TOPAMAC 25MG/CAP ΚΑΨΑΚΙΟ, ΣΚΛΗΡΟ

Ελλάδα - Ελληνικά - Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων

Αγόρασέ το τώρα

Αρχείο Π.Χ.Π. Αρχείο Π.Χ.Π. (SPC)
10-05-2022
Δραστική ουσία:
TOPIRAMATE
Διαθέσιμο από:
JANSSEN-CILAG ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΕΒΕ (0000001715) ΛΕΩΦ.ΕΙΡΗΝΗΣ 56,, 151 21, ΠΕΥΚΗ, 151 21
Φαρμακολογική κατηγορία (ATC):
N03AX11
INN (Διεθνής Όνομα):
TOPIRAMATE
Δοσολογία:
25MG/CAP
Φαρμακοτεχνική μορφή:
ΚΑΨΑΚΙΟ, ΣΚΛΗΡΟ
Σύνθεση:
0097240794 TOPIRAMATE 25.000000 MG
Οδός χορήγησης:
ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ
Τρόπος διάθεσης:
ΜΕ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ
Θεραπευτική περιοχή:
TOPIRAMATE
Περίληψη προϊόντος:
Τύπος διαδικασίας: Αμοιβαίας Αναγνώρισης; Αρ. διαδικασίας: SE/H/0110/008/MR; Νομικό καθεστώς: ΜΕ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ; Συσκευασίες: 2802267208018 01 BOTTLE x 60 60.00 ΤΕΜΑΧΙΟ Εγκεκριμένο (ΕΟΦ) ΦΑΡΜΑΚΕIOY
Καθεστώς αδειοδότησης:
Εγκεκριμένο (ΕΟΦ/ΑΜΟΙΒΑΙΟ)
Αριθμό άδειας:
2267208

Διαβάστε το πλήρες έγγραφο

ΦΥΛΛΟ ΟΔΗΓΙΩΝ ΧΡΗΣΗΣ

Φύλλο οδηγιών χρήσης: Πληροφορίες για τον χρήστη

Topamac 15 mg σκληρά καψάκια

Topamac 25 mg σκληρά καψάκια

Topamac 50 mg σκληρά καψάκια

τοπιραμάτη

Διαβάστε προσεκτικά ολόκληρο το φύλλο οδηγιών χρήσης πριν αρχίσετε να παίρνετε αυτό το

φάρμακο, διότι περιλαμβάνει σημαντικές πληροφορίες για σας.

Φυλάξτε αυτό το φύλλο οδηγιών χρήσης. Ίσως χρειαστεί να το διαβάσετε ξανά.

Εάν έχετε περαιτέρω απορίες, ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.

Η συνταγή για αυτό το φάρμακο χορηγήθηκε αποκλειστικά για σας. Δεν πρέπει να δώσετε το

φάρμακο σε άλλους. Μπορεί να τους προκαλέσει βλάβη, ακόμα και όταν τα συμπτώματα της

ασθένειάς τους είναι ίδια με τα δικά σας.

Εάν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό

σας. Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν

φύλλο οδηγιών χρήσης. Βλέπε παράγραφο 4.

Τι περιέχει το παρόν φύλλο οδηγιών:

Τι είναι το Topamac

και ποια είναι η χρήση του

Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν πάρετε το Topamac

Πώς να πάρετε το Topamac

Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες

Πώς να φυλάσσετε το Topamac

Περιεχόμενα της συσκευασίας και λοιπές πληροφορίες

1.

Τι είναι το Topamac και ποια είναι η χρήση του

Το Topamac ανήκει σε μία ομάδα φαρμάκων, τα οποία καλούνται «αντιεπιληπτικά φάρμακα».

Χρησιμοποιείται:

ως μονοθεραπεία για τη θεραπεία επιληπτικών κρίσεων σε ενήλικες και παιδιά ηλικίας άνω των

6 ετών

με άλλα φάρμακα για τη θεραπεία επιληπτικών κρίσεων σε ενήλικες και παιδιά ηλικίας άνω

των 2 ετών

για την πρόληψη της ημικρανίας σε ενήλικες

2.

Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν πάρετε το Topamac

Μην πάρετε το Topamac

σε περίπτωση αλλεργίας στην τοπιραμάτη ή σε οποιοδήποτε άλλο από τα συστατικά αυτού του

φαρμάκου (αναφέρονται στην παράγραφο 6).

για την πρόληψη της ημικρανίας εάν είστε έγκυος ή γυναίκα σε αναπαραγωγική ηλικία εκτός

εάν χρησιμοποιείτε αποτελεσματική αντισύλληψη (βλέπε παράγραφο «κύηση και θηλασμός»

για περαιτέρω πληροφορίες). Θα πρέπει να μιλήσετε με το γιατρό σας για την καλύτερη μέθοδο

αντισύλληψης που πρέπει να χρησιμοποιήσετε ενώ παίρνετε το Topamac.

Εάν δεν είστε σίγουροι αν τα παραπάνω ισχύουν σε εσάς, μιλήστε με τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό

σας πριν χρησιμοποιήσετε το Topamac.

Προειδοποιήσεις και προφυλάξεις

Απευθυνθείτε στον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας πριν πάρετε το Topamac εάν:

έχετε προβλήματα με τους νεφρούς, ειδικά πέτρες στους νεφρούς, ή αν κάνετε αιμοκάθαρση

έχετε ιστορικό ανωμαλιών στο αίμα και στα σωματικά υγρά (μεταβολική οξέωση)

έχετε ηπατικά προβλήματα

έχετε προβλήματα όρασης, ειδικά γλαύκωμα

έχετε πρόβλημα στην ανάπτυξη

ακολουθείτε δίαιτα πλούσια σε λιπαρά (κετογονική δίαιτα)

παίρνετε Topamac για τη θεραπεία της επιληψίας και είστε έγκυος ή γυναίκα σε

αναπαραγωγική ηλικία (βλέπε παράγραφο «κύηση και θηλασμός» για περαιτέρω πληροφορίες)

Εάν δεν είστε σίγουροι αν οποιοδήποτε από τα παραπάνω ισχύει σε εσάς, μιλήστε με τον γιατρό ή τον

φαρμακοποιό σας πριν χρησιμοποιήσετε το Topamac.

Είναι σημαντικό να μην διακόψετε τη λήψη του φαρμάκου σας χωρίς να συμβουλευτείτε πρώτα τον

γιατρό σας.

Πρέπει επίσης να συζητήσετε με τον γιατρό σας πριν πάρετε οποιοδήποτε φάρμακο περιέχει

τοπιραμάτη και σας δίνεται ως εναλλακτικό του Topamac.

Μπορεί να χάσετε σωματικό βάρος εάν χρησιμοποιήσετε Topamac, για αυτό το λόγο το βάρος σας

πρέπει να ελέγχεται τακτικά όταν χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο. Εάν χάνετε υπερβολικό βάρος ή

ένα παιδί που χρησιμοποιεί αυτό το φάρμακο δεν αυξάνει αρκετά το σωματικό βάρος του, πρέπει να

συμβουλευτείτε τον γιατρό σας.

Μικρός αριθμός ατόμων που έλαβαν θεραπεία με αντιεπιληπτικά φάρμακα όπως είναι το Topamac

είχαν σκέψεις αυτοτραυματισμού ή αυτοκτονίας. Εάν έχετε τέτοιου είδους σκέψεις οποιαδήποτε

στιγμή, επικοινωνήστε αμέσως με τον γιατρό σας.

Το Topamac ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές δερματικές αντιδράσεις. Ενημερώστε αμέσως τον

γιατρό σας εάν εμφανίσετε δερματικό εξάνθημα και/ή φουσκάλες (βλ. επίσης παράγραφο 4 «Πιθανές

ανεπιθύμητες ενέργειες»).

Το Topamac ενδέχεται σε σπάνιες περιπτώσεις να προκαλέσει υψηλά επίπεδα αμμωνίας στο αίμα

(εμφανίζεται σε εξετάσεις αίματος), το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή της λειτουργίας του

εγκεφάλου, ειδικά εάν λαμβάνετε επίσης ένα φάρμακο που ονομάζεται βαλπροϊκό οξύ ή βαλπροϊκό

νάτριο. Δεδομένου ότι αυτό μπορεί να είναι μια σοβαρή κατάσταση, ενημερώστε το γιατρό σας

αμέσως εάν τα ακόλουθα συμπτώματα εμφανιστούν (βλέπε επίσης παράγραφο 4 «Πιθανές

ανεπιθύμητες ενέργειες»):

δυσκολία στη σκέψη, στο να θυμάστε πληροφορίες ή στην επίλυση προβλημάτων

μειωμένη εγρήγορση ή συνείδηση

αίσθημα έντονης υπνηλίας με χαμηλή ενέργεια

Σε υψηλότερες δόσεις Topamac, ο κίνδυνος εμφάνισης αυτών των συμπτωμάτων μπορεί να αυξηθεί.

Άλλα φάρμακα και

Topamac

Ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας εάν παίρνετε, έχετε πρόσφατα πάρει ή μπορεί να

πάρετε άλλα φάρμακα.

Το Topamac και ορισμένα άλλα φάρμακα μπορεί να αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους. Μερικές φορές η

δόση ορισμένων από τα άλλα φάρμακά σας ή του Topamac πρέπει να προσαρμοστεί.

Πιο συγκεκριμένα, ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας αν λαμβάνετε:

άλλα φάρμακα τα οποία διαταράσσουν ή μειώνουν την ικανότητα σκέψης, συγκέντρωσης ή

συντονισμού των μυών (π.χ. κατασταλτικά φάρμακα του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως

χαλαρωτικά μυών και ηρεμιστικά).

αντισυλληπτικά χάπια. Το Topamac μπορεί να καταστήσει τα αντισυλληπτικά σας χάπια

λιγότερο αποτελεσματικά. Θα πρέπει να μιλήσετε με το γιατρό σας

για την καλύτερη μέθοδο

αντισύλληψης που πρέπει να χρησιμοποιήσετε ενώ παίρνετε το Topamac.

Ενημερώστε τον γιατρό σας σε περίπτωση που αλλάξει η έμμηνος ρύση σας όσο παίρνετε

αντισυλληπτικά χάπια και Topamac.

Κρατήστε έναν κατάλογο όλων των φαρμάκων που λαμβάνετε. Δείξτε αυτόν τον κατάλογο στον

γιατρό και στον φαρμακοποιό σας πριν ξεκινήσετε τη λήψη νέου φαρμάκου.

Άλλα φάρμακα που πρέπει να συζητήσετε με τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας περιλαμβάνουν άλλα

αντι-επιληπτικά φάρμακα, ρισπεριδόνη, λίθιο, υδροχλωροθειαζίδη, μετφορμίνη, πιογλιταζόνη,

γλιβενκλαμίδη, αμιτριπτυλίνη, προπρανολόλη, διλτιαζέμη, βενλαφαξίνη, φλουναριζίνη,

υπερικό/βαλσαμόχορτο St John’s Wort (

Hypericum perforatum)

(ένα παρασκεύασμα βοτάνων που

χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της κατάθλιψης), βαρφαρίνη που χρησιμοποιείται για την αραίωση

του αίματος.

Εάν δεν είστε σίγουροι αν οποιοδήποτε από τα παραπάνω ισχύει σε εσάς, μιλήστε με τον γιατρό ή τον

φαρμακοποιό σας πριν χρησιμοποιήσετε το Topamac.

Το Topamac με τροφή και ποτό

Μπορείτε να πάρετε το Topamac με ή χωρίς φαγητό. Πίνετε πολλά υγρά κατά τη διάρκεια της ημέρας

για να αποφύγετε τη δημιουργία πέτρας στους νεφρούς ενώ λαμβάνετε Topamac. Πρέπει να

αποφεύγετε την κατανάλωση αλκοόλ όταν λαμβάνετε Topamac.

Κύηση και θηλασμός

Πρόληψη ημικρανίας:

Το Topamac μπορεί να βλάψει ένα αγέννητο μωρό. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε το Topamac εάν

είστε έγκυος. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε το Topamac για την πρόληψη της ημικρανίας εάν είστε

γυναίκα σε αναπαραγωγική ηλικία εκτός αν χρησιμοποιείτε αποτελεσματική αντισύλληψη. Συζητήστε

με το γιατρό σας για το καλύτερο είδος αντισύλληψης και εάν το Topamac είναι κατάλληλο για εσάς.

Πριν από την έναρξη της θεραπείας με Topamac πρέπει να γίνει έλεγχος εγκυμοσύνης.

Θεραπεία της επιληψίας:

Εάν είστε γυναίκα σε αναπαραγωγική ηλικία, θα πρέπει να μιλήσετε με το γιατρό σας σχετικά με

άλλες πιθανές θεραπείες αντί για το Topamac. Εάν αποφασίσετε να χρησιμοποιήσετε το Topamac, θα

πρέπει να χρησιμοποιήσετε αποτελεσματική αντισύλληψη. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με

την καλύτερη μέθοδο αντισύλληψης που πρέπει να χρησιμοποιήσετε ενώ παίρνετε το Topamac. Πριν

από την έναρξη της θεραπείας με Topamac πρέπει να γίνει έλεγχος εγκυμοσύνης.

Συζητήστε με τον γιατρό σας εάν επιθυμείτε να μείνετε έγκυος.

Όπως και με άλλα αντι-επιληπτικά φάρμακα, υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης βλάβης στο αγέννητο παιδί

αν το Topamac χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Βεβαιωθείτε ότι σας είναι σαφείς

οι κίνδυνοι και τα οφέλη από τη χρήση του Topamac για την επιληψία κατά τη διάρκεια της

εγκυμοσύνης.

Εάν πάρετε Topamac κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το μωρό σας έχει υψηλότερο κίνδυνο

εμφάνισης γενετικών ανωμαλιών, συγκεκριμένα, λαγόχειλο (σχίσιμο στο άνω χείλος) και

λυκόστομα (σχίσιμο στον ουρανίσκο). Τα νεογέννητα αγόρια ενδέχεται, επίσης, να αναπτύξουν

μία δυσπλασία στο πέος (υποσπαδία). Αυτές οι ανωμαλίες ενδέχεται να ξεκινήσουν νωρίς στην

εγκυμοσύνη, ακόμα και πριν μάθετε ότι είστε έγκυος.

Εάν πάρετε το Topamac κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το μωρό σας ενδέχεται να είναι

μικρότερο από το αναμενόμενο κατά τη γέννηση. Συζητήστε με το γιατρό σας εάν έχετε

ερωτήσεις σχετικά με αυτό τον κίνδυνο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Ενδέχεται να υπάρχουν άλλα φάρμακα για τη θεραπεία της πάθησής σας, τα οποία έχουν

λιγότερες πιθανότητες εμφάνισης γενετικών ανωμαλιών.

Ενημερώστε αμέσως το γιατρό σας εάν μείνετε έγκυος ενώ παίρνετε το Topamac. Εσείς και ο

γιατρός σας θα πρέπει να αποφασίσετε εάν θα συνεχίσετε να παίρνετε το Topamac ενώ είστε

έγκυος.

Θηλασμός

Η δραστική ουσία του Topamac (τοπιραμάτη) απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Έχουν παρατηρηθεί

επιδράσεις στα μωρά, τα οποία θηλάζουν μητέρες που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία, που

περιλαμβάνουν διάρροια, αίσθημα υπνηλίας, αίσθημα ευερεθιστότητας και χαμηλή αύξηση βάρους.

Συνεπώς, ο γιατρός σας θα συζητήσει μαζί σας σχετικά με το αν θα αποφύγετε το θηλασμό ή αν θα

αποφύγετε τη θεραπεία με το Topamac. Ο γιατρός σας θα λάβει υπόψη τη σημασία του φαρμάκου για

τη μητέρα και τον κίνδυνο για το μωρό.

Οι μητέρες που θηλάζουν ενώ λαμβάνουν το Topamac πρέπει να ενημερώνουν τον γιατρό το

συντομότερο δυνατό αν το βρέφος εμφανίζει οτιδήποτε ασυνήθιστο.

Οδήγηση και χειρισμός μηχανημάτων

Κατά τη διάρκεια θεραπείας με Topamac μπορεί να εμφανίσετε ζαλάδα, κόπωση και προβλήματα

στην όραση. Μην οδηγείτε ή χρησιμοποιείτε εργαλεία ή μηχανήματα χωρίς να έχετε συζητήσει πρώτα

με τον γιατρό σας.

Το Topamac περιέχει σακχαρόζη

Αν ο γιατρός σας, σας ενημέρωσε ότι έχετε δυσανεξία σε ορισμένα σάκχαρα, επικοινωνήστε με τον

γιατρό σας πριν πάρετε αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

3.

Πώς να πάρετε το

Topamac

Πάντοτε να παίρνετε το φάρμακο αυτό αυστηρά σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού σας. Εάν έχετε

αμφιβολίες, ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.

Ο γιατρός σας συνήθως θα σας ξεκινήσει με μια μικρή δόση Topamac και θα αυξάνει αργά τη

δόση μέχρι να βρεθεί η καλύτερη δόση για εσάς.

Τα σκληρά καψάκια Topamac μπορούν να καταποθούν ολόκληρα ή μπορεί να ανοιχθούν και τα

σφαιρίδιά τους να προστεθούν σε ένα κουταλάκι του τσαγιού μαλακής τροφής οποιασδήποτε

μορφής. Μερικά παραδείγματα είναι το σιρόπι μήλου, κρέμα, παγωτό, χυλός, πουτίγκα ή

γιαούρτι. Πίνετε υγρά αμέσως μετά για να βεβαιωθείτε ότι έχει καταποθεί όλο το μίγμα

φαγητού και φαρμάκου.

