Celecoxib Actavis

Helstu upplýsingar

  • Heiti vöru:
  • Celecoxib Actavis Hart hylki 200 mg
  • Skammtar:
  • 200 mg
  • Lyfjaform:
  • Hart hylki
  • Lyf við lungum:
  • Mannfólk
  • Lyfjaform:
  • Allópatísk lyf

Skjöl

  • fyrir almenning:
  • Upplýsingabæklingurinn fyrir þessa vöru er ekki í boði, þú getur sent beiðni um þjónustu við viðskiptavini okkar og við munum tilkynna þér um leið og við getum aflað það.


    Biðjið upplýsingabæklinginn fyrir almenning.

Staðsetning

  • Fáanlegt í:
  • Celecoxib Actavis Hart hylki 200 mg
    Ísland
  • Tungumál:
  • íslenska

Staða

  • Heimild:
  • LYFJASTOFNUN - Icelandic Medicines Agency
  • Leyfisnúmer:
  • aec1a6d7-fc0d-e211-876a-001e4f17a1f7
  • Síðasta uppfærsla:
  • 14-06-2018

Samantekt á eiginleikum vöru: skammtar, milliverkanir, aukaverkanir

SAMANTEKT Á EIGINLEIKUM LYF

1.

HEITI LYFS

Celecoxib Actavis 100 mg hörð hylki

Celecoxib Actavis 200 mg hörð hylki

2.

INNIHALDSLÝSING

Hvert hylki inniheldur 100 mg af celecoxibi.

Hjálparefni með þekkta verkun: hvert hylki inniheldur 23,56 mg af laktósa (sem einhýdrat).

Hvert hylki inniheldur 200 mg af celecoxibi.

Hjálparefni með þekkta verkun: hvert hylki inniheldur 47,12 mg af laktósa (sem einhýdrat).

Sjá lista yfir öll hjálparefni í kafla 6.1.

3.

LYFJAFORM

Hart hylki.

Ógegnsæ, hörð hvít hylki. Hylkjabolur er með blárri rönd og hvítum texta „C9OX-100“.

Ógegnsæ, hörð hvít hylki. Hylkjabolur er með gulri rönd og hvítum texta „C9OX-200“.

4.

KLÍNÍSKAR UPPLÝSINGAR

4.1

Ábendingar

Til meðhöndlunar á einkennum slitgigtar, iktsýki, og hryggikt hjá fullorðnum.

Ákvörðun um að ávísa sérhæfðum COX-2 hemli skal grundvallast á mati á heildaráhættu hvers

sjúklings (sjá kafla 4.3 og 4.4).

4.2

Skammtar og lyfjagjöf

Skammtar

Vegna þess að hætta á hjarta- og æðasjúkdómum af völdum celecoxibs getur hugsanlega aukist með

auknum skömmtum og aukinni meðferðarlengd, á meðferðartími að vera eins stuttur og mögulegt er

og nota á minnsta virkan sólarhringsskammt. Endurmeta á reglulega þörf sjúklings fyrir verkjastillingu

og svörun við meðferð, einkum hjá sjúklingum með slitgigt (sjá 4.3, 4.4, 4.8 og 5.1).

Slitgigt

Ráðlagður sólarhringsskammtur er yfirleitt 200 mg einu sinni á sólarhring eða skipt í tvo skammta.

Hjá sumum sjúklingum þar sem ekki dregur nægilega vel úr einkennum getur verið ávinningur í því að

nota 200 mg tvisvar sinnum á sólarhring. Ef lækningalegur ávinningur hefur ekki náðst eftir 2 vikur

ætti að íhuga önnur meðferðarúrræði.

Iktsýk

Ráðlagður upphafssólarhringsskammtur er 200 mg skipt í tvo skammta. Síðar meir má, ef þörf krefur,

auka skammtinn í 200 mg tvisvar á sólarhring. Ef lækningalegur ávinningur hefur ekki náðst eftir 2

vikur ætti að íhuga önnur meðferðarúrræði.

Hryggikt

Ráðlagður sólarhringsskammtur er 200 mg einu sinni á sólarhring eða skipt í tvo skammta. Hjá

fáeinum sjúklingum þar sem ekki dregur nægilega vel úr einkennum getur verið ávinningur í því að

nota 400 mg einu sinni á sólarhring eða skipt í tvo skammta. Ef lækningalegur ávinningur hefur ekki

náðst eftir 2 vikur ætti að íhuga önnur meðferðarúrræði.

Ráðlagður hámarksskammtur á sólarhring, fyrir allar ábendingarnar, er 400 mg.

Aldraðir (> 65 ára)

Eins og hjá fullorðnum ætti að nota 200 mg á sólarhring í upphafi. Síðar meir má, ef þörf krefur, auka

skammtinn í 200 mg tvisvar á sólarhring. Gæta skal sérstakrar varúðar hjá öldruðum sem eru innan við

50 kg að líkamsþyngd. (Sjá 4.4 og 5.2).

Skert lifrarstarfsemi

Hefja skal meðferð með helmingi ráðlagðs skammts hjá sjúklingum með staðfesta í meðallagi skerta

lifrarstarfsemi sem hafa 25-35 g/l af albúmíni í sermi. Hvað þennan sjúklingahóp varðar liggur

einungis fyrir reynsla frá sjúklingum með skorpulifur (sjá 4.3, 4.4 og 5.2).

Skert nýrnastarfsemi

Reynsla af notkun celecoxibs handa sjúklingum með vægt til í meðallagi skerta nýrnastarfsemi er

takmörkuð og skal því meðhöndla slíka sjúklinga með varúð. (Sjá 4.3, 4.4 og 5.2).

Börn

Celecoxib er ekki ætlað börnum.

Sjúklingar með skert CYP2C9 umbrot

Gæta skal varúðar við gjöf celecoxibs handa sjúklingum, sem vitað er um eða þar sem grunur leikur á

að um skert CYP2C9 umbrot sé að ræða, byggt á arfgerð eða fyrri sögu/reynslu með öðrum CYP2C9

hvarfefnum, þar sem hættan á skammtaháðum aukaverkunum eykst. Íhuga skal að minnka minnsta

ráðlagðan skammt um helming. (Sjá 5.2).

Lyfjagjöf

Taka má celecoxib með eða án matar.

Til inntöku.

4.3

Frábendingar

Saga um ofnæmi fyrir virka efninu eða einhverju hjálparefnanna (sjá 6.1).

Þekkt ofnæmi fyrir sulphonamidum.

Virkt ætisár eða blæðingar í meltingarvegi.

Sjúklingar sem hafa fengið astma, bráða nefslímubólgu, nefsepa (nasal polyps), ofsabjúg, ofsakláða

eða annars konar ofnæmisviðbrögð eftir notkun asetýlsalisýlsýru eða bólgueyðandi gigtarlyfja

(NSAID) þar með taldir cyclooxygenasa-2 (COX-2) hemlar.

Á meðgöngu og hjá konum á barneignaraldri, nema notuð sé örugg getnaðarvörn (sjá 4.6). Hjá þeim

tveimur dýrategundum sem hafa verið rannsakaðar hefur komið í ljós að celecoxib getur valdið

vansköpunum (sjá 4.6 og 5.3). Hugsanleg áhætta fyrir þungaðar konur er ekki þekkt en ekki er unnt að

útiloka hana.

Brjóstagjöf (sjá 4.6 og 5.3).

