych na małpach ani na

szczurach, w których podawano wielokrotne dawki leku. U szczurów, dazatynib hamował agregację

płytek krwi

in vitro

i wydłużał czas krwawienia z naskórka

in vivo,

lecz nie powodował samoistnych

krwotoków.

Działanie dazatynibu na kanał potasowy hERG oraz na włókna Purkinjego stwierdzone w badaniach

in vitro

wskazuje na możliwość wydłużania czasu repolaryzacji komór (odstęp QT). Jednakże, w

badaniu przeprowadzonym

in vivo

po podaniu jednorazowej dawki dazatynibu małpom, z zachowanym

stanem świadomości, u których metodą telemetryczną uzyskiwano zapis EKG, nie stwierdzono zmian

odstępu QT ani innych zmian w zapisie EKG.

Nie wykazano mutagenności dazatynibu w badaniach przeprowadzonych

in vitro

na komórkach

bakteryjnych (test Amesa). Nie wykazano także genotoksyczności dazatynibu w teście mikrojądrowym

przeprowadzonym

in vivo

u szczurów. Dazatynib wywierał

in vitro

działanie klastogenne na dzielące się

komórki jajnika chomika chińskiego (ang.

Chinese Hamster Ovary, CHO

Dazatynib nie wpływał na płodność samców i samic w standardowych badaniach płodności i rozwoju

wczesnopłodowego u szczurów, ale w dawkach podobnych do stosowanych u ludzi, indukował

obumieranie płodów. W badaniach dotyczących rozwoju embrionalno-płodowego, dazatynib

powodował również obumieranie embrionów oraz związaną z tym mniejszą liczebność miotów u

szczurów, jak też zmiany kośćca płodu u szczurów i u królików. Zmiany te występowały po dawkach,

które nie powodowały toksyczności u matek wskazując, że dazatynib wykazuje selektywną toksyczność

w okresie od implantacji do zakończenia organogenezy.

U myszy dazatynib powodował immunosupresję, która była zależna od dawki i którą można było

skutecznie kontrolować obniżając dawkę produktu leczniczego i (lub) zmieniając schemat dawkowania.

Dazatynib wykazywał działanie fototoksyczne w badaniach przeprowadzonych

in vitro

na mysich

fibroblastach, w których oceniano fototoksyczność w oparciu o wychwyt neutralnego promieniowania

czerwonego. Stwierdzono, że dazatynib nie ma działania fototoksycznego

in vivo

po jednorazowym

podaniu samicom bezwłosych myszy dawek powodujących ekspozycję do 3 razy większą niż

ekspozycja występująca u ludzi po podaniu zalecanych dawek leczniczych (na podstawie AUC).

W dwuletnim badaniu oceniającym rakotwórczość dazatynib podawano doustnie szczurom w dawkach

0,3; 1 i 3 mg/kg/dobę. Zastosowanie największej dawki było związane z poziomem ekspozycji w osoczu

(AUC) zasadniczo równoważnym ekspozycji u ludzi podczas stosowania dawki początkowej z

zalecanego zakresu, wynoszącego od 100 mg do 140 mg na dobę. Zaobserwowano statystycznie istotny

wzrost łącznej częstości występowania raka płaskonabłonkowego oraz brodawczaków w macicy i szyjce

macicy u samic otrzymujących duże dawki, a także gruczolaka prostaty u samców otrzymujących małe

dawki. Znaczenie wyników badań rakotwórczości prowadzonych na szczurach dla ludzi nie jest znane.

6.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:

Celuloza mikrokrystaliczna

Laktoza jednowodna

Kroskarmeloza sodowa

Hydroksypropyloceluloza

Magnezu stearynian

Otoczka tabletki

Alkohol poliwinylowy

Tytanu dwutlenek (E 171)

Talk

Glicerolu monostearynian

Sodu laurylosiarczan

6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3

Okres ważności

3 lata

6.4

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania produktu leczniczego.

6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Dasatinib Stada, 20 mg, 50 mg, 70 mg,tabletki powlekane:

Blistry jednodawkowe z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC.

Butelki z polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE) z polipropylenowym zamknięciem zabezpieczającym

przed dostępem dzieci i plastikowym pojemnikiem (HDPE) zawierającym środek pochłaniający wilgoć

(żel krzemionkowy).

Pudełko tekturowe zawierające 60 x 1 lub 100 x 1 tabletek powlekanych w perforowanych blistrach

podzielnych na dawki pojedyncze.

Pudełko tekturowe zawierające butelkę z 60 tabletkami powlekanymi.

Dasatinib Stada, 80 mg 100 mg, 140 mg, tabletki powlekane

Blistry jednodawkowe z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC.

Butelki z polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE) z polipropylenowym zamknięciem zabezpieczającym

przed dostępem dzieci i plastikowym pojemnikiem (HDPE) zawierającym środek pochłaniający wilgoć

(żel krzemionkowy).

Pudełko tekturowe zawierające 30 x 1, 60 x 1 lub 100 x 1 tabletek powlekanych w perforowanych

blistrach podzielnych na dawki pojedyncze.

Pudełko tekturowe zawierające butelkę z 30 tabletkami powlekanymi.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Tabletki powlekane złożone są z rdzenia pokrytego otoczką, która zapobiega narażeniu personelu

medycznego na substancje czynną. Jednakże, w przypadku nieumyślnego zgniecenia lub przełamania

tabletek powlekanych, personel medyczny powinien nosić jednorazowe rękawice chroniące przed

kontaktem z chemioterapeutykami służące do usuwania tabletek w celu zmniejszenia ryzyka narażenia

na kontakt ze skórą.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z

lokalnymi przepisami.

7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

STADA Arzneimittel AG

Stadastrasse 2-18

61118 Bad Vilbel

Niemcy

8.

NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Dasatinib Stada, 20 mg, tabletki powlekane: 25149

Dasatinib Stada, 50 mg, tabletki powlekane: 25150

Dasatinib Stada, 70 mg, tabletki powlekane: 25151

Dasatinib Stada, 80 mg, tabletki powlekane: 25152

Dasatinib Stada, 100 mg, tabletki powlekane: 25153

Dasatinib Stada, 140 mg, tabletki powlekane: 25154

9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

21.02.2019

10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Panašūs produktai

Ieškokite perspėjimų, susijusių su šiuo produktu

Peržiūrėti dokumentų istoriją

Pasidalykite šia informacija