Κρατήστε το σκληρό καψάκιο σε όρθια θέση ώστε να μπορείτε να διαβάσετε τη λέξη “TOP”

Αφαιρέστε γυρνώντας προσεκτικά το διάφανο τμήμα του καψακίου. Μπορεί να σας φανεί

καλύτερη ιδέα να το κάνετε αυτό πάνω από μια μικρή ποσότητα φαγητού πάνω στην οποία θα

ρίχνετε τα σφαιρίδια.

Προσθέστε όλο το περιεχόμενο του καψακίου σε μια κουταλιά μαλακής τροφής, φροντίζοντας

να διασφαλίσετε ότι όλη η συνταγογραφούμενη δοσολογία έχει προστεθεί στο φαγητό.

Βεβαιωθείτε ότι θα καταπιείτε αμέσως ολόκληρη την κουταλιά με το μίγμα σφαιριδίων/τροφής.

Αποφύγετε το μάσημα. Πιείτε υγρά αμέσως προκειμένου να διασφαλίσετε ότι έχετε καταπιεί

ολόκληρο το μίγμα.

Μην αποθηκεύετε ποτέ το μίγμα φαρμάκου και τροφής ώστε να χρησιμοποιηθεί αργότερα.

Το Topamac μπορεί να ληφθεί πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά από ένα γεύμα. Πίνετε αρκετά

υγρά κατά τη διάρκεια της ημέρας για να αποτρέψετε την εμφάνιση πέτρας στους νεφρούς κατά

τη διάρκεια λήψης του Topamac.

Εάν πάρετε μεγαλύτερη δόση Topamac από την κανονική

Πηγαίνετε αμέσως στον γιατρό. Πάρτε μαζί σας τη συσκευασία του φαρμάκου.

Μπορεί να νιώσετε υπνηλία, κόπωση ή να έχετε μειωμένη εγρήγορση, να έχετε έλλειψη

συντονισμού, δυσκολία στην ομιλία ή τη συγκέντρωση, να τα βλέπετε διπλά ή να έχετε θαμπή

όραση, να έχετε αίσθημα ζάλης εξαιτίας της χαμηλής αρτηριακής πίεσης, να αισθάνεστε

στεναχωρημένοι ή αναστατωμένοι, ή να έχετε κοιλιακό άλγος, ή σπασμούς (κρίσεις).

Μπορεί να συμβεί υπερδοσολογία αν παίρνετε άλλα φάρμακα μαζί με το Topamac.

Εάν ξεχάσετε να πάρετε το Topamac

Εάν ξεχάσετε να πάρετε μία δόση, πάρτε τη αμέσως μόλις το θυμηθείτε. Παρόλα αυτά, αν

κοντεύει η ώρα για την επόμενη δόση σας, παραλείψτε τη δόση που χάσατε και συνεχίστε

κανονικά. Αν χάσετε δύο ή περισσότερες δόσεις, επικοινωνήστε με τον γιατρό σας.

Μην πάρετε διπλή δόση (δύο δόσεις την ίδια στιγμή) για να αναπληρώσετε τη δόση που

ξεχάσετε.

Εάν σταματήσετε να παίρνετε το Topamac

Μην σταματήσετε να παίρνετε αυτό το φάρμακο εκτός αν σας το έχει συστήσει ο γιατρός σας. Τα

συμπτώματά σας μπορεί να επανέλθουν. Εάν ο γιατρός σας αποφασίσει να σταματήσει αυτή τη

φαρμακευτική αγωγή, η δόση σας μπορεί να μειώνεται σταδιακά για μερικές μέρες.

Εάν έχετε περισσότερες ερωτήσεις σχετικά με τη χρήση αυτού του φαρμάκου, ρωτήστε τον γιατρό ή

τον φαρμακοποιό σας.

4.

Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες

Όπως όλα τα φάρμακα, έτσι και αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες αν

και δεν παρουσιάζονται σε όλους τους ανθρώπους.

Ενημερώστε τον γιατρό σας, ή ζητήστε ιατρική φροντίδα αμέσως εάν εμφανίσετε τις ακόλουθες

ανεπιθύμητες ενέργειες:

Πολύ συχνές (μπορεί να επηρεάσουν περισσότερα από 1 στα 10 άτομα)

Κατάθλιψη (νέα ή επιδείνωση)

Συχνές (μπορεί να επηρεάσουν έως και 1 στα 10 άτομα)

Σπασμοί (επιληπτικές κρίσεις)

Άγχος, ευερεθιστότητα, εναλλαγές της διάθεσης, σύγχυση, αποπροσανατολισμός

Προβλήματα στη συγκέντρωση, βραδύτητα στη σκέψη, απώλεια μνήμης, προβλήματα με τη

μνήμη (νέα εμφάνιση, ξαφνική αλλαγή ή αύξηση της σοβαρότητας)

Πέτρα στους νεφρούς, συχνή ή επώδυνη ούρηση

Όχι συχνές (μπορεί να επηρεάσουν έως και 1 στα 100 άτομα)

Αυξημένα επίπεδα οξέων στο αίμα (πιθανά να προκαλέσουν προβλήματα στην αναπνοή

συμπεριλαμβανομένου του λαχανιάσματος, απώλεια της όρεξης, ναυτία, έμετο, υπερβολική

κόπωση, και γρήγορο ή ακανόνιστο καρδιακό ρυθμό)

Μειωμένο ιδρώτα ή απώλεια ιδρώτα (ιδιαίτερα σε μικρά παιδιά που εκτίθενται σε υψηλές

θερμοκρασίες)

Σκέψεις να βλάψετε σοβαρά τον εαυτό σας, προσπάθεια να προκαλέσετε σοβαρή βλάβη στον

εαυτό σας

Απώλεια μέρους του οπτικού σας πεδίου

Σπάνιες (μπορεί να επηρεάσουν έως και 1 στα 1.000 άτομα)

Γλαύκωμα – απόφραξη του υγρού στο μάτι που προκαλεί αύξηση στην πίεση του ματιού, πόνο,

ή μειωμένη όραση

Δυσκολία στη σκέψη, στο να θυμάστε πληροφορίες ή στην επίλυση προβλημάτων, μειωμένη

εγρήγορση ή συνείδηση, αίσθημα έντονης υπνηλίας με χαμηλή ενέργεια – αυτά τα συμπτώματα

ενδέχεται να είναι ένδειξη υψηλών επιπέδων αμμωνίας στο αίμα (υπεραμμωνιαιμία), το οποίο

μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή της λειτουργίας του εγκεφάλου (υπεραμμωνιαιμική

εγκεφαλοπάθεια).

Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις, όπως το σύνδρομο Stevens-Johnson και η τοξική επιδερμική

νεκρόλυση - αυτές ενδέχεται να εμφανιστούν ως εξανθήματα με ή χωρίς φουσκάλες. Ερεθισμός

του δέρματος, έλκη ή πρήξιμο στο στόμα, το λαιμό, τη μύτη, τα μάτια και γύρω από τα

γεννητικά όργανα. Τα δερματικά εξανθήματα μπορεί να εξελιχθούν σε σοβαρή εκτεταμένη

βλάβη του δέρματος (ξεφλούδισμα της επιδερμίδας και των επιφανειακών βλεννογόνων

μεμβρανών) με απειλητικές για τη ζωή συνέπειες.

Μη γνωστές (η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)

Φλεγμονή του οφθαλμού (ραγοειδίτιδα) με συμπτώματα όπως ερυθρότητα οφθαλμού, άλγος,

ευαισθησία στο φως, δακρύρροια, μυοψίες ή θολή όραση.

Άλλες πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν τα παρακάτω, εάν γίνουν σοβαρές,

παρακαλείστε να ενημερώσετε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας:

Πολύ συχνές (μπορεί να επηρεάσουν περισσότερα από 1 στα 10 άτομα)

Μπουκωμένη μύτη, καταρροή ή πονόλαιμος

Μυρμήγκιασμα, πόνος και/ή μούδιασμα σε διάφορα μέρη του σώματος

Υπνηλία, κόπωση

Ζάλη

Ναυτία, διάρροια

Απώλεια σωματικού βάρους

Συχνές (μπορεί να επηρεάσουν έως και 1 στα 10 άτομα)

Αναιμία (χαμηλός αριθμός αιμοσφαιρίων)

Αλλεργική αντίδραση (όπως δερματικό εξάνθημα, ερυθρότητα, φαγούρα, πρήξιμο του

προσώπου, κνίδωση)

Απώλεια της όρεξης, μειωμένη όρεξη

Επιθετικότητα, διέγερση, οργή, μη φυσιολογική συμπεριφορά

Δυσκολία να αποκοιμηθείτε ή να παραμένετε κοιμισμένοι

Προβλήματα με την ομιλία ή διαταραχή του λόγου, κακή άρθρωση του λόγου

Αδεξιότητα ή έλλειψη συντονισμού, αίσθημα αστάθειας όταν περπατάτε

Μειωμένη ικανότητα να ολοκληρώσετε συνηθισμένες δραστηριότητες

Μείωση, απώλεια, ή πλήρης απουσία γεύσης

Ακούσιο τρέμουλο, γρήγορες, ακούσιες κινήσεις των ματιών

Οπτική διαταραχή, όπως διπλή όραση, θαμπή όραση, μειωμένη όραση, δυσκολία στην εστίαση

Αίσθηση περιστροφής (ίλιγγος), κουδούνισμα των αυτιών, πόνος στα αυτιά

Λαχάνιασμα

Βήχας

Αιμορραγία της μύτης

Πυρετός, αίσθημα ότι δεν είστε καλά, αδυναμία

Έμετος, δυσκοιλιότητα, κοιλιακός πόνος ή δυσφορία, δυσπεψία, στομαχική ή εντερική λοίμωξη

Ξηροστομία

Απώλεια τριχών

Φαγούρα

Πόνος ή πρήξιμο άρθρωσης, μυϊκοί σπασμοί ή τινάγματα, μυϊκοί πόνοι ή μυϊκή αδυναμία,

πόνος στο θώρακα

Αύξηση σωματικού βάρους

Όχι συχνές (μπορεί να επηρεάσουν έως και 1 στα 100 άτομα)

Μείωση των αιμοπεταλίων (κύτταρα του αίματος που βοηθούν στο στ

αμάτημα της

αιμορραγίας), μείωση των λευκοκυττάρων που βοηθούν στην προστασία σας ενάντια στη

λοίμωξη, μείωση στα επίπεδα του καλίου στο αίμα

Αύξηση των ηπατικών ενζύμων, αύξηση των ηωσινόφιλων (ένας τύπος λευκοκυττάρων) στο

αίμα

Πρησμένοι αδένες στον αυχένα, τη μασχάλη ή τη βουβωνική χώρα

Αυξημένη όρεξη

Ευφορική συναισθηματική διάθεση

Το να ακούτε, να βλέπετε ή να αισθάνεστε πράγματα που δεν υπάρχουν, σοβαρή νοητική

διαταραχή (ψύχωση)

Το να μη δείχνετε και/ή να μην αισθάνεστε κανένα συναίσθημα, ασυνήθιστη καχυποψία, κρίση

πανικού

Προβλήματα στην ανάγνωση, διαταραχή του λόγου, προβλήματα γραφής

Ανησυχία, υπερκινητικότητα

Καθυστέρηση στη σκέψη, μειωμένη ετοιμότητα ή εγρήγορση

Μειωμένες ή αργές κινήσεις σώματος, ακούσιες μη φυσιολογικές ή επαναλαμβανόμενες μυϊκές

κινήσεις

Λιποθυμία

Μη φυσιολογική αίσθηση της αφής, επηρεασμένη αίσθηση της αφής

Μείωση, διαταραχή ή απώλεια της αίσθησης της όσφρησης

Ασυνήθιστο αίσθημα ή αίσθηση που μπορεί να προηγηθεί μίας ημικρανίας ή ενός

συγκεκριμένου τύπου σπασμών

Ξηροφθαλμία, ευαισθησία των οφθαλμών στο φως, ακούσια τινάγματα του βλεφάρου,

δάκρυσμα

Μείωση ή απώλεια ακοής, απώλεια ακοής από το ένα αυτί

Αργός ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός, αίσθημα της καρδιάς σας που χτυπάει μέσα στο

στήθος σας

Χαμηλή αρτηριακή πίεση, μείωση της αρτηριακής πίεσης που προκαλείται όταν σηκώνεστε

όρθιοι (συνεπώς, κάποιοι άνθρωποι που παίρνουν το Topamac μπορεί να νιώσουν αδυναμία,

ζαλάδα, ή μπορεί να λιποθυμήσουν όταν σταθούν όρθιοι ή σηκωθούν απότομα)

Έξαψη, αίσθημα θερμού

Παγκρεατίτιδα (φλεγμονή του παγκρέατος)

Υπερβολικά αέρια, καούρα στο στομάχι, αίσθημα πληρότητας στην κοιλιά ή τυμπανισμός

Αιμορραγούντα ούλα, αυξημένη παραγωγή σάλιου, ακουσία εκροή σάλιου από το στόμα,

δύσοσμη αναπνοή

Υπερβολική πρόσληψη υγρών, δίψα

Δυσχρωματισμός δέρματος

Μυϊκή δυσκαμψία, πόνος στο πλάι

Αίμα στα ούρα, ακράτεια (απώλεια ελέγχου) ούρων, επείγουσα επιθυμία για ούρηση, πόνος

στην πλάγια κοιλιακή χώρα ή στο νεφρό

Δυσκολία στην επίτευξη και διατήρηση στύσης, σεξουαλική δυσλειτουργία

Συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη

Κρύα δάχτυλα στα χέρια και τα πόδια

Αίσθηση μέθης

Δυσκολία στη μάθηση

Σπάνιες (μπορεί να επηρεάσουν έως και 1 στα 1.000 άτομα)

Αφύσικη ευφορική διάθεση

Απώλεια συνείδησης

Τύφλωση στον έναν οφθαλμό, προσωρινή τύφλωση, νυκτερινή τύφλωση

Τεμπέλικο μάτι

Πρήξιμο μέσα και γύρω από το μάτι

Μούδιασμα, μυρμήγκιασμα και αλλαγή χρώματος (λευκό, μπλε μετά κόκκινο) στα δάκτυλα

των άνω και κάτω άκρων όταν εκτίθενται στο κρύο

Φλεγμονή στο ήπαρ, ανεπάρκεια ήπατος

Μη φυσιολογική οσμή δέρματος

Δυσφορία στα άνω και κάτω άκρα

Νεφρική διαταραχή

Μη γνωστές (η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)

Η ωχροπάθεια είναι μια νόσος της ωχράς κηλίδας, της μικρής κηλίδας του αμφιβληστροειδούς

όπου η όραση είναι οξεία. Πρέπει να ενημερώσετε τον γιατρό σας εάν παρατηρήσετε κάποια

μεταβολή ή μείωση της όρασης σας.

Παιδιά

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες στα παιδιά είναι γενικά παρόμοιες με εκείνες των ενηλίκων, αλλά οι

ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να είναι πιο συχνές στα παιδιά από ότι στους ενήλικες:

Προβλήματα στη συγκέντρωση

Αυξημένα επίπεδα οξέων στο αίμα

Σκέψεις να βλάψετε σοβαρά τον εαυτό σας

Κόπωση

Μειωμένη ή αυξημένη όρεξη

Επιθετικότητα, μη φυσιολογική συμπεριφορά

Δυσκολία να αποκοιμηθείτε ή να παραμένετε κοιμισμένοι

Αίσθημα αστάθειας όταν περπατάτε

Αίσθημα ότι δεν είστε καλά

Μείωση στα επίπεδα του καλίου στο αίμα

Το να μη δείχνετε και/ή να μην αισθάνεστε κανένα συναίσθημα

Δάκρυσμα

Αργός ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός

Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορεί να εμφανισθούν στα παιδιά είναι:

Συχνές (μπορεί να επηρεάσουν έως και 1 στα 10 άτομα)

Αίσθηση περιστροφής (ίλιγγος)

Έμετος

Πυρετός

Όχι συχνές (μπορεί να επηρεάσουν έως και 1 στα 100 άτομα)

Αύξηση των ηωσινόφιλων (ένας τύπος λευκοκυττάρων) στο αίμα

Υπερκινητικότητα

Αίσθημα θερμού

Δυσκολία στη μάθηση

Αναφορά ανεπιθύμητων ενεργειών

Εάν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό σας ή τον φαρμακοποιό

σας. Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο

οδηγιών χρήσης. Μπορείτε επίσης να αναφέρετε ανεπιθύμητες ενέργειες απευθείας στον Εθνικό

Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, 15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ:

+ 30 21 06549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Μέσω της αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών

μπορείτε να βοηθήσετε στη συλλογή περισσότερων πληροφοριών σχετικά με την ασφάλεια του

παρόντος φαρμάκου.

5.

Πώς να φυλάσσετε το Topamac

Το φάρμακο αυτό πρέπει να φυλάσσεται σε μέρη που δεν το βλέπουν και δεν το φθάνουν τα παιδιά.

Να μη χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο μετά την ημερομηνία λήξης που αναφέρεται στη φιάλη/στο

κουτί μετά την ΛΗΞΗ. Η ημερομηνία λήξης είναι η τελευταία ημέρα του μήνα που αναφέρεται εκεί.

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 25°C. Διατηρείτε τη φιάλη καλά κλεισμένη για να

προστατεύονται τα καψάκια από την υγρασία.