Alvarlega skert lifrarstarfsemi (albúmín í sermi <25 g/l eða Child-Pugh

10).

Sjúklingar með áætlaða kreatínínúthreinsun <30 ml/mín.

Bólgusjúkdómur í þörmum.

Hjartabilun (congestive heart failure (NYHA II-IV)).

Staðfestur hjartasjúkdómur vegna blóðþurrðar, sjúkdómar í útlægum slagæðum og/eða

heilaæðasjúkdómur.

4.4

Sérstök varnaðarorð og varúðarreglur við notkun

Fylgikvillar í efri hluta meltingarvegar (rof, sár eða blæðingar) hafa komið fram hjá sjúklingum sem

fengið hafa meðferð með celecoxibi, og hafa stundum verið banvænir.

Gæta skal varúðar hjá sjúklingum sem eru í mestri hættu á að fá aukaverkanir frá meltingarvegi í

tengslum við notkun bólgueyðandi gigtarlyfja (NSAID); aldraðir, sjúklingar sem samhliða nota önnur

bólgueyðandi gigtarlyf (NSAID) eða asetýlsalisýlsýru og sjúklingar með sögu um sjúkdóm í

meltingarvegi t.d sár eða blæðingu.

Enn frekari hætta er á aukaverkunum frá meltingarvegi (sár í meltingarvegi eða aðrir fylgikvillar í

meltingarvegi) þegar celecoxib er notað samhliða asetýlsalisýlsýru (jafnvel í litlum skömmtum).

Í langtíma klínískum rannsóknum hefur ekki verið sýnt fram á marktækan mun hvað varðar

aukaverkanir í meltingarvegi við notkun sérhæfðra COX-2 hemla og asetýlsalisýlsýru annars vegar og

bólgueyðandi gigtarlyfja (NSAID) og asetýlsalisýlsýru hins vegar (sjá 5.1).

Forðast skal samtímisnotkun celecoxibs og bólgueyðandi gigtarlyfja (NSAID), sem ekki innihalda

asetýlsalisýlsýru.

Aukinn fjöldi alvarlegra hjarta- og æðasjúkdóma, aðallega hjartadrep, kom í ljós í langtíma

samanburðarrannsókn við lyfleysu hjá sjúklingum með kirtilsepa (sporadic adenomatous polyps) sem

fengu 200 mg tvisvar á sólarhring og 400 mg tvisvar á sólarhring af celecoxibi, samanborið við

lyfleysu (sjá 5.1).

Vegna þess að hætta á hjarta- og æðasjúkdómum af völdum celecoxibs getur hugsanlega aukist með

auknum skömmtum og aukinni meðferðarlengd, á meðferðartími að vera eins stuttur og mögulegt er

og nota á minnsta virka sólarhringsskammt. Endurmeta á reglulega þörf sjúklings fyrir linun einkenna

og svörun við meðferð, einkum hjá sjúklingum með slitgigt (sjá 4.2, 4.3, 4.8 og 5.1).

Sjúklinga með marktæka áhættuþætti fyrir hjarta- og æðasjúkdómum (t.d. háþrýsting, blóðfituhækkun,

sykursýki, reykingar) á ekki að meðhöndla með celecoxibi nema að vel athuguðu máli (sjá 5.1).

Sértækir COX-2 hemlar koma ekki í stað fyrirbyggjandi notkun asetýlsalisýlsýru gegn hjarta- og

æðasjúkdómum af völdum segareka, því þeir hamla ekki samloðun blóðflagna. Því skal ekki hætta

meðferð með lyfjum sem hamla samloðun blóðflagna (sjá kafla 5.1).

Eins og við á um önnur lyf sem hemja nýmyndun prostaglandína hefur sést vökvasöfnun og bjúgur hjá

sjúklingum sem nota celecoxib. Því skal nota celecoxib með varúð handa sjúklingum með sögu um

hjartabilun, vanstarfsemi vinstri slegils eða háþrýsting og hjá sjúklingum sem eru með bjúg af

einhverri annarri ástæðu, þar sem að hömlun prostaglandína getur haft í för með sér versnandi

nýrnastarfsemi og vökvasöfnun. Einnig skal gæta varúðar hjá sjúklingum sem nota þvagræsilyf eða

geta af öðrum orsökum verið í hættu á að verða fyrir blóðþurrð.

Eins og við á um öll bólgueyðandi gigtarlyf (NSAID), getur celecoxib leitt til nýgengis háþrýstings

eða versnunar á háþrýstingi sem þegar er til staðar, sem hvort um sig getur leitt til aukinnar tíðni

hjarta- og æðasjúkóma. Því skal fylgjast náið með blóðþrýstingi við upphaf meðferðar með celecoxibi

og á meðan meðferð stendur.

Hjá öldruðum eru meiri líkur á skertri nýrna- eða lifrarstarfsemi og sér í lagi skertri hjartastarfsemi, og

því skulu læknar hafa viðeigandi eftirlit með sjúklingunum.

Bólgueyðandi gigtarlyf (NSAID), þar með talið celecoxib, geta valdið eiturverkun á nýru. Í klínískum

rannsóknum var sýnt fram á að celecoxib hefur svipuð áhrif á nýru og þau bólgueyðandi gigtarlyf

(NSAID) sem miðað var við. Þeir sjúklingar sem eru í mestri hættu á eiturverkun á nýru eru sjúklingar

sem hafa skerta nýrnastarfsemi, eru með hjartabilun, eru með lifrarbilun, þeir sem eru að taka inn

þvagræsilyf, ACE-hemla eða angíotensín II viðtakablokka (ARB) og aldraðir (sjá kafla 4.5). Fylgjast

skal náið með þessum sjúklingum meðan á celecoxibmeðferð stendur.

Í tengslum við notkun celecoxibs hefur verið greint frá nokkrum tilvikum alvarlegra áhrifa á lifur, þar

á meðal svæsinni lifrarbólgu (í sumum tilvikum banvæn), drepi í lifur og lifrarbilun (í sumum tilvikum

banvæn eða krafðist lifrarígræðslu). Í þeim tilvikum þar sem greint var frá því hvenær áhrifin komu

fram, komu flestar alvarlegustu aukaverkanirnar á lifur fram innan eins mánaðar frá því að meðferð

með celecoxibi hófst (sjá kafla 4.8).

Ef starfsemi einhverra ofannefndra líffæra versnar hjá sjúklingum meðan á meðferð stendur, á að gera

viðeigandi ráðstafanir og íhuga hvort hætta eigi meðferð með celecoxibi.

Celecoxib hamlar CYP2D6. Enda þótt það sé ekki öflugur hemill þessa ensíms kann að vera

nauðsynlegt að minnka skammta þeirra lyfja sem skömmtuð eru einstaklingsbundið og umbrotna fyrir

tilstilli CYP2D6 (sjá 4.5).

Gæta skal varúðar við meðferð sjúklinga sem vitað er að hafa skert CYP2C9 umbrot (sjá 5.2).

Örsjaldan hefur verið greint frá alvarlegum áhrifum á húð, sumum banvænum, þar með talið

skinnflagningsbólgu, Stevens-Johnson heilkenni og eitrunardrepi í húðþekju í tengslum við notkun

celecoxibs (sjá 4.8). Svo virðist sem sjúklingar séu í mestri hættu fyrir þessum aukaverkunum í byrjun

meðferðar: í flestum tilvikum hafa þessi einkenni byrjað að koma fram á fyrsta mánuði meðferðar.