Μην πετάτε φάρμακα στο νερό της αποχέτευσης ή στα οικιακά απορρίμματα. Ρωτήστε τον

φαρμακοποιό σας για το πώς να πετάξετε τα φάρμακα που δεν χρησιμοποιείτε πια. Αυτά τα μέτρα θα

βοηθήσουν στην προστασία του περιβάλλοντος.

6.

Περιεχόμενα της συσκευασίας και λοιπές πληροφορίες

Τι περιέχει το Topamac

Η δραστική ουσία είναι η τοπιραμάτη.

Κάθε σκληρό καψάκιο Topamac περιέχει 15, 25, ή 50 mg τοπιραμάτης.

Τα άλλα συστατικά του

Topamac είναι:

σφαιρίδια σακχαρόζης (άμυλο αραβοσίτου, σακχαρόζη), ποβιδόνη, οξική κυτταρίνη.

καψάκιο: ζελατίνη, διοξείδιο του τιτανίου (Ε171)

μελάνι εκτύπωσης: μαύρο μελάνι (μέλαν οξείδιο του σιδήρου (Ε172), κόμμεα λάκκας και

προπυλενογλυκόλη).

Εμφάνιση του Topamac και περιεχόμενα της συσκευασίας

15 mg καψάκια: Μικρά, λευκά έως υπόλευκα σφαιρίδια σε σκληρά καψάκια ζελατίνης με λευκό

αδιαφανές σώμα με την ένδειξη “15mg” και διάφανο κάλυμμα με την ένδειξη “TOP”.

25 mg καψάκια: Μικρά, λευκά έως υπόλευκα σφαιρίδια σε σκληρά καψάκια ζελατίνης με λευκό

αδιαφανές σώμα με την ένδειξη “25mg” και διάφανο κάλυμμα με την ένδειξη “TOP”.

50 mg καψάκια: Μικρά, λευκά έως υπόλευκα σφαιρίδια σε σκληρά καψάκια ζελατίνης με λευκό

αδιαφανές σώμα με την ένδειξη “50mg” και διάφανο κάλυμμα με την ένδειξη “TOP”.

Αδιαφανής πλαστική φιάλη από πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας (HDPE) με πώμα ασφαλείας που

περιέχει 20, 28, 60 ή 100 καψάκια με σφαιρίδια.

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

Κάτοχος Άδειας Κυκλοφορίας και Παρασκευαστής

Κάτοχος Άδειας Κυκλοφορίας:

Janssen-Cilag Φαρμακευτική Α.Ε.Β.Ε.,

Λ. Ειρήνης 56, 151 21 Πεύκη, Αθήνα

Τηλ: 210 80 90 000

Παρασκευαστής:

Janssen-Cilag SpΑ, Via C. Janssen, Borgo S. Michele, 04100 Latina, Ιταλία

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν έχει εγκριθεί στα Κράτη Μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού

Χώρου (ΕΟΧ) με τις ακόλουθες ονομασίες:

Αυστρία, Βέλγιο, Κύπρος, Δημοκρατία της Τσεχίας, Γερμανία,

Ιρλανδία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Πολωνία, Πορτογαλία,

Σλοβενία, Ηνωμένο Βασίλειο:

Topamax

Δανία, Φινλανδία, Ισλανδία, Νορβηγία, Σουηδία:

Topimax

Γαλλία:

Epitomax

Ελλάδα:

Topamac

Ολλανδία:

Topamax Sprinkle

Ισπανία:

Topamax Dispersable

Το παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης αναθεωρήθηκε για τελευταία φορά τον

Διαβάστε το πλήρες έγγραφο

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

1.

ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Topamac 15 mg καψάκια, σκληρά

Topamac 25 mg καψάκια, σκληρά

Topamac 50 mg καψάκια, σκληρά

2.

ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Ένα καψάκιο περιέχει 15 mg τοπιραμάτης.

Ένα καψάκιο περιέχει 25 mg τοπιραμάτης.

Ένα καψάκιο περιέχει 50 mg τοπιραμάτης.

Έκδοχα με γνωστή δράση:

Περιέχει επίσης σφαιρίδια σακχαρόζης που περιέχουν όχι λιγότερο από 62,5% και όχι περισσότερο

από 91,5% σακχαρόζης:

Ένα καψάκιο των 15 mg περιέχει από 28,1 έως 41,2 mg σακχαρόζης.

Ένα καψάκιο των 25 mg περιέχει από 46,8 έως 68,6 mg σακχαρόζης.

Ένα καψάκιο των 50 mg περιέχει από 93,7 έως 137,2 mg σακχαρόζης.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3.

ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Σκληρό καψάκιο.

15 mg: Μικρά, λευκά έως υπόλευκα σφαιρίδια σε σκληρά καψάκια ζελατίνης Μεγέθους 2 με λευκό

αδιαφανές σώμα με την ένδειξη “15mg” και διάφανο κάλυμμα με την ένδειξη “TOP”.

25 mg: Μικρά, λευκά έως υπόλευκα σφαιρίδια σε σκληρά καψάκια ζελατίνης Μεγέθους 1 με λευκό

αδιαφανές σώμα με την ένδειξη “25mg” και διάφανο κάλυμμα με την ένδειξη “TOP”.

50 mg: Μικρά, λευκά έως υπόλευκα σφαιρίδια σε σκληρά καψάκια ζελατίνης Μεγέθους 0 με λευκό

αδιαφανές σώμα με την ένδειξη “50mg” και διάφανο κάλυμμα με την ένδειξη “TOP”.

4.

ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1

Θεραπευτικές ενδείξεις

Μονοθεραπεία σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών με εστιακές επιληπτικές

κρίσεις με ή χωρίς δευτερογενώς γενικευμένες κρίσεις και πρωτογενώς γενικευμένους

τονικοκλονικούς σπασμούς.

Συμπληρωματική θεραπεία σε παιδιά ηλικίας 2 ετών και άνω, εφήβους και ενήλικες με εκδήλωση

εστιακών επιληπτικών κρίσεων με ή χωρίς δευτερογενή γενίκευση ή πρωτογενώς γενικευμένους

τονικοκλωνικούς σπασμούς και για τη θεραπεία των κρίσεων που σχετίζονται με το σύνδρομο

Lennox-Gastaut.

Η τοπιραμάτη ενδείκνυται για χρήση σε ενήλικες για την προφύλαξη της ημικρανίας μετά από

προσεκτική εκτίμηση των πιθανών εναλλακτικών θεραπευτικών επιλογών. Η τοπιραμάτη δεν

προορίζεται για οξεία θεραπεία.

4.2

Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία

Συνιστάται η θεραπεία να αρχίζει με μία χαμηλή δόση και να ακολουθεί τιτλοποίηση μέχρι τον

προσδιορισμό της αποτελεσματικής δόσης. Η δόση και ο ρυθμός της τιτλοποίησης πρέπει να

καθοδηγούνται από την κλινική ανταπόκριση.

Δεν είναι απαραίτητη η παρακολούθηση των συγκεντρώσεων της τοπιραμάτης στο πλάσμα,

προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η θεραπεία με το Topamac. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η προσθήκη της

τοπιραμάτης στη φαινυτοΐνη μπορεί να απαιτήσει προσαρμογή της δόσης της φαινυτοΐνης για την

επίτευξη βέλτιστης κλινικής έκβασης. Η προσθήκη ή απόσυρση της φαινυτοΐνης και της

καρβαμαζεπίνης στη συμπληρωματική θεραπεία με το Topamac μπορεί να απαιτήσει προσαρμογή της

δόσης του Topamac.

Σε ασθενείς με ή χωρίς ιστορικό επιληπτικών κρίσεων ή επιληψίας, τα αντιεπιληπτικά φάρμακα

(AEDs), συμπεριλαμβανομένης της τοπιραμάτης, πρέπει να διακόπτονται σταδιακά ώστε να

ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος κρίσεων ή αυξανόμενης συχνότητας κρίσεων. Σε κλινικές δοκιμές, οι

ημερήσιες δοσολογίες μειώθηκαν σε εβδομαδιαία διαστήματα κατά 50-100 mg σε ενήλικες με

επιληψία και κατά 25-50 mg σε ενήλικες που έλαβαν τοπιραμάτη σε δόσεις έως και 100 mg/ημέρα για

τη θεραπεία προφύλαξης για την ημικρανία. Σε παιδιατρικές κλινικές δοκιμές, η τοπιραμάτη διεκόπη

σταδιακά σε μια περίοδο 2-8 εβδομάδων.

Μονοθεραπεία επιληψίας

Γενικά

Όταν η ταυτόχρονη χορήγηση AEDs διακοπεί για να επιτευχθεί μονοθεραπεία με τοπιραμάτη, πρέπει

να ληφθούν υπόψη οι επιδράσεις που μπορεί να έχει αυτό στον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων. Αν

δεν υφίστανται λόγοι ασφάλειας που απαιτούν απότομη διακοπή του συγχορηγούμενου AED,

συνιστάται βαθμιαία διακοπή με ρυθμό περίπου το ένα τρίτο της δόσης του συγχορηγούμενου AED

κάθε 2 εβδομάδες.

Όταν διακοπεί η χορήγηση φαρμακευτικών προϊόντων με ενζυμική επαγωγή, τα επίπεδα της

τοπιραμάτης θα αυξηθούν. Μπορεί να χρειαστεί μείωση στη δοσολογία του Topamac (τοπιραμάτη),

εάν υπάρξει κλινική ένδειξη.

Ενήλικες

Η δόση και η τιτλοποίηση πρέπει να καθοδηγούνται από την κλινική ανταπόκριση. Η τιτλοποίηση

πρέπει να ξεκινά με 25 mg κάθε βράδυ για μία εβδομάδα. Η δοσολογία πρέπει, κατόπιν, να αυξάνεται

σε διάστημα 1 έως 2 εβδομάδων με αυξήσεις των 25 ή 50 mg/ημέρα, χορηγούμενες σε δύο

διαιρεμένες δόσεις. Αν ο ασθενής δεν μπορεί να ανεχθεί το σχήμα της τιτλοποίησης, μπορούν να

χρησιμοποιηθούν μικρότερες αυξήσεις ή μεγαλύτερα διαστήματα μεταξύ των αυξήσεων.

Η συνιστώμενη αρχική δόση-στόχος της τοπιραμάτης ως μονοθεραπεία για ενήλικες είναι

100 mg/ημέρα έως 200 mg/ημέρα χορηγούμενα σε δύο διαιρεμένες δόσεις. Η μέγιστη συνιστώμενη

ημερήσια δόση είναι 500 mg/ημέρα σε 2 διαιρεμένες δόσεις. Ορισμένοι ασθενείς με ανθεκτικούς στη

θεραπεία τύπους επιληψίας έχουν ανεχθεί μονοθεραπεία με τοπιραμάτη σε δόσεις 1.000 mg/ημέρα.

Αυτές οι συνιστώμενες δοσολογίες εφαρμόζονται σε όλους τους ενήλικες συμπεριλαμβανομένων των

ηλικιωμένων, όταν δεν υπάρχει υποκείμενη νεφρική νόσος.

Παιδιατρικός πληθυσμός (παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών)

Η δόση και ο ρυθμός τιτλοποίησης στα παιδιά πρέπει να καθοδηγούνται από την κλινική έκβαση. Η

θεραπεία των παιδιών ηλικίας άνω των 6 ετών πρέπει να αρχίζει με 0,5 έως 1 mg/kg κάθε βράδυ για

την πρώτη εβδομάδα. Η δοσολογία πρέπει, κατόπιν, να αυξάνεται σε διαστήματα 1 ή 2 εβδομάδων με

αυξήσεις των 0,5 έως 1 mg/kg/ημέρα, χορηγούμενων σε δύο διαιρεμένες δόσεις. Αν το παιδί δεν

μπορεί να ανεχθεί το σχήμα τιτλοποίησης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μικρότερες αυξήσεις ή

μεγαλύτερα διαστήματα μεταξύ των αυξήσεων των δόσεων.

Το συνιστώμενο εύρος της αρχικής δόσης-στόχου για μονοθεραπεία με τοπιραμάτη σε παιδιά ηλικίας

άνω των 6 ετών είναι 100 mg/ημέρα ανάλογα με την κλινική ανταπόκριση (αντιστοιχεί περίπου σε

2,0 mg/kg/ημέρα για παιδιά 6-16 ετών).

Συμπληρωματική θεραπεία επιληψίας (κρίσεις εστιακής επιληψίας με ή χωρίς δευτεροπαθή γενίκευση,

πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις ή κρίσεις σχετιζόμενες με το σύνδρομο Lennox-

Gastaut)

Ενήλικες

Η θεραπεία πρέπει να ξεκινά με 25-50 mg κάθε βράδυ για μία εβδομάδα. Χρήση χαμηλότερων

αρχικών δόσεων έχει αναφερθεί, αλλά δεν έχει μελετηθεί συστηματικά. Επομένως, η δόση πρέπει να

αυξάνεται κατά 25-50 mg/ημέρα σε διαστήματα μίας ή δύο εβδομάδων και να λαμβάνεται σε δύο

διαιρεμένες δόσεις. Ορισμένοι ασθενείς είναι δυνατό να επιτύχουν αποτελεσματικότητα με μία

ημερήσια δόση.

Σε κλινικές μελέτες ως συμπληρωματική θεραπεία, η δόση των 200 mg ήταν η μικρότερη

αποτελεσματική δόση. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 200-400 mg σε δύο διαιρεμένες δόσεις.

Αυτές οι συνιστώμενες δοσολογίες εφαρμόζονται σε όλους τους ενήλικες, συμπεριλαμβανομένων των

ηλικιωμένων, όταν δεν υπάρχει υποκείμενη νεφρική νόσος (βλέπε παράγραφο 4.4).

Παιδιατρικός πληθυσμός (παιδιά ηλικίας 2 ετών και άνω)

Η συνιστώμενη συνολική ημερήσια δόση του Topamac (τοπιραμάτη) ως συμπληρωματική θεραπεία

είναι περίπου 5 έως 9 mg/kg/ημέρα σε δύο διαιρεμένες δόσεις. Η τιτλοποίηση πρέπει να ξεκινά με

25 mg (ή λιγότερο, βάσει ενός εύρους από 1 έως 3 mg/kg/ημέρα) κάθε βράδυ για την πρώτη

εβδομάδα. Η δόση πρέπει, κατόπιν, να αυξάνεται σε διαστήματα 1 ή 2 εβδομάδων με αυξήσεις των 1

έως 3 mg/kg/ημέρα (χορηγούμενων σε δύο διαιρεμένες δόσεις), ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη

κλινική ανταπόκριση.

Ημερήσιες δόσεις έως και 30 mg/kg/ημέρα έχουν μελετηθεί και είναι γενικά καλά ανεκτές.

Ημικρανία

Ενήλικες

Η συνιστώμενη συνολική ημερήσια δόση της τοπιραμάτης για την προφύλαξη της ημικρανίας είναι

100 mg/ημέρα, χορηγούμενα σε δύο διαιρεμένες δόσεις. Η τιτλοποίηση πρέπει να ξεκινά με 25 mg

κάθε βράδυ για μία εβδομάδα. Η δοσολογία πρέπει, κατόπιν, να αυξάνεται με αυξήσεις των

25 mg/ημέρα χορηγούμενων σε διαστήματα 1 εβδομάδας. Αν ο ασθενής δεν μπορεί να ανεχθεί το

σχήμα τιτλοποίησης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μεγαλύτερα διαστήματα μεταξύ των

προσαρμογών της δόσης.

Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να ωφεληθούν από μία συνολική ημερήσια δόση 50 mg/ημέρα. Ασθενείς

έχουν λάβει συνολική ημερήσια δόση μέχρι και 200 mg/ημέρα. Παρόλο που αυτή η δόση μπορεί να

είναι ωφέλιμη για ορισμένους ασθενείς, συνιστάται προσοχή λόγω της αυξημένης συχνότητας

εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Το Topamac (τοπιραμάτη) δεν συνιστάται για τη θεραπεία ή την πρόληψη της ημικρανίας σε παιδιά

λόγω ανεπαρκών δεδομένων για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα.

Γενικές δοσολογικές συστάσεις για το Topamac σε ειδικούς πληθυσμούς ασθενών

Νεφρική δυσλειτουργία

Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (CL

≤ 70 ml/min) η τοπιραμάτη πρέπει να χορηγείται με

προσοχή καθώς η κάθαρση της τοπιραμάτης από το πλάσμα και τους νεφρούς είναι μειωμένες. Οι

ασθενείς με γνωστή νεφρική δυσλειτουργία μπορεί να χρειάζονται μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για

να φτάσουν τη σταθεροποιημένη κατάσταση σε κάθε δόση. Συνιστάται το μισό της συνήθους δόσης

έναρξης και συντήρησης (βλέπε παράγραφο 5.2).

Σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου, καθώς η τοπιραμάτη απομακρύνεται από το

πλάσμα μέσω της αιμοδιΰλισης, πρέπει να χορηγείται μία συμπληρωματική δόση του Topamac, ίση

περίπου με το μισό της ημερήσιας δόσης, κατά τις ημέρες της αιμοδιΰλισης. Η συμπληρωματική δόση

πρέπει να χορηγείται σε διαιρούμενες δόσεις κατά την έναρξη και την ολοκλήρωση της διαδικασίας

της αιμοδιΰλισης. Η συμπληρωματική δόση ενδέχεται να διαφέρει ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του

εξοπλισμού που χρησιμοποιείται για την αιμοδιΰλιση (βλέπε παράγραφο 5.2).

Ηπατική δυσλειτουργία

Σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, η τοπιραμάτη πρέπει να χορηγείται με

προσοχή καθώς η κάθαρση της τοπιραμάτης είναι μειωμένη.

Ηλικιωμένοι

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης στον ηλικιωμένο πληθυσμό υπό την προϋπόθεση ότι η νεφρική

λειτουργία είναι ανέπαφη.

Τρόπος χορήγησης

Το Topamac διατίθεται σε μορφή επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων και σκληρών καψακίων

για από στόματος χορήγηση. Συνιστάται ο μη τεμαχισμός των επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο

δισκίων. Η μορφή του σκληρού καψακίου παρέχεται για τους ασθενείς που δεν μπορούν να καταπιούν

δισκία, π.χ. παιδιά και ηλικιωμένους.

Τα σκληρά καψάκια Topamac μπορούν να καταποθούν ολόκληρα ή μπορούν να χορηγηθούν μετά

από προσεκτικό άνοιγμα του καψακίου και προσθήκη ολόκληρου του περιεχομένου τους σε μια μικρή

ποσότητα (ένα κουταλάκι του τσαγιού) μαλακής τροφής. Αυτό το μίγμα φαρμακευτικού

προϊόντος/τροφής πρέπει να καταποθεί αμέσως χωρίς να μασηθεί. Δεν πρέπει να φυλαχτεί για να

χρησιμοποιηθεί αργότερα.

Το Topamac μπορεί να λαμβάνεται ανεξάρτητα από τα γεύματα.

4.3

Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο

6.1.

Προφύλαξη της ημικρανίας κατά την κύηση και σε γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική

ηλικία εάν δεν χρησιμοποιούν μία άκρως αποτελεσματική μέθοδο αντισύλληψης.

4.4

Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Σε περιπτώσεις όπου απαιτείται γρήγορη διακοπή της τοπιραμάτης για ιατρικούς λόγους, συνιστάται

κατάλληλη παρακολούθηση (βλέπε παράγραφο 4.2).

Όπως με άλλα AEDs, ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν μια αύξηση στη συχνότητα

εμφάνισης κρίσεων ή στην εκδήλωση νέων τύπων κρίσεων με τοπιραμάτη. Αυτά τα φαινόμενα μπορεί

να είναι το επακόλουθο υπερδοσολογίας, μείωσης στις συγκεντρώσεις του πλάσματος των

ταυτόχρονα χρησιμοποιούμενων AEDs, εξέλιξης της νόσου ή μιας παράδοξης δράσης.

Η επαρκής ενυδάτωση είναι πολύ σημαντική κατά τη διάρκεια χρήσης της τοπιραμάτης. Η ενυδάτωση

μπορεί να ελαττώσει τον κίνδυνο νεφρολιθίασης (βλέπε παρακάτω). Η κατάλληλη ενυδάτωση πριν

και κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων όπως άσκηση ή έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να

μειώσει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων αντιδράσεων που σχετίζονται με τη θερμότητα (βλέπε παράγραφο

4.8).

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία

Η τοπιραμάτη μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο και περιορισμό της ανάπτυξής του (μικρό για

την ηλικία κύησης και χαμηλό βάρος γέννησης) όταν χορηγείται σε έγκυο γυναίκα. Τα δεδομένα από

το μητρώο κυήσεων της Βόρειας Αμερικής για τα αντιεπιληπτικά φάρμακα για τη μονοθεραπεία με

τοπιραμάτη κατέδειξαν περίπου τριπλάσιο επιπολασμό των κύριων συγγενών δυσπλασιών (4,3%), σε

σύγκριση με ομάδα αναφοράς η οποία δεν έλαβε ΑΕDs (1,4%). Επιπλέον, δεδομένα από άλλες

μελέτες υποδεικνύουν ότι, σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος

τερατογόνων επιδράσεων, οι οποίες σχετίζονται με τη χρήση ΑΕDs σε συνδυαστική θεραπεία.

Πριν από την έναρξη της θεραπείας με τοπιραμάτη σε γυναίκα που βρίσκεται σε αναπαραγωγική

ηλικία, θα πρέπει να πραγματοποιείται δοκιμασία κύησης και να συνιστάται μια ιδιαίτερα

αποτελεσματική μέθοδος αντισύλληψης (βλ. παράγραφο 4.5). Η ασθενής θα πρέπει να ενημερώνεται

πλήρως για τους κινδύνους που σχετίζονται με τη χρήση τοπιραμάτης κατά τη διάρκεια της κύησης

(βλ. παραγράφους 4.3 και 4.6).

Ολιγοΐδρωση

Η ολιγοΐδρωση (μειωμένη εφίδρωση) έχει αναφερθεί σε συσχετισμό με τη χρήση τοπιραμάτης.

Μειωμένη εφίδρωση και υπερθερμία (αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος) μπορεί να συμβεί

ειδικά σε νεαρά παιδιά που εκτίθενται σε υψηλές θερμοκρασίες περιβάλλοντος.

Διαταραχές της διάθεσης/κατάθλιψη

Κατά τη διάρκεια θεραπείας με τοπιραμάτη παρατηρήθηκε αυξημένη επίπτωση των διαταραχών της

διάθεσης και της κατάθλιψης.

Αυτοκτονία/αυτοκτονικός ιδεασμός

Αυτοκτονικός ιδεασμός και αυτοκτονική συμπεριφορά έχουν αναφερθεί σε ασθενείς, οι οποίοι έλαβαν

θεραπεία με αντιεπιληπτικούς παράγοντες σε αρκετές ενδείξεις. Μια μετα-ανάλυση των

τυχαιοποιημένων, ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο δοκιμών των AEDs έχει δείξει ελάχιστα

αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικού ιδεασμού και αυτοκτονικής συμπεριφοράς. Ο μηχανισμός αυτού του

κινδύνου δεν είναι γνωστός και τα διαθέσιμα δεδομένα δεν αποκλείουν την πιθανότητα αυξημένου

κινδύνου για την τοπιραμάτη.

Σε διπλά τυφλές κλινικές δοκιμές, συμβάματα που σχετίζονται με αυτοκτονία (αυτοκτονικός

ιδεασμός, απόπειρες αυτοκτονίας και αυτοκτονία) συνέβησαν με συχνότητα 0,5% στους ασθενείς που

έλαβαν θεραπεία με τοπιραμάτη (46 από τους 8.652 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία) και περίπου σε

3-φορές υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης σε σχέση με αυτούς που τους χορηγήθηκε εικονικό

φάρμακο (0,2%, 8 από τους 4.045 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία).

Οι ασθενείς πρέπει, επομένως, να παρακολουθούνται για σημεία αυτοκτονικού ιδεασμού και

αυτοκτονικής συμπεριφοράς, και πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο κατάλληλης θεραπείας. Οι

ασθενείς (και οι φροντιστές ασθενών) θα πρέπει να συμβουλεύονται να αναζητούν ιατρική συμβουλή,

σε περίπτωση που εμφανιστούν σημεία αυτοκτονικού ιδεασμού ή αυτοκτονικής συμπεριφοράς.

Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις

Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις (σύνδρομο Stevens-Johnson (SJS) και τοξική επιδερμική νεκρόλυση

(TEN)) έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που έλαβαν τοπιραμάτη (βλ. Παράγραφο 4.8). Συνιστάται να

ενημερώνονται οι ασθενείς για τα σημεία των σοβαρών δερματικών αντιδράσεων. Εάν υπάρχει

υποψία SJS ή TEN, η χρήση του Topamac θα πρέπει να διακόπτεται.

Νεφρολιθίαση

Ορισμένοι ασθενείς, ειδικότερα εκείνοι με προδιάθεση για νεφρολιθίαση, ενδέχεται να

αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο σχηματισμού νεφρικών λίθων και σχετιζόμενων σημείων και

συμπτωμάτων, όπως ο κωλικός του νεφρού, το άλγος νεφρού ή το άλγος πλάγιας κοιλιακής χώρας.

Στους παράγοντες κινδύνου για νεφρολιθίαση περιλαμβάνονται ο προηγούμενος σχηματισμός λίθων,

το οικογενειακό ιστορικό νεφρολιθιάσεων και η υπερασβεστιουρία (βλέπε παρακάτω - Μεταβολική

οξέωση). Κανένας από αυτούς τους παράγοντες κινδύνου δεν μπορεί να προβλέψει αξιόπιστα τον

σχηματισμό λίθων κατά τη διάρκεια θεραπείας με τοπιραμάτη. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς, οι οποίοι

λαμβάνουν άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που σχετίζονται με νεφρολιθίαση ενδέχεται να

αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

Μειωμένη νεφρική λειτουργία

Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (CL

≤ 70 ml/min) η τοπιραμάτη πρέπει να χορηγείται με

προσοχή καθώς η κάθαρση της τοπιραμάτης από το πλάσμα και τους νεφρούς είναι μειωμένες. Για

ειδικές συστάσεις δοσολογίας σε ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία, βλέπε παράγραφο 4.2

.

Μειωμένη ηπατική λειτουργία

Σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, η τοπιραμάτη πρέπει να χορηγείται με προσοχή καθώς η

κάθαρση της τοπιραμάτης μπορεί να είναι μειωμένη.

Οξεία μυωπία και δευτερογενές γλαύκωμα κλειστής γωνίας

Σε ασθενείς που λαμβάνουν τοπιραμάτη έχει αναφερθεί ένα σύνδρομο που αποτελείται από οξεία

μυωπία σχετιζόμενη με δευτερογενές γλαύκωμα κλειστής γωνίας. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν

οξεία εκδήλωση μειωμένης οπτικής οξύτητας και/ή οφθαλμικό άλγος. Τα οφθαλμολογικά ευρήματα

μπορεί να περιλαμβάνουν μυωπία, μείωση του βάθους του πρόσθιου θαλάμου, υπεραιμία του

οφθαλμού (ερυθρότητα) και αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση. Μπορεί να παρουσιαστεί ή να μην

παρουσιαστεί μυδρίαση. Το σύνδρομο αυτό μπορεί να σχετίζεται με συλλογή υγρού ύπερθεν του

ακτινωτού σώματος που έχει σαν αποτέλεσμα την πρόσθια μετατόπιση του φακού και της ίριδας, με

αποτέλεσμα την εμφάνιση δευτερογενούς γλαυκώματος κλειστής γωνίας. Τα συμπτώματα τυπικά

εμφανίζονται μέσα σε 1 μήνα από την έναρξη της θεραπείας με τοπιραμάτη. Σε αντίθεση με το

πρωτογενές γλαύκωμα κλειστής γωνίας, το οποίο είναι σπάνιο σε ηλικία κάτω των 40 ετών, το

δευτερογενές γλαύκωμα κλειστής γωνίας που σχετίζεται με την τοπιραμάτη έχει αναφερθεί σε

παιδιατρικούς ασθενείς, όπως και σε ενήλικες. Η θεραπεία περιλαμβάνει διακοπή της τοπιραμάτης, το

συντομότερο δυνατό σύμφωνα με την κρίση του θεράποντος ιατρού, και κατάλληλα μέτρα για τη

μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Τα μέτρα αυτά γενικά οδηγούν στη μείωση της ενδοφθάλμιας

πίεσης.

Η αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση οποιασδήποτε αιτιολογίας, αν παραμείνει χωρίς θεραπεία, μπορεί να

οδηγήσει σε σοβαρά επακόλουθα, συμπεριλαμβανομένης της μόνιμης απώλειας της όρασης.

Πρέπει να αποφασιστεί εάν οι ασθενείς με ιστορικό οφθαλμικών διαταραχών πρέπει να υποβάλλονται

σε θεραπεία με τοπιραμάτη.

Ελλείμματα στα οπτικά πεδία

Έχουν αναφερθεί ελλείμματα στα οπτικά πεδία ανεξάρτητα της αυξημένης ενδοφθάλμιας πίεσης σε

ασθενείς που λαμβάνουν τοπιραμάτη. Σε κλινικές δοκιμές, τα περισσότερα από αυτά τα περιστατικά

ήταν αναστρέψιμα έπειτα από τη διακοπή της τοπιραμάτης. Εάν οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια

της θεραπείας με τοπιραμάτη εμφανιστούν ελλείμματα στα οπτικά πεδία, θα πρέπει να εξεταστεί το

ενδεχόμενο διακοπής του φαρμάκου.

Μεταβολική οξέωση

Η υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση χωρίς χάσμα ανιόντων (δηλαδή μειωμένα διττανθρακικά στον

ορό κάτω από τα φυσιολογικά όρια αναφοράς απουσία αναπνευστικής αλκάλωσης) σχετίζεται με τη

θεραπεία με τοπιραμάτη. Αυτή η μείωση των διττανθρακικών στον ορό οφείλεται στην ανασταλτική

δράση της τοπιραμάτης στη νεφρική καρβονική ανυδράση. Γενικά, η μείωση των διττανθρακικών

παρουσιάζεται στην αρχή της θεραπείας παρόλο που μπορεί να εμφανιστεί οποιαδήποτε στιγμή κατά

τη διάρκεια της θεραπείας. Αυτές οι μειώσεις είναι συνήθως ήπιες έως μέτριες (μέσος όρος μείωσης

4 mmol/l σε δόσεις των 100 mg/ημέρα ή περισσότερο σε ενήλικες και σε περίπου 6 mg/kg/ημέρα σε

παιδιατρικούς ασθενείς). Σπάνια, οι ασθενείς εμφάνισαν μειώσεις σε τιμές κάτω των 10 mmol/l. Οι

καταστάσεις ή οι θεραπείες που μπορεί να προδιαθέτουν σε οξέωση (όπως νεφροπάθεια, σοβαρές

αναπνευστικές διαταραχές, status epilepticus, διάρροια, χειρουργική επέμβαση, κετογόνος δίαιτα ή

ορισμένα φαρμακευτικά προϊόντα) μπορεί να λειτουργήσουν αθροιστικά στις επιδράσεις της μείωσης

των διττανθρακικών λόγω τοπιραμάτης.

Η χρόνια, μη θεραπευμένη μεταβολική οξέωση αυξάνει τον κίνδυνο νεφρολιθίασης και

νεφροασβέστωσης και δυνητικά μπορεί να οδηγήσει σε οστεοπενία (βλέπε παραπάνω –

Νεφρολιθίαση).

Η χρόνια μεταβολική οξέωση σε παιδιατρικούς ασθενείς μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένους ρυθμούς

ανάπτυξης. Η επίδραση της τοπιραμάτης στα επακόλουθα που σχετίζονται με τα οστά δεν έχει

ερευνηθεί συστηματικά σε παιδιατρικούς πληθυσμούς ή πληθυσμούς ενηλίκων.

Ανάλογα με τις υποκείμενες καταστάσεις, συνιστάται κατάλληλη αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένων

των επιπέδων των διττανθρακικών στον ορό, κατά τη θεραπεία με τοπιραμάτη. Εάν υπάρχουν σημεία

ή συμπτώματα (όπως βαθιά αναπνοή Kussmaul, δύσπνοια, ανορεξία, ναυτία, έμετος, υπερβολική

κόπωση, ταχυκαρδία ή αρρυθμία), ενδεικτικά μεταβολικής οξέωσης, συνιστάται η μέτρηση των

διττανθρακικών στον ορό. Εάν εμφανιστεί μεταβολική οξέωση και επιμείνει, πρέπει να ληφθεί υπόψη

η δυνατότητα μείωσης της δόσης ή η διακοπή της θεραπείας με τοπιραμάτη (με προοδευτική μείωση

δόσης).

Η τοπιραμάτη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με καταστάσεις ή θεραπείες που

αποτελούν παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση μεταβολικής οξέωσης.

Διαταραχή νοητικής λειτουργίας

Η νοητική έκπτωση στην επιληψία είναι πολυπαραγοντική και μπορεί να οφείλεται στην υποκείμενη

αιτιολογία, στην επιληψία ή στην αντιεπιληπτική θεραπεία. Υπάρχουν αναφορές στη βιβλιογραφία για

τη νοητική έκπτωση σε ενήλικες που λάμβαναν θεραπεία με τοπιραμάτη, οπότε και χρειάστηκε

μείωση στη δόση ή διακοπή της θεραπείας. Παρόλα αυτά, μελέτες για τη νοητική έκβαση παιδιών που

έλαβαν αγωγή με τοπιραμάτη είναι ανεπαρκείς και η σχετική αυτή δράση της εξακολουθεί να πρέπει

να διευκρινιστεί.

Υπεραμμωνιαιμία και εγκεφαλοπάθεια

Υπεραμμωνιαιμία με ή χωρίς εγκεφαλοπάθεια έχει αναφερθεί κατά τη διάρκεια θεραπείας με

τοπιραμάτη (βλέπε παράγραφο 4.8). Ο κίνδυνος για υπεραμμωνιαιμία με τοπιραμάτη φαίνεται να

είναι δοσοεξαρτώμενος. Υπεραμμωνιαιμία έχει αναφερθεί πιο συχνά όταν η τοπιραμάτη χορηγείται

ταυτόχρονα με βαλπροϊκό οξύ (βλέπε παράγραφο 4.5).

Σε ασθενείς που αναπτύσσουν ανεξήγητο λήθαργο ή μεταβολή στη νοητική τους κατάσταση που

σχετίζεται με την τοπιραμάτη ως μονοθεραπεία ή ως συμπληρωματική θεραπεία, συνιστάται εξέταση

για υπεραμμωνιαιμική εγκεφαλοπάθεια και η μέτρηση των επιπέδων αμμωνίας.