Greint hefur verið frá alvarlegum ofnæmisviðbrögðum (að meðtöldu bráðaofnæmi, ofnæmisbjúg og

lyfjaútbrotum með rauðkyrningageri og almennum einkennum (DRESS eða ofnæmis heilkenni)) hjá

sjúklingum sem fengu celecoxib (sjá 4.8). Sjúklingar með sögu um ofnæmi fyrir sulphonamidum eða

ofnæmi fyrir einhverju lyfi eru hugsanlega í meiri hættu að fá alvarleg áhrif á húð eða

ofnæmisviðbrögð (sjá 4.3). Hætta skal notkun celecoxibs strax og fram koma húðútbrot, sár í slímhúð

eða einhverjar aðrar vísbendingar um ofnæmi.

Celecoxib getur dulið hita og önnur merki um bólgu.

Alvarlegar blæðingar hafa komið fyrir hjá sjúklingum sem samhliða nota warfarín.

Gæta skal varúðar þegar celecoxib er notað samtímis warfaríni og öðrum blóðþynningarlyfjum til

inntöku (sjá 4.5).

Celecoxib Actavis inniheldur laktósa. Sjúklingar með galaktósaóþol, laktasaskort eða vanfrásog

glúkósa-galaktósa, sem eru mjög sjaldgæfir arfgengir kvillar, skulu ekki nota lyfið.

4.5

Milliverkanir við önnur lyf og aðrar milliverkanir

Lyfhrifamilliverkanir

Fylgjast skal með blóðstorkuvirkni, einkum fyrstu dagana eftir að celecoxibmeðferð hefst eða henni er

breytt hjá sjúklingum sem nota warfarín eða önnur blóðþynningarlyf, þar sem þessir sjúklingar eru í

aukinni hættu á að fá blæðingafylgikvilla. Þess vegna er mikilvægt að fylgjast vel með prótrombíntíma

INR hjá sjúklingum sem nota blóðþynningarlyf til inntöku, sérstaklega fyrstu dagana eftir að meðferð

með celecoxibi hefst og þegar henni er breytt (sjá 4.4).

Greint hefur verið frá blæðingum í tengslum við lengingu prótrombíntíma, einkum hjá öldruðum

sjúklingum, sem nota samtímis warfarín og celecoxib og hefur þetta í sumum tilvikum verið banvænt.

Bólgueyðandi gigtarlyf (NSAID) geta dregið úr virkni þvagræsi- og blóðþrýstingslækkandi lyfja.

Eins og við á um bólgueyðandi gigtarlyf (NSAID), getur hætta á bráðri nýrnabilun, sem venjulega

gengur til baka, aukist hjá sumum sjúklingum sem eru með skerta nýrnastarfsemi (t.d. sjúklingar með

vessaþurrð, sjúklingar á þvagræsilyfjum eða aldraðir sjúklingar) við samtímisnotkun ACE-hemla eða

angíotensín II viðtakablokka og bólgueyðandi gigtarlyfja (NSAID), þar með talið celecoxib (sjá

kafla 4.4). Þess vegna á að gæta varúðar við samtímisgjöf þessara lyfja, sérstaklega hjá öldruðum.

Gefa á sjúklingum nægan vökva og íhuga eftirlit með nýrnastarfsemi eftir að samhliðagjöf er hafin og

reglulega þar á eftir.

Í klínískri rannsókn, sem stóð yfir í 28 daga hjá sjúklingum sem fengu lísinopríl við fyrsta- og annars

stigs háþrýstingi, leiddi gjöf 200 mg af celecoxibi tvisvar á sólarhring ekki til klínískrar aukningar á

miðgildi slagbils- eða þanbilsblóðþrýstings á sólarhring, ákvarðað með 24-klukkustunda

blóðþrýstingsmælingu, samanborið við meðferð með lyfleysu. Hjá sjúklingum sem gefið var 200 mg

af celecoxibi tvisvar á sólarhring, var álitið að 48% svöruðu ekki meðferð með lísinopríli í

lokaheimsókn á rannsóknarsetur (skilgreint annaðhvort sem þanbils blóðþrýstingur >90 mmHg eða

þanbils blóðþrýstingur aukning >10% samanborið við grunnlínu), samanborið við 27% sjúklinga sem

fengu lyfleysu; munurinn var tölfræðilega marktækur.

Bent hefur verið á að samtímisnotkun bólgueyðandi gigtarlyfja og ciclísporíns eða tacrolimus geti

aukið eiturverkanir ciclósporíns og tacrolimus á nýru. Því skal fylgjast náið með nýrnastarfsemi þegar

celecoxib er notað samtímis öðru hvoru þessara lyfja.

Nota má celecoxib samtímis litlum skömmtum af asetýlsalisýlsýru en það kemur þó ekki í stað

asetýlsalisýlsýru sem notuð er sem fyrirbyggjandi meðferð við hjarta- og æðasjúkdómum.

Eins og við á um önnur bólgueyðandi gigtarlyf, benda rannsóknir til að samtímisnotkun celecoxibs og

lítilla skammta asetýlsalisýlsýru leiði til aukinnar hættu á sáramyndun í meltingarvegi og öðrum

fylgikvillum í meltingarvegi, samanborið við celecoxib eitt sér (sjá 5.1).

Lyfjahvarfamilliverkanir

Áhrif celecoxibs á önnur lyf

Celecoxib hemur CYP2D6. Við meðferð með celecoxibi jókst plasmaþéttni CYP2D6 hvarfefnisins

dextromethorphans um 136%. Við samtímismeðferð með celecoxibi getur plasmaþéttni þeirra lyfja

aukist, sem umbrotna fyrir tilstilli þessa ensíms. Meðal lyfja sem umbrotna fyrir tilstilli CYP2D6 eru

þunglyndislyf (þríhringlaga og SSRI), sefandi lyf (neuroleptics), lyf við hjartsláttartruflunum og fleiri.

Þegar byrjað er á samtímismeðferð með celecoxibi þarf hugsanlega að minnka skammt CYP2D6

hvarfefna, sem skömmtuð eru einstaklingsbundið, eða auka skammtinn þegar meðferð með celecoxibi

er hætt.

In vitro rannsóknir gefa til kynna að celecoxib geti hamlað CYP2C19 hvöttum umbrotum.

Klínískt mikilvægi þessara in vitro vísbendinga er ekki þekkt. Dæmi um lyf sem umbrotna fyrir tilstilli

CYP2C19 eru díazepam, cítalópram og imipramín.

Í milliverkanarannsókn hafði celecoxib engin marktæk klínísk áhrif á lyfjahvörf getnaðarvarnalyfja til

inntöku (1 mg norethisterón/35 míkróg ethinýlestradíól).

Celecoxib hefur ekki áhrif á lyfjahvörf tolbútamíðs (CYP2C9 hvarfefni) eða glíbenclamíðs í þeim

mæli að það skipti klínísku máli.

Hjá sjúklingum með iktsýki hafði celecoxib engin tölfræðilega marktæk áhrif á lyfjahvörf (plasma- og

nýrnaúthreinsun) methótrexats (í þeim skömmtum sem notaðir eru við gigt). Engu að síður skal íhuga

viðeigandi eftirlit með eiturverkunum tengdum methótrexati, þegar þessi tvö lyf eru notuð samtímis.