Διατροφικό συμπλήρωμα

Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν απώλεια σωματικού βάρους κατά τη διάρκεια θεραπείας

με τοπιραμάτη. Συνιστάται η παρακολούθηση των ασθενών που ακολουθούν θεραπεία με τοπιραμάτη

για απώλεια σωματικού βάρους. Αν ο ασθενής χάνει βάρος ενώ λαμβάνει τοπιραμάτη, μπορεί να

εξεταστεί το ενδεχόμενο για λήψη συμπληρώματος διατροφής ή αυξημένη πρόσληψη τροφής.

Δυσανεξία στη σακχαρόζη

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει σακχαρόζη: Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα

δυσανεξίας στη φρουκτόζη, κακή απορρόφηση γλυκόζης – γαλακτόζης ή ανεπάρκεια σουκράσης-

ισομαλτάσης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

4.5

Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Επιδράσεις του Topamac σε άλλα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα

Η προσθήκη του Topamac σε άλλα AEDs (φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη, βαλπροϊκό οξύ,

φαινοβαρβιτάλη, πριμιδόνη) δεν έχει καμία επίδραση στις συγκεντρώσεις σταθεροποιημένης

κατάστασης στο πλάσμα, εκτός από τις περιστασιακές περιπτώσεις ασθενών, όπου η προσθήκη του

Topamac στη φαινυτοΐνη είναι δυνατό να προκαλέσει αύξηση των συγκεντρώσεων της φαινυτοΐνης

στο πλάσμα. Αυτό πιθανόν οφείλεται στην αναστολή ενός ειδικού πολυμορφικού ισοενζύμου

(CYP2C19). Συνεπώς, κάθε ασθενής σε θεραπεία με φαινυτοϊνη, ο οποίος εμφανίζει κλινικά σημεία ή

συμπτώματα τοξικότητας, πρέπει να παρακολουθείται για τα επίπεδα της φαινυτοΐνης.

Μια φαρμακοκινητική μελέτη αλληλεπίδρασης σε ασθενείς με επιληψία υπέδειξε ότι η προσθήκη

τοπιραμάτης στη λαμοτριγίνη δεν είχε καμία επίδραση στη συγκέντρωση της λαμοτριγίνης στο

πλάσμα στη σταθεροποιημένη κατάσταση με δόσεις τοπιραμάτης 100 έως 400 mg/ημέρα. Επίσης, δεν

υπήρξε μεταβολή στη συγκέντρωση της τοπιραμάτης στο πλάσμα στη σταθεροποιημένη κατάσταση

κατά τη διάρκεια ή μετά τη διακοπή της θεραπείας με λαμοτριγίνη (μέση δόση 327 mg/ημέρα).

Η τοπιραμάτη αναστέλλει το ένζυμο CYP2C19 και μπορεί να επηρεάσει άλλες ουσίες, οι οποίες

μεταβολίζονται μέσω αυτού του ενζύμου (π.χ., διαζεπάμη, ιμιπραμίνη, μοκλοβεμίδη, προγουανίλη,

ομεπραζόλη).

Επιδράσεις άλλων αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων στο Topamac

Η φαινυτοΐνη και η καρβαμαζεπίνη μειώνουν τις συγκεντρώσεις της τοπιραμάτης στο πλάσμα. Η

προσθήκη ή απόσυρση της φαινυτοΐνης ή της καρβαμαζεπίνης στη θεραπεία με Topamac είναι δυνατό

να απαιτεί τη ρύθμιση της δοσολογίας του τελευταίου. Αυτό πρέπει να γίνει με τιτλοποίηση μέχρι την

εμφάνιση κλινικού αποτελέσματος. Η προσθήκη ή απόσυρση του βαλπροϊκού οξέος δεν προκαλεί

κλινικά σημαντικές αλλαγές στις συγκεντρώσεις του Topamac στο πλάσμα και, επομένως, δεν απαιτεί

την προσαρμογή της δοσολογίας του Topamac. Τα αποτελέσματα αυτών των αλληλεπιδράσεων

συνοψίζονται παρακάτω:

Συγχορηγούμενο AED

Συγκέντρωση AED

Συγκέντρωση Topamac

Φαινυτοΐνη

Καρβαμαζεπίνη (CBZ)

Βαλπροϊκό οξύ

Λαμοτριγίνη

Φαινοβαρβιτάλη

ΔΜ

Πριμιδόνη

ΔΜ

= Καμία επίδραση στη συγκέντρωση του πλάσματος (

15% μεταβολή)

= Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα αυξάνουν σε μεμονωμένους ασθενείς

= Μείωση των συγκεντρώσεων στο πλάσμα

ΔΜ

= Δεν μελετήθηκε

= αντιεπιληπτικό φάρμακο

Άλλες αλληλεπιδράσεις φαρμακευτικών προϊόντων

Διγοξίνη

Σε μία μελέτη μίας δόσης, η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης στο πλάσμα (AUC) για τη

διγοξίνη στον ορό μειώθηκε κατά 12%, λόγω ταυτόχρονης χορήγησης του Topamac. Η κλινική

σημασία αυτής της παρατήρησης δεν έχει ακόμα διευκρινισθεί. Κατά την προσθήκη ή απομάκρυνση

του Topamac, σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με διγοξίνη, πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή

στο συνήθη έλεγχο της διγοξίνης ορού.

Κατασταλτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος

Η ταυτόχρονη χορήγηση του Topamac και αλκοόλ ή άλλων φαρμακευτικών προϊόντων

κατασταλτικών του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) δεν έχει αξιολογηθεί σε κλινικές μελέτες.

Συνιστάται να μην χρησιμοποιείται ταυτόχρονα το Topamac με αλκοόλ ή άλλα φαρμακευτικά

προϊόντα που καταστέλλουν το ΚΝΣ.

Υπερικό/Βαλσαμόχορτο St John’s Wort (Hypericum perforatum)

Με ταυτόχρονη χορήγηση τοπιραμάτης και υπερικού/βαλσαμόχορτου μπορεί να παρατηρηθεί ένας

κίνδυνος μειωμένων συγκεντρώσεων στο πλάσμα, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της

αποτελεσματικότητας. Δεν υπάρχουν κλινικές μελέτες που αξιολογούν αυτήν την πιθανή

αλληλεπίδραση.

Από στόματος χορηγούμενα αντισυλληπτικά

Σε μία φαρμακοκινητική μελέτη αλληλεπίδρασης σε υγιείς εθελοντές με ταυτόχρονη χορήγηση από

στόματος συνδυασμένου αντισυλληπτικού προϊόντος που περιείχε 1 mg νορεθινδρόνης (NET) και

35 μg αιθινυλοιστραδιόλης (ΕΕ), το Topamac χορηγούμενο απουσία άλλων φαρμάκων σε δόσεις των

50 έως 200 mg/ημέρα, δεν συσχετίστηκε με στατιστικά σημαντικές αλλαγές στη μέση έκθεση (AUC)

σε κάθε ένα από τα συστατικά του από στόματος χορηγούμενου αντισυλληπτικού. Σε μία άλλη μελέτη,

η έκθεση της ΕΕ ήταν στατιστικά σημαντικά μειωμένη σε δόσεις των 200, 400 και 800 mg/ημέρα

(18%, 21% και 30%, αντίστοιχα) όταν χορηγήθηκε ως συμπληρωματική θεραπεία σε επιληπτικούς

ασθενείς που λάμβαναν βαλπροϊκό οξύ. Και στις δύο μελέτες, το Topamac (50-200 mg/ημέρα σε

υγιείς εθελοντές και 200-800 mg/ημέρα σε επιληπτικούς ασθενείς) δεν επέδρασε σημαντικά στην

έκθεση στη ΝΕΤ. Παρόλο που υπήρχε μια δοσοεξαρτώμενη ελάττωση στην έκθεση της ΕΕ για δόσεις

μεταξύ 200-800 mg/ημέρα (σε επιληπτικούς ασθενείς), δεν υπήρξε σημαντική δοσοεξαρτώμενη

αλλαγή στην έκθεση της ΕΕ για δόσεις των 50-200 mg/ημέρα (σε υγιείς εθελοντές). Η κλινική

σημαντικότητα των αλλαγών που παρατηρήθηκαν δεν είναι γνωστή. Η πιθανότητα μειωμένης

αντισυλληπτικής αποτελεσματικότητας και αυξημένης αιμορραγίας εκ διαφυγής πρέπει να ληφθεί υπ’

όψη σε ασθενείς που λαμβάνουν από στόματος συνδυασμένα αντισυλληπτικά μαζί με Topamac. Οι

ασθενείς που λαμβάνουν αντισυλληπτικά που περιέχουν οιστρογόνα, πρέπει να ερωτώνται για να

αναφέρουν οποιαδήποτε αλλαγή στο τύπο αιμορραγίας τους. Η αντισυλληπτική αποτελεσματικότητα

μπορεί να μειωθεί ακόμα και σε απουσία αιμορραγίας εκ διαφυγής.

Λίθιο

Σε υγιείς εθελοντές, παρατηρήθηκε μείωση (18% για την AUC) στη συστηματική έκθεση για το λίθιο

κατά τη διάρκεια της ταυτόχρονης χορήγησης με τοπιραμάτη 200 mg/ημέρα. Σε ασθενείς με διπολική

διαταραχή, οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του λιθίου δεν επηρεάστηκαν κατά τη διάρκεια θεραπείας

με τοπιραμάτη σε δόσεις των 200 mg/ημέρα. Παρόλα αυτά, παρατηρήθηκε αύξηση στη συστηματική

έκθεση (26% για την AUC) μετά από δόσεις τοπιραμάτης έως και 600 mg/ημέρα. Τα επίπεδα του

λιθίου πρέπει να παρακολουθούνται κατά τη συγχορήγηση με τοπιραμάτη.

Ρισπεριδόνη

Μελέτες φαρμακευτικής αλληλεπίδρασης, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν υπό συνθήκες χορήγησης

εφάπαξ δόσης σε υγιείς εθελοντές και πολλαπλών δόσεων σε ασθενείς με διπολική διαταραχή

οδήγησαν σε παρόμοια αποτελέσματα. Όταν χορηγήθηκε ταυτόχρονα με την τοπιραμάτη σε

κλιμακούμενες δόσεις των 100, 250 και 400 mg/ημέρα, εμφανίστηκε μείωση στη συστηματική έκθεση

στη ρισπεριδόνη (χορηγούμενη σε δόσεις που ποικίλουν από 1 έως 6 mg/ημέρα) (16% και 33% για

την AUC σταθεροποιημένης κατάστασης σε δόσεις των 250 και 400 mg/ημέρα, αντιστοίχως). Παρόλα

αυτά, οι διαφορές στην AUC για την ολική ενεργή ποσότητα μεταξύ της θεραπείας μόνο με

ρισπεριδόνη και της συνδυαστικής θεραπείας με τοπιραμάτη δεν ήταν στατιστικά σημαντικές.

Παρατηρήθηκαν ελάχιστες τροποποιήσεις στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες του συνολικού ενεργού

τμήματος (ρισπεριδόνη συν 9-υδροξυρισπεριδόνη) και καμία τροποποίηση στην 9-

υδροξυρισπεριδόνη. Δεν υπήρξαν σημαντικές αλλαγές στη συστηματική έκθεση του συνολικού

ενεργού τμήματος της ρισπεριδόνης ή στην τοπιραμάτη. Όταν η τοπιραμάτη προστέθηκε σε ήδη

υπάρχουσα θεραπεία με ρισπεριδόνη (1-6 mg/ημέρα), οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν

ήταν συχνότερες σε σχέση με τις ανεπιθύμητες ενέργειες πριν την εισαγωγή της τοπιραμάτης (250-

400 mg/ημέρα) (90% και 54% αντίστοιχα). Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μετά

την προσθήκη της τοπιραμάτης στη θεραπεία με ρισπεριδόνη ήταν: υπνηλία (27% και 12%),

παραισθησία (22% και 0%) και ναυτία (18% και 9% αντίστοιχα).

Υδροχλωροθειαζίδη (HCTZ)

Μια μελέτη φαρμακευτικής αλληλεπίδρασης που έγινε σε υγιείς εθελοντές αξιολόγησε τη

φαρμακοκινητική της HCTZ σε σταθεροποιημένη κατάσταση (25 mg κάθε 24 ώρες) και της

τοπιραμάτης (96 mg κάθε 12 ώρες), χορηγούμενες χωριστά και ταυτόχρονα. Τα αποτελέσματα αυτής

της μελέτης υποδεικνύουν ότι η C

της τοπιραμάτης αυξήθηκε κατά 27% και η AUC της

τοπιραμάτης αυξήθηκε κατά 29%, όταν η HCTZ προστέθηκε στην τοπιραμάτη. Η κλινική σημασία

αυτής της μεταβολής δεν είναι γνωστή. Η προσθήκη της HCTZ στη θεραπεία με τοπιραμάτη μπορεί

να απαιτεί προσαρμογή της δόσης της τοπιραμάτης. Η φαρμακοκινητική της HCTZ σε

σταθεροποιημένη κατάσταση δεν επηρεάστηκε σημαντικά από την ταυτόχρονη χορήγηση

τοπιραμάτης. Τα κλινικά εργαστηριακά αποτελέσματα υπέδειξαν μειώσεις στο κάλιο του ορού μετά

από χορήγηση τοπιραμάτης ή HCTZ, οι οποίες ήταν μεγαλύτερες όταν η HCTZ και η τοπιραμάτη

χορηγήθηκαν σε συνδυασμό.

Μετφορμίνη

Μια μελέτη φαρμακευτικής αλληλεπίδρασης που έγινε σε υγιείς εθελοντές αξιολόγησε τη

φαρμακοκινητική της μετφορμίνης και της τοπιραμάτης σε σταθεροποιημένη κατάσταση στο πλάσμα

όταν χορηγήθηκε μόνο μετφορμίνη και όταν χορηγήθηκαν ταυτόχρονα μετφορμίνη και τοπιραμάτη.

Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης υπέδειξαν ότι η μέση C

και η μέση AUC

0-12h

της μετφορμίνης

αυξήθηκαν κατά 18% και 25% αντίστοιχα, ενώ η μέση CL/F μειώθηκε κατά 20% όταν η μετφορμίνη

χορηγήθηκε ταυτόχρονα με την τοπιραμάτη. Η τοπιραμάτη δεν επηρέασε το t

της μετφορμίνης.

κλινική σημασία αυτής της επίδρασης της τοπιραμάτης στη φαρμακοκινητική της μετφορμίνης δεν

είναι σαφής. Η κάθαρση της από στόματος τοπιραμάτης στο πλάσμα φαίνεται να είναι μειωμένη όταν

χορηγείται μαζί με τη μετφορμίνη. Η έκταση της αλλαγής στην κάθαρση δεν είναι γνωστή. Η κλινική

σημασία αυτής της επίδρασης της μετφορμίνης στη φαρμακοκινητική της τοπιραμάτης δεν είναι

σαφής.

Κατά την προσθήκη ή διακοπή του Topamac σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με μετφορμίνη,

πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην τακτική παρακολούθηση για τον ικανοποιητικό έλεγχο της

διαβητικής τους κατάστασης.

Πιογλιταζόνη

Μια μελέτη φαρμακευτικής αλληλεπίδρασης που έγινε σε υγιείς εθελοντές αξιολόγησε τη

φαρμακοκινητική της τοπιραμάτης και της πιογλιταζόνης σε σταθεροποιημένη κατάσταση,

χορηγούμενες χωριστά και ταυτόχρονα. Παρατηρήθηκε μια μείωση κατά 15% στην AUC

της

πιογλιταζόνης χωρίς μεταβολή στη C

max,ss

. Αυτό το εύρημα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό. Επίσης,

παρατηρήθηκε μια μείωση κατά 13% και 16% στις C

max,ss

και AUC

αντιστοίχως, του ενεργού

υδροξυ-μεταβολίτη, όπως επίσης και μια μείωση κατά 60% στη C

max,ss

και AUC

του ενεργού κετο-

μεταβολίτη. Η κλινική σημασία αυτών των ευρημάτων δεν είναι γνωστή. Κατά την προσθήκη του

Topamac σε θεραπεία με πιογλιταζόνη ή κατά την προσθήκη πιογλιταζόνης στη θεραπεία με Topamac,

πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην τακτική παρακολούθηση των ασθενών για τον

ικανοποιητικό έλεγχο της διαβητικής τους κατάστασης.

Γλιβενκλαμίδη

Μια μελέτη φαρμακευτικής αλληλεπίδρασης, η οποία πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς με διαβήτη

τύπου 2 αξιολόγησε τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της γλιβενκλαμίδης σε σταθεροποιημένη

κατάσταση (5 mg/ημέρα) ως μονοθεραπεία, και ταυτόχρονα με την τοπιραμάτη (150 mg/ημέρα).

Υπήρξε μείωση 25% στην AUC

της γλιβενκλαμίδης κατά τη διάρκεια χορήγησης της τοπιραμάτης.

Η συστηματική έκθεση των ενεργών μεταβολιτών, 4-

trans

-hydroxy-glyburide (M1) και 3-

cis

hydroxyglyburide (M2), μειώθηκε επίσης κατά 13% και 15%, αντιστοίχως. Οι φαρμακοκινητικές

ιδιότητες της τοπιραμάτης σε σταθεροποιημένη κατάσταση δεν επηρεάστηκαν από την ταυτόχρονη

χορήγηση της γλιβενκλαμίδης.

Κατά την προσθήκη της τοπιραμάτης στη θεραπεία με γλιβενκλαμίδη ή κατά την προσθήκη

γλιβενκλαμίδης στη θεραπεία με τοπιραμάτη, πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην τακτική

παρακολούθηση των ασθενών για ικανοποιητικό έλεγχο της διαβητικής τους κατάστασης.

Άλλες μορφές αλληλεπιδράσεων

Προδιαθεσικοί παράγοντες για νεφρολιθίαση

Το Topamac, όταν χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με άλλους προδιαθεσικούς παράγοντες για

νεφρολιθίαση, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο νεφρολιθίασης. Κατά τη διάρκεια χρήσης του Topamac,

παράγοντες σαν αυτούς πρέπει να αποφεύγονται καθώς μπορεί να δημιουργήσουν ένα φυσιολογικό

περιβάλλον, το οποίο αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού νεφρικών λίθων.

Βαλπροϊκό οξύ

Η ταυτόχρονη χορήγηση τοπιραμάτης και βαλπροϊκού οξέος έχει συσχετιστεί με υπεραμμωνιαιμία με

ή χωρίς εγκεφαλοπάθεια σε ασθενείς που έχουν δείξει ανοχή σε κάθε ένα από τα φαρμακευτικά

προϊόντα ως μονοθεραπεία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα συμπτώματα και τα σημεία

υποχώρησαν με τη διακοπή οποιουδήποτε φαρμακευτικού προϊόντος από αυτά τα δύο (βλέπε

παράγραφο 4.4 και παράγραφο 4.8). Αυτή η ανεπιθύμητη αντίδραση δεν οφείλεται σε

φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση.

Η υποθερμία, που ορίζεται ως η ακούσια μείωση της θερμοκρασίας του σώματος < 35

C, έχει

αναφερθεί σε συσχετισμό με ταυτόχρονη χρήση τοπιραμάτης και βαλπροϊκού οξέος (VPA) τόσο

παρουσία, όσο και απουσία υπεραμμωνιαιμίας. Η ανεπιθύμητη αυτή ενέργεια σε ασθενείς που

λαμβάνουν ταυτόχρονα τοπιραμάτη και βαλπροϊκό μπορεί να συμβεί μετά την έναρξη της θεραπείας

με τοπιραμάτη ή μετά από την αύξηση της ημερήσιας δόσης της τοπιραμάτης.

Βαρφαρίνη

Έχει αναφερθεί Μειωμένος Χρόνος Προθρομβίνης/Διεθνής Κανονικοποιημένος Λόγος (PT/INR) σε

ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με τοπιραμάτη σε συνδυασμό με βαρφαρίνη. Επομένως, το INR θα

πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα τοπιραμάτη και

βαρφαρίνη.

Πρόσθετες φαρμακοκινητικές μελέτες φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων

Έχουν πραγματοποιηθεί κλινικές μελέτες για να εκτιμηθεί η πιθανή φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση

μεταξύ της τοπιραμάτης και άλλων παραγόντων. Οι μεταβολές στη C

ή την AUC ως αποτέλεσμα

των αλληλεπιδράσεων συνοψίζονται παρακάτω. Η δεύτερη στήλη (συγκέντρωση συγχορηγούμενου

φαρμάκου) περιγράφει τι συμβαίνει στη συγκέντρωση του συγχορηγούμενου φαρμάκου που

αναφέρεται στην πρώτη στήλη όταν προστίθεται η τοπιραμάτη. Η τρίτη στήλη (συγκέντρωση

τοπιραμάτης) περιγράφει πως η συγχορήγηση του φαρμάκου που αναφέρεται στην πρώτη στήλη

τροποποιεί τη συγκέντρωση της τοπιραμάτης.

Περίληψη των αποτελεσμάτων από τις πρόσθετες κλινικές φαρμακοκινητικές μελέτες

φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων

Συγχορηγούμενο

φάρμακο

Συγκέντρωση

συγχορηγούμενου φαρμάκου

α

Συγκέντρωση τοπιραμάτης

α

Αμιτριπτυλίνη

↔ 20% αύξηση στη C

και

AUC του μεταβολίτη

νορτριπτιλίνη

ΔΜ

Διϋδροεργοταμίνη

(από στόματος και

υποδόρια)

Αλοπεριδόλη

↔ 31% αύξηση στην AUC του

μειωμένου μεταβολίτη

ΔΜ

Προπρανολόλη

↔ 17% αύξηση στη C

της

4-OH προπρανολόλης

(τοπιραμάτη 50 mg ανά 12ωρο)

9% και 16% αύξηση στη C

9% και 17% αύξηση στην AUC

(40 και 80 mg προπρανολόλη ανά

12ωρο αντίστοιχα)

Σουματριπτάνη (από

στόματος και

υποδόρια)

ΔΜ

Πιζοτιφένιο

Διλτιαζέμη

25% μείωση στην AUC της

διλτιαζέμης και 18% μείωση

στη DEA, και ↔ για DEM*

20% αύξηση στην AUC

Βενλαφαξίνη

Φλουναριζίνη

16% αύξηση στην AUC

(TPM 50 mg ανά 12ωρο)

= % οι τιμές υποδεικνύουν τις μεταβολές της μέσης C

ή AUC κατά τη διάρκεια της θεραπείας σε σχέση

με τη μονοθεραπεία

↔ = Καμία επίδραση στη C

και AUC (≤ 15% μεταβολή) της μητρικής ουσίας

ΔΜ = Δεν μελετήθηκε

*DEA = des acetyl diltiazem, DEM = N-demethyl diltiazem

= Η AUC της φλουναριζίνης αυξήθηκε κατά 14% στους ασθενείς που έλαβαν μόνο φλουναριζίνη. Η αύξηση

στην έκθεση μπορεί να αποδοθεί στη συγκέντρωση κατά την επίτευξη σταθερής κατάστασης.

4.6

Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Κύηση

Κίνδυνος σχετιζόμενος με επιληψία και

AEDs γενικά

Γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική

ηλικία πρέπει να λαμβάνουν τη συμβουλή ειδικού. Η

ανάγκη για θεραπεία με AEDs πρέπει να επανεξετάζεται όταν μια γυναίκα προγραμματίζει να μείνει

έγκυος.

Σε γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία για την επιληψία, θα πρέπει να αποφεύγεται η απότομη

διακοπή της θεραπείας με AED

καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε επιληπτικές κρίσεις

που θα

μπορούσαν να έχουν σοβαρές συνέπειες για τη γυναίκα και το αγέννητο παιδί.

Η μονοθεραπεία θα πρέπει να προτιμάται όποτε είναι δυνατόν επειδή η θεραπεία με πολλά

AEDs θα

μπορούσε να σχετίζεται με έναν υψηλότερο κίνδυνο συγγενών δυσπλασιών από ό,τι η μονοθεραπεία,

ανάλογα με τα σχετιζόμενα αντιεπιληπτικά.

Κίνδυνος σχετιζόμενος με την τοπιραμάτη

Η τοπιραμάτη ήταν τερατογόνος σε ποντίκια, αρουραίους και κουνέλια (βλέπε παράγραφο 5.3). Στους

αρουραίους, η τοπιραμάτη διαπερνά το φράγμα του πλακούντα.

Στους ανθρώπους, η τοπιραμάτη διαπερνά τον πλακούντα και παρόμοιες συγκεντρώσεις έχουν

αναφερθεί στον ομφάλιο λώρο και στο μητρικό αίμα.

Κλινικά δεδομένα από μητρώα κυήσεων υποδεικνύουν ότι βρέφη που εκτέθηκαν σε μονοθεραπεία με

τοπιραμάτη έχουν:

Αυξημένο κίνδυνο για συγγενείς δυσπλασίες (συγκεκριμένα λαγώχειλος/λυκόστομα, υποσπαδίας

και ανωμαλίες στις οποίες εμπλέκονται διάφορα συστήματα του σώματος) μετά την έκθεση κατά

τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου. Τα δεδομένα από το μητρώο κυήσεων της Βόρειας Αμερικής

για τα αντιεπιληπτικά φάρμακα για τη μονοθεραπεία με τοπιραμάτη κατέδειξαν περίπου

τριπλάσιο επιπολασμό των κύριων συγγενών δυσπλασιών (4,3%), σε σύγκριση με ομάδα

αναφοράς η οποία δεν έλαβε AEDs (1,4%). Επιπλέον, δεδομένα από άλλες μελέτες υποδεικνύουν

ότι, σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος τερατογόνων επιδράσεων, οι

οποίες σχετίζονται με τη χρήση AEDs σε συνδυαστική θεραπεία. Έχει αναφερθεί ότι ο κίνδυνος

είναι δοσοεξαρτώμενος. Παρατηρήθηκαν επιδράσεις σε όλες τις δόσεις. Στις γυναίκες που έλαβαν

τοπιραμάτη και οι οποίες είχαν παιδί με συγγενή δυσπλασία, φαίνεται να υπάρχει αυξημένος

κίνδυνος δυσπλασιών σε μεταγενέστερες κυήσεις όταν εκτίθενται σε τοπιραμάτη.

Μία αυξημένη επικράτηση νεογνών χαμηλού βάρους κατά τη γέννηση (< 2.500 γραμμάρια)

συγκριτικά με μία ομάδα αναφοράς.

Αύξηση του επιπολασμού των μικρών σε σχέση με την ηλικία κύησης (SGA, που ορίζεται ως το

βάρος γέννησης κάτω από το 10

εκατοστημόριο διορθωμένο σε σχέση με την ηλικία κύησής

τους, διαστρωματοποιημένο ανά φύλο).

Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες των SGA ευρημάτων, δεν

μπορούν να προσδιοριστούν.

Ένδειξη επιληψίας

Συνιστάται να εξεταστούν εναλλακτικές θεραπευτικές επιλογές σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.

Αν η τοπιραμάτη χρησιμοποιείται σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, συνιστάται η χρήση άκρως

αποτελεσματικής αντισύλληψης (βλέπε παράγραφο 4.5), και η γυναίκα να είναι πλήρως ενημερωμένη

για τους γνωστούς κινδύνους της μη ελεγχόμενης επιληψίας στην κύηση

και τους πιθανούς κινδύνους

του φαρμακευτικού προϊόντος για το έμβρυο. Αν μια γυναίκα σχεδιάζει να μείνει έγκυος, συνιστάται

μια επίσκεψη προ της συλλήψεως προκειμένου να επανεκτιμηθεί η θεραπεία και να εξεταστούν άλλες

θεραπευτικές επιλογές.

Σε περίπτωση χορήγησης κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου, θα πρέπει

να εκτελείται προσεκτική προγεννητική παρακολούθηση.

Ένδειξη προφύλαξης της ημικρανίας

Η τοπιραμάτη αντενδείκνυται στην κύηση και σε γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία

εάν δεν χρησιμοποιείται μια άκρως αποτελεσματική μέθοδος αντισύλληψης (βλέπε παραγράφους 4.3

και 4.5).

Θηλασμός

Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει έκκριση της τοπιραμάτης στο γάλα. Η έκκριση της τοπιραμάτης στο

ανθρώπινο γάλα δεν έχει αξιολογηθεί σε ελεγχόμενες μελέτες. Περιορισμένες παρατηρήσεις σε

ασθενείς υποδεικνύουν εκτενή έκκριση της τοπιραμάτης στο ανθρώπινο γάλα. Οι επιδράσεις που

έχουν παρατηρηθεί σε νεογνά/βρέφη τα οποία θηλάζουν μητέρες υπό αγωγή, περιλαμβάνουν

διάρροια, υπνηλία, ευερεθιστότητα και ανεπαρκή αύξηση βάρους. Επομένως, πρέπει να παρθεί

απόφαση για τη συνέχιση ή μη του θηλασμού ή για τη διακοπή/αποχή από τη θεραπεία με τοπιραμάτη

λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας με τοπιραμάτη

για τις γυναίκες (βλέπε παράγραφο 4.4).

Γονιμότητα

Μελέτες σε ζώα δεν αποκαλύπτουν επηρεασμένη γονιμότητα λόγω της τοπιραμάτης (βλέπε

παράγραφο 5.3). Η επίδραση της τοπιραμάτης στην ανθρώπινη γονιμότητα δεν έχει τεκμηριωθεί.

4.7

Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Το Topamac έχει μικρή ή μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Η

τοπιραμάτη ενεργεί στο κεντρικό νευρικό σύστημα και είναι δυνατό να προκαλέσει υπνηλία, ζάλη ή

άλλα σχετικά συμπτώματα. Ενδέχεται, επίσης, να προκαλέσει οπτικές διαταραχές και/ή θαμπή όραση.

Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες θα μπορούσαν να είναι δυνητικά επικίνδυνες για ασθενείς που

οδηγούν ή χειρίζονται μηχανές, τουλάχιστον μέχρι να εδραιωθεί η εμπειρία του κάθε ασθενούς με το

φαρμακευτικό προϊόν.

4.8

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Η ασφάλεια της τοπιραμάτης αξιολογήθηκε από μια βάση δεδομένων κλινικών μελετών, η οποία

αποτελείτο από 4.111 ασθενείς (3.182 σε τοπιραμάτη και 929 σε εικονικό φάρμακο), οι οποίοι

συμμετείχαν σε 20 διπλά τυφλές δοκιμές και 2.847 ασθενείς, οι οποίοι συμμετείχαν σε 34 μελέτες

ανοιχτού σχεδιασμού, αντιστοίχως, για την τοπιραμάτη ως συμπληρωματική θεραπεία των

πρωτευόντων γενικευμένων τονικοκλονικών κρίσεων, των κρίσεων εστιακής επιληψίας, των κρίσεων

που σχετίζονται με το σύνδρομο Lennox-Gastaut, τη μονοθεραπεία για νέα ή πρόσφατα διαγνωσμένη

επιληψία ή την προφύλαξη από την ημικρανία. Η πλειοψηφία των ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν

ήπιας έως μέτριας σοβαρότητας. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που εντοπίστηκαν στις κλινικές μελέτες

και κατά τη διάρκεια της εμπειρίας μετά από την κυκλοφορία (όπως υποδεικνύεται από το «*»)

αναφέρονται με βάση τη συχνότητά τους στις κλινικές μελέτες στον Πίνακα 1. Οι συχνότητες που

έχουν καθοριστεί είναι οι εξής:

Πολύ συχνές

≥1/10

Συχνές

≥1/100 έως <1/10

Όχι συχνές

≥1/1.000 έως <1/100

Σπάνιες

≥1/10.000 έως <1/1.000

Μη γνωστές

δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα

Οι περισσότερο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (αυτές που είχαν συχνότητα >5% και μεγαλύτερη από

αυτή που παρατηρήθηκε στο εικονικό φάρμακο σε τουλάχιστον 1 ένδειξη σε διπλά τυφλές

ελεγχόμενες μελέτες με τοπιραμάτη) περιλάμβαναν: ανορεξία, μειωμένη όρεξη, βραδυφρενία,

κατάθλιψη, διαταραχή της γλωσσικής έκφρασης, αϋπνία, μη φυσιολογικό συντονισμό, διαταραχή

στην προσοχή, ζάλη, δυσαρθρία, δυσγευσία, υπαισθησία, λήθαργο, επηρεασμένη μνήμη, νυσταγμό,

παραισθησία, υπνηλία, τρόμο, διπλωπία, θαμπή όραση, διάρροια, ναυτία, κόπωση, ευερεθιστότητα

και μειωμένο σωματικό βάρος.

Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες Ενέργειες Τοπιραμάτης

Kατηγορία/

Οργανικό

Σύστημα

Πολύ

συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη

γνωστές

Λοιμώξεις και

παρασιτώσεις

ρινοφαρυγγί

τιδα*

Διαταραχές

του

αιμοποιητικού

και του

λεμφικού

συστήματος

αναιμία

λευκοπενία,

θρομβοπενία,

λεμφαδενοπάθεια,

ηωσινοφιλία

ουδετεροπενία*

Διαταραχές

υπερευαισθησία

αλλεργικό

Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες Ενέργειες Τοπιραμάτης

Kατηγορία/

Οργανικό

Σύστημα

Πολύ

συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη

γνωστές

του

ανοσοποιητικ

ού

συστήματος

οίδημα*

Διαταραχές

του

μεταβολισμού

και της

θρέψης

ανορεξία, μειωμένη

όρεξη

μεταβολική

οξέωση,

υποκαλιαιμία,

αυξημένη όρεξη,

πολυδιψία

υπερχλωραιμική

οξέωση,

υπεραμμωνιαιμία*,

υπεραμμωνιαιμική

εγκεφαλοπάθεια*

Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες Ενέργειες Τοπιραμάτης

Kατηγορία/

Οργανικό

Σύστημα

Πολύ

συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη

γνωστές

Ψυχιατρικές

διαταραχές

κατάθλιψη

βραδυφρενία,

αϋπνία, διαταραχή

γλωσσικής

εκφράσεως, άγχος,

συγχυτική

κατάσταση,

αποπροσανατολισμ

ός, επιθετικότητα,

μεταβολές της

διάθεσης, διέγερση,

διακυμάνσεις της

συναισθηματικής

διάθεσης,

καταθλιπτική

διάθεση, οργή, μη

φυσιολογική

συμπεριφορά

αυτοκτονικός

ιδεασμός, απόπειρα

αυτοκτονίας,

ψευδαίσθηση,

ψυχωσική

διαταραχή,

ακουστική

ψευδαίσθηση,

οπτική

ψευδαίσθηση,

απάθεια, απουσία

αυθόρμητου λόγου,

διαταραχή του

ύπνου, ασταθές

συναίσθημα,

μειωμένη

γενετήσια ορμή,

ανησυχία, κλάμα,

δυσφημία,

ευφορική

συναισθηματική

διάθεση, παράνοια,

εμμονή, προσβολή

πανικού, εύκολο

κλάμα, διαταραχή

διαβάσματος,

αρχική αϋπνία,

επίπεδο

συναίσθημα, μη

φυσιολογική

σκέψη, απώλεια

της γενετήσιας

ορμής, νωθρότητα,

αϋπνία κατά τη

μέση του ύπνου,

εύκολη διάσπαση

προσοχής, πολύ

πρωινή αφύπνιση,

αντίδραση πανικού,

εξηρμένη

συναισθηματική

διάθεση

μανία, διαταραχή

πανικού, αίσθημα

απελπισίας*,

υπομανία

Διαταραχές

του νευρικού

συστήματος

παραισθησία

, υπνηλία

ζάλη

διαταραχή στην

προσοχή,

επηρεασμένη

μνήμη, αμνησία,

νοητική διαταραχή,

επηρεασμένη

διανοητική

κατάσταση,

επηρεασμένες

ψυχοκινητικές

ικανότητες,

σπασμός, μη

φυσιολογικός

συντονισμός,

τρόμος, λήθαργος,

υπαισθησία,

νυσταγμός,

επηρεασμένο

επίπεδο

συνείδησης,

σπασμός

γενικευμένης

επιληψίας,

έλλειμμα στα

οπτικά πεδία,

σύνθετες εστιακές

επιληπτικές

κρίσεις, διαταραχή

λόγου,

ψυχοκινητική

υπερδραστηριότητα

, συγκοπή,

διαταραχή

αισθητικότητας,

απραξία, διαταραχή

του κιρκαδιανού

ρυθμού του ύπνου,

υπεραισθησία,

υποσμία, ανοσμία,

ιδιοπαθής τρόμος,

ακινησία, μη

απόκριση σε

ερεθίσματα

Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες Ενέργειες Τοπιραμάτης

Kατηγορία/

Οργανικό

Σύστημα

Πολύ

συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη

γνωστές

δυσγευσία,

διαταραχή της

ισορροπίας,

δυσαρθρία, τρόμος

κατά τις εκούσιες

κινήσεις,

καταστολή

ακουσία εκροή

σιέλου από το

στόμα,

υπερβολικός ύπνος,

αφασία,

επαναλαμβανόμενη

ομιλία, υποκινησία,

δυσκινησία, ζάλη

θέσης, πτωχή

ποιότητα ύπνου,

αίσθηση

εγκαύματος,

απώλεια

αισθητικότητας,

παροσμία,

παρεγκεφαλιδικό

σύνδρομο,

δυσαισθησία,

υπογευσία,

εμβροντησία,

αδεξιότητα, αύρα,

αγευσία,

δυσγραφία,

δυσφασία,

περιφερική

νευροπάθεια,

προσυγκοπή,

δυστονία,

μυρμηκίαση

Οφθαλμικές

διαταραχές

θαμπή όραση,

διπλωπία, οπτική

διαταραχή

μειωμένη οπτική

οξύτητα, σκότωμα,

μυωπία*, μη

φυσιολογικό

αίσθημα στον

οφθαλμό*,

ξηροφθαλμία,

φωτοφοβία,

βλεφαρόσπασμος,

αυξημένη

δακρύρροια,

φωτοψία,

μυδρίαση,

πρεσβυωπία

ετερόπλευρη

τύφλωση, παροδική

τύφλωση,

γλαύκωμα,

διαταραχή της

προσαρμογής,

διαταραγμένη

αντίληψη του

οπτικού βάθους,

σκιαστικό

σκότωμα, οίδημα

βλεφάρου*,

νυκταλωπία,

αμβλυωπία

γλαύκωμα

κλειστής

γωνίας*,

ωχροπάθεια

*, διαταραχή

κινητικότητ

ας του

οφθαλμού*,

οίδημα του

επιπεφυκότα

ραγοειδίτιδα

Διαταραχές

του ωτός και

του

λαβυρίνθου

ίλιγγος, εμβοές,

ωταλγία

κώφωση,

ετερόπλευρη

κώφωση,

νευροαισθητήριος

κώφωση, δυσφορία

του ωτός, έκπτωση

της ακουστικής

οξύτητας

Καρδιακές

διαταραχές

βραδυκαρδία,

φλεβοκομβική

βραδυκαρδία,

αίσθημα παλμών

Αγγειακές

διαταραχές

υπόταση,

ορθοστατική

υπόταση, έξαψη,

εξάψεις

φαινόμενο Raynaud

Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες Ενέργειες Τοπιραμάτης

Kατηγορία/

Οργανικό

Σύστημα

Πολύ

συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη

γνωστές

Διαταραχές

του

αναπνευστικο

ύ συστήματος,

του θώρακα

και του

μεσοθωράκιο

δύσπνοια,

επίσταξη, ρινική

συμφόρηση,

ρινόρροια, βήχας*

δύσπνοια μετά

κόπωση,

υπερέκκριση

παραρρινίων

κόλπων, δυσφωνία

Διαταραχές

του

γαστρεντερικο

ναυτία,

διάρροια

έμετος,

δυσκοιλιότητα,

άλγος άνω

κοιλιακής χώρας,

δυσπεψία, κοιλιακό

άλγος, ξηροστομία,

δυσφορία του

στομάχου,

στοματική

παραισθησία,

γαστρίτιδα,

κοιλιακή δυσφορία

παγκρεατίτιδα,

μετεωρισμός,

γαστροοισοφαγική

παλινδρόμηση,

άλγος κάτω

κοιλιακής χώρας,

υπαισθησία

στόματος,

ουλορραγία,

διάταση της

κοιλίας,

επιγαστρική

δυσφορία, κοιλιακή

ευαισθησία,

υπερέκκριση

σιέλου, άλγος του

στόματος, δύσοσμη

απόπνοια,

γλωσσοδυνία

Διαταραχές

του ήπατος

και των

χοληφόρων

ηπατίτιδα, ηπατική

ανεπάρκεια

Διαταραχές

του δέρματος

και του

υποδόριου

ιστού

αλωπεκία,

εξάνθημα, κνησμός

ανιδρωσία,

υπαισθησία του

προσώπου,

κνίδωση, ερύθημα,

γενικευμένος

κνησμός,

κηλιδώδες

εξάνθημα,

δυσχρωματισμός

δέρματος,

αλλεργική

δερματίτιδα,

οίδημα του

προσώπου

σύνδρομο Stevens-

Johnson*,

πολύμορφο

ερύθημα*, μη

φυσιολογική οσμή

δέρματος,

περικογχικό

οίδημα*,

εστιασμένη

κνίδωση

τοξική

επιδερμική

νεκρόλυση*

Διαταραχές

του

μυοσκελετικο

ύ συστήματος

και του

συνδετικού

ιστού

αρθραλγία, μυϊκοί

σπασμοί, μυαλγία,

μυϊκές

δεσμιδώσεις, μυϊκή

αδυναμία,

μυοσκελετικός

πόνος του θώρακα

διόγκωση

άρθρωσης*,

μυοσκελετική

δυσκαμψία, άλγος

πλάγιας κοιλιακής

χώρας, μυϊκή

κόπωση

δυσφορία άκρου*

Διαταραχές

των νεφρών

και των

ουροφόρων

οδών

νεφρολιθίαση,

πολλακιουρία,

δυσουρία,

νεφροασβέστωση*

λιθίαση ουροφόρων

οδών, ακράτεια

ούρων, αιματουρία,

ακράτεια,

επιτακτική ούρηση,

κωλικός νεφρού,

λιθίαση ουρητήρα,

νεφροσωληναριακή

οξέωση*

Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες Ενέργειες Τοπιραμάτης

Kατηγορία/

Οργανικό

Σύστημα

Πολύ

συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη

γνωστές

άλγος νεφρού

Διαταραχές

του

αναπαραγωγικ

ού

συστήματος

και του

μαστού

στυτική

δυσλειτουργία,

σεξουαλική

δυσλειτουργία

Γενικές

διαταραχές

και

καταστάσεις

της οδού

χορήγησης

κόπωση

πυρεξία,

εξασθένιση,

ευερεθιστότητα,

διαταραχή του

βαδίσματος,

αίσθηση μη

φυσιολογική,

αίσθημα κακουχίας

υπερθερμία, δίψα,

γριππώδης

συνδρομή*,

νωθρότητα,

περιφερική

ψυχρότητα,

αίσθηση μέθης,

αίσθηση

εκνευρισμού

οίδημα προσώπου

Παρακλινικές

εξετάσεις

μειωμένο

σωματικό

βάρος

αυξημένο

σωματικό βάρος*

παρουσία

κρυστάλλων στα

ούρα, μη

φυσιολογικά

αποτελέσματα σε

ελέγχους

διαδοχικής

βάδισης, μειωμένος

αριθμός

λευκοκυττάρων,

αύξηση ηπατικών

ενζύμων

μειωμένα

διττανθρακικά

αίματος

Κοινωνικές

περιστάσεις

ανικανότητα

μάθησης

εντοπίστηκαν ως ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τις αυθόρμητες αναφορές μετά από την κυκλοφορία. Η συχνότητά τους

υπολογίστηκε βάσει της συχνότητας εμφάνισης στις κλινικές δοκιμές ή υπολογίστηκε εάν το συμβάν δεν συνέβη στις

κλινικές δοκιμές.

Συγγενείς δυσπλασίες και περιορισμοί ανάπτυξης του εμβρύου (βλ. παράγραφο 4.4 και παράγραφο

4.6).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν συχνότερα (

2-πλάσιες φορές) σε παιδιά απ' ό,τι σε

ενήλικες σε διπλά τυφλές ελεγχόμενες μελέτες περιλαμβάνουν:

Μειωμένη όρεξη

Αυξημένη όρεξη

Υπερχλωραιμική οξέωση

Υποκαλιαιμία

Μη φυσιολογική συμπεριφορά

Επιθετικότητα

Απάθεια

Αρχική αϋπνία

Αυτοκτονικό ιδεασμό

Διαταραχή στην προσοχή

Λήθαργο

Διαταραχή του κιρκαδιανού ρυθμού του ύπνου

Κακή ποιότητα ύπνου

Αυξημένη δακρύρροια

Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

Μη φυσιολογική αίσθηση

Ενόχληση στη βάδιση.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε παιδιά αλλά όχι σε ενήλικες σε διπλά τυφλές

ελεγχόμενες μελέτες περιλαμβάνουν:

Ηωσινοφιλία

Ψυχοκινητική υπερδραστηριότητα

Ίλιγγο

Έμετο

Υπερθερμία

Πυρεξία

Ανικανότητα μάθησης.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας

του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης

οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να

αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες απευθείας στον Εθνικό

Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, 15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ:

+ 30 21 06549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr

4.9

Υπερδοσολογία

Σημεία και συμπτώματα

Έχουν αναφερθεί υπερδοσολογίες τοπιραμάτης. Τα σημεία και συμπτώματα περιλάμβαναν σπασμούς,

νωθρότητα, διαταραχές του λόγου, θαμπή όραση, διπλωπία, επηρεασμένη διανοητική ικανότητα,

λήθαργο, μη φυσιολογικό συντονισμό, εμβροντησία, υπόταση, κοιλιακό άλγος, διέγερση, ζάλη και

κατάθλιψη. Οι κλινικές συνέπειες δεν ήταν σοβαρές στις περισσότερες περιπτώσεις, αλλά έχουν

αναφερθεί θάνατοι μετά από υπερδοσολογίες με πολλά φαρμακευτικά προϊόντα

συμπεριλαμβανομένης της τοπιραμάτης.

Η υπερδοσολογία με τοπιραμάτη μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή μεταβολική οξέωση (βλέπε

παράγραφο 4.4).

Θεραπεία

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, η τοπιραμάτη θα πρέπει να διακόπτεται και να χορηγείται γενική

υποστηρικτική θεραπεία έως ότου η κλινική τοξικότητα μειωθεί ή υποχωρήσει. Ο ασθενής πρέπει να

ενυδατώνεται καλά. Έχει διαπιστωθεί ότι η αιμοδιΰλιση είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος

απομάκρυνσης της τοπιραμάτης από το σώμα.

Άλλα μέτρα μπορεί επίσης να ληφθούν κατά την κρίση

του ιατρού.

5.

ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1

Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιεπιληπτικά, άλλα αντιεπιληπτικά, κωδικός ATC: N03AX11.

Η τοπιραμάτη ταξινομείται ως σουλφαματο-υποκατεστημένος μονοσακχαρίτης. Ο ακριβής

μηχανισμός σύμφωνα με τον οποίο η τοπιραμάτη ασκεί τις αντιεπιληπτικές επιδράσεις και τις

επιδράσεις της για την προφύλαξη από την ημικρανία δεν είναι γνωστός. Ηλεκτροφυσιολογικές και

βιοχημικές μελέτες σε καλλιεργημένους νευρώνες έχουν εντοπίσει τρεις ιδιότητες που μπορεί να

συμβάλλουν στην αντιεπιληπτική αποτελεσματικότητα της τοπιραμάτης.

Δυναμικά ενέργειας που προκλήθηκαν επανειλημμένα από εμμένουσα αποπόλωση των νευρώνων

παρεμποδίστηκαν από την τοπιραμάτη κατά χρονοεξαρτώμενο τρόπο, δηλωτικό μιας εξαρτώμενης

από την κατάσταση δράσης αποκλεισμού των διαύλων νατρίου. Η τοπιραμάτη αύξησε τη συχνότητα

στην οποία η γ-aminobutyrate (GABA) ενεργοποίησε τους υποδοχείς GABA

, και βελτίωσε την

ικανότητα των GABA να επάγουν ροή ιόντων χλωρίου στο εσωτερικό των νευρώνων, υποδηλώνοντας

ότι η τοπιραμάτη ενισχύει τη δραστηριότητα αυτού του ανασταλτικού νευροδιαβιβαστή.

Η επίδραση αυτή δεν εμποδίστηκε από τη φλουμαζενίλη, έναν ανταγωνιστή των βενζοδιαζεπινών,

ούτε η τοπιραμάτη αύξησε τη διάρκεια του χρόνου ανοίγματος του καναλιού, διαφοροποιώντας την

τοπιραμάτη από τα βαρβιτουρικά, τα οποία ρυθμίζουν τους υποδοχείς GABA

Καθώς το αντιεπιληπτικό προφίλ της τοπιραμάτης διαφοροποιείται σημαντικά από αυτό των

βενζοδιαζεπινών, μπορεί να ρυθμίζει έναν μη ευαίσθητο στις βενζοδιαζεπίνες υποτύπο του υποδοχέα

GABA

. Η τοπιραμάτη ανταγωνίστηκε την ικανότητα της καινάτης στην ενεργοποίηση του υποτύπου

καινάτης/AMPA (α-αμινο-3-υδροξυ-5-μεθυλισοξαζολο-4-προπιονικό οξύ) του υποδοχέα του

διεγερτικού αμινοξέος (γλουταμινικό), αλλά δεν είχε καμία εμφανή επίδραση στη δράση του N-

μεθυλ-D-ασπαρτικού (NMDA) στον NMDA υπότυπο υποδοχέα. Αυτές οι επιδράσεις της τοπιραμάτης

εξαρτώνταν από τη συγκέντρωση σε εύρος 1 μM έως 200 μM, με ελάχιστη παρατηρηθείσα

δραστηριότητα στα 1 μM έως 10 μM.

Επιπρόσθετα, η τοπιραμάτη αναστέλλει μερικά ισοένζυμα της καρβονικής ανυδράσης. Αυτή η

φαρμακολογική επίδραση είναι πολύ ασθενέστερη από αυτή της ακεταζολαμίδης, γνωστού αναστολέα

της καρβονικής ανυδράσης, και δεν θεωρείται ότι συνιστά σημαντικό κομμάτι της αντιεπιληπτικής

δράσης της τοπιραμάτης.

Σε μελέτες σε ζώα, η τοπιραμάτη παρουσιάζει αντισπασμωδική δράση σε δοκιμασίες μεγίστης

έκλυσης σπασμών με ηλεκτροσόκ σε αρουραίους και ποντικούς (MES)

και είναι αποτελεσματική σε

μοντέλα τρωκτικών για την επιληψία, τα οποία περιλαμβάνουν τονικές κρίσεις και κρίσεις τύπου

αφαίρεσης στον αυθόρμητα επιληπτικό αρουραίο (SER) και τονικές και κλονικές κρίσεις που

προξενούνται στους αρουραίους με διέγερση της αμυγδαλής ή με ολική ισχαιμία. Η τοπιραμάτη είναι

μόνο ασθενώς δραστική στην αναστολή κλονικών κρίσεων που προκαλούνται από τον ανταγωνιστή

του υποδοχέα GABA

, πεντυλενοτετραζόλη.

Μελέτες σε ποντίκια που έλαβαν ταυτόχρονη χορήγηση τοπιραμάτης και καρβαμαζεπίνης ή

φαινοβαρβιτάλης έδειξαν συνεργική αντιεπιληπτική δράση, ενώ ο συνδυασμός με φαινυτοΐνη έδειξε

αθροιστική αντιεπιληπτική δράση. Σε καλά ελεγχόμενες επιπρόσθετες δοκιμές, δεν εμφανίστηκε

συσχέτιση μεταξύ των χαμηλότερων συγκεντρώσεων της τοπιραμάτης στο πλάσμα και της κλινικής

της αποτελεσματικότητας. Δεν έχουν εμφανιστεί ενδείξεις ανοχής στον άνθρωπο.