Hjá heilbrigðum einstaklingum sem fengu celecoxib 200 mg tvisvar sinnum á sólarhring og litíum

450 mg tvisvar sinnum á sólarhring jókst C

litíums að meðaltali um 16% og AUC litíums jókst að

meðaltali um 18%. Í upphafi og við lok meðferðar með celecoxibi skal því fylgjast náið með

sjúklingum sem nota litíum.

Áhrif annarra lyfja á celecoxib

Hjá sjúklingum sem eru með skert CYP2C9 umbrot og sýna aukna altæka útsetningu fyrir celecoxibi,

getur samtímismeðferð með CYP2C9 hemlum valdið frekari aukningu á útsetningu fyrir celecoxibi.

Forðast skal slíkar samsetningar hjá sjúklingum sem vitað er um að eru með skert CYP2C9 umbrot

(sjá kafla 4.2 og 5.2).

Þar sem celecoxib umbrotnar að langmestu leyti fyrir tilstilli CYP2C9, skal nota helming ráðlagðs

skammts hjá sjúklingum sem nota flúconazól. Samtímisnotkun staks 200 mg skammts celecoxibs og

flúconazóls 200 mg, sem er öflugur CYP2C9 hemill, einu sinni á sólarhring leiddi til þess að C

celecoxibs jókst að meðaltali um 60% og AUC jókst að meðaltali um 130%. Plasmaþéttni celecoxibs

getur minnkað við samtímisnotkun CYP2C9 hvata, svo sem rifampicíns, carbamazepíns og

barbitúrlyfja.

Þess hefur ekki orðið vart að ketóconazól eða sýrubindandi lyf hafi áhrif á lyfjahvörf celecoxibs.

4.6

Frjósemi, meðganga og brjóstagjöf

Meðganga

Engar klínískar upplýsingar liggja fyrir um notkun celecoxibs á meðgöngu. Í dýrarannsóknum (rottur

og kanínur) hafa sést eiturverkanir á æxlun, þ.á m. fósturskemmdir (sjá 4.3 og 5.3). Hugsanleg hætta

fyrir menn er ekki þekkt en ekki er unnt að útiloka hana. Eins og önnur lyf sem hemja nýmyndun

prostaglandína getur celecoxib valdið legtregðu (uterine inertia) og ótímabærri lokun á slagæðarás

(ductus arteriosus) á síðasta þriðjungi meðgöngu. Þungun og hugsanleg þungun er frábending fyrir

gjöf celecoxibs (sjá 4.3 og 4.4). Verði kona þunguð í meðferð með celecoxibi skal hætta meðferðinni.

Brjóstagjöf

Hjá rottum útskilst celecoxib í mjólk í þéttni sem svarar til plasmaþéttni. Gjöf celecoxibs til

takmarkaðs fjölda kvenna sem voru með barn á brjósti, hefur sýnt fram á að celecoxib skilst í mjög

litlu magni út í brjóstamjólk. Konur sem hafa barn á brjósti mega ekki nota celecoxib.

4.7

Áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla

Sjúklingar sem finna fyrir sundli, svima eða syfju þegar þeir nota celecoxib eiga ekki að aka bifreið

eða nota vélar.

4.8

Aukaverkanir

Tafla 1, sýnir aukaverkanir skráðar eftir líffæraflokkum og raðað eftir tíðni, og endurspegla

rannsóknarniðurstöður frá eftirfarandi heimildum:

Aukaverkanir sem greint hefur verið frá hjá sjúklingum með slitgigt og liðagigt, í tíðni sem er

hærri en 0,01% og hærri en það sem greint var frá fyrir lyfleysu í 12 stýrðum rannsóknum með

lyfleysu og/eða virku lyfi, sem stóðu yfir í 12 vikur með sólarhringsskammti af celecoxibi frá

100 mg upp í 800 mg. Í viðbótarrannsóknum, þar sem notuð voru ósérstæk bólgueyðandi

gigtarlyf (non-selective NSAID) til samanburðar, hafa um það bil 7.400 gigtarsjúklingar verið

meðhöndlaðir með celecoxibi í sólarhringsskömmtum allt að 800 mg, þar á meðal hafa um það bil

2.300 sjúklingar sem voru meðhöndlaðir í eitt ár eða lengur. Þær aukaverkanir sem komu fram hjá

celecoxibi í þessum viðbótarrannsóknum voru í samræmi við þær aukaverkanir sem komu fram

hjá sjúklingum með slitgigt og liðagigt og skráðar eru í Töflu 1.

Aukaverkanir skráðar í tíðni sem er hærri en fyrir lyfleysu hjá sjúklingum sem fengu celecoxib

400 mg á sólarhring, í langtíma forvarnarrannsóknum á kirtilsepageri (polyp prevention trials)

sem stóð yfir í 3 ár (APC og PreSAP rannsóknirnar; sjá kafla 5.1, Lyfhrif: Öryggi á hjarta- og

æðakerfi – Langtímarannsóknir á sjúklingum með stakstæð kirtilsepager).

Aukaverkanir eftir markaðssetningu sem greint hefur verið frá á tímabili þegar áætlað var að >70

milljón sjúklingar væru á meðferð með celecoxibi (margs konar skammtar, meðferðarlengdir og

ábendingar). Þar sem markaðsleyfishafa er ekki greint frá öllum lyfjatengdum aukaverkunum og

þær eru ekki settar inn í gagnasafn er varðar öryggi lyfsins, er ekki hægt að ákvarða tíðni þessara

aukaverkana á áreiðanlegan hátt.

Aukaverkanir

Aukaverkanir sem greint var frá oftar en einu sinni eru taldar upp hér fyrir neðan, eftir líffæraflokkum

og raðað eftir tíðni. Tíðni aukaverkana er byggð á eftirfarandi flokkun: mjög algengar (≥1/10),

algengar (≥1/100 til <1/10), sjaldgæfar (≥1/1,000 til <1/100), mjög sjaldgæfar (≥1/10,000 til

<1/1,000), koma örsjaldan fyrir (<1/10.000) tíðni ekki þekkt (ekki hægt að áætla tíðni út frá

fyrirliggjandi gögnum).

Innan hvers tíðniflokks eru aukaverkanir taldar upp eftir tíðni, þær algengustu fyrst.

Aukaverkanir og tíðni þeirra í Töflu 1eru byggðar á aðalrannsóknum í skráningu.

Tafla 1.