Αφαιρετικές κρίσεις

Διεξήχθησαν δύο μικρές μελέτες ενός σκέλους σε παιδιά ηλικίας 4-11 ετών (CAPSS-326 και

TOPAMAT-ABS-001). Η μία περιελάμβανε 5 παιδιά και η άλλη 12 παιδιά πριν τερματιστεί πρόωρα

λόγω έλλειψης θεραπευτικής απόκρισης. Οι δόσεις που χρησιμοποιήθηκαν στις μελέτες αυτές ήταν

έως περίπου 12 mg/kg στη μελέτη TOPAMAT-ABS-001 και κατά ανώτατο όριο το ελάχιστο των

9 mg/kg/ημέρα ή 400 mg/ημέρα στη μελέτη CAPSS-326. Αυτές οι μελέτες δεν παρέχουν επαρκή

στοιχεία για την εξαγωγή συμπεράσματος σχετικά με την αποτελεσματικότητα ή την ασφάλεια στον

παιδιατρικό πληθυσμό.

5.2

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Το επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο και το σκληρό καψάκιο είναι βιοϊσοδύναμες μορφές.

Το φαρμακοκινητικό προφίλ της τοπιραμάτης συγκρινόμενο με άλλα AEDs δείχνει μία μακρά

ημιπερίοδο ζωής στο πλάσμα, γραμμική φαρμακοκινητική, επικρατούσα νεφρική κάθαρση, απουσία

σημαντικής πρωτεϊνικής σύνδεσης και έλλειψη κλινικά σχετικών ενεργών μεταβολιτών.

Η τοπιραμάτη δεν είναι ισχυρός επαγωγέας ενζύμων που μεταβολίζουν φάρμακα, μπορεί να

χορηγηθεί ανεξάρτητα από τα γεύματα, και δεν είναι απαραίτητη η τακτική παρακολούθηση των

συγκεντρώσεων της τοπιραμάτης στο πλάσμα. Στις κλινικές μελέτες, δεν υπήρξε σαφής συσχέτιση

μεταξύ των συγκεντρώσεων στο πλάσμα και της αποτελεσματικότητας ή των ανεπιθύμητων

συμβάντων.

Απορρόφηση

Η τοπιραμάτη απορροφάται γρήγορα και καλά. Κατόπιν χορήγησης από στόματος 100 mg

τοπιραμάτης σε υγιή άτομα, επιτεύχθηκε μέση ανώτατη συγκέντρωση στο πλάσμα (C

) 1,5 μg/ml

μέσα σε 2 έως 3 ώρες (T

Με βάση την ανάκτηση της ραδιενέργειας από τα ούρα, το μέσο ποσοστό απορρόφησης μιας από

στόματος χορηγούμενης δόσης 100 mg

C- τοπιραμάτης ήταν τουλάχιστον 81%. Δεν παρατηρείται

κλινικά σημαντική επίδραση της τροφής στη βιοδιαθεσιμότητα της τοπιραμάτης.

Κατανομή

Γενικά, το 13 έως 17% της τοπιραμάτης δεσμεύεται σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Έχει παρατηρηθεί

σημείο δέσμευσης μικρής ικανότητας για την τοπιραμάτη στα/πάνω στα ερυθροκύτταρα με κορεσμό

πάνω από συγκεντρώσεις πλάσματος των 4 μg/ml. Ο όγκος της κατανομής ποίκιλλε αντίστροφα με τη

δόση. Ο μέσος φαινόμενος όγκος κατανομής ήταν 0,80 έως 0,55 l/kg για εύρος μεμονωμένων δόσεων

από 100 έως 1200 mg. Εντοπίστηκε επίδραση του γένους στον όγκο κατανομής, με τις τιμές για τις

γυναίκες να είναι περίπου 50% των αντίστοιχων για τους άνδρες. Αυτό αποδόθηκε στο μεγαλύτερο

ποσοστό σωματικού λίπους στις γυναίκες ασθενείς και δεν έχει κλινικές συνέπειες.

Βιομετασχηματισμός

Η τοπιραμάτη δεν μεταβολίζεται εκτενώς (~ 20%) σε υγιείς εθελοντές. Μεταβολίζεται σε ποσοστό

μέχρι 50% σε ασθενείς στους οποίους συγχορηγείται αντιεπιληπτική θεραπεία με γνωστούς επαγωγείς

ενζύμων, οι οποίοι εμπλέκονται στο μεταβολισμό φαρμάκων. Έξι μεταβολίτες, οι οποίοι

σχηματίστηκαν μέσω υδροξυλίωσης, υδρόλυσης και γλυκουρονιδίωσης έχουν απομονωθεί,

χαρακτηριστεί και αναγνωριστεί από το πλάσμα, τα ούρα και τα κόπρανα των ανθρώπων. Ο κάθε

μεταβολίτης αναπαριστά λιγότερο από το 3% της συνολικής ραδιενέργειας που εκκρίνεται μετά από

τη χορήγηση

C- τοπιραμάτης. Εξετάσθηκαν δύο μεταβολίτες, οι οποίοι διατήρησαν το μεγαλύτερο

τμήμα της δομής της τοπιραμάτης, και βρέθηκε ότι έχουν μικρή ή καθόλου αντισπασμωδική δράση.

Αποβολή

Στους ανθρώπους, η κύρια οδός απέκκρισης της αμετάβλητης τοπιραμάτης και των μεταβολιτών της

είναι μέσω των νεφρών (τουλάχιστον 81% της δόσης). Το 66% περίπου μιας δόσης

C- τοπιραμάτης

εκκρίθηκε αμετάβλητο στα ούρα σε διάστημα τεσσάρων ημερών. Μετά από χορήγηση δύο φορές την

ημέρα 50 mg και 100 mg τοπιραμάτης, η μέση νεφρική κάθαρση ήταν περίπου 18 ml/min και

17 ml/min, αντιστοίχως. Υπάρχουν ενδείξεις νεφρικής σωληναριακής επαναρρόφησης της

τοπιραμάτης. Αυτό υποστηρίχθηκε από μελέτες σε αρουραίους όπου η τοπιραμάτη συγχορηγήθηκε με

προβενεσίδη, και παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση στη νεφρική κάθαρση της τοπιραμάτης. Συνολικά,

η κάθαρση από το πλάσμα είναι περίπου 20 έως 30 ml/min στους ανθρώπους μετά από χορήγηση από

στόματος.

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Η τοπιραμάτη παρουσιάζει χαμηλή μεταβλητότητα στις συγκεντρώσεις του πλάσματος μεταξύ των

διαφόρων ατόμων, και έχει, επομένως, προβλέψιμη φαρμακοκινητική. Η φαρμακοκινητική της

τοπιραμάτης είναι γραμμική με σταθερή κάθαρση πλάσματος και την περιοχή κάτω από την καμπύλη

συγκέντρωσης στο πλάσμα να αυξάνει κατά δοσοεξαρτώμενο τρόπο για ένα εύρος 100 έως 400 mg

μεμονωμένης από στόματος δόσης σε υγιή άτομα. Οι ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία

είναι δυνατό να χρειαστούν 4 έως 8 ημέρες προκειμένου να φθάσουν σε επίπεδα συγκεντρώσεων

σταθερής κατάστασης στο πλάσμα. Η μέση C

μετά από πολλαπλές, δύο φορές την ημέρα, από

στόματος λαμβανόμενες δόσεις των 100 mg σε υγιή άτομα ήταν 6,76 μg/ml. Μετά από χορήγηση

πολλαπλών δόσεων των 50 και 100 mg τοπιραμάτης δύο φορές την ημέρα, η μέση ημιπερίοδος ζωής

αποβολής στο πλάσμα ήταν περίπου 21 ώρες.

Χρήση με άλλα AEDs

Η ταυτόχρονη χορήγηση πολλαπλών δόσεων τοπιραμάτης, 100 έως 400 mg δύο φορές την ημέρα, με

φαινυτοΐνη ή καρβαμαζεπίνη δείχνει ανάλογες με τη δόση αυξήσεις στις συγκεντρώσεις της

τοπιραμάτης στο πλάσμα.

Νεφρική δυσλειτουργία

Η κάθαρση της τοπιραμάτης από το πλάσμα και τους νεφρούς μειώνεται στους ασθενείς με μέτρια και

σοβαρά διαταραγμένη νεφρική λειτουργία (CL

≤ 70 ml/min. Ως εκ τούτου, αναμένονται

υψηλότερες συγκεντρώσεις τοπιραμάτης στο πλάσμα σε σταθεροποιημένη κατάσταση για μια

συγκεκριμένη δόση σε ασθενείς με διαταραγμένη νεφρική λειτουργία σε σύγκριση με αυτούς με

φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Επιπρόσθετα, ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία θα χρειαστούν

περισσότερο χρόνο για να επιτύχουν τη σταθεροποιημένη κατάσταση με κάθε δόση. Σε ασθενείς με

μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, συνιστάται έναρξη και συντήρηση με χορήγηση της μισής

από τη συνήθη δόση.

Η τοπιραμάτη απομακρύνεται αποτελεσματικά από το πλάσμα με αιμοδιΰλιση. Μία παρατεταμένη

περίοδος αιμοδιΰλισης μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της συγκέντρωσης της τοπιραμάτης κάτω από

τα επίπεδα που απαιτούνται για την επίτευξη αντισπασμωδικής δράσης. Για να αποφευχθούν ταχείες

πτώσεις στη συγκέντρωση της τοπιραμάτης στο πλάσμα κατά τη διάρκεια της αιμοδιΰλισης, μπορεί

να απαιτηθεί μία συμπληρωματική δόση τοπιραμάτης. Η ακριβής εκτίμηση πρέπει να λάβει υπόψη 1)

τη διάρκεια της περιόδου διΰλισης, 2) το ρυθμό κάθαρσης από το σύστημα διΰλισης που

χρησιμοποιείται, και 3) την αποτελεσματική νεφρική κάθαρση της τοπιραμάτης στο ασθενή που

υποβάλλεται σε διΰλιση.

Ηπατική δυσλειτουργία

Η κάθαρση της τοπιραμάτης από το πλάσμα μειώνεται κατά μέσο όρο κατά 26% στους ασθενείς με

μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Επομένως, η τοπιραμάτη πρέπει να χορηγείται με

προσοχή σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία.

Ηλικιωμένος πληθυσμός

Η κάθαρση της τοπιραμάτης από το πλάσμα δεν μεταβάλλεται στους ηλικιωμένους ασθενείς όταν δεν

συνυπάρχει υποκείμενη νεφρική νόσος.

Παιδιατρικός πληθυσμός (φαρμακοκινητική, έως την ηλικία των 12 ετών)

Η φαρμακοκινητική της τοπιραμάτης σε παιδιά, όπως και στους ενήλικες που λαμβάνουν επιπρόσθετη

θεραπεία, είναι γραμμική, με κάθαρση ανεξάρτητη της δόσης και συγκεντρώσεις σταθερής

κατάστασης στο πλάσμα, οι οποίες αυξάνονται κατ’ αναλογία με τη δόση. Τα παιδιά, παρόλα αυτά,

έχουν υψηλότερη κάθαρση και βραχύτερη ημιπερίοδο ζωής

της αποβολής. Συνεπώς, οι

συγκεντρώσεις της τοπιραμάτης στο πλάσμα για την ίδια δόση σε mg/kg μπορεί να είναι χαμηλότερες

στα παιδιά σε σύγκριση με τους ενήλικες. Όπως και στους ενήλικες, τα AEDs που επάγουν ηπατικά

ένζυμα ελαττώνουν τις συγκεντρώσεις σταθεροποιημένης κατάστασης στο πλάσμα.

5.3

Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Σε μη κλινικές μελέτες γονιμότητας, παρά την τοξικότητα από τη μητέρα και τον πατέρα σε δόση

τόσο χαμηλή όσο 8 mg/kg/ημέρα, δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις στη γονιμότητα σε αρσενικούς και

θηλυκούς αρουραίους με δόσεις έως και 100 mg/kg/ημέρα.

Σε προκλινικές μελέτες, η τοπιραμάτη εμφανίστηκε να έχει τερατογενείς δράσεις στα είδη που

μελετήθηκαν (ποντίκια, αρουραίους και κουνέλια). Στα ποντίκια, το σωματικό βάρος του εμβρύου και

η σκελετική οστεοποίηση μειώθηκαν σε δόση 500 mg/kg/ημέρα σε συνδυασμό με την τοξικότητα από

τη μητέρα. Ο συνολικός αριθμός των εμβρυϊκών δυσπλασιών στα ποντίκια αυξήθηκε για όλες τις

ομάδες θεραπείας φαρμάκου (20, 100 και 500 mg/kg/ημέρα).

Στους αρουραίους, η δοσοεξαρτώμενη τοξικότητα από τη μητέρα και η εμβρυϊκή τοξικότητα

(μειωμένο σωματικό βάρος του εμβρύου και/ή σκελετική οστεοποίηση) παρατηρήθηκαν σε δόσεις

μικρότερες των 20 mg/kg/ημέρα με τερατογενείς δράσεις (ελλείμματα άκρου και δακτύλου) σε δόσεις

400 mg/kg/ημέρα και άνω. Στα κουνέλια, η δοσοεξαρτώμενη τοξικότητα από τη μητέρα

παρατηρήθηκε σε δόσεις μικρότερες των 10 mg/kg/ημέρα με εμβρυϊκή τοξικότητα (αυξημένη

θνησιμότητα) σε δόσεις μικρότερες των 35 mg/kg/ημέρα, και τερατογενείς δράσεις (δυσπλασίες

πλευράς και σπονδύλου) σε δόση 120 mg/kg/ημέρα.

Οι τερατογενείς δράσεις που παρατηρήθηκαν στους αρουραίους και τα κουνέλια ήταν παρόμοιες με

αυτές που παρατηρήθηκαν με τους αναστολείς της καρβονικής ανυδράσης, οι οποίες δεν έχουν

συσχετιστεί με δυσπλασίες σε ανθρώπους. Οι επιδράσεις στην ανάπτυξη υποδηλώνονταν επίσης από

μικρότερα σωματικά βάρη κατά τη γέννηση και κατά τη διάρκεια της γαλουχίας των νεογνών από

θηλυκούς αρουραίους οι οποίοι λάμβαναν 20 ή 100 mg/kg/ημέρα κατά τη διάρκεια της κύησης και

της γαλουχίας. Στους αρουραίους, η τοπιραμάτη διαπερνά τον πλακουντικό φραγμό.

Σε νεαρής ηλικίας αρουραίους, από την ημερήσια από στόματος χορήγηση τοπιραμάτης σε δόσεις έως

και 300 mg/kg/ημέρα κατά τη διάρκεια της περιόδου ανάπτυξης που αντιστοιχεί στη νηπιακή, παιδική

και εφηβική ηλικία προέκυψε το συμπέρασμα ότι οι τοξικότητες ήταν παρόμοιες με αυτές των

ενήλικων ζώων (μειωμένη κατανάλωση τροφής με μειωμένη αύξηση σωματικού βάρους,

κεντρολοβιώδης ηπατοκυτταρική υπερτροφία). Δεν παρατηρήθηκαν σχετικές επιδράσεις στην

ανάπτυξη των μακριών οστών (κνήμη) ή στην πυκνότητα των μεταλλικών στοιχείων των οστών

(μηριαίο οστό), στον απογαλακτισμό και στην αναπαραγωγική ανάπτυξη, στην νευρολογική ανάπτυξη

(συμπεριλαμβανομένων των εκτιμήσεων που αφορούν τη μνήμη και τη μάθηση), το ζευγάρωμα και

τη γονιμότητα ή τις παραμέτρους της υστεροτομίας.

Σε ένα μεγάλο σύνολο

in vitro

και

in vivo

μεταλλαξιογόνων αναλύσεων, η τοπιραμάτη δεν έδειξε

γενοτοξικό δυναμικό.

6.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1

Κατάλογος εκδόχων

Σφαιρίδια σακχαρόζης (άμυλο αραβοσίτου, σακχαρόζη), Ποβιδόνη, Οξική κυτταρίνη

Καψάκιο

Ζελατίνη, Διοξείδιο του τιτανίου (Ε171)

Μελάνι εκτύπωσης

Μαύρο μελάνι (μέλαν οξείδιο του σιδήρου (Ε172), κόμμεα λάκκας και προπυλενογλυκόλη).

6.2

Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3

Διάρκεια ζωής

2 χρόνια.

6.4

Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 25°C. Διατηρείτε τη φιάλη καλά κλεισμένη για να

προστατεύονται τα καψάκια από την υγρασία.

6.5

Φύση και συστατικά του περιέκτη

Αδιαφανής πλαστική φιάλη από πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας (HDPE) με πώμα ασφαλείας που

περιέχει 20, 28, 60 ή 100 καψάκια με σφαιρίδια.

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6

Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός

Καμία ειδική υποχρέωση.

7.

ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Janssen-Cilag Φαρμακευτική Α.Ε.Β.Ε.

Λ. Ειρήνης 56

151 21 Πεύκη, Αθήνα

8.

ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Καψάκια, σκληρά 15

mg: 36172/26.05.2015

Καψάκια, σκληρά 25

mg: 36173/26.05.2015

Καψάκια, σκληρά 50

mg: 36175/26.05.2015

9.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 21 Μαρτίου 2002

Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 26 Μαΐου 2015

10.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Παρόμοια προϊόντα

Αναζήτηση ειδοποιήσεων που σχετίζονται με αυτό το προϊόν

Προβολή ιστορικού εγγράφων

Μοιραστείτε αυτές τις πληροφορίες