Aukaverkanir í klínískum rannsóknum með celecoxibi og eftir markaðssetningu

(MedDRA flokkun)

1,2,3

Sýkingar af völdum sýkla og sníkjudýra

Algengar:

Skútabólga, sýkingar í efri hluta öndunarvegar, þvagfærasýking

Blóð og eitlar

Sjaldgæfar:

Blóðleysi

Mjög sjaldgæfar:

Hvítfrumnafæð, blóðflagnafæð

Tíðni ekki þekkt:

Blóðfrumnafæð

Ónæmiskerfi

Algengar:

Versnandi ofnæmi

Tíðni ekki þekkt:

Alvarleg ofnæmisviðbrögð, bráðaofnæmislost, bráðaofnæmi

Efnaskipti og næring

Sjaldgæfar:

Blóðkalíumhækkun

Geðræn vandamál

Algengar:

Svefnleysi

Sjaldgæfar:

Kvíði, þunglyndi, þreyta

Mjög sjaldgæfar:

Ringl

Tíðni ekki þekkt:

Ofskynjanir

Taugakerfi

Algengar:

Svimi, ofstæling

Sjaldgæfar:

Náladofi, svefnhöfgi, fleygdrep í heila

Mjög sjaldgæfar:

Ósamhæfing vöðvahreyfinga, breytt bragðskyn

Tíðni ekki þekkt:

Höfuðverkur,

versnandi

flogaveiki,

heilahimnubólga

bakteríusýkinga,

bragðskynsmissir, þefstol, banvæn innankúpu blæðing

Augu

Sjaldgæfar:

Þokusýn

Tíðni ekki þekkt:

Tárubólga, augnblæðing, sjónuslagæðar- eða bláæðar lokun

Eyru og völundarhús

Sjaldgæfar:

Eyrnasuð, minnkuð heyrn

Hjarta

Algengar:

Hjartadrep

Sjaldgæfar:

Hjartabilun, hjartsláttarónot, hraðtaktur

Tíðni ekki þekkt:

Hjartsláttaróregla

Æðar

Mjög algengar:

Háþrýstingur

Sjaldgæfar:

Versnandi háþrýstingur

Tíðni ekki þekkt:

Andlitsroði, æðabólga, lungnasegarek

Öndunarfæri, brjósthol og miðmæti

Algengar:

Kokbólga, nefslímubólga, hósti, andnauð

Tíðni ekki þekkt:

Berkjukrampi

Meltingarfæri

Algengar:

Kviðverkir,

niðurgangur,

meltingartruflun,

vindgangur,

uppköst

kyngingartregða

Sjaldgæfar:

Hægðatregða, ropi, magabólga, munnbólga, versnun bólgu í meltingarvegi

Mjög sjaldgæfar:

Sáramyndun í skeifugörn, maga, vélinda, þörmum og ristli; rof í þörmum;

vélindisbólga, sortusaur; brisbólga

Tíðni ekki þekkt:

Ógleði, blæðingar í meltingarvegi, ristilbólga/versnandi ristilbólga

Lifur og gall

Sjaldgæfar:

Óeðlileg lifrarstarfsemi, hækkuð gildi transamínasa (SGOT og SGPT)

Mjög sjaldgæfar:

Hækkun lifrarensíma

Tíðni ekki þekkt:

Lifrarbilun (í sumum tilvikum banvæn eða krafðist lifrarígræðslu), svæsin

lifrarbólga (í sumum tilvikum banvæn) lifrardrep, lifrarbólga, gula

Húð og undirhúð

Algengar:

Útbrot, kláði

Sjaldgæfar:

Ofsakláði, verkir í munni og munnangur

Mjög sjaldgæfar:

Hármissir, ljósnæmi

Tíðni ekki þekkt:

Flekkblæðing, blöðruútþot, skinnflagningsbólga, regnbogaroðasótt, Stevens-

Johnson heilkenni, eitrunardrep í húðþekju, lyfjaútbrot með fjölgun eosínfíla

og áhrifum á allan líkamann (DRESS) eða ofnæmisheilkenni, ofsabjúgur,

bráð, dreifð húðútbrot með vilsublöðrum (acute genaralized exanthematous

pustulosis)

Stoðkerfi og stoðvefur

Sjaldgæfar:

Sinadráttur

Tíðni ekki þekkt:

Liðverkur, vöðvabólga

Nýru og þvagfæri

Sjaldgæfar:

Aukning kreatíníns, aukning þvagefnis

Tíðni ekki þekkt:

Bráð nýrnabilun, millivefsnýrnabólga, blóðnatríumlækkun

Æxlunarfæri og brjóst

Tíðni ekki þekkt:

Truflun á tíðum, ekki nánar skilgreint(NOS)

Almennar aukaverkanir og aukaverkanir á íkomustað

Algengar:

Flensulík einkenni, bjúgur á útlimum/vökvasöfnun

Tíðni ekki þekkt:

Verkur fyrir brjósti

Aukaverkanir sem komu fyrir í forvarnarrannsóknum á kirtilsepageri (polyp prevention trials), þar

sem sjúklingum var gefið celecoxib 400 mg á sólarhring í tveimur klínískum rannsóknum sem stóðu

yfir í allt að 3 ár (APC og PreSAP rannsóknirnar). Lyfjatengdar aukaverkanir skráðar hér fyrir ofan

fyrir forvarnarrannsóknir á kirtilsepageri (polyp prevention trials) eru einungis þær aukaverkanir sem

áður hefur verið greint frá eftir markaðssetningu lyfsins, eða hafa komið fyrir oftar en í rannsóknunum

á liðagigt.

Að auki, eftirfarandi áður óþekktar aukaverkanir komu fram í forvarnarrannsóknum á kirtilsepageri

(polyp prevention trials), þar sem sjúklingum var gefið celecoxib 400 mg á sólarhring í tveimur

klínískum rannsóknum sem stóðu yfir í allt að 3 ár (APC og PreSAP rannsóknirnar):

Algengar: hjartaöng, heilkenni ristilertingar, nýrnasteinakvilli, aukning kreatíníns í blóði, góðkynja

stækkun blöðruhálskirtils, þyngdaraukning.

Sjaldgæfar: helicobacter sýking, ristill, ámusótt, berkjulungnabólga, völundarhúsbólga,

tannholdsbólga, fituvefsæxli, augngrugg, tárablæðing, djúpæða segamyndun, raddtruflun, blæðingar

frá gyllinæð, tíðar hægðir, sáramyndun í munni, ofnæmishúðbólga, sinarhlaupbelgur (ganglion),

næturmiga, blæðingar frá leggöngum, eymsli í brjóstum, beinbrot á neðri útlimum, aukning á natríum í

blóði.

Aukaverkanir sem tilkynntar hafa verið í gagnasafn um öryggi lyfsins á tímabili þegar áætlað var að

>70 milljón sjúklingar væru á meðferð með celecoxibi (margs konar skammtar, meðferðarlengdir og

ábendingar). Því er ekki hægt að ákvarða tíðni þessara aukaverkana á áreiðanlegan hátt.

Aukaverkanir skráðar fyrir þá sem fengið hafa lyfið eftir markaðssetningu eru eingöngu þær sem ekki

eru þegar skráðar fyrir liðagigtarrannsóknirnar eða forvarnarrannsóknirnar á kirtilsepageri (polyp

prevention trials).

Í lokaniðurstöðum úr APC og PreSAP rannsóknunum, á sjúklingum sem fengu 400 mg af celecoxibi á

sólarhring í allt að 3 ár (sameiginlegar niðurstöður úr báðum rannsóknunum; niðurstöður hvorrar

rannsóknar fyrir sig er að finna í kafla 5.1), var tíðni hjartadreps umfram lyfleysu 7,6 tilfelli á hverja

1.000 sjúklinga (sjaldgæfar) og var tíðni heilablóðfalls (gerðir ekki sundurgreindar) umfram lyfleysu,

engin.

Tilkynning aukaverkana sem grunur er um að tengist lyfinu

Eftir að lyf hefur fengið markaðsleyfi er mikilvægt að tilkynna aukaverkanir sem grunur er um að

tengist því. Þannig er hægt að fylgjast stöðugt með sambandinu milli ávinnings og áhættu af notkun

lyfsins. Heilbrigðisstarfsmenn eru hvattir til að tilkynna allar aukaverkanir sem grunur er um að tengist

lyfinu samkvæmt fyrirkomulagi sem gildir í hverju landi fyrir sig, sjá Appendix V

4.9

Ofskömmtun

Engin klínísk reynsla liggur fyrir af ofskömmtun. Heilbrigðum einstaklingum hafa verið gefnir allt að

1.200 mg stakir skammtar og allt að 1.200 mg endurteknir skammtar tvisvar sinnum á sólarhring í

níu daga, án klínískt marktækra aukaverkana. Við grun um ofskömmtun skal beita viðeigandi meðferð,

t.d. magatæmingu, klínísku eftirliti og gerist þess þörf skal veita meðferð í samræmi við einkenni.

Ólíklegt er að skilun beri árangur vegna mikillar próteinbindingar lyfsins.

5.

LYFJAFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

5.1

Lyfhrif

Flokkun eftir verkun: Bólgueyðandi gigtarlyf sem ekki eru sterar (NSAID), Coxíb.

ATC flokkur: M01AH01.

Á ráðlögðu skammtabili (200-400 mg á sólarhring) er celecoxib sértækur cyclooxygenasa-2 (COX-2)

hemill og það er virkt eftir inntöku. Á þessu skammtabili hefur hjá heilbrigðum sjálfboðaliðum ekki

sést nein tölfræðilega marktæk hömlun á COX-1 (metið sem ex vivo hömlun á myndun

thromboxans B

[TxB

Cyclooxygenasi stjórnar nýmyndun prostaglandína. Þekktar eru tvær ísómyndir, COX-1 og COX-2.

Sýnt hefur verið fram á að COX-2 er sú ísómynd ensímsins sem for-bólguörvun hvetur og sem talin er

meginorsök nýmyndunar prostanoidboða sársauka, bólgu og hita. COX-2 kemur einnig að egglosun,

hreiðrun og lokun slagæðarásar, stjórnun nýrnastarfsemi og starfsemi í miðtaugakerfinu (hiti,

sársaukaskynjun og skilvitleg starfsemi). Hugsanlega á það einnig þátt í að sár grói. Sýnt hefur verið

fram á tilvist COX-2 í vef umhverfis magasár hjá mönnum en ekki er vitað hvaða máli þetta skiptir

varðandi lokun sárs.

Mismunandi blóðflagnahemjandi áhrif milli sumra COX-1 hamlandi bólgueyðandi gigtarlyfja

(NSAID) og sértækra COX-2 hemla, geta skipt klínísku máli fyrir sjúklinga sem eru í hættu á að fá

segarek. COX-2 hemlar draga úr myndun prostaglandína í blóðrásinni (og því hugsanlega einnig í

þeli), án þess að hafa áhrif á tromboxan í blóðflögum.

Celecoxib er diaryl-útskipt pyrazol, efnafræðilega líkt öðrum non-arylamin sulphonamidum

(t.d. thiazid, furosemid) en frábrugðið arylamin sulphonamidum (t.d sulfomethoxazoli og öðrum

sýklalyfjum af flokki sulphonamida).

Sést hafa skammtaháð áhrif á myndun TxB

við stóra skammta af celecoxibi. Þó höfðu endurteknir

600 mg skammtar tvisvar sinnum á sólarhring (þrefaldur stærsti ráðlagði skammtur) í litlum

rannsóknum á heilbrigðum einstaklingum, engin áhrif á samloðun blóðflagna og blæðingartíma

samanborið við lyfleysu.

Í nokkrum klínískum rannsóknum hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun í meðferð við slitgigt,

iktsýki og hryggikt. Lagt var mat á celecoxib til meðferðar á bólgu og verkjum við slitgigt í hné og

mjöðm hjá um það bil 4.200 sjúklingum í klínískum rannsóknum sem stóðu í allt að 12 vikur, þar sem

borið var saman við lyfleysu eða virkt samanburðarlyf. Einnig var lagt mat á notkun þess til meðferðar

við bólgu og verkjum við iktsýki hjá um það bil 2.100 sjúklingum í klínískum rannsóknum sem stóðu í

allt að 24 vikur, þar sem borið var saman við lyfleysu eða virkt samanburðarlyf. Daglegur 200-400 mg

skammtur sló á verki innan 24 klst. frá inntöku. Lagt var mat á celecoxib til meðferðar á einkennum

hryggiktar hjá 896 sjúklingum í klínískum rannsóknum sem stóðu í allt að 12 vikur, þar sem borið var

saman við lyfleysu eða virkt samanburðarlyf. Celecoxib gefið í skömmtunum 100 mg tvisvar á

sólarhring, 200 mg fjórum sinnum á sólarhring, 200 mg tvisvar á sólarhring og 400 mg fjórum sinnum

á sólarhring sýndi marktæka minnkun verkja, og víðtæka virkni (global disease activity and function)

á hryggikt.

Gerðar hafa verið fimm tvíblindar samanburðarrannsóknir með slembivali, þar sem einnig voru gerðar

reglulegar speglanir á efri hluta meltingarvegar, hjá um það bil 4.500 sjúklingum sem í upphafi voru

án sára í meltingarvegi (50 til 400 mg skammtar celecoxibs tvisvar sinnum á sólarhring).

Niðurstöður speglana eftir 12 vikna rannsókn sýndu fram á tölfræðilega marktækt minni hættu á maga-

og skeifugarnarsári hjá þeim sem fengu celecoxib (100-800 mg á sólarhring), samanborið við

naproxen (1.000 mg á sólarhring) og ibuprofen (2.400 mg á sólarhring). Þegar celecoxib var borið

saman við diclofenac (150 mg á sólarhring) voru niðurstöður ekki á sama veg.

Í tveimur af 12 vikna rannsóknunum var hlutfall sjúklinga með maga- og skeifugarnasár, staðfest með

speglun, ekki marktækt frábrugðið hjá sjúklingum sem fengu lyfleysu og celecoxib 200 mg tvisvar

sinnum á sólarhring eða celecoxib 400 mg tvisvar sinnum á sólarhring.

Í framsýnni langtímarannsókn á öryggi lyfsins (sem stóð í 6-15 mánuði, CLASS rannsókn) fengu

5.800 sjúklingar með slitgigt og 2.200 sjúklingar með iktsýki celecoxib 400 mg tvisvar sinnum á

sólarhring (fjórfaldur ráðlagður skammtur við slitgigt og tvöfaldur ráðlagður skammtur við iktsýki),

ibuprofen 800 mg þrisvar sinnum á sólarhring eða diclofenac 75 mg tvisvar á sólarhring (hvort tveggja

ráðlagðir skammtar). Tuttugu og tvö prósent af sjúklingunum sem tóku þátt notuðu einnig litla

skammta af asetýlsalisýlsýru (

325 mg/sólarhring) sem fyrirbyggjandi við hjarta- og æðasjúkdómum.

Á fyrsta endapunktinum kom ekki fram marktækur munur á tíðni fylgikvilla ætisára (skilgreint sem

blæðing, gatmyndun eða tepping), eftir notkun celecoxibs samanborið við ibuprofen eða diclofenac

hvort fyrir sig.

Ekki kom heldur fram marktækur munur hvað varðar tíðni fylgikvilla ætisára þegar hóparnir sem

fengu bólgueyðandi gigtarlyf (NSAID) voru sameinaðir (hlutfallsleg áhætta 0,77, 95% CI 0,41-1,46,

byggt á heildarlengd rannsóknarinnar). Á sameiginlegum endapunkti var tíðni fylgikvilla ætisára og

tíðni fylgikvilla ætisára með einkennum marktækt minni hjá hópnum sem fékk celecoxib samanborið

við hópinn sem fékk bólgueyðandi gigtarlyf (NSAID), hlutfallsleg áhætta 0,66, 95% CI 0,45-0,97 en

ekki þegar borið er saman celecoxib og diclofenac. Þeir sjúklingar sem nota litla skammta af

asetýlsalisýlsýru samtímis celecoxibi eru í fjórfalt meiri hættu á að fá fylgikvilla sáramyndunar

samanborið við þá sem nota celecoxib eingöngu. Tíðni klínískt marktækrar lækkunar á blóðrauða

(>2 g/dl), staðfest með endurteknum mælingum, var marktækt lægri hjá sjúklingum sem fengu

celecoxib samanborið við hópinn sem fékk NSAID, hlutfallsleg áhætta 0,29, 95% CI 0,17-0,48.

Þessi marktækt lækkaða tíðni hélst hvort heldur sem var með eða án asetýlsalisýlsýru.

Í framsýnni, slembaðri 24 vikna rannsókn á öryggi hjá sjúklingum ≥60 ára eða sem voru með sögu um

sár í maga eða skeifugörn (þeir sem notuðu asetýlsalisýlsýru voru útilokaðir frá þátttöku) var minna

hlutfall sjúklinga með lækkun blóðrauða (≥2 g/dl) og/eða blóðkornahlutfalls (≥10%), sem staðfest var

eða gert var ráð fyrir að mætti rekja til meltingarvegar, meðal sjúklinga sem meðhöndlaðir voru með

celecoxibi 200 mg tvisvar á sólarhring (n=2.238) samanborið við sjúklinga sem meðhöndlaðir voru

með 75 mg af diclofenaci með hægri losun tvisvar á sólahring ásamt omeprazoli 20 mg einu sinni á

sólarhring (n=2.246) (0,2% samanborið við 1,1% þar sem staðfest var að orsökina mátti rekja til

meltingarvegarins, p=0,004; 0,4% samanborið við 2,4% þar sem gert var ráð fyrir að orsökina mætti

rekja til meltingarvegarins, p=0,0001). Tíðni klínískt merkjanlegra fylgikvilla í meltingarvegi eins og

rofs, teppu eða blæðingar var mjög lág og enginn munur var á milli meðferðarhópanna (4-5 í hverjum

hópi).

Öryggi á hjarta- og æðakerfi – Langtímarannsóknir hjá sjúklingum með stakstæð kirtilsepager

(Sporadic Adenomatous Polyps)

Framkvæmdar voru tvær rannsóknir með celecoxibi hjá sjúklingum með stakstæð kirtilsepager, þ.e.

APC rannsóknin (Adenoma Prevention with Celecoxib) og PreSAP rannsóknin (Prevention of

Spontaneous Adenomatous Polyps). Í APC rannsókninni, kom fram skammtaháð aukning samsetts

endapunkts, sem var dauði vegna hjarta- og æðasjúkdóma, hjartadreps, eða heilablæðingar, með

celecoxib samanborið við lyfleysu á þriggja ára meðferðartímabili. PreSAP rannsóknin sýndi ekki

fram á tölfræðilega marktæka aukningu á áhættu fyrir sama samsetta endapunkt.

Í APC rannsókninni, var hlutfallsleg áhætta samanborin við lyfleysu fyrir samsettan endapunkt, sem

var dauði vegna hjarta- og æðasjúkdóma, hjartadreps, eða heilablæðingar 3,4 (95% CI 1,4-8,5) með

celecoxibi 400 mg tvisvar sinnum á sólarhring og 2,8 (95% CI 1,1-7,2) með celecoxibi 200 mg tvisvar

sinnum á sólarhring. Uppsafnað hlutfall fyrir þennan samsetta endapunkt, á þriggja ára tímabili, var

3,0% (20/671 sjúklingar) með 400 mg tvisvar á sólarhring og 2,5% (17/685 sjúklingar) með 200 mg

tvisvar á sólarhring, samanborið við 0,9% (6/679 sjúklingar) með lyfleysu. Aukningin hjá báðum

celecoxib meðferðarhópum samanborið við lyfleysu var aðallega vegna aukinnar tíðni hjartadrepa.

Í PreSAP rannsókninni, var hlutfallsleg áhætta samanborið við lyfleysu fyrir þennan sama samsetta

endapunkt 1,2 (95% CI 0,6-2,4) með celecoxibi 400 mg einu sinni á sólarhring, samanborið við

lyfleysu. Uppsafnað hlutfall fyrir þennan sama endapunkt á þriggja ára tímabili var 2,3%

(21/933 sjúklingar) með celecoxibi 400 mg einu sinni á sólarhring samanborið við 1,9%

(12/628 sjúklingar) með lyfleysu. Tíðni hjartadreps var 1,0% (9/933 sjúklingar) með celecoxibi

400 mg einu sinni á sólarhring og 0,6% (4/628 sjúklingar) með lyfleysu.

Rannsóknarniðurstöður úr þriðju langtímarannsókninni ADAPT (The Alzheimer´s Disease Anti-

inflammatory Prevention Trial) sýndi enga marktæka aukningu á hjarta – og æðasjúkdómum með

celecoxibi 200 mg tvisvar sinnum á sólarhring, samanborið við lyfleysu. Hlutfallsleg áhætta á

svipuðum samsettum endapunkti (dauði vegna hjarta- og æðasjúkdóma, hjartadreps og heilablæðingar)

samanborið við lyfleysu var 1,14 (95% CI 0,61-2,12) með celecoxibi 200 mg tvisvar sinnum á

sólarhring. Tíðni hjartadreps var 1,1% (8/717 sjúklingar) með celecoxibi 200 mg tvisvar á sólarhring

og 1,2% (13/1070 sjúklinga) með lyfleysu.

5.2

Lyfjahvörf

Celecoxib frásogast vel og nær hámarksþéttni í plasma eftir um það bil 2-3 klst. Inntaka samtímis mat

(mjög fiturík máltíð) seinkar frásogi um nálægt 1 klst.

Brotthvarf celecoxibs verður aðallega með umbrotum. Innan við 1% af skammtinum skilst út á

óbreyttu formi í þvagi. Breytileiki í útsetningu fyrir celecoxibi milli einstaklinga er um það bil tífaldur.

Innan ráðlagðs skammtabils eru lyfjahvörf celecoxibs óháð skammti og tíma. Binding við

plasmaprótein er um það bil 97% við meðferðarþéttni í plasma og celecoxib hefur ekki sérstaka

bindisækni í rauðkorn. Helmingunartími brotthvarfs er 8-12 klst. Jafnvægi næst í plasmaþéttni innan

5 daga frá upphafi meðferðar. Það er einungis lyfið sjálft sem er lyfjafræðilega virkt. Helstu

umbrotsefnin, sem fundist hafa í blóðrásinni, hafa engin mælanleg áhrif á COX-1 eða COX-2.

Celecoxib umbrotnar aðallega fyrir tilstilli cýtókróm P450 2C9. Þrjú umbrotsefni, óvirk sem COX-1

eða COX-2 hemlar, hafa verið greind í plasma hjá mönnum, svo sem fyrsta stigs alkóhól (primary

alcohol), samsvarandi karboxýlsýra (carboxylic acid) og glúkúroníð efnasamband þeirra.

Virkni cýtókróms P450 2C9 er minnkuð hjá einstaklingum með arfgenga fjölbreytni sem leiðir til

minnkaðrar virkni ensíma, svo sem þeirra sem eru arfhreinir fyrir CYP2C9*3 fjölbreytni.

Í rannsókn á lyfjahvörfum celecoxibs 200 mg einu sinni á sólarhring hjá heilbrigðum einstaklingum,

með arfgerð annað hvort CYP2C9*1/*1, CYP2C9*1/*3 eða CYP2C9*3/*3, var miðgildi C

hjá

celecoxibi á sjöunda degi, hjá einstaklingum með arfgerð CYP2C9*3/*3, u.þ.b. 4-falt og AUC 0-24

u.þ.b. 7-falt, samanborið við aðrar arfgerðir.

Í þremur aðskildum stakskammtarannsóknum, með samtals fimm einstaklingum með arfgerð

CYP2C9*3/*3, jókst stakskammta AUC 0-24 u.þ.b. þrefalt samanborið við einstaklinga með eðlilegt

umbrot. Áætlað er að tíðni arfhreinna *3/*3 arfgerða sé 0,3-1,0 hjá mismunandi kynþáttum.

Gæta skal varúðar við gjöf celecoxibs hjá sjúklingum með þekkta skerðingu, eða þar sem grunur leikur

á að um skert CYP2C9 umbrot sé að ræða, byggt á fyrri sögu/reynslu með öðrum CYP2C9

hvarfefnum (sjá kafla 4.2).

Ekki hefur orðið vart við neinn klínískt marktækan mun á lyfjahvörfum celecoxibs milli aldraðra

sjúklinga af svarta og hvíta kynstofninum.

Plasmaþéttni celecoxibs er um það bil 100% meiri hjá öldruðum konum (> 65 ára).

Samanborið við einstaklinga með eðlilega lifrarstarfsemi sýndu sjúklingar með vægt skerta

lifrarstarfsemi 53% meðaltalsaukningu C

fyrir celecoxib og 26% aukningu á AUC.

Samsvarandi gildi fyrir sjúklinga með í meðallagi skerta lifrarstarfsemi voru 41% fyrir C

og 146%

fyrir AUC. Umbrotageta sjúklinga með vægt til í meðallagi skerta lifrarstarfsemi samræmdist helst

albúmíngildum þeirra. Hefja skal meðferð með hálfum ráðlögðum skammti hjá sjúklingum með í

meðallagi skerta lifrarstarfsemi (albúmín í sermi 25-35 g/l). Ekki hafa verið gerðar rannsóknir hjá

sjúklingum með alvarlega skerta lifrarstarfsemi (albúmín í sermi innan við 25 g/l) og er hún því

frábending.

Lítil reynsla er af notkun celecoxibs handa sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi. Lyfjahvörf

celecoxibs hafa ekki verið rannsökuð hjá sjúklingum með skera nýrnastarfsemi en ólíklegt er að þau

séu verulega frábrugðin hjá þessum sjúklingum. Því skal gæta varúðar við meðferð hjá sjúklingum

með skerta nýrnastarfsemi. Alvarlega skert nýrnastarfsemi er frábending.

5.3

Forklínískar upplýsingar

Hefðbundnar rannsóknir á eiturverkunum á fósturvísa og fóstur sýndu skammtaháð tilvik þindarslits

hjá rottufóstrum og hjarta- og æðaskemmdir hjá kanínufóstrum við altæka (systemic) útsetningu fyrir

óbundnu lyfinu sem var um það bil fimmfalt (rottur) og þrefalt (kanínur) hærri en næst við meðferð

með ráðlögðum hámarksskammti hjá mönnum (400 mg). Í rannsókn sem stóð yfir á síðari hluta

fósturskeiðs og fram yfir fæðingu (peri- and postnatal) hjá rottum sem voru útsettar fyrir lyfinu meðal

annars á tímabili líffæramyndunar, sást einnig þindarslit. Í þessari rannsókn var lægsta altæka

(systemic) útsetning, þar sem vansköpun sást hjá einu einasta dýri, þrefalt meiri en reiknuð

öryggismörk sem sjást við stærsta ráðlagðan sólarhringsskammt hjá mönnum.

Hjá dýrum leiddi útsetning fyrir celecoxibi á frumstigum fósturvísisþroska, til fósturláta fyrir og eftir

hreiðrun. Búist er við slíkum áhrifum við hömlun á nýmyndun prostaglandína.

Celecoxib skildist út í mjólk rotta. Í rannsókn á rottum á síðari hluta fósturskeiðs og fram yfir fæðingu

sáust eiturverkanir á ungunum.

Á grundvelli hefðbundinna rannsókna á eiturverkunum á erfðaefni og krabbameinsvaldandi áhrifum

varð ekki vart neinnar sérstakrar hættu fyrir menn, umfram það sem fram kemur í öðrum köflum

þessarar samantektar á eiginleikum lyfsins. Í tveggja ára rannsókn á eiturverkunum kom fram aukning

á segamyndun, sem ekki er nýrnahettuháð, hjá karlrottum eftir stóra skammta.

6.

LYFJAGERÐARFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

6.1

Hjálparefni

Kyrni:

Laktósaeinhýdrat (mjólkursykureinhýdrat)

Póvídon (E1201)

Natríumkroskarmellósa (E468)

Natríumlárilsúlfat (E487)

Magnesíumsterat (E872)

Hylki:

Gelatín (E441)

Títantvíoxíð (E171)

Gult járnoxíð E172

Merkiblek (100 mg):

Shellac

Própýlenglýkól

FD & C Blátt #2 Indigótín (E132)

Prentblek (200 mg):

Shellac

Própýlenglýkól

Gult járnoxíð E172

6.2

Ósamrýmanleiki

Á ekki við.

6.3

Geymsluþol

30 mánuðir.

6.4

Sérstakar varúðarreglur við geymslu

Engin sérstök fyrirmæli eru um geymsluaðstæður lyfsins.

6.5

Gerð íláts og innihald

PVC álþynnur í öskju með 10, 20, 30, 50, 60, 100 hylkjum.

Ekki er víst að allar pakkningastærðir séu markaðssettar.

6.6

Sérstakar varúðarráðstafanir við förgun

Engin sérstök fyrirmæli.

Farga skal öllum lyfjaleifum og/eða úrgangi í samræmi við gildandi reglur.

7.

MARKAÐSLEYFISHAFI

Actavis Group PTC ehf.,

Reykjavíkurvegi 76-78,

220 Hafnarfjörður.

8.

MARKAÐSLEYFISNÚMER

IS/1/14/008/01-02

9.

DAGSETNING FYRSTU ÚTGÁFU MARKAÐSLEYFIS/ENDURNÝJUNAR

MARKAÐSLEYFIS

Dagsetning fyrstu útgáfu markaðsleyfis 30. janúar 2014.

10.

DAGSETNING ENDURSKOÐUNAR TEXTANS

30. janúar 2014.

  • Upplýsingabæklingurinn fyrir þessa vöru er ekki í boði, þú getur sent beiðni um þjónustu við viðskiptavini okkar og við munum tilkynna þér um leið og við getum aflað það.

    Biðjið upplýsingabæklinginn fyrir almenning.



  • Skjöl á öðrum tungumálum eru tiltækar here